o kadar çok duyuyorum ki..hak ediyor dövüyorum diyenleri..ben sinirlenince sadece yüksek sesle bağırırım,kendimi sıkarım ama kızım 11 yaşında daha bir tokat bile atmamışımdır,atamam ki zaten,,,bağırdığım zaman kızım ağlıyor dayanamıyorum bende ağlıyorum..pişman oluyorum ona bağırdığım için...ama oluyor çıldırtıyor bazen..birde çocuğa karşı onu aşağlayacak,rencide edici konuşmalar yapanları duyuyorum..onun kişiliğindeki etkisi nasıl olur bir düşünün..kendinizi onun yerine koyun..çok zordur herhalde yaaa..peki arkadaşlar sizler çocuklarınıza,yiğenleriniza nasıl davranıyorsunuz,çevrenizde kötü davrananlar varmı??

Ablamın kızı 3 yaşına girecek az kaldı.
Beraber büyütüyoruz.
Tek torun olduğu için çok şımarık ve yaramaz..
Ama o melek..
Bazen kızarım,benim kızmam küsmem demektir. Hemen anlar,gelir öper,"seni çok seviyorum Lalecim" der.
Şimdi nasıl kıyılır bu meleğe..
Böyle şiddet haberlerini duydukça içim parçalanıyor inan

Asla,asla,asla....boyle bir seyi asla onaylamiyorum...

siddete kesinlikle karsiyim kim olursa olsun.özellikle cocuklara.benim 4 cocugum var allah nasipederse hicbirinede dayak atmadik ne babasi nede ben en büyügü 18 yasinda.dayak atmak zayifliktir.hicbir insan dayakla yola gelmez aksine dahada cocuklari tesvik eder yapacagi seylere.dayaga alismisdir yapacagini yapar.cöczüm yolu degildir.cocuklar bakislardan anlamali annenin babainin kizdigini.ama ne yazikki cevremde cok görüyorum cocuklarina dayak atanlari.bence allahin yaratigi hic bir canliya dayak atilmamalidir eziyet edilmemelidir ister insan olsun isterse hayvan herseyin cözümü karsilikli konusmaktir karsilikli konusabilmektir

Eltilerimin çocuklarıyle ben ilgilenirim bire bir.
Anneleri gibi görürler beni bende çok severim onları..
Bebeğimin karnımda kalbinin durduğunu söylediğinde küçük eltimin 4 yaşındaki kızı ben üzüldüm diye günlerce ağladı,gülşakın bebeği öldü diye..
Ben de kızarım ama sadece bakarım.4 yeğenimiz var hepsi de bakışımdan anlıyorlar hemen geliyorlar yanıma sonrada özür dileriz diye.1.5 yaşındaki oğlan bile anlar hemen o da bana küser gider kapının arkasına almamı bekler onu..
çocuklarına vuran anneleri ise vicdanlarıyla başbaşa bırakıyorum şahsen.sabrın yoksa doğurmayacak dünyaya getirmeyeceksin onları...getiriyorsan da anneliği dört dörtlük yapacaksın.bir bir daha iki..

Bazen çocuklar annelerini çıldırtacak noktaya getiriyor.
Görümcemin sinirden çocuğunu hırpalamamak için odaya kapanıp ağladığına şahit oldum.
Ona vursa daha çok azacak, kalbi kırılacak, kişiliğine olumsuz yansıyacak bunu bilen eğitimli ve bilinçli bir anne.
Nasıl sabırla ona yaklaştığını, onu dinlediğini görünce anne olunca Allah sabrın
bin katını veriyor diye düşünüyorum

çocuğa şiddet uygulamak güçsüzlük ve kişilik bozukluğundan başka birşey değil bence

benim iki tane yegenlerim var 4,5 ve 2,5 yaslarinda
ben onlari öpmeye bile kiyamiyorum nasil el kaldirabilirim
4,5 yasindaki yegenim bir keresinde elini kapiya kizdirmisti agladi onunla birlikte neredeyse bende agliyacaktim zor tutum kendimi.
gecenlerdede karnimi sevdi yerim onu ben

bende şiddetle büyüdüm.gezmeye giitiğimizde derdiki annem yaramazlık yaparsan seni herkesin yanında döverim derdi.nasıl korkardım..sorardım kapıdan çıkarken anne bişey yaptım mı diye..
ilkokul1.ci sınıftayken gözüm mor gitmiştim okula.ve öğretmenimde kim bilir ne yaramazlık yaptında dövdü annen seni demişti(olcak şey mi?)oysa yaramazlık değil sayıları doğru sayamıyormuşum ondan dövmüşmüş...okadar onur kırıcı bişeydiki yaşadığım...yaramaz bi çocukta değildim ama herzaman bir nedenleri hep vardı...Sonra pişman olup hediye falan alırlardı ama ne kıymeti varki..içinde yara açtıktan sonra...Dayakla büyüyen çocuk,ergen olduğunda asi oluyor.Sonra anne-baba soruyor neden,neden asi diye.....
Bende bir anneyim2,5aylık..ama ben dayakla büyütmeyeceğim.
5yaşındaki bir çocuğun20yaşındaki gibi olması beklenemez.. Çoçuktur yaramazlık yapacak hata yapacak..Öyle öyle öğrenecek hayatı..kendim gibi olmasını bekleyememki..ve asla dayakla çözülmez,çözülemez.unutulmamalı ki dayak çocukta yaralar bırakır..

Tabii ki hayır onlara kıyılır mı