Şu anda arşiv sayfalarında bulunmaktasınız. Konunun orjinali için tıklayınız:

boşanma ve psikoloji


justitia
18-06-13, 08:06
merhaba arkadaşlar,
önceki konularımdan belki hatırlıyorsunuzdur. Dava açtım, süreç ilerliyor. Ayrı eve çıktım ama aynı işyerindeyim ; koşullarda pek bir değişiklik yok yani.
ama bende inanılmaz tükenmişlik hissi var. eski eşe karşı hiç bir duygusal hissim yok, sadece çocuk için görüşmemiz gereken zamanlarda sinirlerimi bozduğu oluyor ama o kadar yani... onun dışında sürekli halsizim, karamsarım, yorgunum...
Yaşayan arkadaşlar, söyleyin bana bu normal mi, geçer mi, kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum

fadime_32
18-06-13, 08:06
justitia
merhaba arkadaşlar,
önceki konularımdan belki hatırlıyorsunuzdur. Dava açtım, süreç ilerliyor. Ayrı eve çıktım ama aynı işyerindeyim ; koşullarda pek bir değişiklik yok yani.
ama bende inanılmaz tükenmişlik hissi var. eski eşe karşı hiç bir duygusal hissim yok, sadece çocuk için görüşmemiz gereken zamanlarda sinirlerimi bozduğu oluyor ama o kadar yani... onun dışında sürekli halsizim, karamsarım, yorgunum...
Yaşayan arkadaşlar, söyleyin bana bu normal mi, geçer mi, kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum
sakın ama sakın kendini bırakma.sen deerlisin.ben 1,5 sene oldu tamam kolay değil ama onunla olabildiğince az görüş..evladına ve kendine odaklan.makyajını yap hayata küsme.çık gez toz...o hayatından çıktı sen ve evladın değerlisin ....bu psikoloji geçecek...hiç bir acı ebedi değil ve kimse acıdan ölmüyo..

justitia
18-06-13, 08:06
fadime_32
sakın ama sakın kendini bırakma.sen deerlisin.ben 1,5 sene oldu tamam kolay değil ama onunla olabildiğince az görüş..evladına ve kendine odaklan.makyajını yap hayata küsme.çık gez toz...o hayatından çıktı sen ve evladın değerlisin ....bu psikoloji geçecek...hiç bir acı ebedi değil ve kimse acıdan ölmüyo..
çok teşekkür ederim. geçecektir elbet ama yaşayan birinden bunları duymak istiyor insan. zaten dışardan belli olmuyormuş içimdekiler, görenler öyle diyor... belli etmeyecek kadar da olsa gücüm var demek ki diyip kendime gaz veriyorum... hayata dönmek istiyorum...

Qscar
18-06-13, 09:06
Allah sabır ve kuvvet versin sana Böyle bi tecrübe yaşamadım ama her kadın gibi ne kadar zor olabileceğini tahmin ediyrm Çocuğuna ve kendine odaklan Geçicektir emin ol

MissCherryBlossom
18-06-13, 09:06
Valla ben de kendi annemi hatirladim, o da ilk baslarda tukenmislik sendromuna kapilmisti. lakin simdi keyfi yerinde, tatilden tatile geziyor :KK1:

Bu durumun kalici olacagini ya da bitmeyecegini dusunmeyin sakin. Aile, akraba , varsa arkadaslariniza tutunun. Havalar guzel, cocugunuzun elinden tutup parka gidin ve en onemlisi sinirinizi bozmayin. Tabi ki uzun surec yipratmistir ama bitti gitti, kurtuldunuz artik rahatlama hissedebilirsiniz.

sonanda
18-06-13, 09:06
Bir psikologdan ya da bir psikiyatristen yardım almayı düşündün mü? Zor günler biliyorum. Çocuğu görmeye geldiğinde başkası gösteremez mi? Yani sen onu gördükçe daha kötü oluyorsan eğer mümkün olduğunca onu görmemeye çalışmalısın. Ne yazık ki aynı iş yerindeymişsiniz. İşini değiştirme şansın var mı?

justitia
18-06-13, 10:06
MissCherryBlossom
Valla ben de kendi annemi hatirladim, o da ilk baslarda tukenmislik sendromuna kapilmisti. lakin simdi keyfi yerinde, tatilden tatile geziyor :KK1:

