PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Obsesif Kompülsif olanlar...



Sayfa : [1] 2 3 4 5 6

CHOSEN
11-08-2007, 22:12
Okb Olan Varmi Aranizda Ve Bu Sorununuzu Nasil Aştiniz.yada Asabildinizmi.lütfen Paylasin Benimle

mohini
13-08-2007, 16:09
benim kardeşim okb....3 yıldır....üniversite öğrencisiydi..üniversite hastanesinden de terapi yardımı aldı...fakat hiç bi düzelme göstermedi o sırada ve de okulunu bıraktı....istanbula gelir gelmez şişli etfale götürdük..3 hafta kadar bu hastanede yattı..bu arada uzun zamandır ilaç tedavisi de devam ediyor...hastanede yatması oldukça yararlı oldu...doktoruna kontrole gitmeye devam ediyor....bildiğim kadarıyla okb nin yüzde yüz yokolması çok zormuş...ama en azından kardeşimin hayatını devam ettirebilecek ölçüde iyi olmasını bekliyoruz...iyi gelişmeler de görüyoruz nitekim...

CHOSEN
13-08-2007, 17:52
çok zor oldugunu biliyorum cunki bende okb hastasıyım.2yıldır tedavi görüyorum ama hala tamö olarak atlatamadım.ama eskisi kadarda kötüdeğilim.evin içinde kardesimle yan yana gecişirken yanlışlıkla bana çarptı diye kıyafetlerimi baştan asagı değiştiriyodum.üstellik bazen çarpmamış oluyodu o zaman bile kendime anlatamayıp çarptı hissiyle yine bastan asagı değişiyodum.kendi evimde bi koltuga oturacagım zaman koltugun minderini ters yüz ederdim.hatta bazen hiç çekinmeden oturacagım yere temiz bir bez serip üzerine oturdugum bile oldu.tv nin kumandasını tuttmadan önce silerdim sildikten sonrada üç bes kez eimi yıkardım.klozete asla oturamazdım önce girerken bi kere sifona basardım sonra ihtiyacımı görürken basardım en sonrada çıkınca basardım.bi tuvalete gitmeye bi rulo tuvalet kagıdını harcardım.elimi yıkamadan temiz çamasırları elleyemiyorum.bunlar sadece bazıları.ben bunun için çok çabaladım.kendi basıma basaramadım.bir psikologa gittim ve terapi eşliğinde ilaç tedavisi gördüm.biraz biraz yendim.artık daha rahat davranabiliyorum ama hala tam atlatabilmiş değilim.eşimi bazen deli ediyorum.adamda ne yapacagını sasırdı.

ooopapatyaaa
15-08-2007, 13:25
OKB DE İLAÇLARIN BÜYÜK YAYARI OLDUĞU KANISINDAYIM .BEN DEĞİLİM AMA ANNEM BU RAHATSIZLIKTAN MUZDARİP BU RAHATSIZLIKTA İLLA Kİ TEMİZLİK TAKINTISI OLMUYOR BİLDİĞİNİZ GİBİ.TAKINTILI KORKULARINIZ OLUYOR VE HAYATINIZ ÇEKİLMEZ YAPIYOR BUNLAR.BENİM ANNEMDE DE SÜREKLİ CAMI AÇIK BIRAKTIM,OCAK AÇIK KALDI GİBİ KORKULAR VARDI SONRA ASANSÖRE BİNEMEZDİ,GECE BABAM OLMADIĞINDA TEK BAŞINA HAYATTA UYUYAMAZDI AMA PSİKİYATRİYE GİTTİ VE KULLANDIĞI İLAÇLAR SON DERECE İYİ GELDİ ŞU AN BÜYÜK ÖLÇÜDE AŞTI BU SIKINTILARINI... sengözlerimebaksanab

zeynep2630
30-08-2007, 22:51
birşeyi merak ediyorum gecmişte yaşadıgımız önemli bir şok sarsıntı mı yoksa çok agır depresyon mu obsesif kompulsif yapar bir hastayı,yoksa tamamen genetikmi bu takıntı hastalıgı,heran,herkeste,en sorunsuz insanda bile cıkabilirmi,tetikleyicisi varmı yani,bilgilendirirseniz sevinirim doktor hanım.insanlar sacma düşünceler kaygı ve şüpheden nasıl kurtulabilir,tamamen kurtulmak mümkünmü bu hastalıktan yoksa uzun sürecmi lazım.aslında okadar çok soru varki bu hastalıkla ilgili şimdiden teşekkürler.

özlem61-41
01-09-2007, 16:52
Ben de aynı dertten muzdaripim. 7 aydır ilaç kullanıyorum.Şu an eskiye nazaran daha iyiyim.Terapiye gidecektim bugün için. Fakat gittiğim doktor hastaneden ayrılmış. Yeni bir doktor bulmam lazım :(

elmaninsapiarmutuncekirdegi
02-05-2008, 22:44
kızlar ben bu hastalıkla ilgili tv de bi psikologu dinlemiştim.genelde sağlıkla ilgili proğramları kaçırmam.adam diyodu ki,mesela allerinizin kirli olduğunu düşünüyosunuz ve defalarca yıkıyosunuz.şimdi bi aynanın karşısına geçin.aynadaki görüntünüzün üzerine rujla lekeler yapın.iş bitince aynaya değil de kendinize bakın,herhangi bişey yok.işte bunlar yani takıntılar sadece düşüncede var.bi işi tekrar yapmadan önce bunu aynadaki görüntünüz gibi düşüneceksiniz.o zaman daha rahat ve doğru hareket edebiliyosunuz.bana çok mantıklı geldi.ablamın kayınvalidesinde vardı bu hastalık.geciktirdiği için artık tedavi de olamadı.onun yaşaması bile eziyetti.lütfen kendinizi o aşamaya getirmeyin kızlar.hepsi sadece kafanızdan geçen öylesine düşünceler.bunlara uymayın lütfen.hayat çok güzel.bi çok insanın neredeyse altından kalkamayacağı kadar çok dert var.aklınızdan o düşünceleri silin ya da aklınıza geliyosa onlara uymayın.onların hepsi sadece hayal.Allah hepinize yardım etsin.inşaALLAH en kısa zamanda yenersiniz bu rahatsızlığı.hepinize sevgiler ve yaşanacak çok güzel günler diliyorum

kayserilim
02-05-2008, 23:39
a.sselam arkadas bende annemi kaybettikten sonra hafif bi panik atak oldum ilk hamilelimde yine hafif gecirdim ama 3yil sonra ikinci hamileligimde baya hissettirdi oglum 3 yasinda simdi sana katiliyorum psikiyatrise gittim uc dort sefer ama ilaclari icmedim insanin kendisinde ve ben kendim yendim allahima cok sukur ama cok sidettli olursan paranoyak gibi zor gulumya allahim cumlenin yardimcisi olsun sevgilera.s.

kıvılcım yıldırım
03-05-2008, 00:01
ben de aynı sıkntıları yaşıyorum. psikolojik rahatsızlıktan daha zor rahatsızlık yoktur. tabii bunu yaşayanlar için

sinem_06
03-05-2008, 14:52
canım yazdıklarına katılıyorum aynı dertten ben de de var ve cok agır bı yuk anlatamam
her an her sn olmayacak bısıyı dusunmek ve olmaması ıcın bısılerı tekrarlamak
mesela bende de el ayak yıkama yok yada bırıne carpınca kırlenme dusuncesı gıbı..
ama benımkı daha cok agır gıbı gelıyor bana cunku sureklı sevdıklerımı kaybetme dusuncesı kafamda donup duruyor
ve artık sacmalamaya basladım
en komıgını soyleyım sıze bana da komık gelıyor ama dusunmeden duramıyorum "parmaklıklar ardında" dıe bı dızı var mesela ben bunu ızleyemıyorum nıe dıe soracaksınız sankı ızleyınce annem kardesım babam dan bırı hapse gırecekmıs gıbı hıssedıyorum ne kadar sacma dııl mı ama o nobete gırınce korku basıyo hemen kanalı degıstırıyorum
kardesım bı yere gıtse arabayla kesın bısı olacakmıs gıbı gelıyor ve o gelene kadar kafamdan gecen seylerı sureklı tekrarlıyorum bazen aglıyorum cunku cok bunalıyorum ama elımde dııl bunları dusunmeden duramıyorum o gelınce eve tekrarlamam kesılıyor
sureklı annem kardesım babama bısı olacak kaza gecırecek hapse gırecek hastalanacak mutsuz olacak vb gıbı kotu dusuncelerle bogusuyorum ve olmaması ıcın sureklı ıcımde sacma sapan seyler tekrarlıyorum
ne yanı tekrarlamayınca olacak mı hayır tabıkı bunu apacık bılıyorum ama rıske gıremıyorum ya olursa dıe sonucta sevdıklerımın hayatı soz konusu nası yenıcem ben bu dusuncelerı bılmıyorum :(doktora da asla gıtmeyı dusunmuyorum ıkı kere gıttım ılacı kesınce daha da agırlastı bu yuzden kendı kendıme yenmeye calısıyorum ama nerde keske temızlık takıntım olsa da yenmeye calıssam
bazen yapmayım dıyorum hatta bı kez ufak bı seyde denedım sabah ıse gıtmek ıcın ustumu giyerken kı ben sıyah gıymeyı hıc sevmem sıyah gıyınce kotu bısı olacakmıs gıbı gelır o gun sıyah gıydım bılerek ve dedım kı bakalım bugun bı aksılık olacak mı dedım ve oldu ıs yerınde baya sıkıntılarım oldu hatta bu yuzden agladım ve aksam eve geldıgımde tekrarlamalarım daha da arttı demekkı gercekten tekrarlamazsam kotu seyler olacakmıs dedım
arkadaslar gercekten tekrarlamayınca aklımdakı sacma dusunceler gerceklesırmı
yanı bunların gerceklesıp gerceklesmemesı bana mı baglı

dilek4
20-06-2008, 17:12
bende senelerdir okb hastasiyim.benim dinle ilgili aklima sürekli sübheler geliyor.aslinda ögrendigim seyler ve emin oldugum seyler oldugu halde sürekli sübhe veriyor.allah ile ilgili vesvese ve sübhe geliyor ,hasa allah yok gibi düsünceler gelior ve bende bu sübheleri def etmek icin bütün zamanimi tefekkürle geciriyorum ,tam sübheyi yok ettim derken ayni sübhe tekrar tekrar geliyor ve ben imanimi kaybedecegim korkusuyla büyük bir panik yasiyor ve agliyorum.icim rahatlayana kadar tefekkür etmeye calisiyorum ve de acaba ben inancsizmiyim diye gün boyu aglayip üzülüyorum artik eve felan neredeyse bakamaz oldum.cok kötü gercekten.sizdede buna benzer birsey var mi.bana biri lütfen yardimci olabilir mi?

