PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Kendimi unuttum..



smuwiLa
24-06-2012, 02:49
Ben konu acmayı mı seviyorum nedir? Yoksa etrafımdaki insanlardan bekledigim anlayısı ve destegi göremedigim icin mi konu acıyorum bilemedim? Anlatasım var sürekli, deliler gibi saatlerce konusmak istiyorum. Hayatım annemin ölümüyle bir anda alt üst oldu, annemin acısı bir yandan evin sorumlulugu bir yandan agır geldi bana, nesi mi agır geldi? Böyle bir psikoloji icinde evin sorumlulugunu üstlenmek buna mecbur kalmak agır geldi aslında, acımı bile yasayamıyorum desem yeridir, vaktim yok cünkü acımı yasamaya, zamanım yok!

Babam ve 2 kardesimin sorumlulugu benim üzerimde, hani derler ya hemen evlenme gez-toz bekarlıgının tadını cıkar, evlilik sorumluluk falan filan diye, bir anda evlendim arkadaslar, yani ev-len- dim.. Eskiden gezen tozan, cok sosyal bir insanken simdi eve tıkılı kaldım, sogan dogramayı bilmeyen ben, 4 ay icinde günlük yapılabilecek bütün yemekleri ögrendim sayılır, evin isi, yemek isi, market isi, camasır isi, fatura isi, bir evli bayandan hic bir farkım yok benim, tek eksigimiz koca adayı! Benim bekar olmamın ne önemi var simdi? Gecen gün kuzenlerimle konusuyorduk, kendisi hayatın tadını dibine kadar cıkaran, yıllardır arkadaslarıyla birlikte tatillere giden istedigi gibi gezen tozan bir insandır, tabiki insanın ne olacagı belli olmuyor, sekil A' da görüldügü gibi, neydim ne oldum kendime en büyük örnek yine benim, örnege ihtiyacım yok aslında, ve kuzenim dedi ki; hayatın tadını cıkarmadan, doymadan evlenmem zaten kendisinin bugüne dek sadece orta okulda öylesine konustugu biri olmustur siz düsünün artık, özgürlügüm kısıtlanacak diye sevgili de istemez, ben 6 yıllık iliskimi su asamada saymıyorum bile, ama diyorum bazen ne önemi kaldı benim bekarlıgımın? Haklısın dedi bana, benden gecti hayatın tadını cıkarmak, buraya kadarmıs dedim.

İcim o kadar dolu ki, bazen kacıp gidesim var, kimsenin bilmedigi, beni tanımayan bir yere gidesim var. Hic birsey düsünmek istemiyorum sanki, sadece anı yasayım..


Bir kız kardesim var ve 2 aydır calısıyor masa bası isi, calıstıgından beri elini birseye sürmüyor desem yeri, temizlik ben, yemek ben, yemegi hazırlamak, toplamak, yıkamak yine ben, bazen teyzemlere falan gidiyoruz, eve geliyorum o 4 tabak, kasık- catal bile tezgahta, elinde de yıkamayacak makine var, biz gelene kadar oturuyor, gelince de yatıyor hemen, beni bekler hersey, bir isi iki kere yapsa hep ben yapıyorum, sende bir el at diye sitem ederdi calısmadıgı dönemde, simdi ben evdeyim tüm gün, isim ne degil mi? yapıcam tabiki. Benim bildigim kardesler birbirine destek olur, yardımcı olurlar ama bizde bunun tam tersi, hic idare etmezdi beni dısardayken, sanki o benden büyükmüs gibi bagırır, cagırır telefonları yüzüme kapatırdı. Ben yine bisey demezdim, alttan aldım gün gelir basına gelir ben tam tersi bir davranıs sergilerim oda anlar derdim hep, ki böylede oldu. Tatilde para kaybetti olsun üzülme dedim, ben üni. okudugum sehirde kaybettim babam o paraları sana kaybet diye mi gönderiyor smuwiLa? İyi yaptın gibi bir cevapla karsılastım, yani düsündügüm gibi olmadı bu sadece bir örnegi.

Arkadasım geldi bir gün, yemegi birlikte hazırladık, arkadasım da calısıyor kardesim geldi oturdu, yedi kalktı odasına gecti, yemek hazırlarken de seslendim pc' yi acmakla mesguldü. Sırası mı facebook' un, msn' in kacıyor mu yani? Hep sustum ve halen de susuyorum. Yardım ettigi zamanlar da var ama cok cok az' dır.

Bugün de kuzenler bizdeydi, söyle bir huyu var elestirmeye bayılır, cok acımasızdır bu konuda ama asla elestiri kabul etmez, ufak bir saka yaptım ki saka oldugu bariz belliydi, hemen yanlıs anladı bende üstüne basa basa saka yaptım dedim gülerek ama yok, oof tamam sus, konusma falan, filan.. Bu sefer sen bana yapmıyor musun, ben böyle mi yapıyorum deyince öööf senin bu gecmise takıntını anlamıyorum oluyor? Yani yine sorunlu, takıntılı benim, ne yapayım yani? O isteyince elestirsin, agır sakalar yapsın ben susayım hep, veya yaptıgı hic birseyi yüzüne vurmayım, cünkü gecmise takıntlık oluyor bu sefer..