Bu durumun kalici olacagini ya da bitmeyecegini dusunmeyin sakin. Aile, akraba , varsa arkadaslariniza tutunun. Havalar guzel, cocugunuzun elinden tutup parka gidin ve en onemlisi sinirinizi bozmayin. Tabi ki uzun surec yipratmistir ama bitti gitti, kurtuldunuz artik rahatlama hissedebilirsiniz.
çok teşekkür ederim. Nasrettin hoca demiş ya "bana damdan düşen birini bulun, derdimden ancak o anlar" diye. o hesap benimki de. ben de umutluyum ama "hep böyle mi gidecek" diye düşünmeden edemiyor insan, karamsarlaşıyor. Allah bu yoldaki herkesin yardımcısı olsun

justitia
18-06-13, 10:06
sonanda
Bir psikologdan ya da bir psikiyatristen yardım almayı düşündün mü? Zor günler biliyorum. Çocuğu görmeye geldiğinde başkası gösteremez mi? Yani sen onu gördükçe daha kötü oluyorsan eğer mümkün olduğunca onu görmemeye çalışmalısın. Ne yazık ki aynı iş yerindeymişsiniz. İşini değiştirme şansın var mı?
psikologla düzenli olarak görüşüyorum zaten, çok da yararı oldu inanın. ama tabi yaşanacaksa yaşanıyor bazı duygular, önüne geçilmiyor. çocuğu başkasının göstermesi mümkün değil maalesef. iş değiştirmek konusunda da çok köklü bir planım var ama adım atacak gücü toplamaya çalışıyorum, tabi bir de dava sürecimin biraz ilerlemesini bekliyorum.

bayansoa
18-06-13, 10:06
justitia
çok teşekkür ederim. Nasrettin hoca demiş ya "bana damdan düşen birini bulun, derdimden ancak o anlar" diye. o hesap benimki de. ben de umutluyum ama "hep böyle mi gidecek" diye düşünmeden edemiyor insan, karamsarlaşıyor. Allah bu yoldaki herkesin yardımcısı olsun
"damdan düşen" benim:)) zooor ama çok zor geçen bir senenin ardından ve boşanmanın üzerinden geçen altı ayın ardından nihayet "evet şimdi rahatladım" ı ancak diyorum. ama gerçekten rahatladım sevgili arkadaşım. herkesin kendine göre çareleri çözümleri farklıdır. işten eve koşa koşa gelip ışıkları açmadan ağlaya ağlaya uyuduğum günler daha dün gibi. yaşlı,paspal ve çirkinim diye dudağımı titrete titrete sokaklarda gezindiğim günler de çok yakın gibi:)
boşanma işleri bitince biraz daha sürecek sıkıntılı depresif haller sonra hoop geçip gidecek inan.

mesela ben eski eşimle 13 seneye ait herşeyi (sinema biletleri, gittiğimiz restoranların peçeteleri, beraber tatile gittiğimiz otlellerin sabunları,onun bana yazdığı minik notlar, aşk şiirleri, üniversitede onu aramak için kullandığım telefon kartları vs vs) sakladığım ve gözüm gibi baktığım kutuyu çöpe dökeli bir ay olmadı:)) ona ait, eşyalarımın arasına karışmış gömleği görmemezlikten gelmeye son verip dolabımdan belediye çöp konteynırına yollayalı da çok olmadı:))

görüş günlerinde insanın sinirleri tepesine çıkıyor. biliyorum ben de çok yaşadım. ama sonra çocuk da büyüyor sen de daha dengeli oluyorsun. olay çıkmadan bakkaldan ekmek almak gibi geliyor.

yavaş yavaş. sakin sakin. sonrası gerçekten rahat.

justitia
18-06-13, 11:06
bayansoa
"damdan düşen" benim:)) zooor ama çok zor geçen bir senenin ardından ve boşanmanın üzerinden geçen altı ayın ardından nihayet "evet şimdi rahatladım" ı ancak diyorum. ama gerçekten rahatladım sevgili arkadaşım. herkesin kendine göre çareleri çözümleri farklıdır. işten eve koşa koşa gelip ışıkları açmadan ağlaya ağlaya uyuduğum günler daha dün gibi. yaşlı,paspal ve çirkinim diye dudağımı titrete titrete sokaklarda gezindiğim günler de çok yakın gibi:)
boşanma işleri bitince biraz daha sürecek sıkıntılı depresif haller sonra hoop geçip gidecek inan.

mesela ben eski eşimle 13 seneye ait herşeyi (sinema biletleri, gittiğimiz restoranların peçeteleri, beraber tatile gittiğimiz otlellerin sabunları,onun bana yazdığı minik notlar, aşk şiirleri, üniversitede onu aramak için kullandığım telefon kartları vs vs) sakladığım ve gözüm gibi baktığım kutuyu çöpe dökeli bir ay olmadı:)) ona ait, eşyalarımın arasına karışmış gömleği görmemezlikten gelmeye son verip dolabımdan belediye çöp konteynırına yollayalı da çok olmadı:))

görüş günlerinde insanın sinirleri tepesine çıkıyor. biliyorum ben de çok yaşadım. ama sonra çocuk da büyüyor sen de daha dengeli oluyorsun. olay çıkmadan bakkaldan ekmek almak gibi geliyor.