Elif
20-06-2008, 17:58
sengözlerimebaksanabşakkıdı sende kimsin ya okb gel bakim buraya bi sağ bi sol:mymeka:yahu ben yarım kutu şampuanı saçıma harcadığımı bilirim duşda ve bu hergün oluyordu şimdimi biraz ayıp biliyorum ama http://www.kolobok.us/smiles/madhouse/stinker.gif bu vaziyette uzaklaştı gitti

sinem_06
20-06-2008, 18:41
tamamda sinem benimki tekrar tekrar ayni vesveseyi tekrar ediyor,ben kabul etmek istemedigim halde beni rahatsiz ediyor ve bende sübheye düsüyor gibi oluyorum ve sürekli tefekkür icerinde oluyorum gün boyu,ama ertesi gün ayni islem geri basliyor bu normal degil ki.sabit olamiyorum bir türlü.

canım sureklı oluyorsa o zaman takıntı zorlantı bozuklugu obsesıf var
ve bu artık cok yaygınlastı onune gecılmez bı hal aldı
eskıden kım anlardı obsesıften..boyle seyler yoktu
ya bız cok narınlestık ya hayat bozuldu
yapman gereken bı doktora gorunmen
sen dınsız de dıılsın ımansızda aklının bı oyunu bu ve sakın bu oyuna kanma
sureklı ustune gıt..kotu seyler dusundugun zaman dınınle..dekı ben muslumanım ben ınanclıyım sende kımsın benı kandırmaya calısıyorsun sana kanmıcam de..beynıne..cok zor bı hastalık ben hep dıyorum dusmanımın basına vermesın
bende de vardı ama ımanla ılgılı dııl sureklı kotu seyler olacakmıs gıbı gelıyodu onceden kıtap almıstım ama soyle bı okumustum bugunlerde okumaya basladım cok faydalı bı kıtap
korkularımız kaygılarımız ısımlı

sinem_06
20-06-2008, 18:45
sengözlerimebaksanabşakkıdı sende kimsin ya okb gel bakim buraya bi sağ bi sol:mymeka:yahu ben yarım kutu şampuanı saçıma harcadığımı bilirim duşda ve bu hergün oluyordu şimdimi biraz ayıp biliyorum ama http://www.kolobok.us/smiles/madhouse/stinker.gif bu vaziyette uzaklaştı gitti

elıf alemsın canım yaa
dımı oyle dıcez sen kımsın obsesıf gel bakıyım buraya ne dıyosun sen bakıyım sen kımsın de beynıme emır verıyosun bı sag bı sol..obsesıf dıe bısı kalmıcak

dilek4
20-06-2008, 18:52
vallahi düsmanimin basina vermesin rabbim.ben´de önce cocuklarima zarar veririm saplantisi vardi.bicagi felan sakliyordum ve kendimi katil zanediyordum olmadigim halde.daha sonra bu takinti cocuklarimla degil simdide allah la beni tehdit ediyor.ben bu halde ölürsem ne olur die korkuyorum bu süphelerle beni allah cennete koar mi diyorum.bazen hemen ölesim geliyor yasamak bile istemiyorum.

sinem_06
21-06-2008, 12:43
vallahi düsmanimin basina vermesin rabbim.ben´de önce cocuklarima zarar veririm saplantisi vardi.bicagi felan sakliyordum ve kendimi katil zanediyordum olmadigim halde.daha sonra bu takinti cocuklarimla degil simdide allah la beni tehdit ediyor.ben bu halde ölürsem ne olur die korkuyorum bu süphelerle beni allah cennete koar mi diyorum.bazen hemen ölesim geliyor yasamak bile istemiyorum.

sen bu dusuncelerın ne kadar yanlıs oldugunu ve aklının bı oyunu oldugunu bıldıgın surece aklına gelse de sureklı senı bunaltsa da oldugunde yıne ımanlı gıdersın cunku senın sadece aklının bı oyunu ve sen bunu bılıyorsun
ama aklının bı oyunu oldugunu bıldıgın ve bunu davranısa dokup yanlıs dusuncelerı sureklı yaparsan..mesela namaz kılmıcam dıen aklına uyup namazını bırakırsan ıste o zaman ımanında zayıflama olur..aklına gelsede sen sureklı ben ımanlıyım dıe dıle getır..bırak aklın senı kandırmaya calıssın ama sen kanma..benımde sureklı aklıma kotu seyler gelıyo ve cok bunalıyorum oturup aglıyorum neden boyle oluyo bılmıyorum ama tekrar dıyorum dusmanımın basına vermesın

dilek4
21-06-2008, 15:15
ya birde aklima takilan soru o kadar lüzumsuz ve cözülmesi ve cevaplamasi o kadar basit ki,ama ben ne kadar bu soruyu cevaplasam ve icim rahatlasa,tekrar 5 dakika sonra geri geliyor,ama ben tasdik ettim ve güvendim o verdigim karara.ve ayni soruyu tekrar tekrar tazeliyorum beynimde .kontroll ediyorum yani.kanser olsam bu kadar üzülmem,bence varya kizlar kanser hastalari bile bu kadar cekmiyordur inanin bana.bana bir kac seyler önerin kizlar,mesela ayni soru tekrar geldiginde ne yapayim?

lifeisgood
21-06-2008, 18:22
Arkadaşlar merhaba,
benim okb ile ilgili bir bilgim yoktu ama şimdi bu konuyu okuyunca iyi anladım.
Ben küçükken bende de böyle birşey vardı.
Benimki de yine Allah ile imanla ilgili birşeydi. Hatta devamlı içim sıkılırdı. Şimdi öyle birşey yok neyse ki.
Buradaki en önemli şey şudur. Şimdi ben size kırmızı bir fil düşünmeyin dersem herkes ilk olarak kırmızı bir fil düşünür.
Siz devamlı bunları düşüneceğiniz korkusundaysanız aklınız devamlı bu düşüncelerde olur.
Ben reiki yapmaya başladığım günden beri hayatım çok değişti. Reiki ile tanışmanızı bir araştırmanızı tavsiye ederim. Meditasyon yaparak beyninizi boşaltmanızı ve düşüncelerinizi kontrol etmeyi öğrenmenizi de tavsiye ederim.Bu zihninizi disipline eden çok güzel bir yoldur.
İlk olarak korkunuzu sevgiyle yenin. Biliyorsunuz ki aklınızdan geçirdiğiniz(sevdiklerini kaybetme, imanını kaybetme korkusu) tamamen zihninizde oluşan şeyler yani gerçekle bir alakası yok.
Şöyle düşünün derim bütün bu düşünceleri kafanızda birer çöp olarak hayal edin (bunu meditasyon halindeyken yaparsanız daha faydalı olur) bu düşüncelerinizi düşünün, onlardan korkmayın düşünün onları, bunlar kelimelerse sözle söyleyin, kafanızda yer alan görsel karelerse canlandırın gözünüzde ve bu düşüncelere sevgi gönderdiğinizi hayal ederek artık onların yaşamınızdan çıkma zamanının geldiğini söyleyin. Bu düşünceleri elinize alın ve onları uzağa gitmelerine niyet ederek(bütün hepsini sevgiyle yapın, onlardan korkmayıp sevmeye başladığınızda zaten sizden uzaklaşacaklardır) onları akıp giden bir nehire attığınızı düşünün ve onlar akıp giderken siz de arkanızı dönüp oradan gidin.
Bu arada siyah giydim ve o gün işyerinde sıkıntılı bir gün geçirdim diyen arkadaşım sen eğer kendini beyaz giydiğimde kötü birşey olacak diye programlarsan o da olur. Korku negatif bir duygudur ve negatifi çağırır. İnsan beyninde hakim 2 duygu vardır korku ve sevgi. Korktuğunuz şeylere sevgi gönderirseniz hepsi tek tek hayatınızdan çıkacaktır. Git kendine siyah birşeyler al onu sev ve eğlenmeye giderken giy.
Hepinizi seviyorum arkadaşlar ve kendinizi bu hastalığı yenmek zor diye programlamayın. İnsanlar kanseri yeniyor. Bir de olumlamalar yapabilirsiniz ve aklınıza olumsuz cümleler ve görüntüler geldiğinde 3 kere "iptal" diyerek kendinizi olumlu düşünmeye ve konuşmaya programlayabilirsiniz.
Bir de Nil Gün'ün bilinçaltı programlama cdleri var çok faydalı bir araştırın derim.

Desibel
04-10-2008, 11:22
senağlama Bende de OKB var...senağlama

hürmüz
09-10-2008, 00:29
Bende anlatsam mı acaba, yada anlatmayayım. Okuyan okb hastası arkadaşlar etkilenmesin.Tetikleme olmasın. Yaşayan bilir, yılmıyoruz ve savaşa devam ediyoruz ta ki defedene kadar.

minayyy
09-10-2008, 00:34
mrb bende aynı dertten çekiyorum,yıllar oldu ama artık kendimi biraz daha kontrol edebiliyorum.Bence bununla yaşamayı öğrenmeliyiz.

busonolsun14
12-10-2008, 21:27
herkesin allah şifasını versin,gerçekten zor bi hastalık çok şükür ben yaşamadım ama yakın bi arkadaşım bu durumdaydı şimdi çok daha iyi olduğunu söylüyor.bir sürü ağır ilaçlar falan çok zor günler geçirdi.durumuna yakından şahit oldum ve halime çoğu kereler şükrettim.arkadaşımdan gördüğüm kadarıyla doğru dr ve doğru tedavi çok önemli.yanlış tedaviler ve ağır ilaçlar nedeniyle intihara bile kalkıştığı olduğunu söylemişti.maşallah iyi şu sıralar ama umarım herkes bu hastalığı atlatır ve sağlığına kavuşur.kendinize iyi bakın ve dikkat edin .SAĞLICAKLA.

prenses006
04-11-2008, 14:12
merhaba kızlar bende sizlerdenim, yani obsesif kompülsif bozukluk yaşadım. daha önce açtığım topikleri takip eden varsa bu kızında amma çok derdi varmış dicekler eminim :))çok kötü bir rahatsızlık bu. dünyam karardı resmen. bende de kanser oldum yada beynimde tümör var gibi hastalık takıntıları vardı. eğer hiçbiri deilse de mutlaka vücudumun biyerinde önemli bişi var korkusu oluyodu. bunun verdii sıkıntıyı acıyı anlatamam. tabi tetikleyen olaylarda oldu. eski sevgilimle yaşadığım bir takım sorunlar sıkıntılar bunu tetikliyordu. hergün mide bulantıları yaşamaya başladım. bu bulantılar oldukça beynimde tümör var düşüncesi gelişti. doktor doktor geziyordum. hepsi birbirini tetikliyordu anlıycağınız. ama Psikiyatrist Doktor Mesut Kayalı sayesinde bu illeti sanırım aştım. 4yıldır hastasıyım kendisinin. büyük bi sabırla ve çabayla bunu yenmemi sağladı sanırım. hala terapiye gidiyorum, hala ilaç kullanıyorm,hastalık takıntım kalmadı ama hayatla ilgili danışma ihtiyacı duyduğum çok şey oluyor. Eğer ankarada yaşıyorsanız ve siz de bu illetten muzdaripseniz doktor mesut kayalıya ulaşın derim. tabi ki kendisine dünya tatlısı sekreteri hülya hanım aracılğıyla ulaşacaksınız:)) şu anda hastalığım açısından çok rahatım. arada sırada küçük takıntılar yaşıyorum ama eskisi gibi hayatı karartmıyor.:nazar:a.s.

SuHayat
04-11-2008, 17:23
Merhaba arkadaşlar, cidden zor bir hastalık..Hepinize allah şifa versin inşallah.. ben bu hastalığı maalesef eşimle tanıdım... Evlendikten 3 ay sonra eşim çok sevdiği bir yakınını kaybetti ve ağır psikolojik sorunlar yaşadı. Doktora gittiğimizde OKB teşhisi koydular. Onda anlamsız takıntılar var. Olur olmaz ve mantıksızca takıntılar.. Tekbir konu değil, farklı konularda takıntıları var. Aslında mantıksız olduğunu o da biliyor ama ne yapsın zannedersem elinde değil.. Yaklaşık 8 ay depresan ilaç kullandı sanki biraz iyi geldi ki ilaçları bıraktı. Sonra zamanla yine nüksetti bu hastalık. Şimdilerde yine kötü..

Çok üzülüyorum bibilseniz.. Bu hastalığı yaşamak eminim çok zordur.. Ama yaşayan biriyle yaşamak ve sevdiğiniz birinin bu anlamsız takıntılarını ve hayatını kendine ve sevdiklerine böylesine zehrettiğini görmek inanın çok zor ve acı..

Sizden biraz daha güçlü olmanızı ve takıntılarınızın anlamsızlığını kabul etmeye çalışmanızı istiyorum. Lütfen biraz savaşın o takıntılarla.. Onların gerçek olmadığına lütfen inanın , üzerine gidin ve yenmeye gayret edin.. Kendiniz için ve sevdikleriniz için en önemlisi de HAYATINIZ İÇİN lütfen mücadele edin...