Babam' da anlamıyor beni, biraz dısarı cıksam babam on kere arar, hatta bir keresinde gezme evde otur kızım ya? demisti bana, o kadar gücendim ki, haftada bir oda haftaici bir yere gezmem bile sorun oldu. Ne yapayım yani ben, bir anda böyle bir hayata alısmak kolay mı? kendimi eve kapatmak en iyisi herhalde. Bende kolay bisey yasamıyorum ki, koca evde annemsiz günler gecirmek kolay mı sanıyorlar? Babam, ise gidiyorum da kafam dagılıyor diyor, ya ben ne yapayım? Ki ben anksiyeteyken simdi panik atak hastasıyım, bazen duvarlar üzerime geliyor, nefesim daralıyor, aglama krizlerine giriyorum üzülmesinler diye birsey demiyorum onlara, birde benimle ugrasmasınlar diyorum.


Annem olsaydı keske, yine hersey benim üzerimde olsaydı ama bana destek olabilecek bir annem olsaydı arkamda, ona o kadar ihtiyac duyuyorum ki suan, bu acı diner mi? Ben bu sekilde daha ne kadar yasayabilirim bilmiyorum..


Bir solukta yazdım hepsini, simdiden rahatladım uzun oldugu icin kusura bakmayın mazur görün olur mu? simdiden tesekkür ederim sizlere.

biricik61
24-06-2012, 03:43
öncelikle başın sagolsun allah sabırlar versin. annenin mekanı cennet olsun. zor zamanlar yaşıyorsun dilerim hepsi geçer atlatırsın bu zor günler biter.kardeşini anlatırken kendi kardeşim gözümün önüne geldi de içim daraldı.küçük olduklarından mı bende bilmiyom asi oluyor kimi kardeşler.benim kardeşimde böyleydi.biz hiç anlaşamazdık sürekli kavga ederdik o beni bende onu sevmezdim acıkcası.bizimde babamız yok biz küçükken öldü annemde bize bakmak için çalışmak zorundaydı ev bendeydi kısacası.hem okul ev ev hem bir cadoloz kardeş..uzun lafın kısası ne zaman bir abla kardeş olduk biliyormusun ben evlendim o evlendi yollarımız ne zaman ayrıldı elden çok da fayda yokmuş gözyaşlarıın sadece ailenden birinin omuzuna akabiliyormu ozaman birbirimizin kıymetni anladık.şimdi herşey düzeldi bana karşı saygılı her yardımıma koşar her sıkıntısında yine soluğu yanımda alır sırt sırta verdik kısacası. inşallah ilerde bir gün sizin içinde aynı kardeş bağı kurulur.

smuwiLa
24-06-2012, 03:55
öncelikle başın sagolsun allah sabırlar versin. annenin mekanı cennet olsun. zor zamanlar yaşıyorsun dilerim hepsi geçer atlatırsın bu zor günler biter.kardeşini anlatırken kendi kardeşim gözümün önüne geldi de içim daraldı.küçük olduklarından mı bende bilmiyom asi oluyor kimi kardeşler.benim kardeşimde böyleydi.biz hiç anlaşamazdık sürekli kavga ederdik o beni bende onu sevmezdim acıkcası.bizimde babamız yok biz küçükken öldü annemde bize bakmak için çalışmak zorundaydı ev bendeydi kısacası.hem okul ev ev hem bir cadoloz kardeş..uzun lafın kısası ne zaman bir abla kardeş olduk biliyormusun ben evlendim o evlendi yollarımız ne zaman ayrıldı elden çok da fayda yokmuş gözyaşlarıın sadece ailenden birinin omuzuna akabiliyormu ozaman birbirimizin kıymetni anladık.şimdi herşey düzeldi bana karşı saygılı her yardımıma koşar her sıkıntısında yine soluğu yanımda alır sırt sırta verdik kısacası. inşallah ilerde bir gün sizin içinde aynı kardeş bağı kurulur.


Cok tesekkür ederim, kardesim cok kücük sayılmaz aslında, benden bir yas kücük ben 24 o da 23 yasında, alıskanlık mıdır, huymudur? bilemiyorum acıkcası, hep böyleydi bana diyor ki, semayla, ayseyle anlasıyorum kuzen olurlar, seninle anlasamıyorum onlarla bende gayet güzel anlasıyorum, hic bir sorun yok yani canı sıkkın olunca etrafa saldırır, erkek kardesimle de anlasamazlar cocuk gibi kızınca pc' yi alır ondan ver diye, yani böyle bir insan, annem hastanede yatıyorken ben hic birsey yapamıyordum o ilgilenebiliyordu, babamın ilaclarını icirirdi, uyandırırdı ben zaten zar zor uyutulurdum, bir gün hep ben yapıyorum, sende sorumluluk al dedi sonra bir günde teyzeme dert yandıgını duydum benim sahsıma yönelik küfür etti, 2 günde zor gelmisti ona, yine evdeyken iki kere camasır yıkasa assa, ki ben diger seyleri hep yapıyorum bunu da hep ben yapıyorum bir el at, diyordu hemen, daha ne deyim ki?