yavaş yavaş. sakin sakin. sonrası gerçekten rahat.
Ne güzel anlatmışsınız, umut aşılıyor yazınız. Ben de "Bu dünyadan benim de alacağım var, mutlu olmak benim de hakkım" diyorum ama gözlerim kapkaranlık ışıksız bakarken olmuyor, mutlu olmak istiyorum ama bakışlarım bile yorgun. umarım ben de "nihayet ben de rahatladım" derim en kısa sürede. teşekkürler

cemre3434
18-06-13, 13:06
bır damdan dusende benım malesef :KK43: allah gercekten kımseye yasatmasın cok zor ben de suan 2 ay olddu dılekcemızı verelı ve benım esımde aldattı aglamamk ıcın kendıme soz vermıstım ama artık dun tuttamadım kendımı allahından bulsunn .......

uhde
18-06-13, 13:06
bende boşanalı 1,5 ay oldu, kolay değil elbette boşanmak bu süreci yaşamak çok zor, şöyle geriye baktığımda evliliğim için şunu da yapsaydım diyebileceğim hiç bir şey yoktu ve ben ona fazlaydım kaldıramadı beni..
boşandıktan sonra hiç pişmanlık yaşamadım ikizlerim olmasına rağmen omuzlarımdan bir yük gitti o kadar rahatladım ki eskiden evime gitmek istemezken şimdi koşarak gidiyorum çok yorucu oluyor benim için doğru ama kafam rahat huzurum var ve ben bebeklerimle yalnız başıma çok mutluyum..
umarım bir gün sizde bu süreci atlatıp huzuru bulur rahatlarsınız.. inanın sizi kaldıramayan bir adam için hiç ama hiç üzülmeye değmiyor...

Laale
18-06-13, 15:06
"Geçer,geçecek!!!" dediler bana da hep.
Hepsine öfke saçardım!
Şu anki öfke nöbetlerim o zamanlardan miras bana...
Ama inanmayacaksınız arkadaşlarım ama geçiyor inanın.
Yara izleriyle,bağlamış kabuklarla yeniden gülümseyebiliyorsunuz bir sabah yeniden hayata...

cemre3434
18-06-13, 15:06
uhde
bende boşanalı 1,5 ay oldu, kolay değil elbette boşanmak bu süreci yaşamak çok zor, şöyle geriye baktığımda evliliğim için şunu da yapsaydım diyebileceğim hiç bir şey yoktu ve ben ona fazlaydım kaldıramadı beni..
boşandıktan sonra hiç pişmanlık yaşamadım ikizlerim olmasına rağmen omuzlarımdan bir yük gitti o kadar rahatladım ki eskiden evime gitmek istemezken şimdi koşarak gidiyorum çok yorucu oluyor benim için doğru ama kafam rahat huzurum var ve ben bebeklerimle yalnız başıma çok mutluyum..
umarım bir gün sizde bu süreci atlatıp huzuru bulur rahatlarsınız.. inanın sizi kaldıramayan bir adam için hiç ama hiç üzülmeye değmiyor...
bencede sen cok guclusun yanı sen en buyuk zorlukları cekıyosun cunku sen bır anneesın benım cocugum yok rabbım cok buyuk dıyorum 3 kez tup bebek denemsı yasadım ve en sonuncuda tuttu ama dustu demekkı boyle hayırlısıymıs cocuk olsa dahada farklı olacaktı evet hersey gececek sadece bu sureyı en hafıf sekılde atlatmak bende aynı sekılde elımden gelenın fazlasını yaptıgımı dusunuyorum donupte arkama keske sunuda yapsaydım dedıgım hıc bırsey yok ...

cemre3434
18-06-13, 16:06
hadı burda hep beraber sohbet edelımm ve bu surecı en hafıf sekılde atlatlatalım ve tecrubelı arkadaslarımızdan bılgı alalımm ....

justitia
18-06-13, 17:06
cemre3434
bır damdan dusende benım malesef :KK43: allah gercekten kımseye yasatmasın cok zor ben de suan 2 ay olddu dılekcemızı verelı ve benım esımde aldattı aglamamk ıcın kendıme soz vermıstım ama artık dun tuttamadım kendımı allahından bulsunn .......
aynı zamanlarda atılmış adımlarımız. ama neden ağlamayasınız ki. tamam onun yanında ağlamayın ama kendi kendinize iken ağlayın. doktorum "acını yaşa, hem de en derinine kadar" demişti. içimizdeki irini kendimizden kaçarak atamayız. size de kolaylıklar diliyorum

cedish
18-06-13, 17:06
justitia
merhaba arkadaşlar,
önceki konularımdan belki hatırlıyorsunuzdur. Dava açtım, süreç ilerliyor. Ayrı eve çıktım ama aynı işyerindeyim ; koşullarda pek bir değişiklik yok yani.
ama bende inanılmaz tükenmişlik hissi var. eski eşe karşı hiç bir duygusal hissim yok, sadece çocuk için görüşmemiz gereken zamanlarda sinirlerimi bozduğu oluyor ama o kadar yani... onun dışında sürekli halsizim, karamsarım, yorgunum...
Yaşayan arkadaşlar, söyleyin bana bu normal mi, geçer mi, kendimi 60 yaşında gibi hissediyorum
Bu normal mi evet, geçer mi evet...ben de bosanali 8 ay falan oluyor (sayarken parmaklarimi kullanacak kadar cok olmuş vay be).