Ben eşimin bu hastalıktan kurtulması için neler vermezdim bibilseniz.. Yaşadığınız üzüntüleri ve hayatın çekilmezliğini biliyorum.... Lütfen hayatınızı geri alın... Sevgilerimle...

temmuziki
04-11-2008, 17:31
benim de bi tanıdgımda bu hastalık vardı ünlü bi dokrota gitti istanbulda şimdi iyi
dr ismi isteyen olursa özel msjla söleyebilirim
herkese acil şifalar

r.t
04-11-2008, 21:31
kızlar bendede wardı elhamdülilllah geçti 1.5 sene psikiyatr ilacı kullundım şimdi iyiyim. bazen evi 1 2 kez süpürürdüm hiç temizlenmiyomuş gibi gelirdi bana yattığm zaman aynanın önünde sadece telim vede tokam olurdu diğer ne warsa her şeyi yerine koymadan uyumazdım evi toplar gırgırlar öleyatardım hatta ooff gene yemek yiycez we hr yer kırıntı olcak diye aç kaldığımı bilirim. we bunları 3 çocukluyken yapıyordum



TEDAVİSİ:


TAKMAYIN KARDEŞİM
ÜSTÜNE GİDİN
AKLINIZA TAKILAN ŞEYLERİ BOŞWERİN
EN ÖNEMLİSİ RELAX OLUN
BAKIN NASI ÇÖZÜYOSUNUZ

dr bana ööle dedi çünkü ewin dağınık olsun we sen orda otur o dagınıklığa bak alıştır kendini demişti çok şükür iyiyim....... hayırlı şifalar diliyorum kendinizi başka şeylere odaklayın korkunun üstüne gidin

bende uyuyamazdım şimdi biri gelcek beni kescek diye hatta kabus görüp ağlayarak kalkardım






TEKRARA EDİYORUM ÜSTÜNE GİDİN TAKMAYIN

bride_
10-11-2008, 15:35
bende de gece yatarken ocağı kontrol etme takıntısı var, 10 larca defa yatağımdan kalkıyorum, bidaha bidaha bakıyorum halbuki saatlerce ocağı açmamış oluyorum ama genede defalarca kalkıp kontrol ediyorum.Her seferinde tamam bitti bi daha bakmıcam diyorum ama daha koridordayken geri dönüyorum.emzirmem bitsin dra gidicem.

Seloş
18-11-2008, 15:56
bende senelerdir okb hastasiyim.benim dinle ilgili aklima sürekli sübheler geliyor.aslinda ögrendigim seyler ve emin oldugum seyler oldugu halde sürekli sübhe veriyor.allah ile ilgili vesvese ve sübhe geliyor ,hasa allah yok gibi düsünceler gelior ve bende bu sübheleri def etmek icin bütün zamanimi tefekkürle geciriyorum ,tam sübheyi yok ettim derken ayni sübhe tekrar tekrar geliyor ve ben imanimi kaybedecegim korkusuyla büyük bir panik yasiyor ve agliyorum.icim rahatlayana kadar tefekkür etmeye calisiyorum ve de acaba ben inancsizmiyim diye gün boyu aglayip üzülüyorum artik eve felan neredeyse bakamaz oldum.cok kötü gercekten.sizdede buna benzer birsey var mi.bana biri lütfen yardimci olabilir mi?

Dilekçim öncelikle korkma, bu sorunun aynısını yaşadım yıllar önce ve çok şükür iyileştim. Aklına dine aykırı düşünceler, sorular vb. geldiği zaman içinden bu benim düşüncem değil de. Çünkü bu gerçekten de senin düşüncen değil, hastalığın sonucu ortaya çıkan birşey. Bunu bana psikiyatristim söylemişti. Senin hiçbir suçun sorumluluğun yok bu sorularda ve düşüncelerde. Bu arada eğer bu düşünceler aklına gelirse kesinlikle tövbe etmene de gerek yok çünkü sorumlu değilsin. Zaten tövbe etmeyi kesince düşüncelerin de zayıflayıp yok olduğunu göreceksin inşallah Allah'ın izniyle.

Unutma tövbe etme ve benim düşüncelerim değil bunlar de.

Sevgiler:)

Limpidity
22-11-2008, 01:16
arkadaşlar, hepinize şifalar diliyorum. aslında hepimizin küçük çaplı böyle saplantıları oluyor. bu akşam uzmantv nin sitesinde dolanırken NLP diye bir yönteme rastladım. bu yöntem bilincimize ve bilinçaltımıza hükmetmemizle alakalı bir yöntem.. bir araştırsanıza sizde. şimdi düşününce sanki faydalı bir sistemmiş gibi geliyor bana..
hepinize sağlıklı günler diliyorum..

asiye1985
30-11-2008, 08:40
canım bende bu rahatsızlıktan dolayı tedavi gördüm ve ilaç kullandım.ilaçlarını düzenli alırsan hastalığın büyük bir bölümünü atlattın demektir.diğer kalanınıda atlatmanın yolu ise beynini sürekli başka şeylerler meşgul etmenle olabiliyor.ben mesela işe girmiştim sırf bu yüzden.bu rahatsızlık birazda boşlukta kalmaktan oluyor.şimdi 7,5 aylık hamileyim çalışamıyorum ama kendimi dantel örgü vb. şeylere verdim.sende deneyebilirsin.geçmiş olsun sana.durumundan haberdar olmak isterim...

rosebatum
02-12-2008, 13:14
kızlar bende de bu hastalık vardı..4-5 yıl önce.bazen delireceğimi bile düşünürdüm.ve delirmekten korkardım.
garip takıntılarım vardı..birşeyi 3-5 tekrarlamasam sanki sevdiklerimden biri ölecek gibi..
hayatı zindan etmiştim
birşeyi tekrarlar dururdum..3 kez daha yapayım yoksa kötü bişey olacak derdim...
ama sanırım bunu üniversiteyi başka bir şehri kazanmakla ve yurt ortamında kalmakla aştım..büyüdüm sanırım..
şimdi hatırlayınca yine çok üzülüyorum..
ne olur kızlar bunu yenebileceğinizi düşünün.
ve kendinizi başka şeyler düşünmeye iten kurslara yada etkinliklere yönlendirin..
kitap okuyun,spor yapın...
ben yenebildiysem herkes yener kızlar...
gerçekten...

azra_ceylinn
20-12-2008, 16:34
mrb arkadaşlar benimde böyle bir rahatsızlığım var ama şu ana kadar hiç doktora gitmedim..bende de 2 senedir çok çeşitli takıntılar var ve üniversiteye geçen sene başladım biraz düzelir gibi olmuştum ama hala devam ediyo..çok abartılı derecede takıntım olmuor ama yinede rahatsız edici şekilde..mesela hiç bişeye elimi yıkamadan dokunamıorum..kafama herşeyi çok takıyorum ve taktığım zamanda çok komik gelicek size biliorum ama beyin hücrelerimin öldüğünü zannediorum..aptalca bişey aslında ama cidden çok bunaltıyo beni..son zamanlarda unutkanlık da olmaya başladı..sabah kalktığımda yüzümü yıkamadan önce ellerimi en az 3 kere sabunlamassam içim rahat etmioo..bunlar takıntılarımdan sadece bikaçı..daha fazla ilerletmek de hiç istemiorum açıkçası..sanırım bi doktara görünmem lazım..

wampirella_mk
20-12-2008, 21:36
bnde dr.a gitmedim ama bnmde çeşitli takıntılarım var.. snaırım gitsem ii olacak.. ama gitmeyi hiç istemiorum.. arkadaşlarım hep gidelim dior, ama ben gitmiorum... :(

kaanseda
22-12-2008, 13:15
canım ben bir süre önce psikiyatri hastanesinde çalışıyordum.bu hastane bence konusunda en iyilerle çalışıyor.sana bir dr tavsiye etmek isterim ama bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum.yani sitede yeniyim dr adı vermemin bir sakıncası var mı bilmiyorum.

dmlonr
22-12-2008, 18:30
merhaba arkadaşlar ben damla yeni üyeyim ve bende okb rahatsızlığı yaşıyorum. Aslında geçtiğimiz yıllara nazaran çok daha iyiyim artık. Bendeki takıntı temizlik değil sevdiklerimi kaybetme korkusu. kafamın içinde saçma sapan senaryolar oluşturup sonra ona inanır ve inanılmaz zorluklar yaşardım. Geçen yıl hastalığımın ciddi aşamasındayken psikiyatriste giderek tadavi oldum 6 aydan fazla zaman ilaç kullandım sonra azaltarak bıraktım. şimdi o dönemlere nazaran çoook daha iyiyim, telkin yoluyla kendimi kontrol etmeyi öğrendim. malesef bu hastalık tam olarak iyileşmiyor ama günlük hayatınızı rahat geçirebileceğiniz aşamaya getirmek mümkün. Yeterki isteyin ve mutlaka bir uzmandan yardım alın. Hepinize sağlıklı günler...

gingerr
26-12-2008, 10:34
merhaba. benim de kardeşimde böyle bir durum var. 16 yaşında. tuvaletten her çıkışında ayaklarını yıkıyor idrar sıçramıştır diye. yada dua ederken üç dört kez aynı kelimeyi tekrarlıyor. yada mesela özür diliyor ve " duydun demi "diye tekrar soruyor. ayrıca cinsel konularda da garip düşünceleri oluyor. siteyi gezerken bu konu başlığına tıkladım ve yazanlarda da böyle şeyler olduğunu öğrenince korkmaya başladım. çünkü doktora gidiyor ve ilaç kullanıyorlar. demek ki durum ciddi. kardeşim doktora gitmedi şimdiye kadar.doktora götürmeliyim demek ki. peki ilaç kullandığınızda yan etki yapıyor mu? çünkü kardeşim okula gidiyor ve dikkatinde algılamasında bir değişiklik olur mu diye düşünüyorum. bir de illaki ilaçlamı geçiyor sadece terapi yetmiyor mu ?

dmlonr
26-12-2008, 11:54
merhaba. benim de kardeşimde böyle bir durum var. 16 yaşında. tuvaletten her çıkışında ayaklarını yıkıyor idrar sıçramıştır diye. yada dua ederken üç dört kez aynı kelimeyi tekrarlıyor. yada mesela özür diliyor ve " duydun demi "diye tekrar soruyor. ayrıca cinsel konularda da garip düşünceleri oluyor. siteyi gezerken bu konu başlığına tıkladım ve yazanlarda da böyle şeyler olduğunu öğrenince korkmaya başladım. çünkü doktora gidiyor ve ilaç kullanıyorlar. demek ki durum ciddi. kardeşim doktora gitmedi şimdiye kadar.doktora götürmeliyim demek ki. peki ilaç kullandığınızda yan etki yapıyor mu? çünkü kardeşim okula gidiyor ve dikkatinde algılamasında bir değişiklik olur mu diye düşünüyorum. bir de illaki ilaçlamı geçiyor sadece terapi yetmiyor mu ?

Sevgili gingerr öncelikle geçmiş olsun.bildiğim kadarıyla bu rahatsızlıkta ilaç kullanmak gerekiyor sadece terapiyle atlatan var mıdır bilemiyorum ama olmasını umut ediyorum çünkü gerçekten ilaçların insanın dengesinde değişiklik yaptığı aşikar. Özellikle 16 yaşında ve eğitim gören bir gencin ilaç kullanmasını ben istemem ancak şunu unutmaman gerekiyor ki tedaviye başlanmazsa rahatsızlık ilerleyebilir. ben ilaç kullandım okb için ama aynı zamanda ağır bir depresyonda geçiriyordum bu yüzden kullandığım ilaçlar da aynı oranda ağırdı. bana kalırsa kardeşini mutlaka bi uzmana götürmen. belki terapiyle atlatılabilecek boyuttadır ya da yaşına ve durumuna uygun daha hafif ilaçlarla atlatıp sağlığına kavuşabilir. Şimdiden geçmiş olsun canım...

fatoş4233
09-01-2009, 13:06
okb eğer kişilk bozukluğu boyutunda ise ilaç tedavisi gerekir ama sadece obsesif kopülsif bozukluk ise terapiyle çok kısa bir sürede çözüme kavuşabilirsiniz bunun için psikoloji eğitimi almış ve hipnoterapi eğitimi almış insanlarla çalışmanızı tavsiye ederim.

pearl:)
29-01-2009, 23:29
ayyy:1shok: bılmıodum oylebı takıntı gıbı gelıodu benmkı.bende evden cıktıgım an dusunmeye baslıorum utunun fısını cektım mı tupu kapattım mı bısey unuttum mu mirmirmirmirdıe.hatta 5 gundur yalnızım ve gunes dogmadan uyuyamıorum.yolda okula gıden kucuk bı cocuk gorsem annesı nasıl yalnız gonderebılıo dıe soylenıorum daha anne bıle deılım.bu kadarla kalırmı daha da ılerlermı acaba ne yapmalıyım??

