PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Panik Atak sorunu olanlar....



Sayfa : [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

elmacik
20-02-2007, 13:14
Merhaba,

Bundan yaklaşık 3 yıll evvel annemi kollarımda kaybettim.Kanserdi. Çok savaştık çok mücadele ettik olmadı,kurtaramadık.Hayatım , bakış açım onun gidişiyle değişti.Dönem dönem umursamaz dönem dönem çok ince düşünen biri oldum.Fakat acımı doya doya yaşayamadım.Beni güçlü kararlı bilirdi aileden herkez.Ben sapasağlam görünmeliydimki onlar benden güç alsın toparlasın Ama olan bana oldu.Farketmeden hemde.Acımı yaşayamadım.Herhangi bi üzüntü durumunda ve beni bayağı üzen bir şeyse bu
resmen kriz yaşıyom daralıyorum, nefesim kesiliyor, ölüm korkusu başlıyor, bazende titriyorum ve korkunç üşüyorum.Kendimi boğalacak gibi hissedip üzerimdekiler parçalamk istiyorumElbisenin tenime dokunuşuna bile katlanamayım kendimi cama atıyom.Hava nekadar soğuk olursa olsun 10-20 dk arası nefes alamya çalışıyorum.ASTIMMI acep bu dedim.Doktora gitmedim.Sevmem gitmeyi.Çok samimi birkaç doktor arkadaşım var onlara sordum.Acını yaşayamadın çok sarsıldın dediler.Tedavi öneriyorlar elbet ama nedense hala gitmiyorum.Bu konuda paylaşımları ve çözümleri olan arkadaşlar varmı... Yazın lütfen...

yasifee
20-02-2007, 13:21
Canım benim en güzel tedavi yönetmi beyninde herşeyi halletmen. Korktuğun şeylerin üzerine gitmen ve olumlu düşünmen. Olumlu düşünce panik-atağı çoğu zaman yok ediyor. Panik olduğun anda durmayıp devam etmen ve vücudunun verdiği tepkiyi normal olarak görmen gerekir. Yine de doktora gitmeni tavsye ederim. Geçmiş olsun..

Her zaman olumlu düşün :)

elmacik
20-02-2007, 13:33
CANIM çok teşekkür ederim.Olumlu olmaya bakıyorum.Kendimi annemin ölümü sonrası tamamen kariyere verdim.Çok iyi noktalara geldim işimi seviyorum.
Geçen sene üniversiteden bi arkadaşım geldi bayram için bana.Kızcağız fotograflar getirmiş anılarımızı tazelemek için , olayları anlatıyo.İnanırmısın hatırlamıyorum bile çoğunu.Ve ben bu kızla aynı evde kalmıştım 1 yıl çok samimi arkadaşımdı.Kız sen hangi sınıftın ne okuyordun dedim.Düşünsene bu kısmını hatırlamıyorum.Bu olay sonucunda bişeyler farkettim.Ben anneme ait biçok anıyı hatırlamıyom.Resimlere bakıyom sadece anımsar gibi oluyorum...
Sadece hastalık sürecini anımsıyorum.Bazen sanki annem hiç olmamış gibi hissediyom.Bazen ise korkunç özlüyorum onu.Gece mutlu bi şekilde başımı yastığa koyduğum bazı zamanlarda bile aklıma geliyor yaşadığımız acı, Uykularım kaçıyor ağlıyorum.İçimden bir parça koparcasına acı çekiyorum.Yine samimi olan doktor arkadaşıma sordum.Hafıza kaybımı yaşıyom die.
Onunla aynı şeyi düşünmüşüm.(bende çok severim psikolojik araştırmalar yapmayı)Sanırım annem ölmeden beynim kendini hazırlamaya başladı: bi gün çok acı çekebilir onu kaybedebilirsin düşüncesine ve bilinç altıma itti herşeyi.Görünüşte çok acımı çekemedim gibi ama bilinçaltımda kalan herşey BOMBA gibi.rada bi ufak patlamalar yapıyor...Bir gün büyük bir acı yaşarım ve eski acım da patlar diye korkuyorum...
Hayatımın 4 -5 yıl evvelki kısmı çok net değil ne olaylar ne insanlar ne isimler ne fotograflar...Açıkçası ben bundan şikayetçi değilim.Acımı her an yaşamıyom ama bazen bu panik atak denen şey olunca çok büyük yıkım oluyor..

yasifee
20-02-2007, 14:11
Bitanem,
sanırım bu bir tür travma.. Kendinin farkında olman inan çok güzel. Ben de bir zamanlar bu anlattıklarına benzer şeyler yaşadım. O yüzden seni iyi anlıyorum. Kariyerinde yükselmene çok sevindim. İş çok önemli. İnsanın meşguliyeti olduğunda bu tür rahatsızlıklardan da uzaklaşıyor. Olumlu düşünmenin yanında sosyal ortamlarını da çeşitlendirebilirsin.. Burada dertleşebiliriz. Yani yeni şeylerle ilgilenmeye çalış ve kendini çok dinleme.. Hayatı akışına bırak..

Annenin mekânı cennet olsun canım. Onun için dua et (edelim). Unutma ki annen seni hep mutlu görmek ister. Sen ne kadar rahat olursan panik atak o kadar uzak olur. Herşey beyninde bitiyor..

miray_08
20-02-2007, 14:20
eflatun benimde yaklaşık iki aydır kardeşimde başladı...çok zor anlar yaşıyoruz.doktora gittik bir ilaç verdi ...erkek kardeşimin horlaması vardı aşırı derecede nefes borusundaki darlıktaan kaynaklanan gece kalbinin durma teh. var nefes alamıyor...oksijen kullanıyor...uyursam nefes alamazsam ölürüm korkusuyla başladı...bazen soğukta sabaha kadar balkonda kalıyor...hiç yanlız bırakamıyoruz....allah hepimize sağlık versin...bunu yaşamayan da bilemez

elmacik
20-02-2007, 14:28
Bitanem,
sanırım bu bir tür travma.. Kendinin farkında olman inan çok güzel. Ben de bir zamanlar bu anlattıklarına benzer şeyler yaşadım. O yüzden seni iyi anlıyorum. Kariyerinde yükselmene çok sevindim. İş çok önemli. İnsanın meşguliyeti olduğunda bu tür rahatsızlıklardan da uzaklaşıyor. Olumlu düşünmenin yanında sosyal ortamlarını da çeşitlendirebilirsin.. Burada dertleşebiliriz. Yani yeni şeylerle ilgilenmeye çalış ve kendini çok dinleme.. Hayatı akışına bırak..

Annenin mekânı cennet olsun canım. Onun için dua et (edelim). Unutma ki annen seni hep mutlu görmek ister. Sen ne kadar rahat olursan panik atak o kadar uzak olur. Herşey beyninde bitiyor..

Çok teşekkür ederim Yasifeecim,
Evet şimdi herşey daha iyi,Yani ben normal insanlar gibi sürdürüyorum hayatı.Sadece çok üzücü bişeyler olduğundan bu tip şeyler yaşıyorum.Bunun en önemli noktasıda şu: ölüm korkusu oluyo.Şöyle düşünüyorum o an: sanki bu sefer nefes alamayacakmışım gibi... O olay geçincede ya bi sonraki sefer nefessiz kalırsam diye korkular oluşabiliyor.
Kendimi işe verdim.Bana çok iyi geldi. Babam zaman zaman noluyor sana yeter iş iş iş... desede . Valla süper oldu.Kendimi kötü olan herşeyden uzaklaştırdım.
Annem ne derdi bilirmisiniz kızlar : İNASAN KENDI KENDİNİN PSİKOLOĞU OLMALI, SEN KENDİNE YARDIM UZATMASSAN İLK KİMSE SANA ULAŞAMAZ derdi.
Walla şimdi her sevdiğim eşyayı kullanıyom her kıyafetimi giyiyom, her istediğimde paralar döktüğüm parfümümü sıkıyom.Çünkü bu hayattaki ve ebnim evimdeki en büyük misafir benim.Herşeyimi beğenerek emek vererk aldıysam onların tadını çıkarmam gerek dimi... Belki yarınım olmayabilir...

elmacik
20-02-2007, 14:32
eflatun benimde yaklaşık iki aydır kardeşimde başladı...çok zor anlar yaşıyoruz.doktora gittik bir ilaç verdi ...erkek kardeşimin horlaması vardı aşırı derecede nefes borusundaki darlıktaan kaynaklanan gece kalbinin durma teh. var nefes alamıyor...oksijen kullanıyor...uyursam nefes alamazsam ölürüm korkusuyla başladı...bazen soğukta sabaha kadar balkonda kalıyor...hiç yanlız bırakamıyoruz....allah hepimize sağlık versin...bunu yaşamayan da bilemez

Miraycım çok üzüldüm canım ya...
Bi fikrim var nekadar doğru olur tartışılırda ...Eger çok geç değilse ve kardeşin bilmiyorsa boğazında daralma olduğunu, onu sadece Astım ya da Panik atağı olduğuna inandırın.En azından nefes alma sıkıntısı yaşadığı bi anda aklına bunların hepsinin psikolojik olduğu gelip kendini o durumdan sıyırabilir ya da bununla yaşamayı kabul edebilir...Yani benimki sadece bi öneri, tabi gerçek hastalığını bilmiyorsa...

miray_08
20-02-2007, 14:44
saool elmacım biliyor...ameliyatta olsa faydası olmazmış..terpi görüyor hepimiz destek oluyoruz..inş en kısa zamanda atlatır canımmm sanada çok geçmiş olsunn herşeyin tadına vararak yaşadığına çok memnun oldum çok iyi yapıyorsunnn

yasifee
20-02-2007, 14:48
Buna bende çok memnun oldum sevgili elmacık..

Hayatta insan herşeyle karşılaşabiliyor. Hayat, biraz da olayları nasıl karşıladığımızla ilgili gelişiyor sanırım.

@TUANA@
20-02-2007, 15:09
Ben kızım hastalandığında çok kötü oluyorum. Hatta ateşini düşüremediğim zamanlarda panik atakta yaşanan tüm belirtileri yaşıyorum. Allahtan rahatsızlığımız bittikten sonra düzeliyorum. Bu kışı kötü geçirdik, inşallah böyle devam etmez yoksa kızımın hastalıklarında kesin panik atak olacağım.

yasifee
20-02-2007, 15:10
Güzel insanlar, buradaki paylaşımlarımız hayatı ne kadar "doğru kullanmaya" başladığımızı gösteriyor bence. Bir insanın yanında olduğunu bilmek, insanların benzer sıkıntılar yaşadıklarını bilmek bile acılarımızı sıkıntılarımızı hafifletiyor..

Umutlu olalım.. Pes etmek yok :)

dilek35
20-02-2007, 16:12
bundan 5 yıl önce bu hastalık hakkında bilgim yoktu üniversite sınavına hazırlanıyordum ve babamın beyninde timör vardı ve vücudu sürekli bunu üretiyordu ben de bu hastalığın belirtileri var ama ben bilmediğim için ilgilenmiyorum bu şekilde 1,5 yıl yaşadım bazen yine oluyor ama şuan iyiyim iyileşmemde sınavı kazanıp stesten uzak kalmam oldu allah kimsenin başına vermesin

elmacik
20-02-2007, 22:29
Eflatunum,
Ellerine yuregine saglik...Senden haber almak ve bu yazilarinla aydinlanmak cok hos.
Dedigin gibi biz burada birbirimize yardimci oluyoruz,iki satir bile bazen bir baskasinin hayatinda buyuk umutlari yesertir.
Kabullenmek en onemlisi bir sorunun oldugunu .Evet kabullenmek ama sineye cekmemek.Cozumu aramak ve PAYLASMAK...
Unutmayin arkadaslar siz gercekle yuzyuze gelmeyi ogretmelisiniz kendinize...Sapasaglam ayakta dikilmelisiniz tum karsiniza cikan uzucu olaylarda ve panik atak illetine engel olmalisiniz.Cunku onun besini bizim kendimizden kacmamiz ve kendimize yardim edemeyip bu endiseyle yasamamizdir.
Dedigim gibi : Insan ilk once kendine yardim etmeli kendi kendinin psikologu olmali ilk. Sonra siradaki asamaya ( tibbi yardim veya psikolojik destek) gecmeli...

VENUS_
21-02-2007, 22:16
—Çarpinti, kalp atimlarini duyumsama

—Nefes darligi ya da boguluyor gibi olma duygulari

—Solugun kesilmesi

—Bas dönmesi, sersemlik hissi, düsecekmis ya da bayilacakmis gibi olma

—Kendi benligine yabancilasma ve gerçekdisilik duykulari

—Kontrolünü kaybedecegi ya da çildiracagi korkusu

—Ölüm korkusu

Bende bu belirtiler var..Ama panik atak rahatsızlğını düşünmek istemiyorum...((( En çok ta kontrolümü kaybetmekten..çıldırmaktan korkuyorum... garip bir his.. bir anda aklımı kaybedeceğimi düşünüyorum...An'lık hisler.. yalnız kaldığımda yaşıyorum daha çok..kalp çarpıntısı sanki kriz geçiriyormuşum hissi uyandırıyor.. Ölüm korkusundan ziyade.. bir yakınımın ölüm haberini alacağım endişesi çok fazla.. annemi ya da babamı kaybetme korkusu en yoğun yaşadığım korkular...:çok üzgünüm:

Ben ilaç kullanmaktan yana değilim..Depresyon tedavisi görmüştüm oradan biliyorum.. 3 ay ilaç kullandım..faydası olmuştur ancak anladım ki insanın kendi kendisini tedavi etmesi.. telkinlerde bulunması en önemlisi.. yoksa salt ilaç kullanmak pek işe yaramıyor...

Verdiğiniz bilgiler için teşekkür ederim arkadaşlar.. yinede çok üstünde durmamalıyım bu konunun.. yoksa daha fazla tetikler diye KORKUYORUM!!

Allah'tan bütün hastalara acil şifalar diliyorum..

Sevgiyle Kalın...

elmacik
22-02-2007, 02:47
kızlar,
dayımın eşi ilginç bir panik atak hastası.Kadın zil sesi duyunca özellikle kendi evinde endişelere kapılıyor ama bazen ağır bir kriz geçiriyor.Sanırım kökenine inmaliyiz olayın, hiç soramadım ama bence çok eskilere dayanan bi olay olmuş olabilir onu sarsan...Bi ara ben telefonlara bakmaya korkardım resmen FOBI olmuşu bende.Kötü haber alacam eyvah diye ödüm kopardı.Allahtan atlattım ama ara ara aklıma gelir.Hele babam arıyorsa eyvah kime ne oldu aileden diye endişeleniyom :( Babam biliyorya huyumu genelde neşeli bir ses takınyor ilk alo deyişinde ki ben rahatlayayım...Ben acı tatsız haberleri çok aldımda telefondan kızlar endişem hep o yüzden :çok üzgünüm:

celebrian
22-02-2007, 10:19
CANIM çok teşekkür ederim.Olumlu olmaya bakıyorum.Kendimi annemin ölümü sonrası tamamen kariyere verdim.Çok iyi noktalara geldim işimi seviyorum.
Geçen sene üniversiteden bi arkadaşım geldi bayram için bana.Kızcağız fotograflar getirmiş anılarımızı tazelemek için , olayları anlatıyo.İnanırmısın hatırlamıyorum bile çoğunu.Ve ben bu kızla aynı evde kalmıştım 1 yıl çok samimi arkadaşımdı.Kız sen hangi sınıftın ne okuyordun dedim.Düşünsene bu kısmını hatırlamıyorum.Bu olay sonucunda bişeyler farkettim.Ben anneme ait biçok anıyı hatırlamıyom.Resimlere bakıyom sadece anımsar gibi oluyorum...
Sadece hastalık sürecini anımsıyorum.Bazen sanki annem hiç olmamış gibi hissediyom.Bazen ise korkunç özlüyorum onu.Gece mutlu bi şekilde başımı yastığa koyduğum bazı zamanlarda bile aklıma geliyor yaşadığımız acı, Uykularım kaçıyor ağlıyorum.İçimden bir parça koparcasına acı çekiyorum.Yine samimi olan doktor arkadaşıma sordum.Hafıza kaybımı yaşıyom die.
Onunla aynı şeyi düşünmüşüm.(bende çok severim psikolojik araştırmalar yapmayı)Sanırım annem ölmeden beynim kendini hazırlamaya başladı: bi gün çok acı çekebilir onu kaybedebilirsin düşüncesine ve bilinç altıma itti herşeyi.Görünüşte çok acımı çekemedim gibi ama bilinçaltımda kalan herşey BOMBA gibi.rada bi ufak patlamalar yapıyor...Bir gün büyük bir acı yaşarım ve eski acım da patlar diye korkuyorum...
Hayatımın 4 -5 yıl evvelki kısmı çok net değil ne olaylar ne insanlar ne isimler ne fotograflar...Açıkçası ben bundan şikayetçi değilim.Acımı her an yaşamıyom ama bazen bu panik atak denen şey olunca çok büyük yıkım oluyor..

elmacık yazdıklarını okuyunca kendi hayatımı okuyorum sandım bir an benımde annem kanserden öldü gözlerimin önünde ve bende tamamen senın yazdıklarını yaşıyorum çözüm bulamıyorum dr sadece ilaç weriyor ve ben istemiyorum açıkçası.çözüm bulabilirsek çok mutlu olacağım.

elmacik
22-02-2007, 11:33
elmacık yazdıklarını okuyunca kendi hayatımı okuyorum sandım bir an benımde annem kanserden öldü gözlerimin önünde ve bende tamamen senın yazdıklarını yaşıyorum çözüm bulamıyorum dr sadece ilaç weriyor ve ben istemiyorum açıkçası.çözüm bulabilirsek çok mutlu olacağım.

celebrian, çok üzgünüm yaşadıkların için, en iyi seni anlayacak insanlardan biriyim ben.Bak canım ben oldum olası ilaç kullanmayı seven biri değilim hatta doktora bile gitmekten nefret ederim.En samimi arkadaşlarım doktor olmasına rağmen hiç istemem onlarla arkadaşlık dışında başka bişeyleri görüşmeyi.Başım bile çatlarcasına ağırsa zar zor belki ilaç alırım.Annemin ölümüyle ben ilaç kullanmına başlamk istemedim ama bi ara verdiler bişeyler.2 gün kullandım ruh gibiydim, uyudum kalktım uyudum kalktım,tepkisizdim hereşeye karşı ne bi his ne başka bi duygu...elimi kesmiştim ekmek doğrarken onu bile hissetmedim ve bıraktım hemen.Çok depresif oldum, hatta bi ara hiç bişey yokken ayakta dikiliyordum yere düştüm sanki felç geçirdim o an ve babannemle konuştuğumu sanıyorken ağlamaya başlamışım ama kontorllü değil yani ben normal konuşuyom sanıyom oysa hüngür hüngür ağlıyordum .Sürünerek yatağa gittim.ağladım yattım uzun süre kalkamadım..neyse canım bunun gibi şeyler yaşadım çok..
halada var etkisi, ilaç kullanmak istemem hiç ve kendimi iyileştirmeye çalışıyorum.