Ben su zamanlarda 6 yıllık iliskimi bile bitirmeyi göze aldım, bir gelecek planlıyorduk birlikte, ama psikolojim o kadar bozuldu ki artık normal insanlar gibi plan yapamıyorum kendi hayatımla ilgili, kardesimi tanıyorum ben, ben bu evde olmasam ne halde olacaklarını düsünmek bile istemiyorum..

biricik61
24-06-2012, 04:17
Cok tesekkür ederim, kardesim cok kücük sayılmaz aslında, benden bir yas kücük ben 24 o da 23 yasında, alıskanlık mıdır, huymudur? bilemiyorum acıkcası, hep böyleydi bana diyor ki, semayla, ayseyle anlasıyorum kuzen olurlar, seninle anlasamıyorum onlarla bende gayet güzel anlasıyorum, hic bir sorun yok yani canı sıkkın olunca etrafa saldırır, erkek kardesimle de anlasamazlar cocuk gibi kızınca pc' yi alır ondan ver diye, yani böyle bir insan, annem hastanede yatıyorken ben hic birsey yapamıyordum o ilgilenebiliyordu, babamın ilaclarını icirirdi, uyandırırdı ben zaten zar zor uyutulurdum, bir gün hep ben yapıyorum, sende sorumluluk al dedi sonra bir günde teyzeme dert yandıgını duydum benim sahsıma yönelik küfür etti, 2 günde zor gelmisti ona, yine evdeyken iki kere camasır yıkasa assa, ki ben diger seyleri hep yapıyorum bunu da hep ben yapıyorum bir el at, diyordu hemen, daha ne deyim ki?

Ben su zamanlarda 6 yıllık iliskimi bile bitirmeyi göze aldım, bir gelecek planlıyorduk birlikte, ama psikolojim o kadar bozuldu ki artık normal insanlar gibi plan yapamıyorum kendi hayatımla ilgili, kardesimi tanıyorum ben, ben bu evde olmasam ne halde olacaklarını düsünmek bile istemiyorum..

canım ben şuan 31 yaşındayım kardeşim 28 yaşında 5 sene önce birbirimizi sevdiğimizi birbirimize ihtiyacımız olduğunu anladık biz.yani ben 26 yasındaymısım kardeşimde 23 belki ilerleyen zamanlarda sizin içinde böyle bir sonuc olur en azından umud et.inşallah .ama kendinide düşün herkez kendi hayatını yaşayacak. günün birinde bakarsın ellerin bomboş kalmış vazgeçtiklerinle kala kalmıssın.kendi hayatına bir yön bul derim.inşallah ilerde kardeşin seni sevdiğini anlar...

smuwiLa
24-06-2012, 11:54
canım ben şuan 31 yaşındayım kardeşim 28 yaşında 5 sene önce birbirimizi sevdiğimizi birbirimize ihtiyacımız olduğunu anladık biz.yani ben 26 yasındaymısım kardeşimde 23 belki ilerleyen zamanlarda sizin içinde böyle bir sonuc olur en azından umud et.inşallah .ama kendinide düşün herkez kendi hayatını yaşayacak. günün birinde bakarsın ellerin bomboş kalmış vazgeçtiklerinle kala kalmıssın.kendi hayatına bir yön bul derim.inşallah ilerde kardeşin seni sevdiğini anlar...




Umarım canım, :ssz:

cherry_jam
24-06-2012, 12:05
kaderdaşım biliyorsun ben de annemi kaybettim 3 ay önce.. öyle bi anlatmışsın ki, beni anlatıyorsun zannettim.. evdeki dirliği, düzeni, sevgiyi, saygıyı tutan ANNEymiş.. hem acımız hem hayatın yükü.. bazen çıldırasım geliyor.. Allah yardımcımız olsun canım..

Reputable
24-06-2012, 13:14
allah yardımcınız olsun. zaten annenizi kaybetmişsiniz, bu başlı başına yeter bir yıkıma üzerine sorumluluklar.
sakın ilişkini bitirmeyi düşünme bir de o yönden yıkılma, planlarına hayatına devam et. kimse sana teşekkür etmeyecek yaptıkların için. çünkü senin vazifen olarak görüyorlar yaptıklarını.

Elossa
24-06-2012, 13:35
Başınız sağolsun:(
Allahım güç kuvvet sabır versin..

maximaculpa
24-06-2012, 13:52
Başın sağolsun, durumuna çok üzüldüm..

ama şöyle bir durum sezdim.

sanki sen bunları kabullenmişsin.

kardeşinin davranışlarını, babanı, kuzenlerini..her şeyi..

kardeşin yemeğini yiyo, tabağını öylece bırakıp çekip gidiyo, sen yıkıyosun.

kuzenlerin geliyo sana dert yanıyo, sen dinliyosun.

baban desen keza öyle..

kendisi dışarıya çıkıyor kafasını dağıtıyor..sanki kendisinin acısı..

kardeşinin destek olmaması çok içler acısı..sanki onun annesi değil, sen onun kardeşi değilsin de evdeki hizmetçisin..

kendinin farkına var..hayatta güzel şeyler olduğu gibi kötü şeyler de var..ölüm gibi..

ölüm bunların en acısı, ama ölen gidiyo, kalan kalıyo.

ölenle ölünmez diye birlaf var ya, aynen öyle.

tabi ki annenin acısını sonsuz dek yaşarsın, hep içinde olur.

ama şöyle bir düşün..annen senin böyle bir durumda olmana göz yumar mıydı..

senin bu denli üzülmeni dert etmez miydi..