ctkalinka
07-02-2009, 00:00
hiç bi şekilde evde yalnız kalamıyorum, karanlıktan korkuyorum, yalnızken hiç bişey yiyemiyorum çünkü boğazım uyuşuyo ve yutkunamıyorum kaç kez boğulma tehlikesi atlattımsenağlama

tutu
14-02-2009, 21:51
benimde dini konularda takıntılarım oluyor....genelde hep gece yatarken öldükten sonra ne olacak sonsuz nasıl bişey,cennette sonsuz nasıl yaşıycaz diye sürekli düşünüp dururum bu düşünce beynimi uyuşturur ve genelde kalp çarpıntısı ve ağlamalarla sonuçlanır..düşünmek istemiyorum kendimi rahatlatmaya çalışıyorum ama bu düşünce dönüp dolaşıp yine beni buluyor ne zaman düşünmeye başladığımı farketmiyorum bile..doktora gitmedim hiç...

kitirkitir25
20-02-2009, 16:31
selm arkadaşlar bende size katılıyorm

kitirkitir25
20-02-2009, 16:37
kompulsif obsejif çok zor tani takıntı bendede var ama bazı takıntıları yeniyorm bazı takıntıları yenemiyorm mesela benm en çok allahımın kelimelerini anıyorum yani tövbe estağfurallah kelimesini çok söylüyorum tamam insan bir defa veya iki defa söyler ben ise çok tekrarlıyorum bazen farkındayım bazen farkında değilim görenler çok söylediğimi duyanlar beni deli zannederler söylediğimde rahatlıyorm ama bn ne yapabilirimki

mss_bloom
20-02-2009, 18:43
arkadaşlar her konuda olan takıntılarınız için Uz.Dr.Oğun TAN' ın TAKINTILAR isimli kitabını okumanızı şiddetle öneriyorum.bilginize a.s.

sosyonur
25-02-2009, 09:07
canım ben bir süre önce psikiyatri hastanesinde çalışıyordum.bu hastane bence konusunda en iyilerle çalışıyor.sana bir dr tavsiye etmek isterim ama bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum.yani sitede yeniyim dr adı vermemin bir sakıncası var mı bilmiyorum.

doktor ve hastane adı verebilirsiniz yazarsanız sevinirim eşiminde obsesyon rahatsızlığı var azaldı ama hala devam ediyor yardımcı olursanız sevinirim bursadayız ama gerekirse istanbula gidip gelicez

CHOSEN
25-02-2009, 12:19
bu hastalıktan tamamen kurtulmak o kadar zorki.hatta imkansız gibi diyebilirim 5 sene oldu hala ugrasıyorum. zaman zaman şiddetinde değişimler oluyo ama tamamaen bitiremedim malesef.kendi evimde kendi düzenimdeyken daha rahatım ama dışarı çıktıgımda veya yatılı bi yere gittiğimde hala şiddetle devam ediyo. en acı yanıysa bütün beynimle yanlıs oldugunu düşündüklerimin imkansız oldugunu bildiğim halde bunu kendime anlatamamam.bu yaptıgım yanlıs dişyorum ama yapmaya devam ediyorum malesef.hepimize gecmiş olsun arkadaslar

SINEMSE
27-02-2009, 14:29
Merhabalar
Ben de Obsesif Kompulsifim.
Dönüp ocak kontrol etmek kapı kontrol etmek insanı yoruyor biliyorum.
Uyguladığım birşeyi paylaşmak istiyorum.
Mesela Ocağı kapatırken yüksek sesle kendim duyabileceğim kadar"ocağı kapattım" diyorum.Böyle yaptığım taktirde dönüp bakma ihtiyacı hissettiğimde kapatmıştım diyebiliyorum.Yoksa dönüp dönüp bu işi tekrarlıyorum.
Belki sizde de işe yarar bir deneyin.
Sevgiler...

CHOSEN
03-03-2009, 13:17
Merhabalar
Ben de Obsesif Kompulsifim.
Dönüp ocak kontrol etmek kapı kontrol etmek insanı yoruyor biliyorum.
Uyguladığım birşeyi paylaşmak istiyorum.
Mesela Ocağı kapatırken yüksek sesle kendim duyabileceğim kadar"ocağı kapattım" diyorum.Böyle yaptığım taktirde dönüp bakma ihtiyacı hissettiğimde kapatmıştım diyebiliyorum.Yoksa dönüp dönüp bu işi tekrarlıyorum.
Belki sizde de işe yarar bir deneyin.
Sevgiler...

keşke bu konuda senin gibi kendimi geliştirmiş olabilseydim :) ben artık işi teknolojiye döktüm.ocagın resmini cep telefonuna ceşitli açılardan çekiyorum fisfisfis en azından bişey oldugunda elimde kanıtım var diyebileyim diye :sm_confused:
off bu yaptıgım tamamen delilik yaahihoyyyt

juno
05-03-2009, 00:39
Merhabalar
Ben de Obsesif Kompulsifim.
Dönüp ocak kontrol etmek kapı kontrol etmek insanı yoruyor biliyorum.
Uyguladığım birşeyi paylaşmak istiyorum.
Mesela Ocağı kapatırken yüksek sesle kendim duyabileceğim kadar"ocağı kapattım" diyorum.Böyle yaptığım taktirde dönüp bakma ihtiyacı hissettiğimde kapatmıştım diyebiliyorum.Yoksa dönüp dönüp bu işi tekrarlıyorum.
Belki sizde de işe yarar bir deneyin.
Sevgiler...
yalnız bu yöntem de kompulsiyon gibi duruyo

Sibel80
05-03-2009, 13:05
................................................

Sibel80
06-03-2009, 11:33
adanada tavsiye edebileceğiniz bir hastane yada doktor varmı:uhm:tedavi olduktan sonra yenileme ihtimali varmı:uhm:

Ayrose
10-03-2009, 18:24
selam arkadaşlar bendede okb var çok el yıkıyorum onun için bu tekrarladığım işler bana çok zaman kaybettiriyor oyüzden tedaviye başladım ilaç alıyorum

devrimoge
10-03-2009, 21:51
merhaba bende de okb var ben sürekli tekrar sorunu yaşıyorum gördüğüm reklamı tekrar ediyorum sayıları tekrar ediyorum bazı şeyleri sürekli tekrar ediyorum mesela sigara içmeden sigarayı elimde 5 10 defa çeviriyorum yapmazsam uğursuz birşey olacak gibi geliyor artık herşey yavaşladı benim için şimdi ilaç kullanıyorum ve bir nebze rahatladım ama geçmedi 6 ay oldu ilaçlara başlayalı ama halen içimden tekrar etme sorunundan kurtulamadım bazen bir soru sorulduğunda içimden tekrar yapıyorsam tekrar bitene kadar cevap veremiyorum ve kötü durumlara düşüyorum bende okb yanında birde kabus sorunu var çok fazla kabus görüyorum dr. bunun içinde ilaç verdi ama eskisi kadar olmasada devam ediyor 2 3 günde bir kabus görüp bağırarak uyanıyorum bazen gecede 2 tane gördüğüm oluyor sizdede varmı kabus sorunu yaşıyan!

sinem_06
15-03-2009, 16:22
Benım sıze onerebılecegım tek kıtap PROF DR ERTUĞRUL KOROGLUNUN KAYGILAR KORKULARIMIZ kıtabı kızlar muthıs bı kıtap tekrar tekrar okuyabılırsınız

sinem_06
15-03-2009, 16:26
merhaba bende de okb var ben sürekli tekrar sorunu yaşıyorum gördüğüm reklamı tekrar ediyorum sayıları tekrar ediyorum bazı şeyleri sürekli tekrar ediyorum mesela sigara içmeden sigarayı elimde 5 10 defa çeviriyorum yapmazsam uğursuz birşey olacak gibi geliyor artık herşey yavaşladı benim için şimdi ilaç kullanıyorum ve bir nebze rahatladım ama geçmedi 6 ay oldu ilaçlara başlayalı ama halen içimden tekrar etme sorunundan kurtulamadım bazen bir soru sorulduğunda içimden tekrar yapıyorsam tekrar bitene kadar cevap veremiyorum ve kötü durumlara düşüyorum bende okb yanında birde kabus sorunu var çok fazla kabus görüyorum dr. bunun içinde ilaç verdi ama eskisi kadar olmasada devam ediyor 2 3 günde bir kabus görüp bağırarak uyanıyorum bazen gecede 2 tane gördüğüm oluyor sizdede varmı kabus sorunu yaşıyan!

Bende de var canım tekrarlama olayı ama mantıgım beynım sunu soyluyo yaparken bunları yapmadan once bu hastalık yokken nasıl yasıyordun sımdı de yasıyabılırsın sen onu teklalamazsan ne olacak sankı senın dusuncelerın bısılerın onune gecemez aklın oyun oynuyor dıyorum vazgecmeye calısıyorum gercekten de oyle kızlar o sıgarayı cevırmezsen ne olacak sankı eskıden cevırıyormuydun bunu dusun rakamları tekrar etmezsek ne olur sankı butun herkes tekrar mı edıyor onlar nasıl yasıyor bızde yasıyabılırız o kadar gucsuz dıılız asacagız bunları dıyelım

SULT@N
16-03-2009, 08:03
Allah acil şifalar versin..a.s.

sosyonur
25-03-2009, 15:59
merhabalar
benim eşimde okb hastası ocak 2008 de tedavi görmeye başladı aynı ilaçları 2009 kadar kullandı fakat hastalığında çok az bir düzelme görüldü.2009 başında doktorumuzu değiştidik oda ilacı değiştirdi ve kullandığı ilaçla tedavi kendini göstermeye başladı.Eskisine göre güzel ilerlemeler var .
eşimin çok fazla unutkanlık sorunu vardı.İbrahim Saraçoğlunun havuç kürünü uygulamaya başladım.Eşim de bende bilemiyoruz bu havuç suyunu içmeye başladıktan sonra rahatsızlığı okadar azaldı ki; biz bile inanamıyoruz.Eşim bu kadar düzelmeyi hiç umut etmiyordu.Şu anda olduğu duruma kendisi inanamıyor.
Bilemiyoruz artık havuç suyundan mı yoksa ilaçtan mı.Ama şu var bu hızlı düzelmenin havuç syunun içilmeye başlanmasından sonra görünmesi gerçekten ilgi çekici.Bence bir bardak havuç suyunu yatmadan önce için hiçbir şey kaybetmezsiniz.
Biz hala şaşırmış durumdayız??????????????????

butu
28-03-2009, 17:35
merhaba bende okb hastasıyım ama şuan çok iyiyim insanın hayatını zindan eden içini yakan ve çevresince anlaşılmayan yada komik bulunan bi hastalık çok şükür 10 aydan sonra şuan çok iim bakın group20996@groupsim.com adesini eklerseniz daha detaylı konuşabiliriz (ben merve)herkese çok geçmiş olsun

butu
28-03-2009, 17:40
bende okb hastasıyım ama şuan çok iim çok zorlu bi süreç anlamak imkansız saçma mantıksız anlamsız zorlayıcı düşünceler(adresim mavibulut1997@windowslive.com konuşmak isterseniz ben merve)

çilekli_milkshake
28-03-2009, 23:40
Merhaba herkese.
Ben de obsesifim. ama temizlikle alakalı değil benim ki pek. ciddi endişe durumları, kişilere hareketlere takmak,(birinin yanındayken olumsuz bişe olursa sonra onun yanındayken hep kötü bişe olacakmış gibi, ya da o anda üstümde hangi kıyafet varsa bi daha o kıyafete dokunursam yine kötü bişe olacakmış gibi) herşeyi defalarca kontrol etmek, düzen takıntısı gibi. En çok ta sürekli kötü bişe olacakmış hissi rahatsız ediyordu beni. ciddi panikler yaşıyordum ama zannedersem çok ileri safhalarda değil benim ki. Çünkü çok daha ilerisini yaşayanları da görmüştüm. iki yıl önce sekiz ay kadar ilaç tedavisi görmüştüm ama sonra ilaçları da doktorumu da bıraktım ama 4 ay önce bunun ne kadar yanlış olduğunu yine bir panik dönemiyle görünce yine tedavi olmaya başladım. yineleyen depresyonda var bende, mevsimsel ya da önemli olaylarla kendini yineleyen. Ama bi aydır falan iyi hissediyorum kendimi. Ama bu kez asla aynı hatayı yapıp ilaçlarımı bırakmayacağım...
Herkese geçmiş olsun...