EU2
24-02-2007, 22:55
:uhm: :uhm: :uhm: :uhm: :uhm:
herkese selam.cok uzn bi mesaj yazmisdim ama bi türlü gönderemedim.yasadiklarinizi okudum.cok üzüldüm.her sey biz insanlar icin ama kaldiramadigimiz,agir gelen seyler oluyor isde hayatta..benimde bazi sorunlarim var.panik atakta illaki atak gelmesimi lazim.ölüm korkusu olmasimi lazim.bende onlar yok.ama titreme,kalp carpintisi,terleme,sese karsi asiri tepkim var.beynimi okadar dolu hissediyorumki..hic bisey kafam almiyor.bir anda beynim duruyor sanki.cocuklarim var vede saglikli bir anne olmak isdiyorum.annemdede var panik atak.bende 3.4 ay tablet kullandim.ismi lustural.icdigim zaman kendimi iyi hissediyorum.psikologoda gittim.ama konusdukca ben daha kötü oluyorum.bu hasdaliga neden olarakda ailemden uzak olmami görüyorum.ve yalniz olmam cok üzüyor beni.esim ve cocuklarim var ama annemide cok özlüyorum.neyse cok uzattim heralde....görüsmek üzere......
:uhm: :uhm: :uhm: :uhm: :uhm:

realist
27-02-2007, 19:50
ben ikinci defa tekrarlayan panikatağımın 1,5 yıldır tedavisini görüyorum.Üç çocuğumla beraber 17 ağustosu eşim yanımda değilken yaşadım.Sorunumun bundan kaynaklandığına adım gibi eminim.Kimse benimkorkumu ciddiye almadı.Hatta inanmadılar bile.Çünkü kimse benimle aynı şiddette yaşamadı o depremi.Evimiz hasar gördü.BEN bir yıl barakada yaşadım korkumdan.Çünkü başımın üzerinde betondan bir tavan görmeye tahammülüm yoktu.Şu an ilaç tedavim bitmek üzere.Umarım tekrarlamaz bir daha.Ama tekrarlasa da bu atakların beni öldürmeyeceğini biliyorum.Asla ilaç kullanmak istemiyorum bundan sonra.

elmacik
28-02-2007, 15:19
hüsrancım,

bak neler atlatmışsın ve ayaktasın hala,ben eminim bi daha olmaz...
panik atakla yaşamayı bilmek gerek.Ölünmüyor evet sadece o korku yaşanıyor..
insan neler atlatıyor, inan bunlarda geçer..

realist
28-02-2007, 16:04
sevgili elmacık nihayet beni anlayan biri çıktı.Teşekkürler.Evet ayaktayım,başaracağım.Bir daha bunların olmasına asla izin vermeyeceğim.

damlacik
01-03-2007, 20:00
Panik atak ben de geçen sene vardı.
İlk atak geldiğinde ölüyorum diye acile koşmuştuk. Sonra konusunda uzman bir dr. gittim Dr. bi ilaç verdi ama yan etkileri çok oldu.

Sonra hiç ilaç kullanmadan, kendi irademle %90 oranın da panik atakları engelledim.

minikserçe
01-03-2007, 22:37
merhaba arkadaşlar ben yeni katıldım, iyiki kadılmışım diyecem kusura bakmayın kimsenin böyle olmasını istemem çünkü bende 2senedir uğraşıyorum kimse anlamıyor derdimden evvam yapıyorsun diyorlar beni anlayan olur ihşallah ben 6senedir evliğim 22 yaşıdayım kaynanamla oturuyorum anlaşamıyorum ,cocuğumda yok,tabiki kısır gözüyle bakıyor çevremdekiler 1düşüğüm olduama sonra doktora gidemedim eşimin işleri bozuldu 2sene öncebir krizle geldi ilaçlarımı fazla kullanmadım cocuğu etkiler diye ,yeni iyileşmiştim 1ay önce en yakın arkadaşımı kaybettim gene tekrarladı o beni anlayan tek kişiydi şimdi çok yanlızım derdimi anladacak kimsem yok

Elif
02-03-2007, 04:07
Panikatak hastalığı yüzünden evini, hastane yakınına taşıdı
Hastane hastane dolaşan, kalp krizi geçirdiğini zanneden, onlarca tahlil yaptıran Sinan Narin'in hayatı, başına kötü bir şey geleceği korkusuyla altüst olmuş. Hastalık, işini de hayatını da etkilemiş.


Sinan Narin panikatak nöbetleri nedeniyle büyük sıkıntılar çekiyor. Haftada birkaç kez kalp krizi gerekçesiyle hastahaneye kaldırılan Narin, her sefefrinde evine yürüyerek dönüyor.
Sinan Narin, panikatak hastalığı yüzünden hayatı çekilmez hale gelen milyonlarca kişiden sadece biri. Bakırköy'de bir restoranın işletmeciliğini yapan Narin (35), sırf bu hastalığı yüzünden evini hastaneye yakın bir yere taşıdığını söylüyor. Ölüm korkusu yüzünden işini uzun süre bırakmak zorunda kalmış. Günlerce evine kapanmakla kalmayan Narin, hastane hastane doktor doktor dolaşmış. Bu nedenle onlarca kez kalp grafikleri çektirip bir dizi tahlil yaptırmış. Haftada birkaç kez kalp krizi gerekçesiyle hastaneye kaldırılan Narin, her seferinde evine yürüyerek dönmüş. Gittiği her doktor kendisine aynı teşhisi koymuş. Narin, "Bugüne kadar tedavi için harcadığım parayla İstanbul'da çok lüks bir daire satın alabilirdim." diyor. Uzmanlar panikatağın tüm dünyada giderek yaygınlaşırken, toplum sağlığını tehdit eder boyuta ulaştığını söylüyor. Ülkemizde her yüz kişiden 4'ünün tedavi gerektirecek düzeyde panikatak problemiyle karşı karşıya olduğu ifade ediliyor.

Narin, hastalıkla ilk kez 4 yıl önce tanışmış. O günden sonra hayatında yeni bir süreç başladığını belirten Narin, gezmedik doktor ve psikolog bırakmamış. Gittiği her hastanede kendisine aynı teşhis konmasına rağmen o, bu gerçeğe bir türlü inanmak istemiyor. "Hep başka bir şey vardır şüphesi sürekli içimi kemiriyordu."diyen Narin geceleri uyku problemi çekiyor ve ölmek düşüncesinden bir türlü kurtulamadığını ifade ediyor. Rahat bir uykunun özlemini çeken Narin, doktorundan uyuyabilmesi için bir ilaç istiyor. Doktor, masasının üzerinde duran bir ilacı uzatarak "Bunu içersen yatmadan önce bebek gibi uyursun." diyor. Uzun süreden beri deliksiz bir uykunun özlemini çeken Narin, ilacı içtiği gece hiç uyanmadığı gibi bebek gibi de uyuyor. Ertesi sabah soluğu doktorunun yanında alan Narin'in amacı, kendisine rahat uyku çektiren ilacın ismini almak. Doktor, "Sana ilaç diye verdiğim aslında bir şekerleme. Önceki gün bir hastamın çocuğu bonibon şekerini burada unutmuştu. Ben de onu sana verdim. Bugüne kadar sana vurduğum iğneler de sakinleştirici değil suydu." diyor.

Antalya tatilinden dönerken panikatağı tutan Narin, uçaktan inmek zorunda kalmış. Narin, o anı şöyle anlatıyor: "Avazım çıktığınca 'durdurun uçağı ölüyorum!' şeklinde bağırmaya başladım. Uçak, benim yüzümden perona tekrar yanaşmak zorunda kaldı." Uçaktan indirilen Narin'e müdahale eden sağlık görevlileri onu sakinleştiremez. İstanbul'daki doktorun her zamanki iğnenin yapılması talimatını vermesiyle Narin sakinleşir. Narin, daha sonraları kendisine havaalanında vurulan iğnenin de diğerleri gibi su olduğu gerçeğini öğrenir.

Yine Narin, eşiyle birlikte gittikleri bir otelin 30'uncu katına çıkarlar. Narin, bulundukları yüksekliği merak edince; "Aşağı baktığımda birden her yer sallanmaya başladı, deprem oluyor sandım. Eşimi oracıkta bırakıp merdivenlerden deli gibi hiç durmadan koşarak inmeye başladım. 30 katı nasıl indiğimi hatırlamıyorum; otelden dışarı çıktığımda kendimi durduğum yerde zıplarken buldum. Ayaklarım yere basıyor mu, yaşıyor muyum diye deli gibi zıplıyordum."diyor.

Başına kötü bir şey geleceğini düşünür

Panik bozukluk olarak da nitelendirilen panikatak, birçok psikiyatrik bozuklukta ve bazı fiziksel hastalıklarda görülen yoğun korku, kaygı, yoğun endişe karışımı bir nöbet şeklinde açıklanıyor. Uzmanlar hastalığının "psikolojik bir sendrom" olduğunu söylese de hasta, çoğunlukla yaşadıklarının gerçekten fiziksel kaynaklı sorunlar olduğunu iddia eder. Bu sebeple kimsenin hastalığının gerçek sebebini bulamadığını düşünür. Hastalığın başlangıç yaşı değişkenlik gösterir; çocuklarda çok nadir olarak görülürken, ilk ortaya çıkış yılları 18-25 yaş arasıdır. Hastalık 30-40'lı yaşlarda yüzünü ciddi biçimde gösterir.

Hastalık yüzünden kişi, krizler ve ölüm korkusu gibi nedenlerle evde tek başına kalamamak, tek başına dışarı çıkamamak gibi olumsuzluklarla karşılaşır. Sürekli başına kötü bir şey geleceği endişesini yaşayan hasta, mesleğini ve hatta sosyal hayatını bırakmak zorunda kalabilmekte.

Belirtileri neler?
Göğüs ağrısı
Hızlı ve şiddetli kalp çarpıntısı
Nefes darlığı; boğulacakmış gibi olma hissi
Diz ve bacaklarda güçsüzlük
Bulantı, karın ağrısı ya da ishal
Baş dönmesi, bayılacak gibi olma
Ölüm korkusu
Delirme korkusu, çıldıracakmış gibi olma
Sürekli tansiyon ölçme, ölçtürme
Midede rahatsızlık, mide bulantısı

elmacik
03-03-2007, 01:13
Elifcim,

çok güzel bir örnek ve açıklayızı bilgiler sunmuşsun..Teşekkürler.
En başta kişinin bunu kabullenmesi gerek ve dediğim gibi diğer yazılarımda kendi kendine yardım etmeli..bu hastalıkla yüzleşip onu yenmeli..Nekadar yeniliyor bilemiyorum.Çünkü tam bitti yıllar oldu dersin birşey olur yeniden başlayabilir.Hazırlıklı olmak gerek ve paniğe kapılmamak.Bu hastalık öldürmüyor...Sadece o korkuyu yaşatıyor...Bununla mücadele eden arkadaşlarım, lütfen kendinize bu durumlarda hemen sadece geçici bir daralma ve korku olduğunu hatırlatın.Göreceksiniz 5 dk içersinde geçiyor.Ama eyvah ölüyorum bu sefer kesin nefes alamıycam diye düşünürseniz bu atağın süreci uzayabilir.Fakat sizi öldürmez...
çok ünlü bir söz vardır mutlaka duymuşsunuzdur, ben çok beüenirim ve tam bu konuyla örtüşür :
SİZİ ÖLDÜRMEYEN ŞEY GÜÇLÜ KILAR !!!!....

yesilim
03-03-2007, 15:18
Hepimizin Zaman Zaman Yaşadiği Panik Atak Arkadaşim Oldu.
Dost Olmak Için çok Uğraşti .mesafe Koydum Araya
Kirmadan Yavaş Yavaş Arkadaşliğimida Bitirmek üzereyim....
Kirmadan çünkü Hiddetlenirse Ne Yapacaği Belli Olmiyan Arkadaşlardan Biri O...
Bilgileriniz Için Teşekkürler .

İzotop
09-03-2007, 15:31
Ben de panik atakla tanışmış talihlilerdenim.Neden talihliyim diyorum çünkü bu bana doğruluğundan şüphe bile duymadığım bir gerçeğin aslında öyle olmadığını öğretti.İnsan akıllı bir varlıktır ve beynini kullandığı sürece tüm zorlukların üstesinden gelebilir.Ama insanın beyninin bu şekilde kontrolden çıkabileceğini bilmiyordum.
!,5 sene önce canım annemi kaybetim.Beyin tümörüydü katilimiz.' senelik zorlu bir tedavi süreci.Kemoterapiler, radyoterapiler, bitkiler...Çalmadığımız kapı kalmadı.İnsan denize düşünce yılana bile sarılıyor.Malesef kanser bizi yendi.Annem boğazımda düğüm, kalbimde sızı, gözlerimde yaş oldu ondan sonra.Bu tedavi süresince babam ve ben hep annemin yanındaydık.2,5 yaşındaki kızımla beraber eşimi de bırakıp annemlere yerleştim.Eşim de hiç birşey demedi sağolsun.Hatırlamak bile istemediğim günler.Bana hep diyorlardı ki ne kadar güçlüsün.Şaşırıyordum.Benim oturup üzülmeye vaktim olmadı ki o süreçte.Cenazede de annemin arkadaşlarını teselli ediyor, bağırarak, ağlayarak eve girenleri susturmaya çalışıyordum.Amacım son görevimi de layıkıyla yapmaktı.ondan sonra kendimi işe vardim.Deli gibi çalışıyordum.Derdimi kime anlatacaktım ki babama mı, kardeşime mi?Onların üzüntüsü benimkinden mi azdı.Sustum.Onlara annemin yokluğunu aratmamak için elimden geleni yapmaya çalıştım.Ta ki 6 ay geçinceye kadar.Eşimle arkadaş ziyaretinden gelmiştik.Gece saat 2 gibiydi.Sohbet ediyorduk.İşte o an ne olduysa oldu.Bir şey oluyordu bana.Panik anı.Banyoya koştum beyin kanaması geçiriyorum diye soğuk suyla kafamı yıkamaya çalışıyordum.Eşim koşarak geldi.Şaşkınlık içinde ne olduğunu soruyordu.Ama öyle canımın dedindeydim ki beni durdurmasına bile izin vermiyordum.Geçmeyeceğini anladığımda balkona kaoşmaya başladım.İşte burası komik.Eşim intihar etmeye çalıştığımı zannetmiş.Oysa ben nefes almaya çalışıyordum.O an hiç komik değildi ama.Sonrasını hayal içinde hatırlıyorum.Allahım aklıma sahip çık diye dua edip devamlı yürüyordum.Acile gitmemek için çok direndim.Çünkü bulunduğum yerden uzaklaşmak, kimseyi görmek istemiyordum.Bir kaç saat sonra acile gittik.2 sakinleştirici bana mısın demedi.Doktor yardım almam gerektiğini söyledi.Sonra psikiyatırlar ilaçlar.Her seferinde iyi oldum ben deyip ilaçları bıraktım.Güçlüyüm kendim mücadele edecem ya.Nerdeee.Bir nöbet geliyor telefona sarılıyorum doktoruma ne yapacağım şimdi diye o da haşlıyor tabii yine ilaçları bıraktın değil mi diye.Ama ialçlar beni sersemletiyordu.4 gün uyunur mu?Küfür etseler teşekkür edeceğim.Kafam öyle sersem.Sonra ne mi oldu?Hamile olduğumu öğrendim ve ilaçları mecburen bıraktım.Şimdi ufak nöbetlerle mücadele ediyorum.Eşim çok yardımcı oluyor.artık evden dışarıya da çıkmıyorum.doğumdan sonra bakacağız artık.Ama arkadaşlar bilin ki hiç bir nöbet ilki gibi şiddetli değil.İşin en zor kısmını ilk nöbetle tanışma kısmında atlatıyorsunuz zaten.Diğerleri o kadar kötü olmuyor.Yaşamayan bilemez gerçekten.Senin elinde kısmı ise fasarya.Hiç de elimde değildi.Evimizi de taşıdık.Nerede mi?Hastanenin çok yakınında:)Hepinize geçmiş olsun

minikserçe
09-03-2007, 21:21
geçmiş olsun canım , hem okudum hem ağladım çünkü bende senin gibi 2 sene önce tanıştım bu iğrenç hastalıkla allahım düşmanımın başına vermesin,bende senin gibi 3gün yataktan kalkamadım biraz kendime gelmiştim en yakın arkadaşımı kaybettim ,o benim herşeyimdi anne kadar olmasada onun acısıda çok kötü ,başın sağolsun canım .şuan ağlama krizi geçirdim 50gün oldu yok çok özledim onu,sen artık bebeğini düşün ne umutlu avuncak birşeyin var,benim oda yok rabbime çok yalvarıyorum banada evlat yüzü göstersin yaşama nedenim olsun çok ihtiyacım var çok yanlızım beni anlayan kimse yok rabbim bana yardım et diye dakkikalarca yalvarıyorum ..hayırlısıyla bebeğini kucağına alman dileğile,eşinle mutluluklar kendine dikkat et yavrun için annende iyi olmanı isterdi