Ilk uc dort ay kötü gecer kalbin midende dolasirsin, sürekli düşünce düşünce...pismanliklar, suçlamalar, öfke...vs bir suru sey...evde unuttugu degerli saati ona vermek yerine dolmusta dusurmus gibi yaparsın kim alirsa alsin o hak etmemistir...bazen ozlersin deli gibi sonra oyle deli bir huzun iner o ozlem tuhaflasir insan kendine sasar kalir. Kitap okuyamazsin cunku aklin hep baska yerdedir. Buna sana nasil yapar halbuki sen söylesindir boylesindir...

Sonra ustunden bahar geçer, bahcesinde hergün agladigin caminin ihlamur ağacı çiçek açar. Sendeki acilar yok olur hayat ne guzeldir yaşamak yeniden dogmak gibi seyler hissedersin...aslinda acaba iyi ki bosanmis misindir...

İşin en guzel tarafi şudur: SEn bu surecten oyle guclenirsin ki yine kendine sasarsin. Yahu dersin demek ki geçmeyecek aci yok yeter ki sabir gostersin insan ve kendinin degerli oldugunu bilsin...

Cok guzel geçiyor. ..sizin aciniz da geçecek. ..herkese sorardim geçer mi diye...geçer dediler...geçti.

justitia
18-06-13, 17:06
uhde
bende boşanalı 1,5 ay oldu, kolay değil elbette boşanmak bu süreci yaşamak çok zor, şöyle geriye baktığımda evliliğim için şunu da yapsaydım diyebileceğim hiç bir şey yoktu ve ben ona fazlaydım kaldıramadı beni..
boşandıktan sonra hiç pişmanlık yaşamadım ikizlerim olmasına rağmen omuzlarımdan bir yük gitti o kadar rahatladım ki eskiden evime gitmek istemezken şimdi koşarak gidiyorum çok yorucu oluyor benim için doğru ama kafam rahat huzurum var ve ben bebeklerimle yalnız başıma çok mutluyum..
umarım bir gün sizde bu süreci atlatıp huzuru bulur rahatlarsınız.. inanın sizi kaldıramayan bir adam için hiç ama hiç üzülmeye değmiyor...
evet üzülmeye değecek bir adam değil. o benim için "bana kötülük yapmış bir yabancı". böyle düşünüp hissetmeme rağmen neyin tükenmişliği bendeki , işte onu anlayamadım.

justitia
18-06-13, 17:06
cedish
Bu normal mi evet, geçer mi evet...ben de bosanali 8 ay falan oluyor (sayarken parmaklarimi kullanacak kadar cok olmuş vay be).

Ilk uc dort ay kötü gecer kalbin midende dolasirsin, sürekli düşünce düşünce...pismanliklar, suçlamalar, öfke...vs bir suru sey...evde unuttugu degerli saati ona vermek yerine dolmusta dusurmus gibi yaparsın kim alirsa alsin o hak etmemistir...bazen ozlersin deli gibi sonra oyle deli bir huzun iner o ozlem tuhaflasir insan kendine sasar kalir. Kitap okuyamazsin cunku aklin hep baska yerdedir. Buna sana nasil yapar halbuki sen söylesindir boylesindir...

Sonra ustunden bahar geçer, bahcesinde hergün agladigin caminin ihlamur ağacı çiçek açar. Sendeki acilar yok olur hayat ne guzeldir yaşamak yeniden dogmak gibi seyler hissedersin...aslinda acaba iyi ki bosanmis misindir...

İşin en guzel tarafi şudur: SEn bu surecten oyle guclenirsin ki yine kendine sasarsin. Yahu dersin demek ki geçmeyecek aci yok yeter ki sabir gostersin insan ve kendinin degerli oldugunu bilsin...

Cok guzel geçiyor. ..sizin aciniz da geçecek. ..herkese sorardim geçer mi diye...geçer dediler...geçti.
zaman bize güzel şeyler getirecekse, ona boyun eğmekte ne var. yeter ki o günlere kavuştursun, değil mi? bunun normal olduğunu duymak o kadar mutlu etti ki beni, teşekkürler

Laale
18-06-13, 17:06
justitia
evet üzülmeye değecek bir adam değil. o benim için "bana kötülük yapmış bir yabancı". böyle düşünüp hissetmeme rağmen neyin tükenmişliği bendeki , işte onu anlayamadım.