çilekli_milkshake
28-03-2009, 23:46
Ben de dönüp dönüp kontrol etme durumunhun üstesinden bi nebze de olsa herşeyi eşime söyleyerek azaltabiliyorum. daha doğrusu daha önce herşeyi ocağı, prizleri pencereleri hatta odaları ve hatta kullanmasam bile ütüyü defalarca kontrol ediyordum. şimdi eğer evden beraber çıkıyorsak bi kez kontrol ediyorum ve hepsini tek tek eşime söylüyorum. sonra endişelenmeye başlayınca o beni telkin ediyo ve tekrar kontrol etmiyorum. eğer yalnızsam da mesela her evden çıkışımda ütünün yerini değiştiriyorum. Hem de kullanmasam bile :(

civcivim
06-04-2009, 06:48
merhaba arkadaşlar hepinize geçmiş olsun öncelikle.ben 15 gün önce kızım için gittim doktora toka takıntısı vardı tokası duruyormu düşmüşmü diye bakıyordu okula giderken tokasını takmıyor alırlar diye.okulda ne yaşadığını bilmiyorum.önceden böyle birşeyimiz yoktu sınıfa ikiz çocuklar geldikten sonra onların ismini kullanarak söylüyor o alır gibisinden.doktor daha küçük olduğunu o konuda baskı yapmamam gerektiğini ve hatta konuyu açmamam gerektiğini söyledi.ama bende takıntılar var kendim için gitmdim.senelerdir zaman zaman farklı şeyler oluyor.göz tiklerim vardı yapmadan duramıyordum.sonrasında birşeyi elleme ona dokunmazsam bişey olucakmış gibi geliyordu ve bu halen devam ediyor.bir ara ocağı açtığımda tüp patlıcak sanıp kapatıyordum.köpek havlamasında deprem olucakmış gibi geliyordu biraz biraz yendim kendi kendime.bir gün hiç içmediğim bir ağrı kesiciyi verdi annem içtim yattığımda bacağım titremeye başladı ölcekmişim gibi bir korku düştü içime kızımı öptüm çok saçma ama elimde değil.hastalığın adını bile bilmiyordum.plaka okuma,evden çıkarken kapıyı sürekli kontrol etme var şu an.geçenlerde ütüyü fişte bıraktım evden çıkarken unuttum kapattığımı hatırlıyordum.kızımı okuldan aldım biraz gezdik ütü aklıma gelmişti çıkarken ama çekmedim fişi geldim eve baktım sonra çektim ütünün fişini.doktora gitmeye korkarım bazen gerçeklerle yüzleşmekten korkuyorum.bir şey yamuk duruyorsa onu düzeltirim.bazen insanlardan çekiniyorum yaptığımı görücekler ve bana deli diyecekler diye eşimden bile o farkında değil tabii ki.söylemiyorum ona.bendekide obsesif mi arkadaşlar yardımcı olun.doktora gitmelimiyim sizce.zamanla kaybolmaları yenilere mi kapı açıyor acaba.tekrardan geçmiş olsun.

EU3
06-04-2009, 12:41
Bende 2 yıl önce obs hastasıydım..
Aşırı derecede temizlik ve eşyaların simetri durması takıntısıı vardı..
Hergün toz alma,balkon yıkama,örtülern halıların perdelerin simetri durması derken iyice abartmaya başlamıştım.Sonra vücutta panik ataklar başlayınca dr gittim ve 10 ay tedavi gördüm.ataklar ve takıntılar tamamen geçmişti .İnanamamıştım bu takıntıdan nasıl kurtuldum diye...Artık ev dağınıkken bile rahatlıkla yan gelip yatabiliyorum umrumda değill çünküüü..İlacı bıraktıktan 1 yıl sonra bende daha farklı takıntılar başladı..Kadın doğum dr çocuk için tedaviye başladım ve vücuda alınan hormon ilaçlarıı dengemi alt -üst etti.Doktorum bu ilaçların duygu değişimi bozukluğu yapabileceğini hatta sebebsiz ağlama bile yapabileceğini söylemişti yan etkilerinde..Evet ilacı aldıgım dönem bu takıntılar vesveseler başlıyorr.ilaç vücuttan atılıncada rahatlıyorumm..:(Off allahımm bebek yapayım derken ..bir taraftanda psikikoji alt üst oluyor...Dini konularda özellikle nasıl ölücezz,nasıl acı çekicez,cennet ,cehennem,azrail derken beynimi saçma sapan düşünceler kemirmeye başladı bu dönemdeee..Bazen çıldırıcak gibi oluyorumm..Vücudumuu çok dinliyorum.Hergün bir yerim ağrıyorr..Hastalık hastası oldum iyice...Hele geçen gün namaz kılarken gözümün önüne bütün iç organlarım kanların içinde göründü..aklımı oynatıcam sandım...geçenki helikopter kazasındaki gazeteci nasıl öldü diye taktım saçma sapan düşüncelerr..iÇimden diyorumki acaba bu adam donarak öldüü..acaba kanı donmuşmudur diye ..Allahım yaaa sen aklımızı basımızdan alma ne biçim düşünceler bunlarr.Tekrar o lanet olası ilaçlara başlamak istemiyorum.Çünküü cocuk düşünüyorum.Doktorum gebe kalınca bırakıtsın dedi ama bırakıncada başa dönülüyorr.Kendii çabamla dualar okuyarak rabbimden şifa için dua ediyorum.duaların çokk faydasını gördümm.Takıntılara başlayınca içimden dualar okumaya baslıyorum rahatlamak için.Rabbime sığınıyorumm..Şeytanın bize verdiği pissss vesveselerii duymamaya çalışıyorum ama ne kadarsenağlama

EU3
06-04-2009, 18:11
Her gün içten gelen bir aşkla dua ederseniz yaşayışınızın bütün bütün değiştiğini sezersiniz. Dua bütün davranışlarınızda silinmez izler bırakır.Devamlı bir huzur ve iç ferahlığı verir..

Dua dünyanın çekim kuvveti gibi gerçek bir kudrettir.Hiç bir tedavinin fayda etmediği vak’alarda insanların sadece dua gücü ile hastalıklarından ve melankoliden kurtulabilir..

Shang
15-04-2009, 21:34
bende de var aslında küçüklüğümden beri küçük küçük ve bazı dönemlerde ortaya çıkar bu okb bende
özellikle stresli olduğum zamanlarda. genetikmi yoksa başka sebeptenmi bilmyiorum ama babamda da vardı bunun gibi şeyler doktor bana ilaç vermedi o kadar da beni engellemiyodu ama beni en engellediği dönem lisedir. yolda çizgilere basmadan yürümek, yürürken karşıdan gelen herbir insanın yüzüne teker teker bakarak aynı anda 1 den 4 e kadar sürekli saymak, bi yerimi sağ elimle kaşındıysam sol elimle de kaşımak, yatmadan önce mutlaka yatağın altına bakmak, bunları yapmadığım zaman sanki ölücekmişim gibi bi panik yaşıyodum nasıl olduysa bunların çoğu artık yok ama hala bi okb sayılırım

EU1
15-04-2009, 23:32
arabayla seyahat ederken evlerin pencerelerinin çerçeveierini saymak ve çıkan sayıyı çift sayıya tamamlamak
yolda iki elektrik direği gölgesinin arasına kaç yol çizgisi düştüğünü hesaplamak
insanların yüzüne bakmak
her değişik gelen kelimenin her harfinin her çizgi yada eylemini sayarak kelimeyi ya da cümleyi saymak çıkan sayıyı çift sayıya tamamlamak

benden ilginç obsesif olan olduğunu sanmıyorum
nasıl takıldım hatırlamıyorum
Allahtan hayatımı engellemeyen şeyler

gulibik
18-04-2009, 00:16
bendede yıllardır okb varmış fakat ben bunun farkında değildim durmadan kendimi,düşüncelerimin nedenlerini anlamaya çalışırdım sonra 3-4 ay önce burda okuyarak bunun bir hastalık olduğunu öğrendim ama kendim hallederim sandım yada bu hastalığı kabullenmedim ama artık hayatımı etkilemeye başladı bugün gidip danıştım ve tedaviye başladım umarım en yakın zamanda düşüncelerimin artık hayatımı etkilemesini birazda olsa engelleyebilirim allah hepimizin yardımcısı olsun şu berbat hastalıktan kurtulalım artık

sinem_s
24-04-2009, 14:38
Bu hastalıktan bıktım benimki şu an çok ilerlemiş durumda.Ölmek istiyorum kurtulmak istiyorum.Ama ölürsem diye bile korkuyorum.Ellerimi bir seferde 50 defa yıkamassam birşey olur diye korkuyorum.Sorun şu ki benim hastalığım sadece ev ile sınırlı.Naasıl anlatacağımı bilemiyorum ama ben bu hastalıkla 8 senedir boğuşuyorum 5 yasında farkettim ilk.Gece uyurken kalkıp yatağımın burusmus yerleini düzeltirdim.Ortaokul da okurken yeniden nüks etti.Etme sebebini anlatmaya utanıyorum aslında .Olay şu ki ben çok kez annemle babamı ilişki yaşarken gördüm.Onlar ortada yapmıyordu ama ben bgördüm çünkü annemden ayrı yatamazdım.Sonra onlardan iğrenmeye basladım ev de 1 kaç kez kondom buldum ve 8 senedir inanırmısınız anneme babama sarılamıyorum ölmek istiyorum onları sevemiyorum çünkü sarılamıyorum koklayamıyorum.Evedeki hiç bir şeyi ellemyiyorum çamasırları 10 defa ykatıyorum.Ama bunların hiçbiri dısarda olmuyoor.Arkadaslarıma ya da diğer insanlara dokunabiliyorum öpebiliyorum.Baska evde kalıyorum onların kapılarını herseylerini engeleyebiliyorum.Bana defalarca ilaç tedavisi oldum yine de banamısın demedi.Durur gibi oldu ama asla gecmedi.Şimdi ise defterlerim kirlenicek diye ders bile çalısamıyorum :(çok kötüyüm nereye kadar devam edicem bilmiyorum:(şu an istanbuldayım:( varsa gercekten güvendiğiniz paragöz olmayan 1 doktor yardımlarınızı isterim:(hoşçakalın:(

kleshtina
29-04-2009, 00:00
Uff bayanlar rabbim size sabır versin neyse ki tedavisi var..

cybernuran
29-04-2009, 15:37
bende de başlangıcı var sanırım
otobüse binemiyorum sanki biri intihar saldırısı yapacakmış gibi geliyor
kalabalık alanlarda da aynı şeyi hissediyorum resmen nefesim daralıyor
her gün temizlik yapıyorum ama hala kirliymiş gibi hissediyorum ama çok ileri boyutta önemsemiyorum
ben 3 yıl önce manik atak tedavisi gördüm 4 yıl boyunca Allaha şükür geçti o çok daha zordu
acaba buda geçermi?

BarbieveKen
30-04-2009, 08:55
Bu hastalıktan bıktım benimki şu an çok ilerlemiş durumda.Ölmek istiyorum kurtulmak istiyorum.Ama ölürsem diye bile korkuyorum.Ellerimi bir seferde 50 defa yıkamassam birşey olur diye korkuyorum.Sorun şu ki benim hastalığım sadece ev ile sınırlı.Naasıl anlatacağımı bilemiyorum ama ben bu hastalıkla 8 senedir boğuşuyorum 5 yasında farkettim ilk.Gece uyurken kalkıp yatağımın burusmus yerleini düzeltirdim.Ortaokul da okurken yeniden nüks etti.Etme sebebini anlatmaya utanıyorum aslında .Olay şu ki ben çok kez annemle babamı ilişki yaşarken gördüm.Onlar ortada yapmıyordu ama ben bgördüm çünkü annemden ayrı yatamazdım.Sonra onlardan iğrenmeye basladım ev de 1 kaç kez kondom buldum ve 8 senedir inanırmısınız anneme babama sarılamıyorum ölmek istiyorum onları sevemiyorum çünkü sarılamıyorum koklayamıyorum.Evedeki hiç bir şeyi ellemyiyorum çamasırları 10 defa ykatıyorum.Ama bunların hiçbiri dısarda olmuyoor.Arkadaslarıma ya da diğer insanlara dokunabiliyorum öpebiliyorum.Baska evde kalıyorum onların kapılarını herseylerini engeleyebiliyorum.Bana defalarca ilaç tedavisi oldum yine de banamısın demedi.Durur gibi oldu ama asla gecmedi.Şimdi ise defterlerim kirlenicek diye ders bile çalısamıyorum :(çok kötüyüm nereye kadar devam edicem bilmiyorum:(şu an istanbuldayım:( varsa gercekten güvendiğiniz paragöz olmayan 1 doktor yardımlarınızı isterim:(hoşçakalın:(

:1no2:kafamçokkarıştı bu çok ktü ya fatih te sefa saygılı vardı hala duruyormu bilmiyorum ama çok iyi bir doktordu. muayene ücreti yüksek ama paragöz değil gerçekten hakkını veriyor işinin.