Nazhan
11-03-2007, 03:17
bende geçen gün tanıştım panik atakla ölcem sandım .annemde panik atak hastası hep ona teselli verirken şimdi ben yaşıyorum.korkuyorum tekrarlıcak diye doktora gitmek istemiyorum ilaç kullanmak istemiyorum beynimde bitirmek istiyorum ama yapamıyorum.kendimi çok yanlız ve ölcek gibi hissediyorum ama kızımdan başka kiseyide istemiyorum ne olcak halim düşünüp duruyorum

yenibir
13-03-2007, 13:10
herkese slm. arkadaşlar.Ben yaklaşık olarak 8 aydır unıpolar depresyon tedavisi görüyorum.Başlarda insanın aklına intahar etmek dahil bütün kötü düşünceler geliyor. Şuan bu düşünceleri yenmiş durumdayım.Benim psikolojik problem yaşıyan arkadaşlara tavsiyem mutlaka profesyönel yardım almalarıdır.Her ne kadar herşey insanın kendinde bitsede döktor kontrolünde olmak daha çabuk iyileşmeyi sağlıyor. Hayatta küçük şeyleri takmamak ve yarına umutla bakmak gerekiyor. ama bunları sağlığınızı kaybetmeden yapmak en güzeli.herkese sevgiler

İzotop
01-04-2007, 01:46
Güzel dilekleriniz için teşşekkürler.Doğum artık çok yaklaştı ve nöbetler de sıklaştı malesef.Eşim için üzülüyorum.Benimle bıkmadan uğraşıyor.Gerçi onun yerinde olsam ben de onu yalnız bırakmazdım asla.Ama zaten işte yoruluyor.Bazen tam uykuya dalıyor yazık...Bazen kahvaltıda, bazen o yokken.İşte o zaman korkuyorum.Çünkü kızımı korkutacağım düşüncesi beni deli ediyor.Elimden geldiğince kontrollü davranmaya çalışıyorum.Ya da eşmi arıyorum hemen.Nöbetler beni perişan ediyor.Doğuma girerken nöbet geçirmekten korkuyorm.İşte bu çok kötü olur.Doğumu düşünmemek için elimden geleni yapıyorum ama...

duyguby
02-04-2007, 04:37
Panik atak hastalığını çok uzun süre önce geçirdim.Öyleki 2 akşamda bir hastaneye gidiyordum kalp krizi geçiriyorum diye.Sürekli boğulacak gibi oluyor nefes alamıyordum.Korkudan ne otobüse binebiliyor nede evden dışarı çıkabiliyordum.Çok fazla kilo kaybettim.Neredeyse bir deri bir kemik kaldım.Ama akıl edipte doktora gitmedim.Neyse 7-8 ay sonra kendiliğinden geçti.Oysa ben öyle sanmışım.Sonra ise farklı bir anksiyete bozukluğu olarak ve de çok daha şiddetli ortaya çıktı.Öyleki ben bir doktorun yada ilacın bana çare olacağına inanmıyordum.Sonunda karar verdim ve düzenli olarak ilaç kullanıyorum şimdi.Çok iyiyim.3 ayda faydasını gördüm ama hala devam ediyorum.Kızlar yanlış anlamayın ama herşey elimizde değil bu tür durumlarda.Çünkü bu tür hastalıklar beyin kimyasındaki bozulmalar ve değişikliklerle ilgili.Tabiki olumlu düşünmek ve kendinize güvenmek çok önemli.Ama bu hastalıklar maalesef boyle çok zor yeniliyor.Psikiyatriste görünmek her zaman için gerekli.Tabili olumlu düşünce,kendine güven de...

EU3
28-09-2008, 23:57
selam bende bir panik atagım çok zor bir hastalık ben tedavi görüyorum şuan iyiyim her keze gecmiş olsun allah yardımcımız olsun

glsh85
01-10-2008, 22:44
panık atak hastasıyım
bu gunlerı yasayan herkese ve tum hastalara saglık dılıyorum

damlasu
01-10-2008, 23:09
panık atak hastasıyım
bu gunlerı yasayan herkese ve tum hastalara saglık dılıyorum

Aminnnnnn.Bende bir panik atak hastası olarak bu güzel dileklere yürekten bir amin diyorum.

ırmak2004
01-10-2008, 23:36
harkese iyi bayramlar diliyorum
a.s.bende panikatak hastasıyım çok zor bi rahatsızlık çekmiyen gerçekten bilmiyo allah hepimizin yardımcısı olsun:Saruboceq:

ppapatya
30-10-2008, 12:58
bende panik atak hastalığı geçirdim çok şükür şimdi yok. küçük yaşta başladı bu hastalığım. ölüm korkusu sürekli öleceğini düşünmek sevdiğin kişileri kaybetme korkusu hatırlamak istemiyorum allah kimsenin başına vermesin. ben bu hastalığın ne olduğunu daha doğrusu hastaık olduğunu bile bilmiyordum doktora bile gitmedim kimseye anlatmadım. çok tuhaf ama kalbimin sıkıştığını hissettiğimde odama gidip yatağın içine girerdim ve saatlerce ağlardım ölümü beklerdim ve o kadar skılmıştım ki bu durumdan ölmekten başka çarenin olmadığını düşünüyordum. zor bir dönem atlatmam 4 yıl bu şekilde yaşadım. ama çocukluktan gençlik dönemine geçmek hayatımın duygularımın ortamımın değişmesi bu hastalığı atlatmama yardımcı oldu... sabır diorum arkadaşlar Allah yardımcınız olsun...

hulyaa_
01-11-2008, 14:55
bende aranıza yeni katıldım bende 7yıldır panik atak hastasıyım astım hastalığımda buna eklenince nöbetler sıkıntı veriyor kimseye derdimi anlatamıtorum zaten anlatsamda anlamıyorlar gülüp geçiyorlar bunları yazarken bile sıkıntılıyım doktora gittim ilaçlar verdi kullanıyorum yine atlatamıyorum ne oluuuuuuuuuurrrrrrr derdime biçare etrafıma zarar vermekten çok korkuyorum hepimize geçmiş olsun allahtan acil şifalar dilerim hepimiz için inşallah sizinle konuşarak yenicem hepinize şimdiden çoooookkk teşekkür ederim benide aranıza aldığınız için:1no2:

missingequation
01-11-2008, 16:06
bundan 9 yıl önce gece yarısı çarpıntıyla uyanıp ölüyorum diye eşimi uyandırdım ...işte o gün bugündür panik atağım ....nasıl olduğunu biliyorum olacağını biliyorum sonucunu biliyorum...panik atakla ilgili herşeyi araştırdım öğrendim....ilk anlaşıldığı zaman 2 yıl profesyonel yardım ve ilaç ted aldım...:kahve: panik atakla başetmek için düzenli aralarda doktora gitmek lazım diyorum...korkulacak bişey değil ...fakat kontrol altına alınmazsa insan hayatının kalitesini önemli ölçüde düşürüyor...herkese sağlıklı panik ataksız günler:emir_bebek:

damla69
02-11-2008, 03:01
iyi geceler arkadaşlar.aranıza dün katıldım.burayı arkadaşım önerdi.iyikide önermiş.ben yalnız diilmişim bunu öğrendim.3 buçuk yıldır panik atak hastasıyım.eşimi 3buçuk yıl önce bir sabah kahvaltıda kucağımda kaybettim.kalp krizi.o günden sonra 2 ay tepkisiz kaldım.ağlamadım.bi tane oğlum var onu ve annemi babamı üzmemek için acımı içime gömdüm.hata yapmışım.2 ay sonra annemleri yolcu ettim herkesin bi evi vardı kimse düzenini benim için bozamazdı.mutfakta yemek yapıyodum.(erişte ve karnıyarık hala yiyemiyorum.)bi anda başımdan aşağı sanki kaynar su döktüler yer sallanmaya başladı önce deprem oluyo sandım baktım sarsılan benim panikle karşı komşuma gittim.morarmışım bütün vücudum kasıldı ve iç organlarımın yandığını hissettim.eşim gibi kalp krizi geçiriyorum sandım.ambulans çağırdılar hastaneye gittik doktor isteri krizi psikiyatriye dedi doktoru elimden zor almışlar.ben ölüyorum diyomuşum.ordan komşular başka hastaneye götürdüler tetkikler başladı saatgece yarısı oldu ve tüm gün aynı şekilde yanmaya devam ettim.sabaha karşı oğlum ve komşularla çaresiz bi şekilde eve geldik.ama ben günde 2 kere kriz geçirdim.ve bana 6 ay teşhis konamadı.süründüm en son oğlum o zaman 15 yaşındaydı.beni arabaya bindirdi memlekete götürdü.özel hastaneye bıraktı annemle babam geldiler.ve beklenen cevabı hastalımın ne olduğunu 1 saat sonra öğrendim..PANİK ATAK....rahatlamıştım.ama hemen araştırmaya başladım ilaçlar tedavi
6 ayda 15 kilo vermiştim.iştah açıcılar ilk çorbamı içtiğimde babam ağladı.ben çok güçlü bi kişiliktim ve ailem hastalımı kabullenemedi.oğlum benden kaçıyodu.babasını kaybetmiş bi erkek çocuk ve annede gözlerinin önünde eriyodu.1 ay memlekette kaldık.ankaraya ailemle geldik.gerçekten bakıma muhtaç haldeydim .banyo yapamıyodum sudan korkuyodum boğulurum diye.balkona çıkamıyodum aklımı kaybedip atlarım diye dışarı mutlaka arabayla ve babamla çıkıyodum.elimden su düşmeş oldu.nefes açıçılar ilaçlar acil durum için herşey valiz kadar çantamdaydı.çok uzun bi süreç geçirdim.çalışıyodum işimi bıraktım.çok para döktüm.şimdi gerçekten çok iyiyim panik atakla başetmeyi öğrendim.harika bi psikoloğum var.şu anda iyi arkadaşım oldu.ben burda bu hastalıkla başedemeyeceğini sanan insanlara yardım etmek istiyorum.çok uzun yazdım.umarım sıkmamışımdır.sevgiyle kalın...

hulyaa_
02-11-2008, 04:33
iyi geceler damlacığım önce başın sağolsun bende 7senedir boğuşuyorum bu hastalıkla biara düzeldim herşey güzel gitti 1sene sonra tekrar başladı ataklarım nasıl atlatacağımı bilmiyorum kendime ve etrafıma zarar vermekten korkuyorum şuan bile bunları yazarken zorlanıyorum deprasan ve sakinleştireci kullanıyorum ama yeterli gelmiyor bende yeni katıldım siteye konuşup rahatlarım diye çünkü etrafımdaki insanlar anlamıyor beni bizi biz gibi olan anlar beni buhale getiren maddi yokluklar eşimin ilgisizliği şuan ilgileniyor ama kaç yazar benim buhalim çocuklarımı çok etkiliyor çok üzülüyorlar ağlıyorlar dışarı çıkıp gezmemi istiyorlar toplum içine girmemi istiyorlar kalabalık içinde daralıyorum evden dışarı çıkmıyorum bazen öyle kötü oluyorumki herşeyi kırıp döküyorum buhalim çocukları çok korkutuyor neolur bana doktorunun adını verirmisin neeeeeeeeeeeeeoluuuuurrrrrrrr biçare allah yardımcımız olsun hepimize geçmiş olsun iyi geceler dileğiylemirmirmirmir

SERAP_GUR
05-11-2008, 17:02
merhaba arkadaşlar

bundan 4 ay öncesine kadar panik atak nedir diye bilmezdim. taki o gün gelene kadar. iş yerindeydim normal çalışmama devam ediyordum. yavaş yavaş bir daralma gelmeye başladı. aldığım nefes bana yetmiyordu. boğuluyor gibi hissettim. nefes alış verişlerim hızlanmaya başlamıştı. derin derin nefes alıyor ama aldığım nefes sanki hiç bir organıma ulaşmıyor gibi geliyordu bana. bir anda böyle giderse ölecem korkusu sardı. kalbim durdu duracak gibi hissetmeye başladım. yanımdaki arkadaşıma bana bir şeyler oluyor dedim ve sonrası koptum zaten. bin anda bir titreme ama nasıl titreme anlatamam. zangır zangır titriyordum. rengim benbeyaz oldu. hemen hastaneye götürdüler. doktor panik atak dedi. işte o günden sonra panik atak nedir biliyorum. allahım kimsenin başına vermesin. aslında insanın yenemeyeceği bir şey değil. arasıra sanki yine panik atak geçirecekmiş gibi oluyorum bunu hissettiğim an hemen kendimi başka işlere veriyorum aklımı dağıtıyorum. ve geçiyor. sizde deneyin işe yarıyor...:lepi:

aynurenes
06-11-2008, 18:38
arkadaşlar hepinize geçmiş olsun.bende atak yok ama nasıl anlatacağımı bilemiyorum bu panik atak nasıl ve neden oluyor yani belirtileri neler ben bir yıla yakındır hep panik halindeyim ama sizinki gibi atak yok bende sürekli ölüm korkusu sevdiklerimi kaybetme korkusu arabaya binemez oldum sürekli kaza yapacağız bir şey olacak korkusu evde yürürken bile ev çökecek korkusu o kadar kötü bir seviyeye ulaştıki yüksek binalarda oturanlara oturmaya bile gitmiyorum bina yıkılacak diye bunlar aptalca olabilir ama ben bu duygulardan sıyrılamıyorum.benim durumun normalmi yoksa bir panik atak başlangıcımı bilenler bana bir yorum yapın doktora bile gidemiyorum ne diyeceğimi bilemediğim için arkadaşlar bu eşimi çok rahatsız ediyor biran önce çözmem lazım bu sorunu yardımlarınızı bekliyorum.

evrem716
07-11-2008, 11:56
Ablamda da aynı sorun çıktı:(
Geçen gün psikyatra gitti bir ilaç vermiş ama kullanmıyor. Bazı düşünceleri var ve biz ne dersek diyelim bunlardan kurtulamıyor. Evet her şey kendi kafasında bitiyor!

nila16
08-11-2008, 03:10
arkadaşlar bana kimse cevap vermeyecekmi?

canım öncelikle mutlaka doktora gitmelisin bunda çekinecek hiç bişi yok.sana komik yada anlamsız korkular gibi gözüksede bu hissettiklerin psikolojik bir rahatsızlığın sebebi mutlaka.panik atak olabilir diye düşünüyorum ama mutlaka dr gitmeni tavsiye ederim.çünki bu korkularla yaşamak çok yıpratıcı bir durum.a.s.

aynurenes
08-11-2008, 15:47
canım öncelikle mutlaka doktora gitmelisin bunda çekinecek hiç bişi yok.sana komik yada anlamsız korkular gibi gözüksede bu hissettiklerin psikolojik bir rahatsızlığın sebebi mutlaka.panik atak olabilir diye düşünüyorum ama mutlaka dr gitmeni tavsiye ederim.çünki bu korkularla yaşamak çok yıpratıcı bir durum.a.s.