şu anki yaşantını, sosyal çevreni, eğitimini bilmiyorum..

kendne uğraşlar bul..

ama en önemlisi babanla kardeşinin gölgesinde ezilme..

sen de o evin bir bireyisin..hizmetçisi değil..

nasıl baban dışarı kafasını dağıtmaya çıkıyosa sen de aynısını yapabilirsin..açıkça söyle bunu..onun karısıysa senin de annen..

kardeşine gelince..ben olsam onun pisliğini temizlemezdim ve sert bir tavır takınırdım. çalışıyor diye evde elini bir şeye sürmeyecek gibi bi düşünce olmaz, olamaz.

ama dediğim gibi..kendinin farkına var..

bu olanları kabullenmiş gibisin..kabullenme..

smuwiLa
24-06-2012, 14:53
kaderdaşım biliyorsun ben de annemi kaybettim 3 ay önce.. öyle bi anlatmışsın ki, beni anlatıyorsun zannettim.. evdeki dirliği, düzeni, sevgiyi, saygıyı tutan ANNEymiş.. hem acımız hem hayatın yükü.. bazen çıldırasım geliyor.. Allah yardımcımız olsun canım..


Söylediklerinize sonuna kadar katılıyorum anne herseymis, anne birtaneymis daha ne denir bilmiyorum, bazen cıldıracak gibi oluyorum, Allah bu acıyı yasayan herkese dayanma gücü versin..

smuwiLa
24-06-2012, 15:06
allah yardımcınız olsun. zaten annenizi kaybetmişsiniz, bu başlı başına yeter bir yıkıma üzerine sorumluluklar.
sakın ilişkini bitirmeyi düşünme bir de o yönden yıkılma, planlarına hayatına devam et. kimse sana teşekkür etmeyecek yaptıkların için. çünkü senin vazifen olarak görüyorlar yaptıklarını.


Böyle bir yıkım üzerine alınan sorumluluk beni yoran, yoksa üsengeclik, bıkma vs. degil gercekten, evet tesekkür edilmiyor benim görevim sanki yaptıklarım, evde oldugum icin yapmak zorundayım gibi düsünülüyor, iliskim güzel gidiyor ama plan yok artık yapamıyorum, gelecek kaygım cok fazla, evlenmek onları terkedip gitmek gibi geliyor ki, öyle bir düsüncemiz önümüzdeki 1-2 sene icinde yok ama ben suan cok yorgun hissediyorum kendimi, bu yüzden gelecek planları cok agır geliyor bana. :ssz:

smuwiLa
24-06-2012, 15:15
Başın sağolsun, durumuna çok üzüldüm..

ama şöyle bir durum sezdim.

sanki sen bunları kabullenmişsin.

kardeşinin davranışlarını, babanı, kuzenlerini..her şeyi..

kardeşin yemeğini yiyo, tabağını öylece bırakıp çekip gidiyo, sen yıkıyosun.

kuzenlerin geliyo sana dert yanıyo, sen dinliyosun.

baban desen keza öyle..

kendisi dışarıya çıkıyor kafasını dağıtıyor..sanki kendisinin acısı..

kardeşinin destek olmaması çok içler acısı..sanki onun annesi değil, sen onun kardeşi değilsin de evdeki hizmetçisin..

kendinin farkına var..hayatta güzel şeyler olduğu gibi kötü şeyler de var..ölüm gibi..

ölüm bunların en acısı, ama ölen gidiyo, kalan kalıyo.

ölenle ölünmez diye birlaf var ya, aynen öyle.

tabi ki annenin acısını sonsuz dek yaşarsın, hep içinde olur.

ama şöyle bir düşün..annen senin böyle bir durumda olmana göz yumar mıydı..

senin bu denli üzülmeni dert etmez miydi..

şu anki yaşantını, sosyal çevreni, eğitimini bilmiyorum..

kendne uğraşlar bul..

ama en önemlisi babanla kardeşinin gölgesinde ezilme..

sen de o evin bir bireyisin..hizmetçisi değil..

nasıl baban dışarı kafasını dağıtmaya çıkıyosa sen de aynısını yapabilirsin..açıkça söyle bunu..onun karısıysa senin de annen..

kardeşine gelince..ben olsam onun pisliğini temizlemezdim ve sert bir tavır takınırdım. çalışıyor diye evde elini bir şeye sürmeyecek gibi bi düşünce olmaz, olamaz.

ama dediğim gibi..kendinin farkına var..

bu olanları kabullenmiş gibisin..kabullenme..



Evet kabullendim sanırım, hem rahatsız oluyorum bunalıyorum ama bir yandan da görev bildim kendime, kabullenmeyip napıcam diye düsünüyorum? 4 ay öncesine bakıyorum ne kadar farklı bir ben görüyorum diledigi zaman dısarı cıkan, diledigi zaman evde oturan, ne annem ne de babam karısmazdı. Bide simdiki bana bakıyorum, sosyal hayat sıfır! kız kardesim haricinde birde erkek kardesim var bide onun hakaretlerini dinliyorum herseye kafa tutuyor, yag damlası gibi üste cıkıyor her zaman, hic birseyi kabul etmiyor yanlıs yapıyor ama suclusu yine ben oluyorum, okula gec kalır ki, ben uyandırmaya deliler gibi ugrasırım, yapacak birsey kalmayınca mecburen pes ediyorum yumurta kapıya dayanır o zaman fırlar yataktan niye beni kaldırmıyorsun? Ne ise yarıyorsun sen? Önüne koyacaksın, suyunu bile eline vericeksin, kahvaltı hazırlarım ya az birsey yer, ya da hic yemez bu durumda 2 kere kahvaltı hazırlamayım babama sikayet eder aksam, bana kahvaltı vermiyor diye, yası 17 olacak 2 ay sonra, cocuk desen degil bilemiyorum cok fena dolmusum, nasıl davranacagımı sasırdım artık,