Neyin tükenmişliği hemen söyleyebilir miyim?
Hayatındaki bir dönemin tükenmesi bu.
Ama zaten hayat hep böyle değil mi?
Geriye baktığımızda kazandıklarımız kadar kaybettiklerimiz de var di mi?
Canımız sağ olsun,sağlığımız yerinde olsun,inancımız tam olsun inan ki başaramayacağımız zorluk yok!

justitia
18-06-13, 17:06
Laale
Neyin tükenmişliği hemen söyleyebilir miyim?
Hayatındaki bir dönemin tükenmesi bu.
Ama zaten hayat hep böyle değil mi?
Geriye baktığımızda kazandıklarımız kadar kaybettiklerimiz de var di mi?
Canımız sağ olsun,sağlığımız yerinde olsun,inancımız tam olsun inan ki başaramayacağımız zorluk yok!
:) evet içimde yeni bir devlet kuruluyor sanki. sancılanıyorum, yapıp yapıp tekrar bozuyorum. geçmişteki inançlarım artık geçerliliğini yitirdi. yeni inançlar, yeni beklentiler yüklüyorum kendime. eninde sonunda o devlet inşa olacak, yeni değerlerle...

cemre3434
18-06-13, 18:06
justitia
aynı zamanlarda atılmış adımlarımız. ama neden ağlamayasınız ki. tamam onun yanında ağlamayın ama kendi kendinize iken ağlayın. doktorum "acını yaşa, hem de en derinine kadar" demişti. içimizdeki irini kendimizden kaçarak atamayız. size de kolaylıklar diliyorum
onun yanında zaten hayatta aglamam ama aglamak gercekten cok ıse yarıyor ınsan bırazda olsa kendını toparlıyo bır anlık soyle bagıra bagıra agladıktan sonra hopp tekrar toparlanıyosun ee pekı sımdı neler yapıyosun bız daha resmı olarak bosanmadık eylul 24 mahkemeız var

cemre3434
18-06-13, 18:06
cedish
Bu normal mi evet, geçer mi evet...ben de bosanali 8 ay falan oluyor (sayarken parmaklarimi kullanacak kadar cok olmuş vay be).

Ilk uc dort ay kötü gecer kalbin midende dolasirsin, sürekli düşünce düşünce...pismanliklar, suçlamalar, öfke...vs bir suru sey...evde unuttugu degerli saati ona vermek yerine dolmusta dusurmus gibi yaparsın kim alirsa alsin o hak etmemistir...bazen ozlersin deli gibi sonra oyle deli bir huzun iner o ozlem tuhaflasir insan kendine sasar kalir. Kitap okuyamazsin cunku aklin hep baska yerdedir. Buna sana nasil yapar halbuki sen söylesindir boylesindir...

Sonra ustunden bahar geçer, bahcesinde hergün agladigin caminin ihlamur ağacı çiçek açar. Sendeki acilar yok olur hayat ne guzeldir yaşamak yeniden dogmak gibi seyler hissedersin...aslinda acaba iyi ki bosanmis misindir...

İşin en guzel tarafi şudur: SEn bu surecten oyle guclenirsin ki yine kendine sasarsin. Yahu dersin demek ki geçmeyecek aci yok yeter ki sabir gostersin insan ve kendinin degerli oldugunu bilsin...

Cok guzel geçiyor. ..sizin aciniz da geçecek. ..herkese sorardim geçer mi diye...geçer dediler...geçti.
okadar guzel anlatmıssınkı hayran kaldım yazına evet dedıgın gıbı bız cok degerlıyız

MissCherryBlossom
18-06-13, 20:06
justitia
çok teşekkür ederim. Nasrettin hoca demiş ya "bana damdan düşen birini bulun, derdimden ancak o anlar" diye. o hesap benimki de. ben de umutluyum ama "hep böyle mi gidecek" diye düşünmeden edemiyor insan, karamsarlaşıyor. Allah bu yoldaki herkesin yardımcısı olsun
Tabi ki sekerim, hayatta her durum gecicidir, hicbir durum sonsuza kadar suremez. Bir insan hep mutlu, hep mutsuz, hep karamsar, hep iyimser olamaz.
Senin bu donemin de bir sure devam edecek ve sona erecek, hayatin ve evrenin kurali boyle.


