İnsanları sevemiyorum

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve hanne tarafından 20 Ağustos 2011 başlatılmıştır.

    20 Ağustos 2011
    Konu Sahibi : hanne
  1. hanne

    hanne Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN

    Katılım:
    6 Ekim 2006
    Mesajlar:
    701
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Yalnız başıma kalmak,kafamı dinlemek istiyorum.Herkesin hayatıma müdahale etmesinden,söz sahibi olma hakkını kendinde görmesinden yoruldum artk.İnsanlarla bir arada olmak istemiyorum.En ufak yanlışları gözüme batıyor.En ufak hatasında karşımdakini silmek istiyorum.Kötü huya,insanlar arasındaki hasetlik,ikili insan ilişkilerindeki iğneleme kırıcı söz yalan dolan hepsine gıcık oluyorum.Kendi düzenimi kurduktan sonra biraz kendi başıma olmayı istiyorum.Senelerdir akrabalar vs. iç çe vıcık vıcık bi haldeyiz.Sevmiyorum bu durumu.Haliyle insanlardan tamamen kopmaya başladım.Oldukalrı gibi kabul edemiyorum onları.Hoş,onlar da beni edemiyorlar.Belki de en büyük nedeni bu."neden şöylesin,neden böylesin,neden şunu şöyle yapmıyorsun,neden bunu böyle yapıyorsun,neden bunun yerine şöyle yapmıyosun..." Bıktım neden'lerden.Neden'le başlayan soru cümlelerinden.Kimsenin müdahale etmediği kendi kararlarımı rahatça verebildiğim bi hayat kurmak istiyorum kendime.O aradaki mesafeyi koruyamıyorum kimbilir.Cevapları gereken yerde veremiyorum kendimi müdafaa edemiyorum ve sonra kahroluyorum bu da birike birike zamanla herkese düşman olmama herkesi de aynı kalıba koymama neden oluyo.İnsanları nasıl sevebilirim.Etrafımdakileri geçmişimdekileri sevebileceğimi sanmıyorum.Çünkü kötü hatıralarla dolu benim için.Ama ya gelecekte hayatımda olacak insanlar?İşte bu da beni korkutuyor.Bana yardımcı olun.
  2. 24 Ağustos 2011
    Konu Sahibi : hanne
  3. KittyConda

    KittyConda Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN

    Katılım:
    31 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    1.627
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0

    insanları ben de sevmiyorum en ufak bir hatalı söz beni de nefret ettiriyor. ancak ben bu konuda şöyle bir yöntem geliştirdim, herkese acımaya çalışıyorum. bir insana acırsan asla ondan nefret etmiyorsun, dediği hiç bir şey de sana batmıyor.

    bunun dışında dediğin gibi kendini müdafaa etmelisin. çoğu hasetten der böyle şeyleri. kendiyle barışık bir insan sanmıyorum başkalarına bu kadar karışşın, iğnelemeye çalışsın.

    kaç yaşındasın, nasıl bir hayat yaşıyorsun tam bilmiyorum bu yüzden bu önerileri verebilirim canım.ama hemen hemen herkesin böyle akrabaları var. çok duyuyorum.
  4. 24 Ağustos 2011
    Konu Sahibi : hanne
  5. papatya33

    papatya33 kocişinin kuzusu Üye

    Katılım:
    9 Haziran 2008
    Mesajlar:
    619
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    canım sanki benim içimi okumuş ve bu satırları yazmışsın, bende nefret ediyorum insanlardan herşeye karışmalarından, yapmacıklıktan, soru cümlelerinden v.s herşeylerinden nefret ediyorum.etrafımda eşimden hariç kimseyle görüşmek konuşmak dahi istemiyorum fakat mecburen görüşmek zorunda olduğum insanlar var bu mecburiyet te bazen beni bunalıma sokuyor.
  6. 30 Ağustos 2011
    Konu Sahibi : hanne
  7. dobrakedi

    dobrakedi Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    222
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    insanların sorularına cevap verirsen detaya girersen daha cok soru soruyorlar her konuda...kestirip atacaksın bakalım hayırlısı inş.vb gibi cümleler kurmalısın o zaman bi daha sormuyorlar..
    kendi düzenini kur vıcık vıcık olma tamam ama insanın hayatında özel insanla vardır güven duyarsın paylaşırsın az ama öz..bu tip insanlar da var onlarla arkadaşlık edin..ben titizim bu konuda herkesi benimsemem ama herkese selam veririm nefret etmem insanlar türlü türlü sonuçta sevmek zorunda değilsin herkesi ama nefret deme o senin deiçini karartır..sevmediklerini önemseme sevecek kişiler bul..
  8. 30 Ağustos 2011
    Konu Sahibi : hanne
  9. hiramaya

    hiramaya Yeni Üye Üye

    Katılım:
    14 Nisan 2011
    Mesajlar:
    84
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    al bendende o kadar yaa.. ama benimki insanların yaptıklarına tepki olarak değil sanki doğamda yok gibi insan sevgisi. hani mesela yeni ortamlara girersin sonra gözüne kestirdiğinle tekrar görüşmek istersin ya, ben bi gördüğüm insanı bidaha görmek istemiyorum. sıkı dostlar hariç tabi..normal diil tabi kendi kendimi yadırgıyorum bazen, bi doktora gitsem bunun tıptaki adı nedir acaba:)
  10. 3 Eylül 2011
    Konu Sahibi : hanne
  11. manik