çok üzüldüm canım durumuna allah şifa versin:a015:

annej
01-05-2009, 22:36
Yeni bir muzdarip araniza katiliyor mirmirmirmir, evet bede 7 senedir bu okd canavariyla ugarşiyorum. Bende temzlik ve hastalik korkusu var ama kendim icin degil oglum icin. Hamileyken 8 aylik birdenbire hayatima okd girdi ve bütün duzenimi ve ruhumu degiştirdi. Eskiden yaptigim normal günlük şeyleri yapamaz oldum, insanlara gidip gelmeyi, yemek yapmakta büyük zorluklar. Kir ve hastaligin olabilecegi korkusuyla yaşiyorum. Oglum hasta olmasin diye günümü temzilk ve korku ile geciriyorum. Ben kücükken annemi kaybetmiyim diye rakamlar sayardim ama nedense kendiliginden gitti ve yine bu şekilde hayatima girdi ama bu sefer temzilik olarak.
ben bu korkulari kendim yenmeye calşiyorum, yardim almiyorum, bir faydasi olmaz diye.
Bu hastaligin en zor yani, yanliz oluyorsun ve kendinden yoruluyorsun. Hatta bikiyorsun. Ve en kötüsü sevdiklerinden senden bikiyorlar zamanla .

Allah huzur versin hepimize :Saruboceq:

adilemir
08-05-2009, 13:15
bende okb hastası ıdım...ıdım dıyorum 1 yıl once tamamen bıtırdım...çok saskınım..hıç kurtaulamayacagımı dusunurken ...dünyadan ayrılmayı isterken atlattım...ailemle paylastım...doktorumdan çok kız kardesım hayatımı kurtardı....hayatımı ona borçluyum...sokaga çıkamıyordum...kimseyıde ıstemıyordum..çok sukur ıyıyım....

annej
10-05-2009, 14:05
Harika, ama nasil kurtulabildin, lütfen daha detayli anlatirsan cokkk sevinirim.

burcukutlu
15-05-2009, 10:18
bende ayni rahatsizliktn muzdaribim. onceden esim sehir disina vs. gittiginde evde hic bir seyin yeri degismeyecek, bulasiklar bile yikanmayacak, temizlik yapilmayacak idi. Eger bu saydikalrimdan birisi degisirse snki ona kotu bir sey olacakmis gibi hissederdim. bir de o yokken surekli bagirsaklarim boulurdu ve karnım cok kotu agrirdi. ne yapacagimi bilemiyordum. maddi durum iyi olmadigi icin psikologa ksia bir sure gidebildim. o d hastane psikologuydu. ilac kullandim uzun sure.bir ara toparlanir gibi oldum amaara ara o karin agrisi nuksediyor ve beni mahvediyor. butun psikolojim bozuluyor.

ADILEMIR lutfen nasil atlatin yaz, cok ihtiyacim var..

LaBianca
19-05-2009, 09:49
Allah yardimciniz olsun..

asiye1985
24-05-2009, 12:00
benimde geçti derken şimdi daha beter bir hal aldı çocuğum olması ve işten ayrılmam nedeniyle ben yalnızlığa gelemiyorum hiç hemen artıyor evlenmeden önce panik atak okb ve depresyon tedavsi gördüm.geçti derken 2 yıl sonra yenden başladı benim bir çok korkum var korkularımın hepsi bir noktada birleşiyor ölümde yani.tek sayı çift sayı takıntım ver herşeyi tek olarak yaparım ve bu işkenceye dönüşüyor mesela iki tabak yersem yemeği 3.yü zorla yiyorum çif olmasın diye bir yeri yada bir kere yada 3 kere siliyorum.sanki çift yaparsam hemen başıma ölüm falan gelecek gibi hissediyorum.üst geçitten geçemiyorum anki düşüp öleceğim bu yüzden tek başıma bir yere gidemiyorum.kapının nünden taksiye binmek zounda kalıyorum buda beni maddi olarak tüketiyor param olmadığında çıkmıyorum yada eşimle beraber gidiyorum.iş bulsam düşünü şe otobüse binip gidemiycem.evde yaptığım bir işi yaptığımı bildiğim halde yaptım mı diye defalarca kontrol ediyorum.değişikliğe asla gelemiyorum sanki bu bir uğursuzluk.bilgisayarı açınca bile hergün standartı bozamadan sıraya gireceğim sitelere giriyorum.
utanıyorum artık bunları defalarca gidip doktora anlatmaktan.

gulibik
24-05-2009, 16:06
benimde geçti derken şimdi daha beter bir hal aldı çocuğum olması ve işten ayrılmam nedeniyle ben yalnızlığa gelemiyorum hiç hemen artıyor evlenmeden önce panik atak okb ve depresyon tedavsi gördüm.geçti derken 2 yıl sonra yenden başladı benim bir çok korkum var korkularımın hepsi bir noktada birleşiyor ölümde yani.tek sayı çift sayı takıntım ver herşeyi tek olarak yaparım ve bu işkenceye dönüşüyor mesela iki tabak yersem yemeği 3.yü zorla yiyorum çif olmasın diye bir yeri yada bir kere yada 3 kere siliyorum.sanki çift yaparsam hemen başıma ölüm falan gelecek gibi hissediyorum.üst geçitten geçemiyorum anki düşüp öleceğim bu yüzden tek başıma bir yere gidemiyorum.kapının nünden taksiye binmek zounda kalıyorum buda beni maddi olarak tüketiyor param olmadığında çıkmıyorum yada eşimle beraber gidiyorum.iş bulsam düşünü şe otobüse binip gidemiycem.evde yaptığım bir işi yaptığımı bildiğim halde yaptım mı diye defalarca kontrol ediyorum.değişikliğe asla gelemiyorum sanki bu bir uğursuzluk.bilgisayarı açınca bile hergün standartı bozamadan sıraya gireceğim sitelere giriyorum.
utanıyorum artık bunları defalarca gidip doktora anlatmaktan.

canım utanılıcak hiç bir şey yok hepimiz seninkine benzer takıntılar yaşıyoruz bunlar bizim isteyerek düşündüğümüz şeyler değil bence yine tedaviye başla ben 1.5 aydır tedavi görüyorum biraz daha iyiyim allah hepimizin yardımcısıı olsun:Saruboceq:

annej
24-05-2009, 19:25
slm
Peki ilaclar alanlar ne diyor? bende ilaca baslamayi düsünüyorum ama ise yarazmaz siye korkuyorum.
Bu konuda biligis veya tecrübesi olna var mi? Hangi tedavi en iyi veya hangi ilac?

:asigim: sevgilerle

gulibik
24-05-2009, 20:46
slm
Peki ilaclar alanlar ne diyor? bende ilaca baslamayi düsünüyorum ama ise yarazmaz siye korkuyorum.
Bu konuda biligis veya tecrübesi olna var mi? Hangi tedavi en iyi veya hangi ilac?

:asigim: sevgilerle

canım ben ilaçta kullanıyorum terapide görüyorum ama ilaçlar işe yarıyor bende isim vermek sitede yasak ama hem bende fayda eden sende fayda etmeye blir en önemlisi alınan ilacın dozu bunuda doktor belirliyor zaten gidişata göre

SINEMSE
28-05-2009, 10:19
Merhaba,
Sanırım 7 yıl önce başladı bende.Daha öncede varmış doktorun dediğine göre.Aslında herkeste biraz da olsa olurmuş bazı olaylar hastalığın ileri aşamaya geçmesini tetiklermiş.
Ben dışarıda arkadaşlarımlayken babamın hastalandığını öğrendim.Taksiye bindim eve biran önce gidebilmek için.20 dakikalık mesafe sanki saatlerce sürmüş gibiydi.Taksinin içinde nefes alamadım.Ağlayamadım.Telaştan korkudan eve nasıl ulaştım.Babam ayakta duramıyordu annemler telaşlı apartopar hastaneye götürdük.Bir hafta acilde kaldı.Ben de acil kapısında.O ara iş başvurularım vardı.Biryerden aradılar.Ertesi gününe randevu verdiler.Eve gidip hazırlandım.HAstaneye döndüm.Randevu saatine doğru hastaneden ayrılıp bir dolmuşa bindim.Dolmuş ilerlerken paniğe kapıldım.Toparlanmaya çalıştım ama olmadı.Yolu daha yarılamadan ağlayarak inip ağlaya ağlaya hastaneye koştum.Ondan sonra babam eve çıktıktan sonra bile evden bakkala bile gidemedim.Her çıktığımda ağlama geliyordu eve koşa koşa dönüyordum.Sanki yine birşey olacakmış ve ben yanlarında olamayacakmışım gibi.
Sonraki zamanlarda ablamların müdahaleleri telkinleri ile dışarı çıkmaya başlayabildim.
Sonra Anneannem hastalandı ve sürekli annemle onun yanına gitmeye başladık.Tüm ızdırabına yaşadıklarına şahit oldum.Herşey hala gözümün önünde.Sonra onu kaybettik.Ondan sonra birkaç senem annem babama bakarak geçti.Sürekli yanlarındayım.Geceleri kalkıp kalkıp nefes alıyorlarmı diye kontrol ediyordum.Babam oturma odasında oturur orada televizyonunu seyreder ikidebir yanına gidip onu kontrol ederdim.
Sonra evin ihtiyaçları için dışarı çıktığımda alışveriş esnasında sıkıntılar yaşamaya başladım.Aldımmı parasını verdimmi üstünü aldımmı diye kontrol ediyorum dönüyorum bir daha kontrol ediyorum.Olmadı parasını ödedimmi diye markete geri dönüyorum falan.Hayatım berbat hale gelmişti.En kötüsü beyniniz dışarıya kapatıyor kendini uyuşmuş gibi oluyorsunuz.
siz de yaşıyormusunuz bilmem.Ben olumsuz şeyler yaşadığımda dışarıya otomatik kendimi kapatıyorum.Birşeyleri doğal olarak yapıyorum .Mesela ütü yapmak ütünün fişini çekmek ,Yada sifonu çekmek gibi el alışkanlığı ile yapıyorum ama yaptığımı nasıl yaptıgımı hatırlayamıyorum.Beynim dışarıya tamamen kapatıyor kendini.
Benim tahminim ben alışveriş için dışarıdayken annemler için endişelenip paniğe kapılmamak için kendimi dışarıya karşı kapatıyordum.Bunu hala bazı olumsuzluklar yaşadığımda otomatik olarak yapıyorum.Engelleyemiyorum.ıçinden çıkmaya uğraşıyorum olmuyor.Sonra farkına varmadan çıkmış oluyorum.
Neyse doktora gitmeye karar verdim.Çünkü dışarıda bunları yaşamaya başlamıştım.Evde de başka odadayken bile olmadık şeyler gözümün önünde canlanmaya hertürlü felaket senaryoları gözümün önünde hızla yaşanıp bitmeye başlamıştı.Bu içinizden şöylemi olur böylemi olur diye kurmak değil birden beliren görüntüler şeklinde.
Doktora gittim durumu anlattım.Bana bir test verdi.Onu tamamladım.Baktı.Obsesif kompulsif oldugumu babamın hastalıgının ve anneannemin ölümü ile tetiklendiği için bu durumları yaşadığımı izah etti.Terapiyle olacak birşey olmadığını beynimdeki bir sıvıyla alakalı olduğunu bunun içinde piyasada bulunan ağır ilaçlardan birinin muadilini önerdi.
Senelerce onu kullandım.ıyiye gitti herşey.ışe girdim.Hatta evlendim.Hatta hatta bir senedir annemlerden daha uzak bir semtte oturuyorum.Hegün telefonlaşıyorum.Endişelerim hala var ama çok rahatsız edici boyutlarda değil.
Bunun yanında ellerimi sürekli yıkarım.Özellikle toplu ulaşım araçlarına bindikten sonra ve biriyle tokalaştıktan sonra.Yemek esnasında çok peçete sarfederim.Dışarıda giydiğim kıyafetlerle evin içinde dolaşmam koltuğa oturmam.Özellikle yatağın üzerine oturulması beni çok rahatsız eder.
Bardağıma dokunuldugu zaman onu sudan mutlaka gecirirdim ama o azaldı hatta kalmadı.
Ama beynimin uyguladığı şeye engel olamıyorum.Sevmediğim ortamlarda zorunlu bulunuyorsam söylenenleri duymuyorum.Görmüyorum.Oradan beynen uzaklaşıyorum.
Sizlerde böyle birşey varmı.Buna nasıl engel olunur bilemiyorum.Özellikle biriyle konuşurken birden sevmediğim birşey olursa konuşmanın devamını asla ve asla duymuyorum.Özellikle çalışırken zor durumlara düşüyorum.Sürekli sana demiştik bu şöyle şöyle demelerinden bunaldım.
2 gün önce evde planlar yapılıyor birşeyler konuşuluyor.Konuşuyorum dinlediğimi biliyorum.Cevapta veriyorum.ama bugun farkediyorum ki aslında yine orada değilmişim.Denilenleri yapılan planları zar zor ablamın hatırlatmasıyla hatırlayabiliyorum.
En komiği iş görüşmelerinde oluyor.Adamın biriyle oturmuşsun konuşuyorsun.Birden adamın mimiği konuşma tarzı yada söylediği bir fikir hoşuma gitmiyor.Haydiii hooop ben yokum.Görüşmeden çıkıyorum.Ne konuştuk neye karar verildi.Orrtada birşey yok:))
Yaa durumlar böyle işte.bu nedir obsesiflikle bir alakası varmıdır bilemiyorum.
Bunu yokedersek yine panik olmayamı başlarım onuda bilemiyorum.
Paylaşmak istedim.
Hepimize geçmiş olsun...