Herkes kotu donemlerden geciyor, kimsenin hayati puruzsuz degil. Eski kocaniz olan iti saymazsak bence hos bir hayatiniz var :KK55: It beyle de cokca gorusmezsiniz, olur biter.:KK19:

justitia
19-06-13, 04:06
cemre3434
onun yanında zaten hayatta aglamam ama aglamak gercekten cok ıse yarıyor ınsan bırazda olsa kendını toparlıyo bır anlık soyle bagıra bagıra agladıktan sonra hopp tekrar toparlanıyosun ee pekı sımdı neler yapıyosun bız daha resmı olarak bosanmadık eylul 24 mahkemeız var
Biz de anlaşmalıya çeviremedik işi. Ben boşanmak istedim, o kırk kez fikir değiştirdi. Şimdi de boşanmak istemiyorum diye cevap vermiş. Bizde tek dilekçe kaldı, sonrasında mahkeme tarihi belli olur ama bir umudum adli tatilden önce ilk duruşmanın yapılması. (zayıf bir ihtimal ama)

justitia
19-06-13, 05:06
MissCherryBlossom
Tabi ki sekerim, hayatta her durum gecicidir, hicbir durum sonsuza kadar suremez. Bir insan hep mutlu, hep mutsuz, hep karamsar, hep iyimser olamaz.
Senin bu donemin de bir sure devam edecek ve sona erecek, hayatin ve evrenin kurali boyle.


Herkes kotu donemlerden geciyor, kimsenin hayati puruzsuz degil. Eski kocaniz olan iti saymazsak bence hos bir hayatiniz var :KK55: It beyle de cokca gorusmezsiniz, olur biter.:KK19:
:)))
"itman"... o da iyiymiş. ama kertenkeleye benzetiyorum ben onu. her gün çirkinleşiyor, çöküyor. bunu sadece ben demiyorum, onu tanıyan arkadaşlarım da fark etmiş . Allah onun müstehakkını versin...

uhde
19-06-13, 05:06
cemre3434
bencede sen cok guclusun yanı sen en buyuk zorlukları cekıyosun cunku sen bır anneesın benım cocugum yok rabbım cok buyuk dıyorum 3 kez tup bebek denemsı yasadım ve en sonuncuda tuttu ama dustu demekkı boyle hayırlısıymıs cocuk olsa dahada farklı olacaktı evet hersey gececek sadece bu sureyı en hafıf sekılde atlatmak bende aynı sekılde elımden gelenın fazlasını yaptıgımı dusunuyorum donupte arkama keske sunuda yapsaydım dedıgım hıc bırsey yok ...
Benim bebeklerimde tüp bebekle oldular 8 yıl sonra kavuştum ben; benim boşanmaya karar vermemde en büyük etken bebeklerimdi çektiğim acıları hüzünleri vs. onlarında yaşamasını istemediğim için bitirdim...
Umarım Allahım sanada nasip etsin yeni hayatında yavrunu, sana mükafatı olsun Rabbimin..
geçiyor inan ki biraz sabır gerekiyor zaten evliliğimiz boyunca hep sabretmedik mi? boşandıktan sonra biraz daha sabır bakmışınki kalbinde başka biri var kelebekler uçuşuyor içinde bu güzel duyguları yeniden yaşamak sana değer veren biriyle inan daha güzel olur...
justitia
evet üzülmeye değecek bir adam değil. o benim için "bana kötülük yapmış bir yabancı". böyle düşünüp hissetmeme rağmen neyin tükenmişliği bendeki , işte onu anlayamadım.
neyin tükenmişliği;
yıllarca ona verdiğin emeğin sabrın tükenmişliği, ona olan sevginin tükenmişliği şuan bunu yaşıyosan ilerki günlerde silkelenecek ve sende tükenmişlikten eser kalmayacak emin ol...
Düşünsene sorunsuz bir güne uykunu almış bir şekilde uyanıp pencereni açıp derin bir nefes almak kadar güzel ne var ki..
artık sana acı çektiren kötülük yapan biri yok hayatında yeniden doğmuş gibi başla her güne ne yapmak istiyosan onu yap..
bizler hayatımızın en güzel günlerini acı çekerek yaşayamadık ki ıskaladık...
şimdi hayatını ıskalama anı yaşa huzuru yaşa mutluluğu yaşa..
bırak tükenmişliği bir kenara mutluluğu yakalamaya bak sen...
giden gitti acılar geride kaldı, şimdi mutluluğu huzuru bulma yaşama zamanı..

sonanda
19-06-13, 09:06
Justitia sen boşanma ile ilk adımı atmışsın. Ben onu da yapamadım. 5 ay oldu terkedeli. Sadece kendimi toparlamaya çalışıyorum. Doktor düzelmeden yanlış karar verme dediği için bekliyorum ama zaten sonuç belli değil mi? Sanırırım ben senin kadar güçlü değilim. Üzülme. Sen güçlüsün ki ilk adımı atıp boşanmaya karar vermişsin. Bundan sonra da herşeyin üstesinden geleceğine eminim ben. Allah yardımcımız olsun...