    manik Yeni Üye Üye

    Katılım:
    14 Mart 2011
    Mesajlar:
    172
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    halbuki insanlar birbirini sevmek için yaratılmış keşki herkes birbirne iyi davransa birbirni kıskanarak ne kadar küçüldügünün farkında olsa birini kıskanmanın aslında kendini sevmemesinden kaynaklandıgını anlayabilse işte o zaman kimse birbirnin dedikosunu yapmaz kimse sırf kendi tatmini için başkasını üzmez kötü sözler söyledigi için zevkten bayılıcak kıvamada gelmez orta kıvamda olur ne polyannacılık oynar nede kötü olur sadece kendi halinde olmalı insan başkası napmıs diye gözetlemek yerine aynaya bakar ben napıyorum ben iyimiyim insanlar beni seviyormu diye düşünür ama bu nefret ettiginiz insanlar öylemi benciller beni neden aramadın beni önemsemek zorundasın gibi düşünüyorlar seni aramam için sevmem lazım zoraki görüşmelerde bile içlerindeki sinsiligi okuyorum hücrelerine kdr yansıtıyolr iiçlerindeki zehiri
  12. 3 Eylül 2011
    Konu Sahibi : hanne
  13. linda08

    linda08 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    27 Ocak 2011
    Mesajlar:
    1.015
    Beğenileri:
    3
    Ödül Puanları:
    0
    merak etme bendede aynı sorunlar var. bu konuda yanlız diilsin. birkaç sene önce evimiz satıldı çeşitli nedenlerden dolayı eşim işten çıktı çalışmadı falan filan. aradan 4-5 sene geçmesine rağmen hala sorarlar. tüh tüh keşke satılmasaydı yok şimdi napıyosunuz kirayı ödeyebiliyomusunuz, eşin çalışıyomu ne iş yapıyo sen napıyosun kiracı olmak çok zor bilmem ne. nefret ediyorum insanların bizi sorgulamasından. herkese ters veya hiç cvp vermemekde olmuyo. kapıcı bile bana soruyor nerde çalışıyosun ne kadar alıyosun. kapıcıyı küçük görüyorum anlamında diil söylediğim. yani onun diline kadar düşmüşüz (muhattap olduğum biri diil yani.) inanın slm vermeye korkar oldum acaba bişey soracakmı die hatta yolumu değiştirmekten yada tanıdık birini gördüğümde bile tlf.la görüşüyomuş gibi yapmaktan..
    BENDE BANA SORU SORAN
    ANSIZIN GELEN
    DEDİKODUMU YAPAN
    BENİ ÇEKEMEYEN
    İNSANLARDAN NEFRET EDİYORUM......:KK53:
  14. 3 Eylül 2011
    Konu Sahibi : hanne
  15. meldos27

    meldos27 Papatya Üye

    Katılım:
    28 Kasım 2007
    Mesajlar:
    153
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    bırılerını yöneten yanı yönetmeye calısan ınsanlardan nefret edıyorum,benımde bınada var bölr bırısı yk sacın böyle yk kasın böyle yk senın yaptıgın yanlıs senın dedıgın yanlıs vıdı vıdı kımsenın konusmasına fırsat vermeyen konusdugumda lafımı kesen ınsanlardan nefret edıyorum,
  16. 5 Eylül 2011
    Konu Sahibi : hanne
  17. esmeralisa

    esmeralisa bırak dağınık kalsın Üye

    Katılım:
    5 Nisan 2011
    Mesajlar:
    1.523
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    36
    benim sorunum bu ben mi yazdımda hatırlamıyorum diye düşündüm bir an.. aynı şeyleri bende yaşıyor ve hissediyorum.. karşı tarafa karşı tahammül sınırım yok en ufak olumsuz tavırlarında gardımı alıyorum o kişiye karşı.. çok klişe bir söz olabilir ama bazen kimsenin olmadığı sadece ailemle yaşayacağım küçük bir kasabada hayal ediyorum kendimi.. kimseyle samimi olamıycam kadar resmi bir ortamda hayatımı sürdürmek istiyorum.. yaşadığım çevre asosyal olsun istiyorum :D biliyorum sıyırdığımın bende farkındayım ama gerçekte bu malesef.. ben böyleyim :S
  18. 5 Eylül 2011
    Konu Sahibi : hanne
  19. meldos27

    meldos27 Papatya Üye

    Katılım:
    28 Kasım 2007
    Mesajlar:
    153
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    yanlız degılsın arkadasım dunyada bırcok ınsan var böyle ışte bende bunlardan bırıyım. bazen esıme dıyorum yanlız kalacagım bır yer olsa duvar bana ben duvarlara baksam hıc konusmadan ve kımseyı dınlemeden kafamı dınleyecegım bır yer varmı dıye ,bazen bunalıyorum zilin cakmasından bıle nefret eder oldum,ınsanları kırmak ıstemıyorum ama gercekten onlar artık benı bunaltıyor ben fazla kımseyle samımı olmayı sevmeyen bırıyım.yanı anlayacagın arkadasım tek sıyıran sen degılsın ben kafayı yıycem delırıcem yakında.
Benzer Konular: İnsanları sevemiyorum
Forum Başlık Tarih
Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları ''Hayır'' Diyemiyorum ve İnsanları Çok Takıyorum 5 Ekim 2013
Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları İnsanların gözlerine bakamıyorum .. 31 Ekim 2011
Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kendimi sevemiyorum 16 Mayıs 2011