fsahin
06-06-2009, 11:22
slm kıslar bendede toz takıntısı var hemde cok fena evdeki herşeyi sirkeliyorum özellikle kıyafetlerimn tozunu iyice dökmeden giyemiyorum sanki o tozlar içime gidiyormuş nefes alamıyorum gibi hissediyorum bu yazın dahada depreşiyor hele ışıkla beraber uçuşan tozları göördüğümde deli oluyorum ellerim kuruduğunda tozluymuş giibi geliyor nefesin kesilecek gibi oluyor tıkanıyorum sanki temizliğede düşkünüm ama bazen oluyoki bir ay temizlik yapmadığım oluyor kendimi yorgun hissediyorum kendimi cok yıprattım sıkılıyorum bazen aklımdan hep temizlik geçiyo kollarım agrıya kaldı sirkelemeden

ozlem71
21-06-2009, 21:28
selam bugün katıldım aranıza gezinirken bu konu ilgimi çekti bendede yatarken veya dışarı çıkarken cam kapı kontrol ediyorum defalarca bide arkadasın dediği gibi toz takıntısı oluyorbende silkelerim devamlı..

rafflesia_zamani
22-06-2009, 19:11
slm öncelikle geömiş olsun.ablam da öleydi 6 yıl önce yaklaşık 5 yıl çekti bu sıkıntıyı doktordan korkuodu ama neyse ki gitmeye karar verdi..öncelikle bu hastalıın en büyük tarafı hata olduunu ve doktora gitmeyi kabul edeceksin ve kesinlikle iyileşeceğine inanacaksın. ablam 15 günde ilaca cvp vermeye başladı. özel doktor olması çok çok faydalı dierlerine sıkıntını anlatamıosun. doktor hatta ablama ''seni tv ye çıkaracağım 15 günde tedaviye cvp veren ilk hastasın :)'' demişti. iki ay sürecinde tüm takıntılarını yendi sayılır...o da durumu çok ağırdı,lavabodan yarım saatte çıkardı,hatta dükkanların önünden geçerken yağ tenekelerinden üzerine yağ sıçradığını düşünürdü tüm badilerini yıkatırdı.... YETER Kı ıYı OLACAĞINA ıNAN HERŞEY ıYı OLUR O ZAMAN!!! hastalığın iyileşme oranı %40 50 imiş ama ablamın şimdi takıntıları belki 6 7 ayda bir bi kere oluo o da hemen başa çıkıo... %90 ii oldu... doktor 2 sene içinde ilacı bitirelim demişti ama ablam (a...) en küçük dozda alıyor tabi doktor kontrolünde ama yakında bırakacak.2005 te tedavi oldu hala ilaç kullanıo ama en küçük dozda çerez niyetine yani... umarım herkes bi terapi alır sadece ilaçla geçmio bu hastalık çünkü... tekrar geçmiş olsun...

aysezynp
27-06-2009, 08:10
bende senelerdir okb hastasiyim.benim dinle ilgili aklima sürekli sübheler geliyor.aslinda ögrendigim seyler ve emin oldugum seyler oldugu halde sürekli sübhe veriyor.allah ile ilgili vesvese ve sübhe geliyor ,hasa allah yok gibi düsünceler gelior ve bende bu sübheleri def etmek icin bütün zamanimi tefekkürle geciriyorum ,tam sübheyi yok ettim derken ayni sübhe tekrar tekrar geliyor ve ben imanimi kaybedecegim korkusuyla büyük bir panik yasiyor ve agliyorum.icim rahatlayana kadar tefekkür etmeye calisiyorum ve de acaba ben inancsizmiyim diye gün boyu aglayip üzülüyorum artik eve felan neredeyse bakamaz oldum.cok kötü gercekten.sizdede buna benzer birsey var mi.bana biri lütfen yardimci olabilir mi?


mafoldumben Aynısı bende var! Beni anlatmışsın ya! Benim psikolojik rahatsızlığım okb ile sınırlıda değil üstelik.. Ağır depresyon atlattım.. Çok şükür. ama bu takıntı beni öldürecek hale gelmişti. Doktorumun yardımlarıyla en azından bunun sadece beyınden gelen bır sorun oldugunu kendıme kabul ettırdım. Öyle düşün.. Sakın korkma. Bu sadce beyınden gelen bişi. Sen imansız filan dilsin yani. Kendine bunu kabul ettır. Bende delirecek gibi oluyorum bazen ama baskada elımden bısı gelmıyor:(

ds_krtl
01-07-2009, 00:46
Benim erkek arkadaşım yaklaşık 4 senedir okb hastası biz 3 senedir beraberiz. İlk çıkmaya başladığımız zamandan bu yana genel olarak düzelme var fakat %100 iyileşmiş değil. Tanıştığımızdan beri ilaç kullanıyor ve her ay düzenli olarak doktora gidiyor. Eskiden kendisiyle de barışık değildi bu konuda yani ben onun ciddi manada rahatsız olduğunu 6. ayımızda öğrenmiştim. Ama şimdi kendini daha çok seviyor ve daha hızlı bir şekilde iyileşiyor :) Tabi hala çok sıkı takıntıları var malesef :( Allah şifa versin herkese...

rafflesia_zamani
06-07-2009, 17:01
Benim erkek arkadaşım yaklaşık 4 senedir okb hastası biz 3 senedir beraberiz. İlk çıkmaya başladığımız zamandan bu yana genel olarak düzelme var fakat %100 iyileşmiş değil. Tanıştığımızdan beri ilaç kullanıyor ve her ay düzenli olarak doktora gidiyor. Eskiden kendisiyle de barışık değildi bu konuda yani ben onun ciddi manada rahatsız olduğunu 6. ayımızda öğrenmiştim. Ama şimdi kendini daha çok seviyor ve daha hızlı bir şekilde iyileşiyor :) Tabi hala çok sıkı takıntıları var malesef :( Allah şifa versin herkese...

bence sen çoook büyük etkilemişsin onu senden büyük güç almıştır bence...amin herkese bol şifa versin Rabbim!!!:Saruboceq:

nurcan3368
15-07-2009, 13:55
mafoldumben Aynısı bende var! Beni anlatmışsın ya! Benim psikolojik rahatsızlığım okb ile sınırlıda değil üstelik.. Ağır depresyon atlattım.. Çok şükür. ama bu takıntı beni öldürecek hale gelmişti. Doktorumun yardımlarıyla en azından bunun sadece beyınden gelen bır sorun oldugunu kendıme kabul ettırdım. Öyle düşün.. Sakın korkma. Bu sadce beyınden gelen bişi. Sen imansız filan dilsin yani. Kendine bunu kabul ettır. Bende delirecek gibi oluyorum bazen ama baskada elımden bısı gelmıyor:(

bundan bendede var kimseye anlatamıyorum ama ara sıra içimde bir ses allaha küfrediyor o kadar kötü oluyorum ki bazende içimdeki ses allah la konuşuyor varsan bişey olsun bir felekat olsun gibi şeyler ne yapmam lazım bilmiyorum nasıl kurtulabilirim bu içimdeki sesden

beyza 25
15-07-2009, 14:10
bundan bendede var kimseye anlatamıyorum ama ara sıra içimde bir ses allaha küfrediyor o kadar kötü oluyorum ki bazende içimdeki ses allah la konuşuyor varsan bişey olsun bir felekat olsun gibi şeyler ne yapmam lazım bilmiyorum nasıl kurtulabilirim bu içimdeki sesdencanım hiç korkma vesvese yaradana sığın vesvese insana zararvermez kalbin söylüyo gibi geliyo ama değil ben sana şimdi uzun uzun anlatmak isterdim ama en iyisi sorularla islamiyet sitesi var oraya giriş yap vesevese diye arama yap cevabını ordan alıcan gerçektende için çok rahatlıcan şöyle bişe var insan bildiği şeyden vesvese etmezmiş bak dediğimi yap bana dua etcen kardeşim allah yar ve yardımcın olsun

babyroze
16-07-2009, 14:17
bende çok uzun zaman önce olmuştu bu tarz bişey . .sonra bi kitap okumuştum cok degerli bi ilahıyatcı hocanın kitabıydı . .kitapda vesveseler bölümü diye okuyucu mektupları vardı ordada bi adam aynı dertten bahsetmişti hocanın cevabı aynen şuydu . .Ne kadar vesvese varsa ALLAHA yakınlığınızdan emin olun çünküü vesvese inançlı insanlara gelir şeytan diğerleriyle uğraşmaz anlamında . .bilmem yardımcı olurmu bu sözler sana ama bana bayağ iyi gelmişti yoksa bende iyice kötü olmuştum :(( Allah korusun böyle seyler aklına geldinde direk şehadet getir ve fazla düşünme başka seylerle meşgul ol . .

EU3
26-07-2009, 15:25
Duygularınıza dikkat edin
davranışlarınıza dönüşür...
Davranışlarınıza dikkat edin
alışkanlıklarınıza dönüşür...
Alışkanlıklarınıza dikkat edin
değerlerinize dönüşür...
Değerlerinize dikkat edin
karakterinize dönüşür...
Karakterinize dikkat edin
kaderinize dönüşür...

MagiCaL
27-07-2009, 09:42
........

pelincan
28-07-2009, 18:22
çok mutluyum benim gibi obsesif arkadaşlarım oldu.

pelincan
28-07-2009, 18:24
bende de war bu hastalık.. sureklı kotu seyler dusunuyorum.. aılemden weya tanıdıgım herhangı bırı bı yere gıttımı bısı olcak dıyorum.. elımde degıl tutamıyorum kendımı. we sayma hastalıgı war. hangı yazıyı gorursem kac harflı oldugunu sayıyorum. mesela 11 harflıyse onu cıft yapmak ıcın kelımeler eklıyorum ona mesela 16 oluyo o zaman ıcım rahatlıyo :S

bendede endişe olarak nüksediyor.sürekli olumsuz düşünmekten bıktım.çocuklarımı okulda dahi rahatsız ediyorum onlara bişey olacak diye düşünmekten yoruldum. kumandayı tek sayılı olarak ses açamıyorum.