justitia
19-06-13, 10:06
sonanda
Justitia sen boşanma ile ilk adımı atmışsın. Ben onu da yapamadım. 5 ay oldu terkedeli. Sadece kendimi toparlamaya çalışıyorum. Doktor düzelmeden yanlış karar verme dediği için bekliyorum ama zaten sonuç belli değil mi? Sanırırım ben senin kadar güçlü değilim. Üzülme. Sen güçlüsün ki ilk adımı atıp boşanmaya karar vermişsin. Bundan sonra da herşeyin üstesinden geleceğine eminim ben. Allah yardımcımız olsun...
benim için karar almak kolay mı oldu sanıyorsunuz, 10 ay boyunca arafta kaldım. Bu güç değil, hazır olmak durumu da değil. Arkadaşlar demiş ya "yapabileceğim bir şey kalmadı bu evlilik için", işte bunu hissettiğiniz anda hazır da oluyorsun, güçlü de oluyorsun. çünkü o birliktelik sana zarardan başka bir şey getirmiyor, bunu net bir şekilde görüyorsun, kaçarak uzaklaşıyorsun...
inşallah sen rahat bir süreç yaşarsın.

sonanda
19-06-13, 10:06
Sağol. Benim mantığım bitirmemi söylüyor ama tam karar veriyorum bir şeyler engelliyor. O gün oğlumun karne alma günü okula gittim. Babası da geldi. Müsamere salonunda sene sonu gösterileri vardı. oğlum bir babaya gidiyor, bir bana geliyor. Kahroldum. Gösteriden sonra karne alınırken oğlum sanki karne umrunda değilmiş de bizim bir araya gelmemizi istiyormuş gibi gelin diye bizi çağıdı. Bütün gün ağladım, hastalandım.
Ben bu adamı çok sevmiştim. Canımdan çok ama herkes bir kurbağayı öper prense dönüşür ya, bende ise ben bir prensi öptüm kurbağaya dönüştü sanırım. Herkes siz birbirinizi çok seviyordunuz, mükemmel bir aileydiniz, nasıl oldu diyor. Ben sanırım onu çok sevdiğim için terkedilmeyi hazmedemedim. Kafam çok karışık. Bana yaptıkları aklıma geldikçe onunla bir daha olmaz diyorum ama sonra onu görünce bir de oğlumun babasına düşkünlüğü düşüncelerimi allak bullak ediyor.
Bekarken şöyle olursa boşarım falan demesi kolaydı ama evlenince öyle değilmiş. Ben zamana bıraktım. Allah yardımcın olsun. Senin için de dua edeceğim.

justitia
19-06-13, 10:06
sonanda
Sağol. Benim mantığım bitirmemi söylüyor ama tam karar veriyorum bir şeyler engelliyor. O gün oğlumun karne alma günü okula gittim. Babası da geldi. Müsamere salonunda sene sonu gösterileri vardı. oğlum bir babaya gidiyor, bir bana geliyor. Kahroldum. Gösteriden sonra karne alınırken oğlum sanki karne umrunda değilmiş de bizim bir araya gelmemizi istiyormuş gibi gelin diye bizi çağıdı. Bütün gün ağladım, hastalandım.
Ben bu adamı çok sevmiştim. Canımdan çok ama herkes bir kurbağayı öper prense dönüşür ya, bende ise ben bir prensi öptüm kurbağaya dönüştü sanırım. Herkes siz birbirinizi çok seviyordunuz, mükemmel bir aileydiniz, nasıl oldu diyor. Ben sanırım onu çok sevdiğim için terkedilmeyi hazmedemedim. Kafam çok karışık. Bana yaptıkları aklıma geldikçe onunla bir daha olmaz diyorum ama sonra onu görünce bir de oğlumun babasına düşkünlüğü düşüncelerimi allak bullak ediyor.
Bekarken şöyle olursa boşarım falan demesi kolaydı ama evlenince öyle değilmiş. Ben zamana bıraktım. Allah yardımcın olsun. Senin için de dua edeceğim.
evet, zamana bırakmak en iyisi. boşanmak dediğimiz şey bir süreç zaten karar değil. yangından mal kaçırmıyoruz ki aciliyeti de yok.
en kötüsü işte senin yaşadığın : arafta kalmak. şimdi tükenmiş durumdayım diyerek dert yanıyorum ama kararsızlık bundan çok daha kötüydü kesinlikle. en azından yolumu biliyorum, önüme bakabiliyorum.
psikoloğa devam et mutlaka, şimdi değil ama gelecekte göreceksin ne kadar faydası olduğunu.

cemre3434
19-06-13, 14:06
uhde
Benim bebeklerimde tüp bebekle oldular 8 yıl sonra kavuştum ben; benim boşanmaya karar vermemde en büyük etken bebeklerimdi çektiğim acıları hüzünleri vs. onlarında yaşamasını istemediğim için bitirdim...
Umarım Allahım sanada nasip etsin yeni hayatında yavrunu, sana mükafatı olsun Rabbimin..
geçiyor inan ki biraz sabır gerekiyor zaten evliliğimiz boyunca hep sabretmedik mi? boşandıktan sonra biraz daha sabır bakmışınki kalbinde başka biri var kelebekler uçuşuyor içinde bu güzel duyguları yeniden yaşamak sana değer veren biriyle inan daha güzel olur...