cevabın için çok teşekkür ederim canım bir sen cevap verdin.ama bende atak falan yok yazanlardan okudum kalp sıkışması nefes darlığı onlar yok arasıra çok hafif oluyor ama anlatılanlar gibi değil acaba başlangıcı böylemi oluyor.yinede bir dr.a gitmem lazım ama özel hastenelerin hiç birinde psikyatri bölümü yok devlete güvenemiyorum aklı başında dr bulamıyorum.yine tavsiyen için tekrar teşekkür ederim.

selen09
08-11-2008, 23:11
slm arkadaşlar bende 9 ay arayla anne ve babamı kaybettim aynı sene içinde.2004senesiydi miras kavgaları yüzünden üvey kardeşlerimle boğuştum ve acımı 1 sene yaşayamadım daha doğrusu yaşatmadılar. sonra gece yarıları yada tv seyrederken birden bire kalp çarpıntısı boğulma hissi olayları yaşadım .ama aslında belirtiler yaşanıyor önceden ufak ufak .sonrasında ilaç tedavisine başladım 2senedir içiyorum ialç bir bırakıp bir başlıyorum 1 senedirdr doktora gidemedim.daha iyiyim çok şükür .allah kimseye yaşatmasın.sadece naçizane tek tavsiyem ölüm kaza gibi herhangi kötü bir olayla karşılaşıldığında hemen tıbbi yardım almak çok önemli.ben keşke anne ve babamı kaybettiğimde hemen gitseydim allah tüm hastalara acil şifalar versin

BERCESTE27
09-11-2008, 20:38
öncelikle herkezin ALLAH yardımcısı olsun. bende yaklaşık 7 aydır panik atak hastasıyım. 3 ay önce teşis konuldu .panik atağın vücütta 50 ye yakın belirtisi varmış doktorum öyle söyledi. bende çok şiddetli yaşıyorum. ve çok korkuyorum çevremde beni hiç kimse anlamıyor eşim bile ençok ta eşimin beni anlamaması çok üzüyor. yanıma hiç kimsenin gelip gitmesini istemiyorum. çünkü çevremde güvenilecek kimse yok kendi memleketimde olmama rağmen çok yalnızım .12 aylık oğlumla akşama kadar evdeyim.eşim hiç olgun bir insan değil bütün erkekler gibi bencil.birde kayınvaldemle aynı apartmandayız.altlı üstlü oturuyoruz.kayınpeterim olduğuna sorun hastalığımdan dolayı onları bile kendi ailemi bile istemiyorum.bende 14 yaşında annemi kaybettim. hayatın zorluklarıyla hep tek başıma mücadele ettim. ama artık vücüdum sinyal veriyor bana beyin kimyam tamamen bozulmuş durumda ..birde eşimle biz severk evlendik.. 7 yıl çıktık. bana okadar sözler verdiki ama verdiği hiç bir sözü tutmadı. sağollsun .bir insanın karşısına çıkan herkezyalancı olurmu benim karşıma çıkan herkan herkez yalancıymış doğrular vardı belkide onlarıda ben görmedim........inanın kimselere güvenim kalmadı. bir ailem var onlarda arayıp sormaz ancak ben ararsam......şu hayatta tek isteğim yavrumu iyi bir şekilde yetiştirmek....

yakamoz_16
18-11-2008, 18:32
arkadaşlar bir kere çok haklısınız bunu yaşamayan bilmez.çünkü öyle hissediyorsunuz ki sanki ölüceekmiş gibi kalp krizi geçiriyormuş gibi. bir de o anda bayılamıyorsunuz,kendinize de gelemiyorsunuz öle kalıyorsunuz atak sırasında yakınınızda olanlar anlayamıyor ne olduğunu. mesela bnm kalbim çok hızlı atıyor o zamanlarda ve geberiyorum resmen.sanki kriz geçiriyormuş gibi. ilaçların da bi faydası olmuyor.napcağımı bilemiyorm ama allah tan bu aralar azaldı. allah hepimize şifa versin.

umutfurkan
19-11-2008, 18:57
panik atak bendede zar arkadaşlar gerçekten çok kötü bir hastalık allah hepimize şifa versin inşallah 3 4 senedir ugraşıyorum tam yendim koruyucu tedavi görüyorum derken yeniden başladı ilaçların dozunu artırdık yaşamayanlar bilmiyor birde en yakının bile gülüyor hastalık hastası öyle şey olurmu diyor gerçekten çok zor sosyal hayatı bir kenara bnırk çocuklarımla bile ilgilenemiyorum bazen sıkıntıdan atak geldiginde allah kimseye vermesin diyorum hepimize ataksız günler diliyorum

HAVVA_OZ
20-11-2008, 18:55
öncelikle başın sağ olsun canım. benimde başıma buna benzer bir olay geldi tanıdığım yakınımı kaybettikten sonra çevremdeki insalları kaybedecekmiş korkusuna kapıldım. ben psikolojik yardım aldım. arabada olmak bile bunaltıyordu. hastaneye gidesiye kadar zor nefes aldım. ama doktorla görüştükten sonra çok rahatladım. benim tavsiyen uzman birinden yardım alman. ben 1.5-2 yıla yakın ilaç kullandım.şimdi çok iyiyim. doktora giddikten sonra hemen iyi oldum zaten..geçmiş olsun .

chicek
24-11-2008, 22:09
ben de sayısını tam hatırlamıyorum ama 5-10 kez bu rahatsızlığı yaşadım ama internetten araştırana kadar panik atak olduğunu bilmiyordum..sadece heyecenlı bir durumda ya da korkup kendimi güvensiz hissettiğimde bunu yaşıyordum..yani nefes alamıyorum ve hep öyle kalacak ben öleceğim sanıyorum ayrıca titriyor ve üşüyorum o sırada bi keresinde düğn günümde kuaförde geçirdim böyle bişey çok stresten..ve ağlayana kadar rahatlayamıyorum sadece ambulans çağırın ben doktora gitmek istiyorum öleceğim diyorum.bir de doğum yaptıktan sonra geçirdim bu atağı ve şimdi sizin yazdıklarınızı görünce panik atak olduğunu düşündüm açıkçası doktora hiç gitmedim bu aralar pek olmuyo ama ruhsal açıdan pek iyi olmadığımı biliyorum hayatımda büyük değişiklikler yapmak istiyorum eşimden ayrılmak ama cesaret edemiyorum çünkü o beni çok yıpratıyo daha kötü olmaktan korkuyorum

sblue
24-11-2008, 22:15
slm arkadaşlar daha önce de yazmıştım annem yıllardır bu rahatsızlıktan müzdarip bu hafta tlf da konuştuğumuzda bana bir yataktan bahsetti haberlere bile cıkmıştı firmanın biri şubelerinde ücretsiz bu yatakla s eanslar yapıyor reklam amaçlı etkisini görenler satın alıyor vs. şöyleki annemde bu ücretsiz seanslara katılıyormuş (şimdiye kadar tedaviler pek işe yaramadı annem de bunu deneyeyim demiş) 5 seans olmuş ve kendinde çok büyük farklılıklar görüyormuş büyük bir sevinçle beni aradı . firmanın adını söylememde sakınca olup olmadığını bilemiyorum şuanda o yüzden yazmıyorum sizlele paylaşmak istedim merak edenler özelden msj atarak bana sorabilirler a.s.

nihal25
28-11-2008, 11:18
merhaba bende panik atak hastasıyım.şuan tedavi görüyorum.önceleri bende ilaç tedavisine karşıydım ama yardım almadan olmuyor.
şuan daha iyiyim ....bence en kısa zamanda yardım almalısın...

susarak özlüyorum
09-12-2008, 02:11
aynı dert bende de var arkadaşalr bazen çıldırcak gibi oluyorum ilişkimle ilgili panik atak yaşıyorum ve buda beni rahatsız ediyorrr

yasminx
13-12-2008, 00:19
:uhm: :uhm: :uhm: :uhm: :uhm:
Herkese selam.cok uzn bi mesaj yazmisdim ama bi türlü gönderemedim.yasadiklarinizi okudum.cok üzüldüm.her sey biz insanlar icin ama kaldiramadigimiz,agir gelen seyler oluyor isde hayatta..benimde bazi sorunlarim var.panik atakta illaki atak gelmesimi lazim.ölüm korkusu olmasimi lazim.bende onlar yok.ama titreme,kalp carpintisi,terleme,sese karsi asiri tepkim var.beynimi okadar dolu hissediyorumki..hic bisey kafam almiyor.bir anda beynim duruyor sanki.cocuklarim var vede saglikli bir anne olmak isdiyorum.annemdede var panik atak.bende 3.4 ay tablet kullandim.ismi lustural.icdigim zaman kendimi iyi hissediyorum.psikologoda gittim.ama konusdukca ben daha kötü oluyorum.bu hasdaliga neden olarakda ailemden uzak olmami görüyorum.ve yalniz olmam cok üzüyor beni.esim ve cocuklarim var ama annemide cok özlüyorum.neyse cok uzattim heralde....görüsmek üzere......
:uhm: :uhm: :uhm: :uhm: :uhm:

hayr cnm ölüm korkusu olması alzm değil panik atağın dsm - 4 kriterlerine göre 12 yada fazla semptomu var bunlrdan en az 4 tanesi varsa kişi de panik etek geçiryor demektir. Panik atak tehlikeli bi hastlk değil sdce korktucu bi hastlk. Tedavsi günmzde mümkün yeterki dr.a bşvrun. Ihmal etmyn

berfinbilgen
15-12-2008, 21:08
arkadaslar bendede sıkılma bogazımda dugumlenme ıstahsızlık ve karanlık korkusu oluyor en ufak bır uzulmemde bır zamanlar bazı nedenlerden depresıf ılaclar kullanmıstım sızce ondanmıdır yoksa panık atakmı bılgı verırsenız sevınırım

ayteyze
22-12-2008, 00:40
merhabalar benimde annem kollarımda öldü. Hastane kapısına geldiğimizde solunum yetmezliği vardı o duyguları biliyorum iki yıl ilaç tedavisi gördüm.Şimdi iyiyim ara sıra tutuyor çok özlediğim için ben çocuklarım için ayakta duruyorum onlar olmasa ne yaparım bilmiyorum allah herkese şifa versin.Bazen güçlü olmak çok zor içindeki fırtınaları kimse bilmiyor...........

yemekteyiz_21
23-12-2008, 21:14
canım elmacik aynı memleketliyiz ve aynı yaşadığın acının birinide ben yaşadım.annem gözlerimin önünde öldü aynı hastalıktan.bazen dolu dolu oldu hayat bazende çok boş.biliyorsundur ki eminim ne kadar dolu dolu yaşasanda hep bir yanın boştur aslında.zaman geçtikçe daha da koyuyor insan aslında.ama inan canım insanın tedavisi bazen kendi elinde.bununla burun buruna yaşadığım için herşey kendi elinde canım sakın unutma...demesi malesef öyle kolay gelde içime bir bak.keşke yapılabilecek bir şey olsa

blueangel42
24-12-2008, 19:23
bu hastalığı bende yaşadım 5 sene kadar önce.ilk hastalandığımda tansiyonum düştü ve geçecek sanıyordum ama öle olmadığını ikinci nöbetten sonra anladım ve bu hastalığı tanıyana kadarda her nöbette heycan ve korkuyla hastalığımın seyrini dahada kötüye soktum.bununla başedemeyeceğimi anladığım zamanda tedaviye başladım ve gerçekten olumlu sonuç aldım.bu hastalığa sahip olan arkadaşlarım lütfen doktora gidin,tedavinizi olun geçer diye beklemeyin.çünkü geçmiyor ve bu sürede hayatınızdan çalıyor,hiç birşeyi doyasıya yaşayamıyorsunuz.ilaç kullanmaktan korkmayın bu hastalıkla başedebilmek için ilaç kullanımı bana göre şart çünkü benimki çok şiddetliydi ve şimdi büyük oranda geçti artık nöbetlerim olmuyor sadece arada küçük korkular yaşıyorum o da herkes kadar.ilaç tedavisi 6 ay ile 1 yıl arası sürüyor.ben 6 ayda bıraktım.bi de hastalığınız nüksettiğinde paniğe kapılmayın işte bu durumu içinden çıkılmaz bir hale sokuyor sakin olun yavaş ve derin nefesler alın kalp atışınızı yavaşlatın ve hemen kalkıp kendinize bir iş icat edinki dikkatiniz kendinizi dinlemekten başka yöne kaysın.kendinizi sakinleştirecek hobiler edinin.ben mesela takı yapımına merak salmıştım bu dönemde.umarım hepimiz tam anlamıyla bu hastalığı yener ve eski sağlıklı yaşamımıza geri dönebiliriz

sumus
25-12-2008, 20:27
bazen bende baş agrısı baş dönmesi oluyor bazen ise içim sıkılıyor boğazım düğümleniyor gibi oluyor..

emilia
26-12-2008, 18:50
banada yeni kondu panik atak teşhisi ::( artık takmıyorum hiç birşeyi düşünmüyorum olumlu ve pozitif bakoyorum herşeye

EU1
30-12-2008, 21:07
Canım geçmiş olsun zor bir durum eğer Ankaradaysan sana özelden bir uzman adı verebilirim.Burdan isim yazmak sakıncalı mı bilmiyorum.Eminim hayata yeniden döneceksin:))artı sende varolan onun harici ne var ne yok silip süpürecek reset atacak:))Biz 10 yaşındaki yiğenime başladık onun problemi panik atak değil daha farklı problemlerdi.Yalnız birazcık tuzlu ki kariyerine bakarktan eğer durumun varsa bundan sonranı huzurlu geçirmek istiyorsan git derim.Annenle yaşadığın o acı anı bile unutturacak sana unutma değilde acıtmıcak diyeyim.Sakın sıradan biri öneriyorum sanma politikacılarladan tutta sanat camiasına,trt gibi saygın bir kanala kadar herkes tanıyor.Dünya üzerindeki bilimsel yerini biliyor

fatos
03-01-2009, 22:44
ben yeni tedaviye başladım fakat çabuk ilerledik teşhis çabuk konuldu:)panik atak.tedavisi var.şu an çok iyi bir ilaç kullanıyorum ve doktorumda bu konuda uzman.kendimi farkında olmadan çok fazla yoruyormuşum:)

zeytohnm
04-01-2009, 21:07
slm arkadaşlar bende aynı dert varr bir yıldır nefes darlıgı oluyodu kalabalık bkapalı alnlarda bayılcak gibi oluyodum bu son olanda çarpıntı vee gögsümde nefes aldıkça geçmeyen bi sıkıntı heycan vardı gögüs hastalıları kardiolog acil gitmedigim yer kalmadı şimdi piskiyatriye gidiyorum lustural ve zanax verdi çeyrek içiyorum şimdilik iyim ama ilaaca bagımlı kalmak istemiyorum çünkü bebek sahibi olmak istiyorum doktorumada dedim ve terapi yaparak aşmak istiyorum şimdilik rüyalarımı ve bu yaşadıklarımı yazmamı istededi bakalım ne olcak ikinci gidişimde ama huzur veren biyerr içeri girdigimde anladım piskiyatriye gitmektenn çekinmeyinn inannın daha iyi olucaksınız

Lyre
04-01-2009, 21:58
panik değilde sadece atak olabilsek ne güzel olcek

damla69
04-01-2009, 23:04
çok doğru söylemişin IYRE panik atak hastalığını gerçekten atak geldiği an sakin olamamak tetikliyor.her atağın arkasından yeni bir atak gelicek paniğiyle biz hastalığı davet ediyoruz.ama iradeyle zorda olsa aşılıyor.

yakamoz_16
06-01-2009, 01:10
panik değilde sadece atak olabilsek ne güzel olcek

:roflol: koptm cnm yha bende bi filmde duydm geçen gün sende o zmn panik olmıcan atak olcan diodu bayıldım söze :teytey:

EU1
06-01-2009, 23:56
salı günleri trt1 de günbegüne konuk olan beyfendiyi dinleyin derim.Çözüm onda:)biz başladık yiğenime değişimleri ve neticeyi sizlerle paylaşacağım.