Çöpçü
30-07-2009, 22:10
işyerimdeki doktorlardan biri de bu hastalıktan sürekli, ellerini yıkar telefonla konuşurken 3-4 defa kapatıp açar dinler

Seloş
31-07-2009, 13:03
Aklına dinle ilgili olumsuz düşünceler gelen arkadaşlar. Eğer bu düşünceden sonra tövbe ediyorsanız bir daha tövbe etmeyin çünkü bu düşünceden siz sorumlu değilsiniz o yüzden de sorumlu olmadığınız birşey için tövbe etmeyin. Ayrıca ilaçları antibiyotik gibi sektirmeden alın bu çok önemli.

efra
03-08-2009, 15:54
arkadaşlar bende de takıntı ve vesvese son boyutta...malesef dönem dönem fazlalaşıyo......bu vesveseler şeytandan geliyo. özellikle dinine düşkün,ayrıntıcı fedakar,veşevkatli duygusal insanlarda çok oluyo.......yani boş eve hırsız girmez iman var ki şeytan kalbe girmeye çalışıyo....peygamberimiz a.s ,3 nas ve 3 felak okumayı tavsiye etmiş.ben sürekli okuyorum ayrıca ayetel kürsi ilaç gibi....herşey rabbimin bir hikmeti buda bizim imtahanımız....belkide böylelikle ona ibadet edip,doğru yolu bulmamızı istiyor..yılmadan bu hastalıkla mücadele edersek iyşallah günahlarımıza kefaret olur.

semayesilot
05-08-2009, 16:45
bende 7 yıldır OKB hastasıyım.ara ara tedavi oldum ama yarım bıraktım.bahar ayından beri bu hastalığı şiddetli bir şekilde tekrar yaşadım.şuan tedavi oluyorum.eskiye göre iyiyim.şimdi ise bir iyi oluyorum bir kötü.çok zor bir hastalık bazen oluyo çıldırma noktasına geliyorsunuz.bazen diyorum bu hastalığım olana kadar başka bir hastalığım olsaydı keşke diyorum.allah kimseyi psilokolojik hastalığa düşürmesin herkese acil şifalar.

naughtyyy
05-08-2009, 17:35
bu hastalık beni mahvetti... sürekli şüphe duyuyorum herşeyden... biriyle karşı karşıya geldiğimde korkuyorum acaba şuan bana içinden bişey diyormu.. çok kilolu olduğum için acaba laf ediyormu içinden diye... :((

bi işi yaptığımda sonradan şüphe duyuyorum ben bunu yaptımmı diye. yada birine bişey söylediğimde ben onu söylemişmiyim söylememişmiydim diye düşünüyorum günlerce. takıntı haline getiriyorum bi saplantı oluyor beynimde. içinden çıkamazsam ağlamaya başlıyorum...

ilaç kullanıyorum düzenli. biraz rahatlatıyor ama tamamen yok etmiyor... umarım zamanla kurtulurum. hayatı yaşanmaz hale getiriyor çünkü... :((

netertua
06-08-2009, 07:07
arkadaşım çok geçmiş olsun çok zor bir durum benim eşimde var ve hastalığının farkında bile değil.tedaviyi ise asla kabullenmez.ve bu benim için ne kadar zor tahmin edebilirisn.
eğer imkanın varsa uzman bir psikolgtan terapi alsan.( eger ister
yani ilaç + terapi.
ya da pskiyatrınla görüşsen de ilacını değiştirsen belki de daha etkili ilaçlar vardır.
aynı zmanda ilaçlarını bir gün bile aksatmaman lazım.
bu hastalığı yaşayan herkese çoook geçmiş olsun dilerim.

EU3
06-08-2009, 09:34
http://www.kadinlarkulubu.com/psikoloji-ruh-sagligi-hastaliklari/300276-304la231s305z-antidepresans305zya351am-isteyenlerin-payla351305m-alan305.htmlşutarafagittişutarafagitti

naughtyyy
06-08-2009, 10:16
arkadaşım çok geçmiş olsun çok zor bir durum benim eşimde var ve hastalığının farkında bile değil.tedaviyi ise asla kabullenmez.ve bu benim için ne kadar zor tahmin edebilirisn.
eğer imkanın varsa uzman bir psikolgtan terapi alsan.( eger ister
yani ilaç + terapi.
ya da pskiyatrınla görüşsen de ilacını değiştirsen belki de daha etkili ilaçlar vardır.
aynı zmanda ilaçlarını bir gün bile aksatmaman lazım.
bu hastalığı yaşayan herkese çoook geçmiş olsun dilerim.


daha etkili ilaçlar varmış canım... ama ben baya kilolu olduğum için veremiyor o ilaçları. çünkü nerdeyse ayda 15 kilo falan aldırıyormuş... zaten 100 kiloyu geçtim. ilacı verirsem çok kötü olur diyor doktor. zaten verdiği haplar az da olsa kilo aldırdı bana. dediğin gibi bir psikologtan terapi alsam daha iyi olucak ... :((

SenEsittirBen
19-08-2009, 16:50
Merhaba arkadaslar,
Bendede bu hastalik var, yani vardi. Ilk 12 yasimdayken basladi bende bu hastalik, sonra kendiliginden yok oldu ve 17 yasimda yine basladi ama cok agir bir sekilde. 2,5 yil ne oldugunu bilmeden yasadim. Sonra dayanamayip bir sürü psikologlari aradim. Aralarindan 1 tanesi kabul etti, ilk baslangicta haftada 3 kere olmak üzerere gittim ve suan hicbir rahatsizligim yok allahima cok sükür. Allah o kadindan razi olsun. Hala gidiyorum ona birakmadim yani, üniversite, ask, herseyi konusuyoruz simdi.

Bu arada eklemek istiyorum ben hic bir ilac kullanmadim, psikologum karsiydi ilaclara.
Simdi halimden cok memnunum :teytey:

muzlupasta
25-08-2009, 17:00
offf bıktım bu hastalıktannnn..... mafoldumben

zulmet
25-08-2009, 21:20
çok yakın bir arkadaşım geçirdi bu rahatsızlığı... çok zor bi durum bu rahatsızlığı geçirenlerin ve yakınlarının allah yardımcısı olur umarım...

cherry_jam
27-08-2009, 13:24
çok zor oldugunu biliyorum cunki bende okb hastasıyım.2yıldır tedavi görüyorum ama hala tamö olarak atlatamadım.ama eskisi kadarda kötüdeğilim.evin içinde kardesimle yan yana gecişirken yanlışlıkla bana çarptı diye kıyafetlerimi baştan asagı değiştiriyodum.üstellik bazen çarpmamış oluyodu o zaman bile kendime anlatamayıp çarptı hissiyle yine bastan asagı değişiyodum.kendi evimde bi koltuga oturacagım zaman koltugun minderini ters yüz ederdim.hatta bazen hiç çekinmeden oturacagım yere temiz bir bez serip üzerine oturdugum bile oldu.tv nin kumandasını tuttmadan önce silerdim sildikten sonrada üç bes kez eimi yıkardım.klozete asla oturamazdım önce girerken bi kere sifona basardım sonra ihtiyacımı görürken basardım en sonrada çıkınca basardım.bi tuvalete gitmeye bi rulo tuvalet kagıdını harcardım.elimi yıkamadan temiz çamasırları elleyemiyorum.bunlar sadece bazıları.ben bunun için çok çabaladım.kendi basıma basaramadım.bir psikologa gittim ve terapi eşliğinde ilaç tedavisi gördüm.biraz biraz yendim.artık daha rahat davranabiliyorum ama hala tam atlatabilmiş değilim.eşimi bazen deli ediyorum.adamda ne yapacagını sasırdı.


arkadaşım aynen aynen yaaa
demek ki tek ben değilmişim
daha neler neler yaşadığımı anlatsam var ya aklınız hayaliniz şaşar:(
babam la annem daha doğrusu kısacası çevrem çok yadırgadı bu durumumu
çok zor arkadaşlar çokkkk
biyere gidip geleyim üstümü çıkarıom direk makineye, sonra oturmadan direk banyoya giriom
eskiden herkesi gördüğümde yapışıp öpen cinstendim şimdi öpmesinler yüzümü yıkamayayım die dua edior haldeyim.ben eski ben olmak istiorum ama ilaç da kullanmak istemiorum
bir gün geçer mi ben de herkes gibi yerlere rahatlıkla oturabilirmiyim, rahat olabilir miyim acaba diye düşünüorum ama hiç zannetmiyorum ya, bundan kurtulabileceğimi de hiç zannetmiyorum....

:1no2::1no2:

EU3
27-08-2009, 15:30
arkadaşım aynen aynen yaaa
demek ki tek ben değilmişim
daha neler neler yaşadığımı anlatsam var ya aklınız hayaliniz şaşar:(
babam la annem daha doğrusu kısacası çevrem çok yadırgadı bu durumumu
çok zor arkadaşlar çokkkk
biyere gidip geleyim üstümü çıkarıom direk makineye, sonra oturmadan direk banyoya giriom
eskiden herkesi gördüğümde yapışıp öpen cinstendim şimdi öpmesinler yüzümü yıkamayayım die dua edior haldeyim.ben eski ben olmak istiorum ama ilaç da kullanmak istemiorum
bir gün geçer mi ben de herkes gibi yerlere rahatlıkla oturabilirmiyim, rahat olabilir miyim acaba diye düşünüorum ama hiç zannetmiyorum ya, bundan kurtulabileceğimi de hiç zannetmiyorum....

:1no2::1no2:

mirmirmirmirMerak etme canım buda geçerrrr..Benimde temizlik takıntılıgım var ve simetri olucaktı evde herşeyyy .Hergün evi inceden temizlerdim.AMA İLAçlar sayesinde hiçbirinden eser kalmadıı.Şimdi ev dağınık olsa bile ben rahatlıkla pc mi alıpp evin dağınıklıgına bakabiliyorum

cherry_jam
30-08-2009, 15:35
mirmirmirmirMerak etme canım buda geçerrrr..Benimde temizlik takıntılıgım var ve simetri olucaktı evde herşeyyy .Hergün evi inceden temizlerdim.AMA İLAçlar sayesinde hiçbirinden eser kalmadıı.Şimdi ev dağınık olsa bile ben rahatlıkla pc mi alıpp evin dağınıklıgına bakabiliyorum

canım ben ilaç kullanmak istemiyorum:(

EU3
30-08-2009, 15:36
canım ben ilaç kullanmak istemiyorum:(

Zorda kalmadıkca kullanma zaman canım bende karşyım ilacabenneyaptımki:teselli:

juno
30-08-2009, 16:28
Zorda kalmadıkca kullanma zaman canım bende karşyım ilacabenneyaptımki:teselli:

psikiyatrik tedavide zorda kalmadıkça diye bişi olmaz okb de bir psikiyatrik hastalıktır ilaç tedavisi yapılır ve düzenli doktor kontrolünde kullanılması gerekir

EU3
30-08-2009, 16:31
psikiyatrik tedavide zorda kalmadıkça diye bişi olmaz okb de bir psikiyatrik hastalıktır ilaç tedavisi yapılır ve düzenli doktor kontrolünde kullanılması gerekir


Evet kullanılmasıı gerekirdee.Herşey ilaç değildirr ama.:delphin:Malesefki bu ilaçlarıı düzenli kullanıp 1 yıl sonra yada 2 yıl sonra tekrar tekrarladığı zaman yine ilaç.BU Ömür boyu böylemi devam edick ilaç iç :1closedeyes:

gulibik
30-08-2009, 18:32
ben 5 aydır 2 tane ilaç kullanıyrum etkisinide görüyorum ama bırakınca nolur onu bilemiyorum şuan gayet huzurluyum çok şükür o düşünceler hayatımı çok etkilemeye başlamıştı ama şimdi iyiyim

beyazoje
30-08-2009, 21:28
ay ben neeeeeeeee takıntılıydım 14 yaşmdan 17 yaşıma kdr çk zorluk çktim yukardn bi damla su gelse ayh kirlndim derdm..ama hiç takmıycksın mesela bir insan sana nasıl vuruda sen tepki vermezsen bi daha ellemez buda onun gibi bir şey sen pek tkma gider inş.niyetin önemli cnm her ne olursa olsun..