neyin tükenmişliği;
yıllarca ona verdiğin emeğin sabrın tükenmişliği, ona olan sevginin tükenmişliği şuan bunu yaşıyosan ilerki günlerde silkelenecek ve sende tükenmişlikten eser kalmayacak emin ol...
Düşünsene sorunsuz bir güne uykunu almış bir şekilde uyanıp pencereni açıp derin bir nefes almak kadar güzel ne var ki..
artık sana acı çektiren kötülük yapan biri yok hayatında yeniden doğmuş gibi başla her güne ne yapmak istiyosan onu yap..
bizler hayatımızın en güzel günlerini acı çekerek yaşayamadık ki ıskaladık...
şimdi hayatını ıskalama anı yaşa huzuru yaşa mutluluğu yaşa..
bırak tükenmişliği bir kenara mutluluğu yakalamaya bak sen...
giden gitti acılar geride kaldı, şimdi mutluluğu huzuru bulma yaşama zamanı..
sagol canım ınsallh rabbım ıyı ınsanlar cıkarır karsımıza yanlıs bır tercıh yapmıısız bundan sonra hayatım mutlu ve hzuzurlu oluruz

cemre3434
19-06-13, 14:06
sonanda
Sağol. Benim mantığım bitirmemi söylüyor ama tam karar veriyorum bir şeyler engelliyor. O gün oğlumun karne alma günü okula gittim. Babası da geldi. Müsamere salonunda sene sonu gösterileri vardı. oğlum bir babaya gidiyor, bir bana geliyor. Kahroldum. Gösteriden sonra karne alınırken oğlum sanki karne umrunda değilmiş de bizim bir araya gelmemizi istiyormuş gibi gelin diye bizi çağıdı. Bütün gün ağladım, hastalandım.
Ben bu adamı çok sevmiştim. Canımdan çok ama herkes bir kurbağayı öper prense dönüşür ya, bende ise ben bir prensi öptüm kurbağaya dönüştü sanırım. Herkes siz birbirinizi çok seviyordunuz, mükemmel bir aileydiniz, nasıl oldu diyor. Ben sanırım onu çok sevdiğim için terkedilmeyi hazmedemedim. Kafam çok karışık. Bana yaptıkları aklıma geldikçe onunla bir daha olmaz diyorum ama sonra onu görünce bir de oğlumun babasına düşkünlüğü düşüncelerimi allak bullak ediyor.
Bekarken şöyle olursa boşarım falan demesi kolaydı ama evlenince öyle değilmiş. Ben zamana bıraktım. Allah yardımcın olsun. Senin için de dua edeceğim.
canım benım kıyamam ınsan bu surecte kendının ne cektıgın hıc bır onemı olmadıgını sadece cocuk ıcın ne kadar zor olacagını dusunuyor dımı dedıgım gıbı rabbım sabır versın cocuklu olunca dahada zor dualarım hepımız ıcın

bayansoa
20-06-13, 06:06
Boşanmak sevgili sertap erener'in dediği gibi" yatakta özgürce çapraz yatmak" değildir.
Boşanmak güne "huzurla" uyanmaktır. Sakince günlük rutinler arasında koşturmaktır.
Eve koşa koşa, mutlulukla gitmektir.
Çocuk ile tatil planlarını gönlüne göre yapmaktır.
Evden el ayak çekilince" bir bardak çay içeyim, bir de şu kitabımı okuyayım" demektir.
Psikolojik tacize uğramadan, kuşku ve şüphe içinde yaşamadan, hırpalanmadan, üzülmeden, verdikçe alan, ruhunu emen insanlardan uzakta "insan" gibi yaşamaktır boşanmak.
İç huzurdur.

justitia
20-06-13, 07:06
bayansoa
Boşanmak sevgili sertap erener'in dediği gibi" yatakta özgürce çapraz yatmak" değildir.
Boşanmak güne "huzurla" uyanmaktır. Sakince günlük rutinler arasında koşturmaktır.
Eve koşa koşa, mutlulukla gitmektir.
Çocuk ile tatil planlarını gönlüne göre yapmaktır.
Evden el ayak çekilince" bir bardak çay içeyim, bir de şu kitabımı okuyayım" demektir.
Psikolojik tacize uğramadan, kuşku ve şüphe içinde yaşamadan, hırpalanmadan, üzülmeden, verdikçe alan, ruhunu emen insanlardan uzakta "insan" gibi yaşamaktır boşanmak.
İç huzurdur.
"çocuk ile tatil planları" okuyunca içimde kelebekler uçuştu ama benimki henüz 1 yaşında bile değil, plan yapabilmem için sanırım 1 -2 yılım daha var. sakıncası yoksa sizin ufaklık kaç yaşında?

cemre3434
20-06-13, 08:06
gunaydınnn canlarrrr oooo tatıll pılanları yapılmaya baslanmıssss :))) .....