SuRqRiSe
07-01-2009, 10:39
bende aynı dertten muzdaribimm..
bende ananemi kaybettikten sonra başladı gitmediğim doktor hastane kalmadı nese son olarak depresyon geçirdiğim teşhisini koydularr baş dönmeleri yürürken denge problemi araba kullanırkenn dengemi kaybetmee ambulans sesi duyunca ölüm korkusu yaşıyordum köprü altından arabayla geçemiyordumm nefes alamıyordum şimdi öleceğim diyordum ve halada devam ediyor saten.. 2 sene öncede canım Babamı kaybettikten sonraa iice arttıı
geçenlerde evde kocişimle oturken birden bire nefes alamadım yine öleceğim dedim eşim korktu hemen elimi yüsümü yıkadımm okumaya başladım birass geçti.. elektrikler gittiği saman bile nefes alamıyorumm evde bağırıyorum derin derin nefes almaya çalışıyorum daha buna benser bir sürü şeyy işte
acaba gerçekten ölecekmiyim diyorumm korkuyorum aklıma kötü kötü şeler geliyorr

EU1
07-01-2009, 22:51
ankarada biri var trt1de salı günbegün programına çıkıyor.İzleyin derim biz yiğenim için başladık bir programa güzel sonuçlar alırsak bildircem burada ama size kesinlikle fayda sağlıyacağına inanıyorum

fatos
08-01-2009, 00:34
saat kaçta acaba?:)))

EU1
08-01-2009, 00:43
Salı günü saat 10 da TRT eften püsten kimseyi bu kadar ardarda programa davet etmez.Kim çıkıyorsa çoğunlukla sağlam insanlardır.Biz şimdilik memnunuz görüşmelerden 18 saatimiz var daha bittikten sonrada aynı sözleri söylüyor olursam koşarak gidin:))

Malen
19-01-2009, 17:34
Doktora gittim ,derdimi anlattim,sanki birsey olacakmis gibi kötü hislere kapilma,aniden panikleme vs bunun gibi sikayetlerimin oldugunu söyledim doktora,Oda bana Lustural verdi,ilk aldigim günün gecesi ucaga yetismem gerekiyordu,ve ben kapidan cikarken birden sarsilmalar yasadim,migdem bulaniyor,kusma hissi geliyor,ates basiyor ve karincalanma hissi veriyordu..Zar zor arabaya attim kendimi,hava alanina gelene kadar yolda öldüm öldüm dirildim.Hava alanina vardik babama yapistim,baba beni kurtar diyorum,yere cömeldim soguk soguk terler döküyorum ve hareketlerimi kontrol edemiyorum..
Sonra WC ye gittim soguk suyun altina soktum kafami,ani bir titreme sonunda sanki icimden birsey koptu ve ben yere yigildim..Bir nebzede olsa rahatlamistim.Ucaga bindigimde hostesler benim iyi görünmedigimi söylediler ve sizi bos yerimize alalim dediler.Sagolsunlar 3 kisilik koltuklu bir yere gectim ve uzandim 3 bucuk saat orda ama yattigim yerde sürekli sarsilmalar yasadim...

O günü bir daha yasamak istemeyen ben ayni hataya gene ,düstüm ama bu sefer cok siddetli oldu.Cok huzursuzdum ,aylardir uyku bozuklugu yasiyorum,yorgun uyaniyorum,ama okulum var gitmem gerekiyor.Neyse ben gene bu ilacin yarimindan aldim,almaz olaydim.Gözlerim görmüyor heryer karanlik,yere havadan havadan basiyorum derken kendimi zar zor banyoya attim,gene bir sogukluk sardi vucudumu ve sular damliyor vücudumdan ter döküyorum,kusmam geliyor basaramiyorum,agliyorum allahim kurtar beni yada öleyim,bu nasil bir izdirap,soguk fayansa uzandim yerde titriyorum,heryerimde karincalar geziyordu sanki.Sonra soguk suyun altina girdim ve aniden rahatladim..Sonra nemi oldu insanligim aklima geldi,ve ilaclarin hepsini cöpe attim,ben aciz degilim dedim,beni uyusturan ve izdirap cektiren ilaclarin bende yeri yok dedim ve hepsini yok ettim..
İlacin etkisi üzerimde daha,Hala cenem titriyor,bacaklarim titriyor,kendime hakim olma hissim kalmadi..Ama kendime söz verdim,sorunlar benim sonum degil,bu ilac neredeyse benim sonum olacakti..Düsünsenize ya o an ben kriz geciriken kendimi asagi atsaydim ne olacakti?

Ve Doktorlara söylemek istedigim birsey var,lütfen siz okumus insanlarsiniz,ilac verip yollamayin hastalari,konusarak sorunlarina care bulmaya calisin,ben güclü bir insanim bunu biliyorum ve hayatim boyunca yasadigim kötü bir olayin altindan tek basima cikmayi beceremedigimden doktora basvurdum,ama ilac verdi sen böyle olmussun dedi ve yolladi beni..
Bu yasa kadar kullandigim ikinci ilacti ve ilaca mahkum kalmak yerine,onun beni iyi etmesini beklemek yerine,kendi kendimin dermani olmak daha iyi bence..

Arkadasa,da gecmis olsun diyorum ve ilaclarla degil,kendi gücünle ayakta kalmaya calis.

umutfurkan
20-01-2009, 08:06
geçmiş olsun canım bütün söylediklerin abartısız dogru hatta az bile bende 3 sene kullandım cipram ve zanax çok memnundum ilaçlarımdan ama denin kullandıgın ilacı kullananlar genelde aynı şeyleri söylüyor ama tam düzeldim derken hamile kaldım ilaçları bıraktım yine aynıyım çok kötü bir illet rabbim kimseye vermesin geçmiş olsun canım

Malen
20-01-2009, 21:34
geçmiş olsun canım bütün söylediklerin abartısız dogru hatta az bile bende 3 sene kullandım cipram ve zanax çok memnundum ilaçlarımdan ama denin kullandıgın ilacı kullananlar genelde aynı şeyleri söylüyor ama tam düzeldim derken hamile kaldım ilaçları bıraktım yine aynıyım çok kötü bir illet rabbim kimseye vermesin geçmiş olsun canım

Ben hayatimda hic böyle olmamistim..Benim doktora gitmemdeki amac sadece asiri derecede biriktim ve uyku sorunum vardi,konusma terapisi icin karsisina gectim Doktor,un.
Beni bir süre dinledikten sonra bana Lustural ismini tasiyan ilactan verdi ve bunu düzenli olarak,günde yarim tablet almami söyledi..Hatta Doktora bana ilac vermeyin,benim ilaclik bir durumum yok dedim..Cünkü ilac icenlerin nekadar uyusmus olduklarini bizzat kendim gördüm..Neyse ilaci eczaneden aldim ve yarim kullandim,ortalama 3 yada 4 saat sonra dünyam karardi resmen,ogünü hatirlamak bile istemiyorum.Yukarida,da anlattim zaten basima gelenleri..Aradan epey zaman gecti, belki birden yan etki yapmis olabilir diye düsündüm ve ikinci defa aldim,ikinci kriz öncekinden daha agir oldu benim icin...

Ben burda ilac kullananlara bir kac sey söylemek istiyorum..
Lütfen ilac almayin,o ilac sizi sadece polyanacilik oynamaya tesvik ediyor,derdinizi azaltmiyor aksine derdinize dert katiyor..
Bu SIKINTILARDAN uzaklasmak istiyorsaniz,kendinize uyan kitaplar okuyun,yürüyüs yapin,cocuklarla zaman gecirin..
Yada gidin akil ve sinir hastaliklari Hastanesine,orda yatanlari görün ne haldeler,
ozaman onlardan cok daha iyi oldugunuzu anlayacak ve ilac icmeyi birakacaksiniz..
Gecmisler olsun herkese..

kirmizi37
21-01-2009, 14:54
selam kızlar bende 7 yıl oldu panik atak hastasıyım çok güzel halletmiştim hastalığımı çok olaylar yaşadım ilaçlardan vücudum iflas etti kilitlendi hastanelik bile oldum 7 gün yattım neyse halletmiştim dedim ama doğumda tekrarladı nöbetlerim eskisi gibi değil ama yinede yakamdan düşmedi

kirmizi37
21-01-2009, 15:00
çok kitap okudum hastalığım hakkında dr gittim ilaçlar beni 1 ay yemek yemememi sağladı 1000 kişide bir olan bir durummuş bu ilaçları bıraktım düşmedi yakamdan bu hastalık

cadu
21-01-2009, 16:00
mrb arkadaşlar.bende yaklaşık 3 sene önce baba vefat ettiginde yakalandım panik ataga..anlattıgınız ilaçlardan bir tane içip çöpe attım hepsini.belirtiler sizin anlattıklarınızla aynıydı.sanki beni bu ilaçlar mahvedecek gibi geldi bana. sonra iyi bildigim bi doktor bana atarax verdi ondan sonra düzeldim çünkü o çok hafif uyku getiriyordu sadece..kendimi teselli ederek bitirdim sonuçda...şimdi kurtuldum .Allah acil şifalar versin sizede

Elif
21-01-2009, 16:16
Bence güvendiğiniz bir dr un verdiği ilaçdan çekinmeyim bağımlılık yapan ilaçlar zaten yeşil reçete ile satılıyor ve dr lar tarafından kısıtlı veriliyor bende uzun zamandır panik atağım :) ve
Kadınlar Kulübü - Kimler Panik Atak (http://www.kadinlarkulubu.com/gruplar/8/) burdada paylaşımlarımız var

Malen
21-01-2009, 20:20
canım cok geçmiş olsun bende seninle aynı durumdayım bende evlendım alılemden ayrı bi şehre geldim hiç bişeyım yoktu sadece psıkologlar konusuyor ya öyle sandım icime atıp rahatsız olmayayım konuşayım dedim.psıkıyatra gıttım bana ıkı soru sordu ve hiç bilgi vermeden iki ilac verdi,aklıma hiçbişry gelmedi kullandım ıkıncı gun aynı anlattıklarını yaşadım bana bi bilgi verilmedigi icin ne oldugunu anlamadım eşime haklkını helal et ben ölüyorum galiba dedim ve 1 hafta her gece sabahlara kadar acillerde süründüm doktorlar yapılacak bişey yok psıkolojık boşuna bekleme evine git rahatladıgında gecer dediler.ama gecmedi başımı kaldıramaz oldum her dkk ölecegim diye beklemeye başladım o an herkes kendini bukadar dinleme abartma filan diyordu ama o kadar vucudunda olup biten herşeyi duyuyosunki o an herşeyın sesi kulagına geliyor korkuyyosun ister istemez bundan once duymuyodun şimdi bu sesler ne vucudumda noluyo diyosun.ondan sonra 2 hafta ilaç içmedim kendime gelemedim başka bi doktora gıttım cipraleks ve xanax verdi.iyi geldi ama dozu yükselltıgınde bıtıyodum tekara başa donuyorum sanıordum.3 ay oldu cıpraleksı kullanalı 1 kez atak gecirdim AALHA sukur bidaha olmadı ama butun aksıyeteleri yasıyorum bunlar cok kotu..beynımde bı basınc var patlıcakmış gibi norolojıye gıttım gecenlerde doktor kendini mahvetmişsın dedı boyunda ve belde düzleşme oluşmuş stresten butun sınırler gerilmiş.oda bı antıdepresan verdı bırsuru ilac ama kullanmaya korkuyorum.bide bebek istiyodum gfecti diyorum ama arada kalbim hızlı hızlı atınca herşeyı unutuyorum cok kotu oluyorum herkese AALHacil şifalar versin

Arada tabiki insaniz kafamiza takariz,kurariz hatta daha kötü düsünmeye baslariz.
Ama ben bu yasa kadar bu tür ilaclari 2 defa kullandim ve sonucunda dedigin gibi ölecegimi sandim..O 15 dklik tarif edemedigim kriz beni benden aldi resmen..
Sana tavsiyem ilac kullanma,senin ilaca falan ihtiyacin yok,daha dogrusu kimsenin ilaca ihtiyaci yok.Madem birde bebek düsünüyorsun ozaman katiyen agzina vurmamamn gerek..Tamamen bedeni sunni rahatlatan ve sonrasinda büyük acilar yasatan ilaclar bunlar..Ogün seni ne mutsuz ediyorsa yaz bir kagida ve okumadan kaldir,ertesi günü okudugunda anliyorsun ve sana sacma geliyor..Kitaplar oku,temiz havaya cik,güvendigin kisiler varsa sürekli onlarla konus..Kendini dinleme,dinlersen hergün yeni yeni rahatsizliklar hissedersi kendinde...

Allah acil sifalar versin..

hidennisko
22-01-2009, 17:13
merhaba arkadaşlar..
buraya yaşadıklarımı uzun uzun yazmıcam
28 yaşındayım ve bir çok sıkıntı yaşadım..

panik atak ( klostrofobi-kapalı alan korkusu yaşıyorum)

zaten vardı ama artık hayatımı kısıtlıyor
araba da, asansörde, hatta evde bile kapı kitlense cıldırıyorum nefes alamamaya başlıyourm
mekan daraldıkça daralıyor ve ağlama krizine giriyorum..
6 aylık bebeğim var o na zarar veren boyuta girmeden tedavi olmak istiyorum..

henüz doktora gitmedim

sadece ilaçla mı çözümü var
terapi ya da hipnoz falan yapmıyorlar mı

Malen
27-01-2009, 22:32
sadece ilaçla mı çözümü var
terapi ya da hipnoz falan yapmıyorlar mı


Ilac kullanmani kati suretle tavsiye etmiyorum cünkü bir annesin ve sana cok ihtiyaci olan 6 aylik bir bebegin var.
Ilac alinca bebegine tam olarak bakamayacaksin cünkü ilaclar insan bedenini oldukca uyusturuyor.Aslinda kimseye o ilaclardan fayda yok,o ilaclarda sadece bedeni uyusturan ve yemege yönlendiren maddeler var..Bunun sana ne yarari olacak?
Önce seni bu denli SIKINTILAR icine sokan etkeni bulmak gerekiyor ve bunu anlamak icin bir uzmana gidip konusman gerekli..Zaten bebekli oldugun icin,sana uygun olan tedaviyi uygulayacaktir..Bende cok düsünme sonucu biranda sürekli panikleyen ve uykusuz kalan bir insan olup cikmistim.Doktorun bana ilk etapta verdigi ilaci aldim ama almaz olaydim,hava alaninda resmen uyusturucu krizine giren kisiler gibiydim.Babamin kollarinda yigildim,gelen gecen yabancilar benim uyusturucu krizine girdigimi sandilar..Bir ilac insani bir anda ters düz edebilir..Tövbe ettim ve birdaha ilac falan kullanmam dedim.Hadi benim bebegim yok ya o kucagimdayken ben bu sekilde kriz gecirseydim ne olacakti?
Senin bebisin var,esinle bu konuyu konusup,bir uzmandan konusma terpisi icin yardim alabilirsin..Ilacla tedavi yapanda var,konusma ile tedavi yapanda var..O sana ve bulacagin doktora kalmis.

Acil Sifalar...

almina16
28-01-2009, 13:24
aynı sıkıntıları bende yaşadım ve bu ara sıra tekrarlıyor.psikologton yardım aldım bu bayağı işe yaradı.psikoloğun söylediği şeylerden biride şu.kirli sepetindeki çamaşırları ilk önce renkliler ve beyazlar olarak ayıralım sonra yıkamaya geçelim.sebep olan şeyleri çok iyi analiz etmek lazım.birde şunu prensip haline getirmeye çalışıyorum.o anı en güzel şekilde değerlendir.geçmişi düşünüp üzülmeyi bırak.çünkü hiç birşey yapamazsın.geleceği de düşünüp kendini kahretmek anlamsız.en güzeli anını en güzel şekilde değerlendir.mutluluklar.kaydirigubbakcemile5

EU3
28-01-2009, 13:45
bende ağırrrrrrr bir panik atak hastasıyım arkdaşlar..hemde bütünbelirtilerini yaşamış biriyim...en son bende kalan şu an en çok yaşadığım ve pek kimseden duymadığım bilincimi kaybediyorum ,çıldırıyorum endişesi..inanın kalp çarpıntısını tercih ederdim ama ben ileriki safhasını yaşıyorum nedense..

bir yerde okudum ve panikatakta beynin yanlış sinyal verdiğini öğrendim..şimdi ataklarım gelince kendime sakin ol diyorum beynin yanlış sinyal veriyor..bundan önce ölmedin,çıldırmadın şimdide çıldırmayacaksın diyorum ve bu sakinlememe yardımcı oluyor..belki bu telkinin sizede faydası olur canlarım,en kötüsüde eşim bu hastalığa inanmıyor..ve benim uydurduğumu düşünüyor..ve ben her atağımı kendi kendime yaşayıp atlatmak zorundakalıyorum,onun haberi bile olmuyor o tv izlerken..ben belki onlarca nöbet geçriyorum..allah bu hastalığı düşmanımın başına bile vermesin..normal insan bir kez tadar ölümü,panik ataklı ise milyonlarca kez tadar bu illeti...şimdi hamileyim,ilaç kulllanmam imkansız...

]birde şunu farkettim içe dönüp,kendimizi dinleyince,kendimizin farkında olduğumuz anlarda yaşıyoruz bunu canlarım,dikkat edin buna ve içe dönmemeye çalışın,kendizinizi dinlemeye müsade etmemey çalışın[/FONT]
senağlamasenağlamasenağlama

Ellie
30-01-2009, 14:00
panik atak tedavisinde EMDR kullanmayı deneyen var mı hiç? ya da hipnoz'u.. işe yaradığı söyleniyor. ben bır dr. başladım daha yeni, sadece bır deneme hipnozu yaptı. neredeyse oldum. sanki işe yarayacak...
ne dersiniz?

ngd
02-02-2009, 12:46
slm arkadaşlar,2 yıl panik atak tedavisi gördüm 29 mayıs 2008 de ilacı kestik. inanılmaz rahatlamıştım ki 5 ay önce annemi kaybettim,bu üzüntüyle tekrar ataklar kendini göstermeye başladı.bu dönem içinde hiç ilaçta kullanmadım.doktora gititm ve acımı yaşamam gerektiğini söyledi.son günlerde kendimi iyice kötü hissetmeye başladım( başım ağrıdığı zaman beyin kanaması geçiriyorum,midem ağrıyınca kalp krizi geçiriyorum vs ) annemin yokluğunu kabullenemiyorum bir türlü...bu arada 4.5 yıllık evliyim ve çocukta istiyorum.bu halde hamile kalmak uygun olurmu.. duygularım çok karışık
paylaşımlarınızı bekliyorum...