Kız kardesim bugün sikayet ediyor her haftasonu ütüyü o yapıyormus, camasırları yıkayıp o asıyormus falan, bende cok sey yapıyorum neden sana sikayet etmiyorum dedim? Ben evde olsam aynılarını bende yapardım dedi, yani o calısıyor diye birseyi her zaman yapamaz ama ben evdeyim isim ne benim? ben yapmak zorundayım tabiki ama adım gibi biliyorum, sen bunu iki defa yaptın demez, ama kendisi birseyi bir kac kez yaptıysa hep ben, hep ben der. Herseye aynı anda nasıl yetisebilirim? demistim ama anlayana, o günden bugüne birsey degismedi, simdide her haftasonu ütüyü onun yaptıgını söyledi, kendisi de klasik giyiniyor yanında babamın gömlegi ve pantolonunu da ütülüyor bunu bile dillendirdi.

Ablayım ama lafta, onlar bana ablalık, abilik yapmaya calısıyorlar, kuzenlerimin yanında oluyor bunlar ve haklı ben bile olsam tarafsız oluyorlar, sadece susuyorlar aramıza girmek istemeyeceklerini anlarım ama bir taraf haklıysa belirtilmesinin gerektigini düsünüyorum, iste böyle, neden sustugumu bilmiyorum, belkide konussam da birseyin degismeyecegini düsünüyorum ondan bu kabullenisim herseyi icimde yasayısım.. :ssz:

byza
24-06-2012, 15:32
yaşadıklarını uzaktan takip ettim..
yaşıtız, öncelikle yasadıklarını cok iyi anladıgımı bilmeni isterim..

hersey ilk 1 yı cok zor olur, hersey de böyledir bu.. güzel şeylerde bile insan bumuydu istedigim der, bırakıp gidesi gelir, ki senin yasadıgın bambaska cok zor. .

ama kendini fazla zorluyorsun, büyük olmanın zorlugu da bu hem babana karsı hem kardeşlerine karsı cok sorumluluk hissediyorsun..

kardeşine cok kızma, dışarda çalışmanın yorgunlugu bambaşka.. sana karsı ev işlerinde acımasız olmasının brzcıkta olsa sebebi bu..
öncelikle, egitim durumun ne bilmiyorum ama çalışmanı öneririm..
o zmn hem kardeşinle eşit duruma geleceksin hemde erkek kardeşin için deil sabah ikiniz için kahvaltı hazırlamıs olacaksın hemde evde bütün gün düşünüp yorulmamıs olacaksın..

sakın ilişkini bitirmeyi düşünme sakın.. hersey eskisi gibi olmayacak ama şimdikinde daha kolay daha güzel olacak..

biz burdayız, sıkıldıkça gel yaz biz dinleriz ..

Rabbim yardımcın olsun

smuwiLa
24-06-2012, 16:03
yaşadıklarını uzaktan takip ettim..
yaşıtız, öncelikle yasadıklarını cok iyi anladıgımı bilmeni isterim..

hersey ilk 1 yı cok zor olur, hersey de böyledir bu.. güzel şeylerde bile insan bumuydu istedigim der, bırakıp gidesi gelir, ki senin yasadıgın bambaska cok zor. .

ama kendini fazla zorluyorsun, büyük olmanın zorlugu da bu hem babana karsı hem kardeşlerine karsı cok sorumluluk hissediyorsun..

kardeşine cok kızma, dışarda çalışmanın yorgunlugu bambaşka.. sana karsı ev işlerinde acımasız olmasının brzcıkta olsa sebebi bu..
öncelikle, egitim durumun ne bilmiyorum ama çalışmanı öneririm..
o zmn hem kardeşinle eşit duruma geleceksin hemde erkek kardeşin için deil sabah ikiniz için kahvaltı hazırlamıs olacaksın hemde evde bütün gün düşünüp yorulmamıs olacaksın..

sakın ilişkini bitirmeyi düşünme sakın.. hersey eskisi gibi olmayacak ama şimdikinde daha kolay daha güzel olacak..

biz burdayız, sıkıldıkça gel yaz biz dinleriz ..

Rabbim yardımcın olsun


Bende calıstım zordur elbette, ama kardesim malesef calısmadan öncede böyleydi, bir seyi iki defa yapsın hemen hep ben yapıyorum deyip laf sokustururdu, lafını hic esirgemez, kırarım diye korkmaz, yemegi ben yapıyorum, hic gocunmuyorum bundan, sabah yataklarını, geceliklerini toplarım ben dedigim gibi neden hep ben demiyorum, ama o söyleyince o zaman bana da dokunuyor, yaptıgımın bir degerinin olmadıgını görüyorum ben bunlardan gocunmazken, birsey demezken onun konusması, benim yaptıklarımı hice sayması cok ama cok üzüyor beni,