LiLiPuT
02-02-2009, 13:02
slm arkadaşlar,2 yıl panik atak tedavisi gördüm 29 mayıs 2008 de ilacı kestik. inanılmaz rahatlamıştım ki 5 ay önce annemi kaybettim,bu üzüntüyle tekrar ataklar kendini göstermeye başladı.bu dönem içinde hiç ilaçta kullanmadım.doktora gititm ve acımı yaşamam gerektiğini söyledi.son günlerde kendimi iyice kötü hissetmeye başladım( başım ağrıdığı zaman beyin kanaması geçiriyorum,midem ağrıyınca kalp krizi geçiriyorum vs ) annemin yokluğunu kabullenemiyorum bir türlü...bu arada 4.5 yıllık evliyim ve çocukta istiyorum.bu halde hamile kalmak uygun olurmu.. duygularım çok karışık
paylaşımlarınızı bekliyorum...

ngd,topiği elmacik açmış ve birebir aynı şeyleri yaşamışız onunla..benimde annem kanser illetinden 6 ay gibi bir süre içerisinde bir varmış bir yomuş misali göçtü gitti...Allah mekanını cennet eylesin...bende bu acı olaydan sonra panik atak belirtileri başladı tahammülsüzlük heyecan korku hayat endişesi vs vs...ama inan bana en iyi doktor şu durumda kendim olduğunu anladım ve herşeye rağmen kendimi bırakmadım seninde başın sağolsun canım mekanı cennet olsun anacığının ..ama maalesef ölüm acısını kabullenmek ve güçlü olmaktan başka bu hastalıktan kurtuluş yok..sende lütfen güçlü olmaya çalış ve kendi kendinin doktoru ol..
bebek konusuna gelince 3 yıl oldu annemi kaybedeli o dönem doğurmaya cesaret edemedim ama keşke daha erken doğursaymışım ..canım kızım benim en iyi ilacım oldu...
geçmiş olsun canımm..

ngd
02-02-2009, 14:57
canımmmm seninde başın sağolsun,mekanları cennet olsun...ayrıca güzel duyguların için çok teşekkür edrim...

Malen
05-02-2009, 13:06
Hayat bazen insani vurdumu tam vuruyor.
Size simdi neden böyle yapiyorsunuz,toparlanin desem Dile kolay diyeceksiniz.
Bende cok seyler yasadim,kafamdan atamadigim,gece rüyalarima giren olaylar bunlar.
Arkadasimi kollarimda kaybettim,Ailemden en cok sevdigim iki kisiyi kaybettim.Babam beyin kanamasi gecirdi,öldü haberi geldi ve benim dünyam yikildi.Ama bir mucize oldu babam ölüme calim atti..Halla doktorlar yasadigina sasiriyor,bende...
Bu olaylardan sonra ölüm nöbetleri yasadim,kendim icin asla korkmadim,bana birsey olsada umrumda degildi..Ama ya ailmeden birini daha kaybedersem yine ayni acilari yasarsam diye kendimi yedim bitirdim..Günlerce ne insanlarin yüzünü görmek istedim nede disariya ciktim..Gece yatagimdan kalkip,benim icin hayatta esi benzeri olmayan,ona evladim dedigim kardesimin basina gidiyordum,Nefes aliyormu,ona birsey oldumu diye korkular yasiyordum..Sonra annemle babamin yatak odasinin kapisina oturuyordum(saat sabah 5)acaba birsey oldumu diye bir ses bekliyordum..Bakiyordum annem öksürdü yada babam..Ohh diyordum cok sükür bugünde sorunsuz gecti..


Doktora gittim,sevgili doktorum benimle konusup,neden böyle oldugumu saplamaya calisiyordu..Ailemde cok mutluydum,babamin annemin gözbebegiydim.Ne birseyden mahrum kalmistim,nede bir eksigim vardi..
Doktorum benimle konusurken öyle mantikli cevaplar veriyomusumki birden ayaga kalkti,sen benimle dalga geciyorsun degilmi dedi?
Niye hocam dedim,ne dalgasi,bu sorunum vardi geldim dedim..Yüzüme bakti yok kizim sen cok güclü bir kizsin ve senin doktora degil kendine ihtiyacin var dedi..
Evet cok güclüydüm,cevremdekiler asla beni gücsüz göremezdiler,neye el atsam muhakkak altindan kalkardim ki hala öyleyim..Gel zaman git zaman bazi seyleri kendi kendime atlattim..Atlatilmayacak birsey yoktu,sadece bazi seyleri kabulleneceksiniz.Gördügünüz kara ise o karadir,beyaz diye kendinize yalan söylemeyeceksiniz..Yoksa hayat denilen sey kücücük bir adim ve bu adimlari atarken sizi nelerin bekledigini hic bilemiyorsunuz..
Alerjik astim hastasiyim birde,
nezaman kriz gecirsem,nefes alamasam ve bir parca nefes alayim diye birden derdimden vazgeciyorum.
O nefesi alinca evet HAYAT bu diyorum..Hayat sadece seni ayakta tutan o nefesi almana bagli...Ama simdi sen o nefestende vazgecersen demekki degerini bilmiyorsun,degerini benim gibi astim krizleri geciren daha iyi bilir...Evlendim beni mutlu eden bir esim var,tabi arada yine ben kendimi yasiyorum ama esim sayesinde,ailem sayesinde yüzümde tebessüm olusuyor.


Hayatta bazi kayiplar yasanacaktir,öncelikle ne yapip edip bunu kabul etmeniz gerekiyor.
Dile kolay demeyin cünkü bende yasadim ve yasamadigim bir duyguyu size anlatamam mümkünmüdür?..Hayatimda 2 kere o ilaclardan aldim oda en gücsüz anima denk geldi ve o an öldümmü hayattamiydim bilmiyorum..Küsmeyin hayata,dönün yüzünüzü,hergün vücudunuzun tam olduguna sükredin,yolda sakat birini görünce nasil insan sükrediyor degilmi?..Iste biz saglam insanlarda buna sükretmemiz gerekiyor...


Size uyguladigim birseyi söylemek istiyorum,
Ogün neyse beni mutsuz eden,hemen bos bir kegida yaziyorum ve hic okumuyorum ne yazdigimi.Ertesi günü cikartip okuyorum ve yok ya simdi bu düsüncede degilim,bosa kizmisim yada bosa mutsuz olmusum deyip yirtiyorum..Tavsiye ederim,hem kendinizle yüzleseceksiniz,hemde sizi ne mutsuz ediyor onu bulacaksiniz...


Ilacla biryere varilmaz,sen gücsüz olduktan sonra ilac sana bir yarar getirmez..


Tüm saglikli zamanlar sizinle olsun..

deniz.deniz.im
06-02-2009, 20:51
sayın site yöneticileri ben konu başlığı açmak istiyorum bu konuda bana en yakın zamanda yardım ederseniz teşekür ederim

emilia
06-02-2009, 21:10
Evet çok önemli bir konu bence yaşayan bilir :(

damla69
06-02-2009, 22:51
arkadaşlar panik atakla tanışalı 3 buçuk yıl oldu.yaşamayan bizleri anlamıyor.en yakınlarınız bile sizden bıkıyor.(gerçi bu hastalığın faydalarıda oldu.sayesinde bazı dost bildiklerimi hayatımdan çıkardım.sadece iyi gün dostları olduklarını anladım..)hepinizin yazdıklarını sırayla yaşadım.bünyemiz ilaçlara uyum sağlayana kadar en az 2 hafta geçiyor.3 yıl ilaç kullandım.şu anda içmiyorum.ataklar zaman zaman tekrarlıyor.bu rahatsızlık çok mutluykende mutsuzkende gelebiliyor.her tedaviyi denedim.her bulduğum kitabı okudum.bi köpek aldım.iyikide almışım.bebek gibi onunla uğraşırken vakit geçiyor.39 yaşımda hayvan sevgisini öğrendim.hastalığın bütün belirtilerini yaşadım.ve hala yaşıyorum.panik atak tan ölünmüyor hiç korkmayın.doktorum bana enerjimi doğru kullandığım zaman bu rahatsızlığımın biteceğini önce kendimi keşfetmemi söyledi.ben yıllardır kimseyi kırmamak adına kendimi yaralayıp durmuşum.eşimi kaybettikten sonra bu hastalığı yaşayınca anladım bi çok şeyi başkaları için yaşadığımı.size tavsiyem lütfen kendiniz gibi davranın başkası için hayatınızı ertelemeyin.

emilia
26-02-2009, 17:36
Kendi içinden sürekli Ben iyiym de ozaman herşey pozitif oluyor

zeytohnm
27-02-2009, 01:34
Arada tabiki insaniz kafamiza takariz,kurariz hatta daha kötü düsünmeye baslariz.
Ama ben bu yasa kadar bu tür ilaclari 2 defa kullandim ve sonucunda dedigin gibi ölecegimi sandim..O 15 dklik tarif edemedigim kriz beni benden aldi resmen..
Sana tavsiyem ilac kullanma,senin ilaca falan ihtiyacin yok,daha dogrusu kimsenin ilaca ihtiyaci yok.Madem birde bebek düsünüyorsun ozaman katiyen agzina vurmamamn gerek..Tamamen bedeni sunni rahatlatan ve sonrasinda büyük acilar yasatan ilaclar bunlar..Ogün seni ne mutsuz ediyorsa yaz bir kagida ve okumadan kaldir,ertesi günü okudugunda anliyorsun ve sana sacma geliyor..Kitaplar oku,temiz havaya cik,güvendigin kisiler varsa sürekli onlarla konus..Kendini dinleme,dinlersen hergün yeni yeni rahatsizliklar hissedersi kendinde...

Allah acil sifalar versin..

evet haklısın bende şu anda terapiye gidiyorum bende bebek istiyorum ve doktorum yaşadıklarını yazıcaksın yazmassan atlatamazsın dedi ilaçta kullanıyrum ama pek bi fayda olmuyo

Malen
27-02-2009, 15:53
evet haklısın bende şu anda terapiye gidiyorum bende bebek istiyorum ve doktorum yaşadıklarını yazıcaksın yazmassan atlatamazsın dedi ilaçta kullanıyrum ama pek bi fayda olmuyo


Öncelikle gecmis olsun dileklerimi iletmek isterim..
Evet Doktorun hakli,bende bir cok insana,sizi üzen ne varsa yazin ama ogün okumayin diyordum..Ertesi günü cikartip okudugunuzda,yazdiginiz seyin nekadar bos bir olay oldugunu anliyorsunuz...

Dedim ya hayatta okadar beklenmedik olaylar oluyorki,sanki tüm yük sizin omuzlarinizda.
Hani o yük kalksa rahatlayacaksiniz ama o yükü atmak icinde birsey yapmiyor insanlar..Sanki bir kurtarici gelecek,o yükü omuzlarinizdan alacak gibi bir beklentiye giriyorlar..

Sunu unutmamak lazim,
Insan kendine care olamazsa,baskasi o kisiye hic care olamaz..
Önce sen kendi kendinin Doktoru olacaksin,sonra GERCEK Doktor olan kisi yola devam etmen icin sana tavsiyeler sunacak...

Söyle bir otur düsün!
Dünya,da hergün binlerce insan kötü olaylar yasiyor,
kimisi sakat,kimisinin yatacak,kalacak sicak bir evi yok,
kimi aile fertlerini kaybediyor,
Egerki böyle bir olay yasamiyorsan ve bu sekil kötü bir yasam icinde degilsen,
Eee ozaman o sokakta yasayan,sakat olupta evden cikamayan,aile fertlerini kaybedip yalnis kalan insanlar ne yapsin?
Demekki hayat okadar,da bozuk atmamis sana,sen kendi dünyani kendin cikmazlara sokuyorsun.....
Sabirli olmak,dertlerine derman aramak, bir ilacin mucize yaratmasini beklemekten cok cok daha iyidir...Ilac okadar kötü birseyki,insani alip baska bir cikmaza sokuyor...
Bende senin gibi bir bebegim olsun istiyorum,oda bakalim nezaman dünyama girer..

zeytohnm
27-02-2009, 20:02
Öncelikle gecmis olsun dileklerimi iletmek isterim..
Evet Doktorun hakli,bende bir cok insana,sizi üzen ne varsa yazin ama ogün okumayin diyordum..Ertesi günü cikartip okudugunuzda,yazdiginiz seyin nekadar bos bir olay oldugunu anliyorsunuz...

Dedim ya hayatta okadar beklenmedik olaylar oluyorki,sanki tüm yük sizin omuzlarinizda.
Hani o yük kalksa rahatlayacaksiniz ama o yükü atmak icinde birsey yapmiyor insanlar..Sanki bir kurtarici gelecek,o yükü omuzlarinizdan alacak gibi bir beklentiye giriyorlar..

Sunu unutmamak lazim,
Insan kendine care olamazsa,baskasi o kisiye hic care olamaz..
Önce sen kendi kendinin Doktoru olacaksin,sonra GERCEK Doktor olan kisi yola devam etmen icin sana tavsiyeler sunacak...

Söyle bir otur düsün!
Dünya,da hergün binlerce insan kötü olaylar yasiyor,
kimisi sakat,kimisinin yatacak,kalacak sicak bir evi yok,
kimi aile fertlerini kaybediyor,
Egerki böyle bir olay yasamiyorsan ve bu sekil kötü bir yasam icinde degilsen,
Eee ozaman o sokakta yasayan,sakat olupta evden cikamayan,aile fertlerini kaybedip yalnis kalan insanlar ne yapsin?
Demekki hayat okadar,da bozuk atmamis sana,sen kendi dünyani kendin cikmazlara sokuyorsun.....
Sabirli olmak,dertlerine derman aramak, bir ilacin mucize yaratmasini beklemekten cok cok daha iyidir...Ilac okadar kötü birseyki,insani alip baska bir cikmaza sokuyor...
Bende senin gibi bir bebegim olsun istiyorum,oda bakalim nezaman dünyama girer..

vallahi sendenn terapist olur canım ALLAH RAZI olsun evet ilaçlar çok kötü duruma getiriyo ama bazen bu hastalık seni öyle bi duruma getiriyoki içmek zorunda kalıyosun söylediklerinde çok haklısın aç degilim açıkta degilim elim ayagım saglam çok şükür bi problemim yok ama işte bi oram agrıyo bi başım uyuşuyo bi kalbim çarpıyo bende napıcamı bilmiyorum bebegim olsunda çok istiyorum inşallah rabbim bizlere saglıklı hayırlı evlatlar nasip etsin vala dua ediyorum yazmayada başladım bakalım inşallah düzelirim ALLAH kimseye yaşatmasın bu rahatsızlık çok zor ama senin yazılarını okumakta iyi geliyo çok teşekkürler canımsınn ALLAHA emanet oll

mutinella
01-03-2009, 21:53
merhabalar ben gruba henüz üye oldum,özellıkle bu panik atak konusunu ben 5 yıldır yaşıyorum belkı daha oncede vardı farkında değildim ama ne zaman olayın farkına vardım hayat herseyden kısıtlamaya basladı..yaşayanlar cok ıyı bılırkı o an ne beyıne hakim olmak ne bedeni sakin tutmak mumkun oluyor ve bunu baska yerlerdede yaşıycam korkusu malesef hem iş hem özel hemde sosyal hayatı bitiriyor..üzerine gitmeye çalışıyosun tama geçicek diyosun ama o sanki senle savasır gıbı baskın cıkıyor..kullanmadığım ilaç kalmadı desem yeridir bunca zaman..beynimi pozitif düşünmeye yönlendirmeye çalışsamda hayatın içinde yaşanan her olaydan etkilenip sıkıntı yaşar duruma geldım..Allah herkese sağlık versin..en değerli hazine bu..

Malen
02-03-2009, 00:25
merhabalar ben gruba henüz üye oldum,özellıkle bu panik atak konusunu ben 5 yıldır yaşıyorum belkı daha oncede vardı farkında değildim ama ne zaman olayın farkına vardım hayat herseyden kısıtlamaya basladı..yaşayanlar cok ıyı bılırkı o an ne beyıne hakim olmak ne bedeni sakin tutmak mumkun oluyor ve bunu baska yerlerdede yaşıycam korkusu malesef hem iş hem özel hemde sosyal hayatı bitiriyor..üzerine gitmeye çalışıyosun tama geçicek diyosun ama o sanki senle savasır gıbı baskın cıkıyor..kullanmadığım ilaç kalmadı desem yeridir bunca zaman..beynimi pozitif düşünmeye yönlendirmeye çalışsamda hayatın içinde yaşanan her olaydan etkilenip sıkıntı yaşar duruma geldım..Allah herkese sağlık versin..en değerli hazine bu..

Öncelikle hosgeldin aramiza,
Cok cok gecmis olsun,en kisa zamanda bu sorunun gecmesini temenni ediyorum.
Ilac kullanmak cözüm degil,benim basindan beri savundugum tek sey buydu,ilac kullanmak cözüm degil,seni kendinle yüzlestirecegine,seni senden alip götürüyor..
Yani bir nevi tembel isi ilac kullanmak..Sen caba göstermeden ilac sana etki edermi?
Tabiki hayir etki etmez..
Bu sorundan kurtulmak istyorsan biran önce yasadigin olumsuzluklarla yüzlesmen gerekiyor ve ikinciside 5 sene,de okadar ilac kullanmissin,bu ilaclara 5 seneni harcayana kadar bence cevre degistir,is degistir,alan degistir,hergün yeni yeni kisilerle tanis,aliskanliklarini degistir,seni bu hayatta en cok mutlu eden ne varsa git onlari ara bul..Otobüs taksi vs bindiginde sevdigin bir kitabi oku,gidecegin yerde inme,bir iki durak önce inip yürü...

Birde bak burda bir cok bayan arkadas var ve hergün buraya düzenli gir,
Konulari oku ve konulara dahil ol,seni oyalayacaktir burasi..

Yani lafin kisasi birazda insanin kendi elindedir bu sorunla bas etmek(Dikkat ettinmi hastalik demiyorum)sorun diyorum..Egerki ben hastayim dersen iste en büyük hatayi burda yaparsin cünkü bu hastalik degildir sadece sorundur diye bakacasin olaya..

Cok cok gecmis olsun diyorum ve umarim kisa sürede kurtulursun..

emilia
04-03-2009, 22:50
PANIK ATAK İÇİN EGZERSİZLER



SOLUNUM EGZERSİZLERİ

Bedeni Kontrol Etme Yolunda Birinci Basamak: Solunum Kontrolu

" nefes almayı öğrenmek "

Otonom ( kendi kendine çalışan ) organlarımız olduğunu biliyoruz. Kalbimizin vuruşları , kan basıncımız , beden sıcaklığımız bu sisteme örnektir. Bu organlar veya fonksiyonlar bizim doğrudan denetim ve isteğimiz dışında çalışır .Ancak , eğitim ve egzersizle bu organ ve fonksiyonları kısmen veya bütünüyle kontrol altına almak mümkündür.

Bedeni konrol etme yolundaki ilk adım solunumu kontrol etmektir. Çünkü solunum bir yönüyle , istediğimiz zaman nefes aldığımız , istediğimiz zaman nefesimizi tuttuğumuz için , irademizle yönlendirdiğimiz bir faaliyettir. Ancak diğer taraftan solunum , beyin sapındaki bir merkez tarafından kandaki oksijen ve karbondioksit dengesine göre bütünüyle otonom ( kendi kendine ) olarak yürüyen bir faaliyettir. Otonom faaliyetleri kontrol etmeye , " solunumu kontrol etmekten " başlamak gerekir. Aynı zamanda doğru ve derin nefes almayı öğrenmek , gevşemeyi öğrenmek yolunda atılan en önemli adımdır.

Nefes almanın kendisi bir gevşeme yolu olduğu gibi, bütün gevşeme egzersizleri içinde , egzersizin bir parçası olarak da kullanılmaktadır. Ayrıca nefes egzersizleri günlük hayatın akışı içinde uygulanması en kolay egzersizdir.

Derin nefes almanın önemi nedir ?

Doğru ve derin nefes almanın kendisinin doğrudan damarları genişletme ve kanın ( dolayısıyla oksijenin ) bedenin en uç ve en derin noktalarına kadar ulaşmasını sağlama özelliği vardır.Panik atak sırasında kan beden yüzeyinden içeri çekilir ve yüzey sıcaklığı düşer ( el ve ayaklarda soğuma) . , hem stres tepkisinin biyokimyasal maddeleri , hem de gevşemenin biyokimyasal maddeleri bir arada bulunamaz. Bu sebeple doğru ve derin nefes alarak sağlanan değişiklik, özellikle kaygının da dahil olduğu birçok durumda başlayacak olan ( veya başlamış olan ) tepki zincirini kırmakta veya kaygının şiddetini azaltmaktadır.

İyi nefesin özellikleri

İyi nefes ağır , derin ve sessiz olmalıdır. Bunun içinde denge , ölçü ve uyum gerekir. İyi bir nefes yavaş olarak burundan alınır, sessiz olur ve akciğerin bütününü doldurarak diyaframı aşağı iter.
Endüstrileşmiş ve şehirleşmiş toplumlarda yaşayan insanların büyük çoğunluğunun ciğerlerinin dörtte birini veya beşte birini kullandıkları saptanmıştır. Nefes egzersizlerinden amaç , akciğerin bütününü kullanmaktır.

Akciğerinizin üçe bölünmüş olduğunu düşünün . Derin , tam bir nefes , diyaframın aşağı hareket etmesi ve akciğerin en alt bölümünün havayla dolmasıyla başlar .Daha sonra orta bölüm havayla dolar ve göğüs genişler.Son olarak da akciğerin üst bölümü dolar ve omuzlar hafifçe kalkabilir.

1. Nefes alma egzersizine başlamadan önce sağ avucunuzu göbeğinizin hemen altına , sol elinizi göğsünüzün üstüne (göğüs hizasına) koyun ve gözlerinizi kapatın.
2. Nefes almadan önce ciğerinizi iyice boşaltın .( nefesi verirken ciğerler zorlanmamalı ve nefes itilmeden kendiliğinden çıkmalı. )
3. Ciğer kapasitenizi hayali olarak ikiye bölün ve "biir" , "ikii" diye içinizden sayarak ciğerinizin bütününü doldurun.... Kısa bir süre bekleyin , "bir-iki" diye diye sayarak, nefesinizi aldığınızın iki katı sürede boşaltın. Sağ eliniz göğüs kemikleinizin , hareketli bir köprü gibi , yana doğru açıldığını hissetmeli ...Yine bir nefes almadan iki saniye bekleyin .

İkinci ve üçüncü maddede yazılanları tekrarlayarak bir derin nefes daha alın ve verin . Egzersizi bir kere daha tekrarlayıncaya kadar mutlaka en az 4-5 normal nefes alın. Eğer derin nefes almaya devam ederseniz bir başdönmesi hissedebilirsiniz.

RELAKSASYON (GEVŞEME ) EGZERSİZLERİ

Gevşeme bedeninizdeki gerilimden sistematik bir şekilde, kurtulmaktır. Derinlemesine gevşediğinizde, motivasyonunuzu ve dikkatinizi yoğunlaştırmayı yitirmeyeceksiniz. Tam tersine bedeninizin neresinde en çok gerilim taşıdığınızın farkına varıp, bu kasları nasıl gevşetebileceğinizi öğreneceksiniz. Hatta, derinlemesine gevşeme için yapılan düzenli alıştırmalar enerjinizi ve üretkenliğinizi artıracaktır.

UYGULAMA

Şimdi yerinize iyice ve rahatça yerleşin ve herhangi bir tedirginlik hali varsa bir kenara bırakın. Kendinizi gevşetebilme yeteneğini kazandıkça tedirginliğiniz azalıp, yerini gevşemeye bırakacaktır.

Gözlerinizi kapatın ve dikkatinizi önce kollarınıza ve özellikle ellerinize çevirin. Şimdi ellerinizi yumruk yapın ve bunu yaparken el ve kollarınızdaki gerilime iyice dikkat edin�

Şimdi her iki elinizi de bileklerden, parmak uçları tavanı gösterecek şekilde bükün. Ellerinizin üst kaslarını ve kolunuzun üst tarafını kasarak iyice gerin. Gerilimi hissedin�ve şimdi gevşeyin kollarınızı eski pozisyonuna getirin. Gerginlik ve gevşeme arasındaki farkı hissedin.

Aynı alıştırmaları şu bölgelerde de tekrarlayın.

Kafa:

1. Alnınızı kırıştırın.
2. Gözlerinizi sıkıca kapayın.
3. Ağzınızı iyice açın, dilinizi damağınıza doğru itin, çenenizi kuvvetlice sıkın.

Boyun:

1. Kafanızı geriye itin.
2. Kafanızı göğsünüze değecekmiş gibi öne eğin.
3. Kafanızı sağ omuzunuza doğru döndürün.
4. Kafanızı sol omuzunuza doğru döndürün.

Omuzlar:

1. Omuzlarınızı kulaklarınıza çekecekmiş gibi yukarı çekin.
2. Sağ omuzunuzu kulağınıza değecekmiş gibi yukarı çekin.
3. Sol omuzunuzu kulağınıza değecekmiş gibi yukarı çekin.

Bu alıştırmalar da bazı kasları belli bir süre gergin hale getirme, gergin tutma ve yavaş yavaş gevşeterek, gerginlik ve gevşeklik arasındaki farkı hissetmek amaçlıdır. Kaslarınızı gergin halden gevşetirken aynı zamanda içinizden "rahatla ve bırak" deyin. Derin soluk alın. Nefesinizi yavaş yavaş verirken sessizce rahatla ve bırak deyin.

mukoro4
07-03-2009, 11:51
merhaba arkadaşlar bende aranıza yeni katıldım. o yüzden şimdi paylaşabiliyorum . ama panik atakla bende yaklaşık 5 yıl önce tanıştım maalesef. ilk 2 yıl kadar uzaman yardımı almadım ama sürekli doktorlardaydım. sonra yapamayacağımı ve yardım almam gerektiğini düşünerek özel hastanenin bir uzmanına gittim. verdiiği ilaçları bir kaç ay kullandım ama hiç bir faydası olmadığını gördüm ve kafama göre ilaçları bıraktım. bir yıl kadar yine ilaçsız ve hastanelere gderek devam ettim ve sonrasında daha da yoğunlaştığını farkettim. bu işte uzman bir devlet hastanesine gittim ve yaklaşık 1.5 yıl düzenli olarak kontrollere giderek ve ilaçlarını kullanarak rahatladığımı farkettim. artık iyiydim ve bırakmak istiyordum. birden bırakamayacağımı ve başka bir ilaca geçersem her an kesebileceğimi söyledi doktorum. yani bazı ilaçlar birden bırakılmazmış ve başka ilaca geçiş yaparak istediğin zaman bırakabilirsin dedi. bende o kutum bittikten sonra dedim ki bugün bırakıyorumve bir daha almıyorum. geçen sene mayıs ayında ilacımı kendi kendime bıraktım ve gerçekten de son bir aya kadar hiç bir şey yaşamadan geçirdim. taki iş yerimde ve özel hayatımda bir takım probemler yaşayana kadar. ve bir aydır da kendi kendime mücadele ediyorum. anladım ki ilaçlar kullanıldığı sürece iyisin. şimdi beynimde bitirmeye çalışarak atlatmaya çalışıyorum. zor oluyor belki ama alışacağım. bizim bu yaşadığımız şeyler 30 yıl önce yokmuymuş. anneannelerimiz dedelerimiz nasıl yaşamışlar. onların hiç mi dertleri sorunları yokmuş. ben böyle düşünüyorum ve kendi kendimize de aşabiliriz diyorum. hepinize çok geçmiş olsun diyorum...

suhake
08-03-2009, 00:15
peygamber efendimiz bile anne karnında babasız 6 yaşında annesiz kalmıştır
benim babam ölünce çok üzüldüm esim bana pskologa gıtdemişti ama i
ben 3 çoçuk annesiyim çoçuklarıma birsey olursa daha cok üzülürüm
babanım acısını bile bana unutturur insan dogar buyur ve ölür zamanı gelınce bızde
ölücez benim 4 kardesim öldü simdi babam onlara kavustu biz arkasından yas tutuyoruz
ölüm göç etmektir annende göç etmiştir ahirete

deryali8381
08-03-2009, 02:36
Merhaba,

Bundan yaklaşık 3 yıll evvel annemi kollarımda kaybettim.Kanserdi. Çok savaştık çok mücadele ettik olmadı,kurtaramadık.Hayatım , bakış açım onun gidişiyle değişti.Dönem dönem umursamaz dönem dönem çok ince düşünen biri oldum.Fakat acımı doya doya yaşayamadım.Beni güçlü kararlı bilirdi aileden herkez.Ben sapasağlam görünmeliydimki onlar benden güç alsın toparlasın Ama olan bana oldu.Farketmeden hemde.Acımı yaşayamadım.Herhangi bi üzüntü durumunda ve beni bayağı üzen bir şeyse bu
resmen kriz yaşıyom daralıyorum, nefesim kesiliyor, ölüm korkusu başlıyor, bazende titriyorum ve korkunç üşüyorum.Kendimi boğalacak gibi hissedip üzerimdekiler parçalamk istiyorumElbisenin tenime dokunuşuna bile katlanamayım kendimi cama atıyom.Hava nekadar soğuk olursa olsun 10-20 dk arası nefes alamya çalışıyorum.ASTIMMI acep bu dedim.Doktora gitmedim.Sevmem gitmeyi.Çok samimi birkaç doktor arkadaşım var onlara sordum.Acını yaşayamadın çok sarsıldın dediler.Tedavi öneriyorlar elbet ama nedense hala gitmiyorum.Bu konuda paylaşımları ve çözümleri olan arkadaşlar varmı... Yazın lütfen...


Bende de ayyynısı var...benim allaha şükür büyük bir acı'm olmadı...durup dururken lise yıllarımda başladı nefes daralmasıyla...sonra artarak devam etti...hiçbişey yokken durup dururken birden nefesim daralmaya başlıyor kalbim ağrıyor,çarpıntım oluyor,titreme geliyor,aynen hava ne kadar soğuk olursa olsun muttlaka dışarı çıkmak veya camı açmak zorundayım nefes almak için...işin kötüsü her ilaç iyi de gelmiyor..ben psikiyatrist e gitmekte çok geç kalmıştım...hep kardiyoloji bölümüne gittim,hep kalbimde sorun var sandım,hiçbirşey çıkmıyordu ama hala hastaydım...en sonunda psikatriste gitmeye karar verdim..ilaç ismi vermiycem bir ilaç verdi dr,ama ne ilaç ölümden döndüm hiç yaşamadığım büyüklükte bir atak yaşadım ve etkisi 2 gün sürdü...2 tane hastane dolaştım...beynim pişiyodu başım dönüyodu ve nefes alamıyodum...

neyse sonunda bi dr bi ilaç verdş o çok iyi geldi 6 ay kadar kullandım,süper bi insan oldum psikolojik olarak...sonra bıraktım,yine ara ara geliyor tekrar başlıycam...dr demişti ki nefes alamıyormusun o an camı açmıycaksın,dışarı çıkmıycaksın o an oturduğun yerde yeniceksin dedi ama olmuyor işte...küçük atakları atlatabiliyorum ama bütük ataklarda mutlaka hastanelere taşınıyodum...
birde atak geldiği zaman diyorum ki ''bundan önce de atak geçirdim,bişey olmadı,yine olmıycak,o beni değil ben onu yenicem diyorum,bazen de amaaan yine geliyolar bana diyorum gülüp geçiyorum atlatıyorum deneyin...

bazıları bende panik atağım diyorlar,herşeyde panik yapıyorum heyecanlanıyorum falan diyorlar ama panik atak bu değil..panik atak bizim yaşadıklarımız...

angel_baby
13-03-2009, 11:17
Bende de ayyynısı var...benim allaha şükür büyük bir acı'm olmadı...durup dururken lise yıllarımda başladı nefes daralmasıyla...sonra artarak devam etti...hiçbişey yokken durup dururken birden nefesim daralmaya başlıyor kalbim ağrıyor,çarpıntım oluyor,titreme geliyor,aynen hava ne kadar soğuk olursa olsun muttlaka dışarı çıkmak veya camı açmak zorundayım nefes almak için...işin kötüsü her ilaç iyi de gelmiyor..ben psikiyatrist e gitmekte çok geç kalmıştım...hep kardiyoloji bölümüne gittim,hep kalbimde sorun var sandım,hiçbirşey çıkmıyordu ama hala hastaydım...en sonunda psikatriste gitmeye karar verdim..ilaç ismi vermiycem bir ilaç verdi dr,ama ne ilaç ölümden döndüm hiç yaşamadığım büyüklükte bir atak yaşadım ve etkisi 2 gün sürdü...2 tane hastane dolaştım...beynim pişiyodu başım dönüyodu ve nefes alamıyodum...

neyse sonunda bi dr bi ilaç verdş o çok iyi geldi 6 ay kadar kullandım,süper bi insan oldum psikolojik olarak...sonra bıraktım,yine ara ara geliyor tekrar başlıycam...dr demişti ki nefes alamıyormusun o an camı açmıycaksın,dışarı çıkmıycaksın o an oturduğun yerde yeniceksin dedi ama olmuyor işte...küçük atakları atlatabiliyorum ama bütük ataklarda mutlaka hastanelere taşınıyodum...
birde atak geldiği zaman diyorum ki ''bundan önce de atak geçirdim,bişey olmadı,yine olmıycak,o beni değil ben onu yenicem diyorum,bazen de amaaan yine geliyolar bana diyorum gülüp geçiyorum atlatıyorum deneyin...

bazıları bende panik atağım diyorlar,herşeyde panik yapıyorum heyecanlanıyorum falan diyorlar ama panik atak bu değil..panik atak bizim yaşadıklarımız...