En cok üzen bu aslında yoksa ben severek yapıyorum, cünkü aynı dediginiz gibi evin büyügü oldugum icin asırı sorumluluk duyuyorum onlara karsı, görevimmis gibi geliyor normalde inanın yemek yaparken, sofra' yı hazırlarken cok sıkısmadıkca seslenmem bile, ona birsey bırakmıyorum bile cogu zaman, ara sırada ufak jestler beklemiyor de degilim, ben evde yokken acele ile cıktım bir kac kez bulasıkları makineye koyabilirdi en azından, benim elime yapısmaz ne olacak gelince de yapabilirim ama iste dedigim gibi insan bazen bekliyor ya da bir kac kez yaptıgı seyi on kere imalı bir sekilde yüzüme vurmasada olur sonucta bende bütün gün yan gelip yatmıyorum, burası ikimizin de yasadıgı bir ev, surası pis, burası pis diye bagırıyor haftasonu evde kaldıgı halde temizlik yapıldıgı nadirdir, ya da ben yapmaya calısırım sadece, annem yasadıgında da aynıydı birlikte temizlik yaptıgımız veya onun yaptıgı sayılıdır ama iste surası pis, surası böyle diyebiliyor. Ben gün asırı silip süpüren biriyim bazen yetisemiyorum koca eve pencere sıcaklardan dolayı sabah aksam acık, bir yandan rüzgarda olunca hemen kirleniyor, ondan bunları duyunca üzülüyorum haliyle, calısma konusunda ise evi düsünüyorum bu sefer, babamın ilaclarını ben yazdırır alırım, alısverisi, faturları ben hallederim, ben calısırsam bunlar ne olacak? Bunları düsünüyorum sürekli.

maximaculpa
24-06-2012, 16:06
sen depresyona girmiş de olabilirsin..

erkek kardeşinin ağzına iki tane çarpardım ben olsam.. o kimmiş de erkeklik taslıyor ablaya?

senin durumuna çok üzülüyorum ama kabullenmişsin, başka çaresi yok der gibisin..

kendi kabuğuna çekildikçe daha da küçülürsün..

o zaman durum daha kötülere gider..

bi uğraş bul, iş bul sende çalış.

smuwiLa
24-06-2012, 16:33
sen depresyona girmiş de olabilirsin..

erkek kardeşinin ağzına iki tane çarpardım ben olsam.. o kimmiş de erkeklik taslıyor ablaya?

senin durumuna çok üzülüyorum ama kabullenmişsin, başka çaresi yok der gibisin..

kendi kabuğuna çekildikçe daha da küçülürsün..

o zaman durum daha kötülere gider..

bi uğraş bul, iş bul sende çalış.


Depresyon ve panik atak tedavisi görüyorum, abla bildigini zannetmiyorum zaten hep öyleydi ki, ergenlik cagında bu hareketleri tavan yapmıs oldu, bir söylesen bin isitirsin, kabullendim cünkü evimizin düzenini iyi kötü saglıyorum, kendimi onlara asırı sorumlu hissediyorum, hep istediklerinin daha iyisi olsun diye cabalıyorum begenmemelerinden degil, icimden geldigi icin böyle yapıyorum, takdir edilmeyi, övülmeyi beklemiyorum asla, sadece cok cabuk yargılanmak, ugrastıgım birseyler yaptıgım görünmeyip, üzerine laf isitince cok üzülüyorum haketmedigimi düsünüyorum..

byza
24-06-2012, 16:49
canım benim çokta önemli değilki evin tertemiz olması bırak allah askına azcık tozlansın ev senin halinden daha mı önemli..?

yarım gün bir iş olabilir, iznin hafta içi olabilir bence bunu bir düşün

yada evi haftada bir süpür sil, yemek yaptınmı azcık cok yap ertesi gün yanına pilav ekleyiver kardeşin cok söylenirse bez orda de cık işin içinden bi zahmet kendi yapsın begenmiyorsa

onun ütüsüne de karısma kendi yapsın :20:

svc
26-06-2012, 07:12
Ben konu acmayı mı seviyorum nedir? Yoksa etrafımdaki insanlardan bekledigim anlayısı ve destegi göremedigim icin mi konu acıyorum bilemedim? Anlatasım var sürekli, deliler gibi saatlerce konusmak istiyorum. Hayatım annemin ölümüyle bir anda alt üst oldu, annemin acısı bir yandan evin sorumlulugu bir yandan agır geldi bana, nesi mi agır geldi? Böyle bir psikoloji icinde evin sorumlulugunu üstlenmek buna mecbur kalmak agır geldi aslında, acımı bile yasayamıyorum desem yeridir, vaktim yok cünkü acımı yasamaya, zamanım yok!

Babam ve 2 kardesimin sorumlulugu benim üzerimde, hani derler ya hemen evlenme gez-toz bekarlıgının tadını cıkar, evlilik sorumluluk falan filan diye, bir anda evlendim arkadaslar, yani ev-len- dim.. Eskiden gezen tozan, cok sosyal bir insanken simdi eve tıkılı kaldım, sogan dogramayı bilmeyen ben, 4 ay icinde günlük yapılabilecek bütün yemekleri ögrendim sayılır, evin isi, yemek isi, market isi, camasır isi, fatura isi, bir evli bayandan hic bir farkım yok benim, tek eksigimiz koca adayı! Benim bekar olmamın ne önemi var simdi? Gecen gün kuzenlerimle konusuyorduk, kendisi hayatın tadını dibine kadar cıkaran, yıllardır arkadaslarıyla birlikte tatillere giden istedigi gibi gezen tozan bir insandır, tabiki insanın ne olacagı belli olmuyor, sekil A' da görüldügü gibi, neydim ne oldum kendime en büyük örnek yine benim, örnege ihtiyacım yok aslında, ve kuzenim dedi ki; hayatın tadını cıkarmadan, doymadan evlenmem zaten kendisinin bugüne dek sadece orta okulda öylesine konustugu biri olmustur siz düsünün artık, özgürlügüm kısıtlanacak diye sevgili de istemez, ben 6 yıllık iliskimi su asamada saymıyorum bile, ama diyorum bazen ne önemi kaldı benim bekarlıgımın? Haklısın dedi bana, benden gecti hayatın tadını cıkarmak, buraya kadarmıs dedim.