Merhaba bende 6 yıldır Panik Atak hastasıyım.Burada bazıları bu hastalık değil demi$ler ama bunu tıp kabul etmi$ unutmayın kızlar.Deryalı cım biz panik atak hastalarını da en çok umutsuzluğa dü$ürende bunu ya$amadan tabiri caizse ahkam kesen insanlar..dü$ünmezsen olmaz $eklindeki konu$malar beni çılgına çeviriyor..Ya zaten kim ister bunu çağırır ? bunlar kafana birden ve istemeden ü$ü$üyor..ke$ke engellemek elimizde olsa..Ben im panik atakla ilk tanı$mam babamın amansız bir hastalığa kapılmasıyla oldu yataklara dü$tü ve 2 sene yattı..kanser..yapacak hiçbi$i yok..elin kolun bağlı..çok dü$künüm babama..ve elimden bi$i gelmiyor..inlemeleriyle ağlamalarıyla ya$amak..çok zor bir dönem..ve sonra bir sabah aniden sabah 5 te uyandım ve öleceğimi düşünüyordum..elbiselerimle karakışta buz gibi du$a girdim soğuk suların altına..sonra kendimi sokağa attım sırılsıklam..hava buz gibi..eller titriyor,kalp çarpıyor ,bayılacakmı$ hissi,nefesim kesiliyor..ölüyorum..hastaneler..doktorlar..ve kendimle ilgilenemedim bile fazla ne ben ne ailem çünkü evimizde ölümcül bir hasta vardı..ve kaybettik 6 ay sonra..benim maratonum bitmedi..1 yıl daha öyle yaşadım..sonra yendim sandım bitti sandım..1,5 sene atak yaşamadım..sonra birisini sevdim evlendim..her$ey çok güzel..ama yakamı bırakmıyor panik atak..hiçbir$ey olmadan en mutlu anımda vuruyor beni..doktorum dediki olabilir daha önce bu hastalıkla ya$amış olan depresif ruhlarda zaman zaman tekrarlar bu..elimden bi$i gelmiyor..$imdi soruyorum ahkam kesenlere..çok mutluyum çok iyiyim dü$ünmüyorum ve dü$ünmek istemiyorum ama o benim yakamı bırakmıyor söyleyin ne yapayım

deryali8381
14-03-2009, 22:36
Merhaba bende 6 yıldır Panik Atak hastasıyım.Burada bazıları bu hastalık değil demi$ler ama bunu tıp kabul etmi$ unutmayın kızlar.Deryalı cım biz panik atak hastalarını da en çok umutsuzluğa dü$ürende bunu ya$amadan tabiri caizse ahkam kesen insanlar..dü$ünmezsen olmaz $eklindeki konu$malar beni çılgına çeviriyor..Ya zaten kim ister bunu çağırır ? bunlar kafana birden ve istemeden ü$ü$üyor..ke$ke engellemek elimizde olsa..Ben im panik atakla ilk tanı$mam babamın amansız bir hastalığa kapılmasıyla oldu yataklara dü$tü ve 2 sene yattı..kanser..yapacak hiçbi$i yok..elin kolun bağlı..çok dü$künüm babama..ve elimden bi$i gelmiyor..inlemeleriyle ağlamalarıyla ya$amak..çok zor bir dönem..ve sonra bir sabah aniden sabah 5 te uyandım ve öleceğimi düşünüyordum..elbiselerimle karakışta buz gibi du$a girdim soğuk suların altına..sonra kendimi sokağa attım sırılsıklam..hava buz gibi..eller titriyor,kalp çarpıyor ,bayılacakmı$ hissi,nefesim kesiliyor..ölüyorum..hastaneler..doktorlar..ve kendimle ilgilenemedim bile fazla ne ben ne ailem çünkü evimizde ölümcül bir hasta vardı..ve kaybettik 6 ay sonra..benim maratonum bitmedi..1 yıl daha öyle yaşadım..sonra yendim sandım bitti sandım..1,5 sene atak yaşamadım..sonra birisini sevdim evlendim..her$ey çok güzel..ama yakamı bırakmıyor panik atak..hiçbir$ey olmadan en mutlu anımda vuruyor beni..doktorum dediki olabilir daha önce bu hastalıkla ya$amış olan depresif ruhlarda zaman zaman tekrarlar bu..elimden bi$i gelmiyor..$imdi soruyorum ahkam kesenlere..çok mutluyum çok iyiyim dü$ünmüyorum ve dü$ünmek istemiyorum ama o benim yakamı bırakmıyor söyleyin ne yapayım

Canımcım öncelikle başın sağolsun.Allah başka acı göstermesin...bunu yaşamayan bilemez..asla bilemez...diyorlar ki sen çok kendini dinliyosun,öyle bi durum olduğunda hemen başka bişeye odaklan kafana takma...ya sorarım onlara,kalbin deli gibi atıyo,hadi onu geçtim nefes alamamanın ne demek olduğunu biliyomusun sen!!!! ben nefes alamıycam,kalbim deli gibi atıcak içime fenalıklar basıcak,ee başka bişeylerle ilgilenicekmişim...ben o an canımın derdine düşüyorum...ve o an kimse bana bişey sormasın,bide kendini dinliyosun takma kafana diyenler yok mu...o atağın fazla değil 10 saniyesini yaşasa bakalım kendimi mi dinliyorum yoksa ölüyo muyum anlasa...beni de bırakmıyor maalesef canım benim...o yukardaki yazımı yazdıktan sonraki gün çok büyük bir atak yaşadım,sebepsiz...dr a gitmemek için direndim direndim ama olmadı yapamadım,gittim paşa paşa diazem imi vuruldum geldim...şanslı günümmüş diazemle rahatladım,bazen o bile rahatlatmıyo :1no2:

angel_baby
15-03-2009, 02:04
Canımcım öncelikle başın sağolsun.Allah başka acı göstermesin...bunu yaşamayan bilemez..asla bilemez...diyorlar ki sen çok kendini dinliyosun,öyle bi durum olduğunda hemen başka bişeye odaklan kafana takma...ya sorarım onlara,kalbin deli gibi atıyo,hadi onu geçtim nefes alamamanın ne demek olduğunu biliyomusun sen!!!! ben nefes alamıycam,kalbim deli gibi atıcak içime fenalıklar basıcak,ee başka bişeylerle ilgilenicekmişim...ben o an canımın derdine düşüyorum...ve o an kimse bana bişey sormasın,bide kendini dinliyosun takma kafana diyenler yok mu...o atağın fazla değil 10 saniyesini yaşasa bakalım kendimi mi dinliyorum yoksa ölüyo muyum anlasa...beni de bırakmıyor maalesef canım benim...o yukardaki yazımı yazdıktan sonraki gün çok büyük bir atak yaşadım,sebepsiz...dr a gitmemek için direndim direndim ama olmadı yapamadım,gittim paşa paşa diazem imi vuruldum geldim...şanslı günümmüş diazemle rahatladım,bazen o bile rahatlatmıyo :1no2:
canım çoook geçmiş olsun..evet ya$amayan bilemez ve ne yazıkki bizler çok çaresiziz ke$ke bunu anlayabilseler ke$ke..

gamzeH
15-03-2009, 17:33
aman bana panik atak demeyin ter boşalıyrm tarifi imkansız bir şey hala kurtulamıyrm

damla69
18-03-2009, 02:05
arkadaşlar bu ara ataklar çok sıklaştı.mevsim geçişleride bu hastalığı tetikliyor.şu anda arka arkaya atak geliyo.takmamak ekde diil.ben aştım yendim diyen panik ataklılardanım ama maalesef arada yokluyor.nefesim daralıyor.kalbim sıkışıyor.bütün vücudum alarma geçti..şu ayazda pencere açık.allah hepimizin yardımcısı olsun.

targetx
18-03-2009, 03:12
panik atak hastalığı yaşayan biri ile görüştüm yakın bi aile dostumuz olur
ve kendisinin bunu Malisa Çayı ile geçirdiğini söyledi
ne şekilde içtiğini hatırlamıyorum ama aylar sonra tekrarı olmaya başlayınca
tekrar çay içitğini ve geçtiğini uzun süredir de iyi olduğunu söyledi

Allah herkesin yardımcısı olsun..

irem4006
18-03-2009, 10:32
kızlar bende panik atakla 5 ay önce tanıştım kalp carpıntıları ,mide bulanmaları,göz kararmaları başımı kaldıramadım ilk zamanlar doktorum cipralex ve xanax verdi ona alışma dönemide cok sancılı geçti,öyle olunca doktor ilacı yükseltmemiz gerek diiye yükselttririyodu ozamanda başımın arkası zonk zonk zonkluyodu sonra yine düşür vs... 5 aydır denek oldum.başta ne oldugunu anlamadıgım icin her dkk ne zaman ölecegim diye bekledim durdum ,7 aylık evliyim bebekte istiyorum ilacıda bırakamıyorum,1 ay önce 5 mg a düşürdüm bitircektim yavaş yavaş ama yine acillik oldum doktor yeniden yükseltmemi hatta başka bi ilaç kullanmamı söyledi lustral verdi ben yeni bi ilaca alışamam dedim kullanmadım.sinirlerim yıprandıgından boyunda belde düzleşme,el bilegimde sinir sıkışması vs... birsürü şey cıkıyor sürekli.7 aylık evliyim ama evliligimin yarısından cogunu memlekette geçirdim gecende annemlerdeydim yeni geldim.orda bi baharatcıdan bi bitki karışımı aldım şuanda ilacımı 5 mg a düşürdüm ALLAHIMA :Saruboceq: :nazar: hiçbi kötü bişey yaşamadım inşallah tamamen bırakırım ilacıda AALHherkesin yardımcısı olsun isteyenlere bitkinin icerigini verebilirim.:nazar::nazar::teytey:

damla69
19-03-2009, 12:05
[QUOTE=gulsima85;5776489]kızlar bende panik atakla 5 ay önce tanıştım kalp carpıntıları ,mide bulanmaları,göz kararmaları başımı kaldıramadım ilk zamanlar doktorum cipralex ve xanax verdi ona alışma dönemide cok sancılı geçti,öyle olunca doktor ilacı yükseltmemiz gerek diiye yükselttririyodu ozamanda başımın arkası zonk zonk zonkluyodu sonra yine düşür vs... 5 aydır denek oldum.başta ne oldugunu anlamadıgım icin her dkk ne zaman ölecegim diye bekledim durdum ,7 aylık evliyim bebekte istiyorum ilacıda bırakamıyorum,1 ay önce 5 mg a düşürdüm bitircektim yavaş yavaş ama yine acillik oldum doktor yeniden yükseltmemi hatta başka bi ilaç kullanmamı söyledi lustral verdi ben yeni bi ilaca alışamam dedim kullanmadım.sinirlerim yıprandıgından boyunda belde düzleşme,el bilegimde sinir sıkışması vs... birsürü şey cıkıyor sürekli.7 aylık evliyim ama evliligimin yarısından cogunu memlekette geçirdim gecende annemlerdeydim yeni geldim.orda bi baharatcıdan bi bitki karışımı aldım şuanda ilacımı 5 mg a düşürdüm ALLAHIMA :Saruboceq: :nazar: hiçbi kötü bişey yaşamadım inşallah tamamen bırakırım ilacıda AALHherkesin yardımcısı olsun isteyenlere bitkinin icerigini verebilirim.:nazar::nazar::teytey:[/QUOTEcanım bitkinin içeriğini anlatırsan çok sevinirim...

Malen
19-03-2009, 22:57
Merhaba bende 6 yıldır Panik Atak hastasıyım.Burada bazıları bu hastalık değil demi$ler ama bunu tıp kabul etmi$ unutmayın kızlar.Deryalı cım biz panik atak hastalarını da en çok umutsuzluğa dü$ürende bunu ya$amadan tabiri caizse ahkam kesen insanlar..dü$ünmezsen olmaz $eklindeki konu$malar beni çılgına çeviriyor..Ya zaten kim ister bunu çağırır ? bunlar kafana birden ve istemeden ü$ü$üyor..ke$ke engellemek elimizde olsa..Ben im panik atakla ilk tanı$mam babamın amansız bir hastalığa kapılmasıyla oldu yataklara dü$tü ve 2 sene yattı..kanser..yapacak hiçbi$i yok..elin kolun bağlı..çok dü$künüm babama..ve elimden bi$i gelmiyor..inlemeleriyle ağlamalarıyla ya$amak..çok zor bir dönem..ve sonra bir sabah aniden sabah 5 te uyandım ve öleceğimi düşünüyordum..elbiselerimle karakışta buz gibi du$a girdim soğuk suların altına..sonra kendimi sokağa attım sırılsıklam..hava buz gibi..eller titriyor,kalp çarpıyor ,bayılacakmı$ hissi,nefesim kesiliyor..ölüyorum..hastaneler..doktorlar..ve kendimle ilgilenemedim bile fazla ne ben ne ailem çünkü evimizde ölümcül bir hasta vardı..ve kaybettik 6 ay sonra..benim maratonum bitmedi..1 yıl daha öyle yaşadım..sonra yendim sandım bitti sandım..1,5 sene atak yaşamadım..sonra birisini sevdim evlendim..her$ey çok güzel..ama yakamı bırakmıyor panik atak..hiçbir$ey olmadan en mutlu anımda vuruyor beni..doktorum dediki olabilir daha önce bu hastalıkla ya$amış olan depresif ruhlarda zaman zaman tekrarlar bu..elimden bi$i gelmiyor..$imdi soruyorum ahkam kesenlere..çok mutluyum çok iyiyim dü$ünmüyorum ve dü$ünmek istemiyorum ama o benim yakamı bırakmıyor söyleyin ne yapayım

Öncelikle basiniz sagolsun,allah baska aci vermesin demek istiyorum.
Hani demissin ya yasamayan bilemez,ahkam kesmek yasamayana kolay gelir diye...Ben yasadim nasil bir illet oldugunu hatta nasil kalintilar biraktigini biliyorum...Ama sen sadece ilac ile gecirme niyetindeysen bastan sinifta kalmissin demektir bu...Ilac nedir ya bana tarif edermisin?seni mutlumu ediyor,yada derdini birden söküp atiyormu?bu sorularin cevabi bende koca bir HAYIR.
Ilac seni kandiriyor,gününü caliyor,günden güne seni senden alip götürüyor.
Ilac sana bunlari yapar iken,sen bosbos bakiyorsun hayata...
Ben bastan beri birseyi savundum ve savundugumunda arkasindayim.
Ilac kullanin kullanmayin diyen yok ama kücücük ilacin sizde yarattigi tahribatlari nasil yok edeceksiniz?
Ilac bir nevi polyanacilik oynatiyor insana,ya polyanacilik oynayip,mutlu rolüne gireceksiniz,yada gerceklerle yüzlesip üstesinden gelmek icin cabalayacaksiniz.
Size ilacsiz bol bol saglikli günler,gülümsemeler diliyorum.
Hayat bu dert,te vardir icinde,mutlulukta,,,Ama ben sizlere mutlu bir yasam diliyorum.

angel_baby
20-03-2009, 01:12
Öncelikle basiniz sagolsun,allah baska aci vermesin demek istiyorum.
Hani demissin ya yasamayan bilemez,ahkam kesmek yasamayana kolay gelir diye...Ben yasadim nasil bir illet oldugunu hatta nasil kalintilar biraktigini biliyorum...Ama sen sadece ilac ile gecirme niyetindeysen bastan sinifta kalmissin demektir bu...Ilac nedir ya bana tarif edermisin?seni mutlumu ediyor,yada derdini birden söküp atiyormu?bu sorularin cevabi bende koca bir HAYIR.
Ilac seni kandiriyor,gününü caliyor,günden güne seni senden alip götürüyor.
Ilac sana bunlari yapar iken,sen bosbos bakiyorsun hayata...
Ben bastan beri birseyi savundum ve savundugumunda arkasindayim.
Ilac kullanin kullanmayin diyen yok ama kücücük ilacin sizde yarattigi tahribatlari nasil yok edeceksiniz?
Ilac bir nevi polyanacilik oynatiyor insana,ya polyanacilik oynayip,mutlu rolüne gireceksiniz,yada gerceklerle yüzlesip üstesinden gelmek icin cabalayacaksiniz.
Size ilacsiz bol bol saglikli günler,gülümsemeler diliyorum.
Hayat bu dert,te vardir icinde,mutlulukta,,,Ama ben sizlere mutlu bir yasam diliyorum.
Teşekkür ederim ilk önce dostlar sağolsun..Peki sorabilirmiyim atak anında düşünebiliyormusun ya bu ilaç bana zarar verecek almayayım diye..canının derdine düşmüşsün..mümkünmü bu????