İcim o kadar dolu ki, bazen kacıp gidesim var, kimsenin bilmedigi, beni tanımayan bir yere gidesim var. Hic birsey düsünmek istemiyorum sanki, sadece anı yasayım..


Bir kız kardesim var ve 2 aydır calısıyor masa bası isi, calıstıgından beri elini birseye sürmüyor desem yeri, temizlik ben, yemek ben, yemegi hazırlamak, toplamak, yıkamak yine ben, bazen teyzemlere falan gidiyoruz, eve geliyorum o 4 tabak, kasık- catal bile tezgahta, elinde de yıkamayacak makine var, biz gelene kadar oturuyor, gelince de yatıyor hemen, beni bekler hersey, bir isi iki kere yapsa hep ben yapıyorum, sende bir el at diye sitem ederdi calısmadıgı dönemde, simdi ben evdeyim tüm gün, isim ne degil mi? yapıcam tabiki. Benim bildigim kardesler birbirine destek olur, yardımcı olurlar ama bizde bunun tam tersi, hic idare etmezdi beni dısardayken, sanki o benden büyükmüs gibi bagırır, cagırır telefonları yüzüme kapatırdı. Ben yine bisey demezdim, alttan aldım gün gelir basına gelir ben tam tersi bir davranıs sergilerim oda anlar derdim hep, ki böylede oldu. Tatilde para kaybetti olsun üzülme dedim, ben üni. okudugum sehirde kaybettim babam o paraları sana kaybet diye mi gönderiyor smuwiLa? İyi yaptın gibi bir cevapla karsılastım, yani düsündügüm gibi olmadı bu sadece bir örnegi.

Arkadasım geldi bir gün, yemegi birlikte hazırladık, arkadasım da calısıyor kardesim geldi oturdu, yedi kalktı odasına gecti, yemek hazırlarken de seslendim pc' yi acmakla mesguldü. Sırası mı facebook' un, msn' in kacıyor mu yani? Hep sustum ve halen de susuyorum. Yardım ettigi zamanlar da var ama cok cok az' dır.

Bugün de kuzenler bizdeydi, söyle bir huyu var elestirmeye bayılır, cok acımasızdır bu konuda ama asla elestiri kabul etmez, ufak bir saka yaptım ki saka oldugu bariz belliydi, hemen yanlıs anladı bende üstüne basa basa saka yaptım dedim gülerek ama yok, oof tamam sus, konusma falan, filan.. Bu sefer sen bana yapmıyor musun, ben böyle mi yapıyorum deyince öööf senin bu gecmise takıntını anlamıyorum oluyor? Yani yine sorunlu, takıntılı benim, ne yapayım yani? O isteyince elestirsin, agır sakalar yapsın ben susayım hep, veya yaptıgı hic birseyi yüzüne vurmayım, cünkü gecmise takıntlık oluyor bu sefer..

Babam' da anlamıyor beni, biraz dısarı cıksam babam on kere arar, hatta bir keresinde gezme evde otur kızım ya? demisti bana, o kadar gücendim ki, haftada bir oda haftaici bir yere gezmem bile sorun oldu. Ne yapayım yani ben, bir anda böyle bir hayata alısmak kolay mı? kendimi eve kapatmak en iyisi herhalde. Bende kolay bisey yasamıyorum ki, koca evde annemsiz günler gecirmek kolay mı sanıyorlar? Babam, ise gidiyorum da kafam dagılıyor diyor, ya ben ne yapayım? Ki ben anksiyeteyken simdi panik atak hastasıyım, bazen duvarlar üzerime geliyor, nefesim daralıyor, aglama krizlerine giriyorum üzülmesinler diye birsey demiyorum onlara, birde benimle ugrasmasınlar diyorum.


Annem olsaydı keske, yine hersey benim üzerimde olsaydı ama bana destek olabilecek bir annem olsaydı arkamda, ona o kadar ihtiyac duyuyorum ki suan, bu acı diner mi? Ben bu sekilde daha ne kadar yasayabilirim bilmiyorum..


Bir solukta yazdım hepsini, simdiden rahatladım uzun oldugu icin kusura bakmayın mazur görün olur mu? simdiden tesekkür ederim sizlere.


sanki benim hayatımı anlatmışsın bende 21 yaşımdaydım bütün evin yükü sırtımdayken ve yatalak bir hastaya bakarken,zaman öyle hızlı geçtiki şimdi bakıyorumda yaşıtım kızlar bu gün ne giyeceğim telaşındayken ben evi nasıl idare edicem tasasındaydım üstelik eşi hasta olan bir adam düşünün sürekli stresli hayata küsmüş ve senide küstürmüş sürekli bizim eğlenecek zamanımızmı var diyen bir adam ,çok zor günlerdi geçti ama hayatımın en güzel yıllarıda dört duvar içinde kayboldu gitti geriyede yaşanılmamış gencecik yaşlar kaldı bide hala zerre kadar minnet duymayan insancıklar

smuwiLa
27-06-2012, 00:40
sanki benim hayatımı anlatmışsın bende 21 yaşımdaydım bütün evin yükü sırtımdayken ve yatalak bir hastaya bakarken,zaman öyle hızlı geçtiki şimdi bakıyorumda yaşıtım kızlar bu gün ne giyeceğim telaşındayken ben evi nasıl idare edicem tasasındaydım üstelik eşi hasta olan bir adam düşünün sürekli stresli hayata küsmüş ve senide küstürmüş sürekli bizim eğlenecek zamanımızmı var diyen bir adam ,çok zor günlerdi geçti ama hayatımın en güzel yıllarıda dört duvar içinde kayboldu gitti geriyede yaşanılmamış gencecik yaşlar kaldı bide hala zerre kadar minnet duymayan insancıklar



Gecmis olsun yatalak hastanız anneniz mi?
Benim babam iyidir, hostur o da stresli anlıyorum, onunda acısı büyük, hatta belki bizden daha fazla cekiyor acısını her gece annemsiz yataga girerken, benim babamın kendini toparlayamaması beni üzüyor, o toparlanıcak ki bizi de toparlayacak, o daha cok salıyor kendini, siz evleniceksiniz ben ilerde yalnız kalıcam, böyle diyor sürekli, kimsenin kimseyi bıkratıgı yok, o istese bile ben onu bırakmam zaten, ama daha dik durması, silkelenmesi gerekiyor bize örnek olması gerekiyor..

Üzüldüm senin adına canım, kader midir? nedir? bilmiyorum ki, Allah herkese güzel kaderler, mutluluklar yasatsın..

svc
27-06-2012, 12:53
Gecmis olsun yatalak hastanız anneniz mi?
Benim babam iyidir, hostur o da stresli anlıyorum, onunda acısı büyük, hatta belki bizden daha fazla cekiyor acısını her gece annemsiz yataga girerken, benim babamın kendini toparlayamaması beni üzüyor, o toparlanıcak ki bizi de toparlayacak, o daha cok salıyor kendini, siz evleniceksiniz ben ilerde yalnız kalıcam, böyle diyor sürekli, kimsenin kimseyi bıkratıgı yok, o istese bile ben onu bırakmam zaten, ama daha dik durması, silkelenmesi gerekiyor bize örnek olması gerekiyor..

Üzüldüm senin adına canım, kader midir? nedir? bilmiyorum ki, Allah herkese güzel kaderler, mutluluklar yasatsın..

evet yatalaktı vefat etti 4 yıl yaşadı hasta haliyle insanın kaderi bir anda değişiyor evin direği hastalanınca yada vefat edince,kimse sen bu yükü taşıyabilirmisin diye sormuyor acı onların stres onların senin hiçbirşeye hakkın yok sanki üzülemessin sıkılamassın sinirlenemessin zordur vesselam genç yaşta böyle yükü taşımak

YusNes
18-09-2012, 12:12
canım öncelikle Rabbim sabır versin sanaa annenein mekanı cennte olsun ben şimdi gördüm konunu yineden yazmak istedim çok yıpranmışsınn ama çalış yaa yapabilirsin bak ben evliyim çalışıyorum 1de çocuğum varr herşeyin üstesinden gelirsinn yeter ki istee

smuwiLa
18-09-2012, 12:45
canım öncelikle Rabbim sabır versin sanaa annenein mekanı cennte olsun ben şimdi gördüm konunu yineden yazmak istedim çok yıpranmışsınn ama çalış yaa yapabilirsin bak ben evliyim çalışıyorum 1de çocuğum varr herşeyin üstesinden gelirsinn yeter ki istee

Kendimi Allahın sevgili kullarından saymalıyım herhalde, cünkü ben babamın yanında calısıyordum annem vefat etmeden önce yine calısmak istiyordum ama bu sefer babam istemiyordu beni, istememe sebebi de benim iyi seyler düsünmedigim insanlarmıs, babamın hep onlar aklını celmisler, simdi artık calısıyorum canım babamın yanındayım, Allahın sevgili kuluymusum ki, hislerim dogru cıktı babamın ugruna beni geri planda bıraktıgı kadın, babamın arkasından is cevirmis ustamızla ortak olup isyeri acmıslar babamdan gizli, bir nevi sırtından vurdu yani babamı, Rabbim bir yolunu buldu uzaklastırdı onları bizden..

:34:

YusNes
18-09-2012, 15:46
çok sevindim canım Allah yüzünüze bakmışş şimdi durumun nasıl daha iyimisin:13:

smuwiLa
18-09-2012, 19:01
çok sevindim canım Allah yüzünüze bakmışş şimdi durumun nasıl daha iyimisin:13:


Hemde bir anda oldu canım gercekten Allahın hikmeti, ben baska bir is görüsmesine gidicekken ki, hatta babam nasıl gidecegimi anlattı sabah oldu baktım babam arıyor herhalde gittin mi diye soracak ondan arıyor dedim, is görüsmesine gitme, ise geliceksin falan dedi. İs hayatım tekrardan böyle baslamıs oldu.

Calısmak evde oturmak gibi olmuyo ister istemez ise odaklanıyorsun ve kafamı birseylere takamıyorum Allaha sükür daha iyiyim canım cok sagol..