17 Ağustos...

Konusu 'Acısıyla Tatlısıyla : (' forumundadır ve decemBer tarafından 17 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

    17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  1. decemBer

    decemBer Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    18 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    4.492
    Beğenildi:
    131
    Ödül Puanları:
    153
    böyle popüler kültür başlıkları falan açmaktan hiç hazzetmem ama bugünün unutulmasına tahammülüm yok. unutmayın istedim. az önce 03:02yi geçtik. 11 yıl önce bu sıralarda, aynı anda asgari 20.000 vatandaşımız hayatını kaybetti. sonralardan toplam 50.000i bulduğu söylendi, kimbilir ne kadar doğru.

    11 yıl önce tam bu sabah yalovada ortasından geçtiğim minareyi unutmadım ben. yamyassı evleri, 2 gün sonra içinden ölü çıktığını öğrendiğim o betondan mezarları unutmadım. siz de unutmayın. unuttukça aynı şeyler gelecek başımıza. ama rica ediyorum bu konu siyasete dönmesin. benim protestom kızgınlığım, para için herşeyi yapan o şeref yoksunu müteahhit firmaları ve diğer kim onların bu iğrençliğine çanak tuttuysa. vicdansızlığın partisi falan yok çünkü. of.

    kendim de artık sektörün içinden biri olduğum için çirkinliklerini biliyorum. para için yapmayacağı şey yok bazılarının. onların yaptıklarını unutmamalı. unutmayın lütfen. ve bu gece, ölenlerimiz için bir fatihayı çok görmeyin mübarek ramazan gününde.
     
  2. 17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  3. decemBer

    decemBer Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    18 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    4.492
    Beğenildi:
    131
    Ödül Puanları:
    153
    20 kişi bakmış ama tek msj yazan olmamış. peki. ne diyim. unutun.
     
  4. 17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  5. dimple2

    dimple2 3aslanannesiyimben Üye

    Katılım:
    1 Eylül 2008
    Mesajlar:
    4.641
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    haklısın canım

    unutulmaması lazım

    bende o zaman ist da yaşıyodum

    çook büyük korku

    Allah tekrar yaşatmasın
     
  6. 17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  7. mandalina01

    mandalina01 DİL-DADE Pro Üye

    Katılım:
    28 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    11.758
    Beğenildi:
    48
    Ödül Puanları:
    203
    unutmam mümkün değil son nefesimi verene kadar hep hatırımda olacak günler onlar

    Allah tüm vefat edenlerin mekanını cennet eylesin
     
  8. 17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  9. acca

    acca Noliği burda haşmetbağbım Üye

    Katılım:
    22 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    567
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    63
    ne kötü zamandı. o zamanlar daha çocuktum ama hala insanların bağrışları çığrışları ağlamaları yalvarmaları aklımda sürekli tv başında bekler haber almaya çalışırdık hala daha izlesem o günün videolarını haberlerini gözlerim dolar Allah hepsine rahmet eylesin ve şu günlerde gene deprem dir gidiyo sadece istnbul olarak değil türkiye olarak ele almak lazım genç oluşumlu bi ülkemiz var her an herşey olabilir önlem almamız gerekirken biz hala yatıyoruz biz hala önemsiz konular peşinde koşuyoruz
     
  10. 17 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  11. johnnybravo

    johnnybravo fevkaladenin fevkindeyim Üye

    Katılım:
    12 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    10.118
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    196
    saniye saniye yaşadığım için ve onlarca akrabamı kaybettiğim için bu günü unutmama imkan yok
    rabbim tekrar yaşatmasın
     
  12. 18 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  13. Nikoncan

    Nikoncan Zeytinağacı bile yetmez Üye

    Katılım:
    27 Nisan 2009
    Mesajlar:
    4.178
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    depremi çok şiddetli yaşamasam da o zamanlar ki süreç çok zordu

    yatağımın beşik gibi öne arkaya sallanmasıyla uyandım sonra dışraı çıktık gece yıldızlar yere yakındı,çok netti onu unutamıyorum
    bütün komşular toplanmış sokağa hiç kimse bi haber nerde ne var bilinmiyor

    sonra ben bi cesaaret walkmenimi aldım radyoyu dinliyorum ama onlar da bişey diyemiyor
    bir zaman sonra depremin nerde olduğu anlatılmaya başlandı ben de annemlere anlatıyorum

    baktık olmadı eve gittik, hatta ben arkadaşımı aramıştım o iyi mi diye
    sabah bir kalktım karşıya gittim, bir yandan radyo dinliyorum meğer gölcük, düzce felan yıkılmış, sonra bir baktım v.dairesinde hemen hemen kimseler yok işimi halettim eve geldim tvye baktım tam bir felaket yaşamışız

    bir kaç gün gece evde yatmadık bütün mahalle bir arada yatıyo fisfisfis
    ben ilk akşam dayanamadım eve gittim ama kapının hemen yanında, kapı açık, tv açık kaydirigubbakcemile3
    göya hemen ilk sallantıda evden çıkabilicem fisfisfis
    o gün bugündür istanbulda olacak muhtemel deprem ne zaman olur diye tedirgin oluyorum mafoldumben
    bu durumdan hiç çıkamayacağım sanırım :gitme:
    bir gün İstanbulda 7 şiddetin üzerinde deprem olacak mı olmayacak mı :gitme:
    olursa eğer o zaman İstanbulun durumunu hiç düşünemiyorum :2:

    o zamanki görüntüler, kaybettiklerimiz, yaşadıklarımız çok kolay şeyler değildi, hala unutamıyorum boshayallersmile
    hele eşim o zamanlar İstanbula gelirken orda mahsur kalmış ve yardımlara katılmış bizim tvde gördüklerimiz orda yaşanılanların yanında hiç birşey diyor boshayallersmile

    Rabbim ölenlerimize rahmet etsin :Saruboceq: bizleri ve sevdiklerimizi korusun :Saruboceq:
     
  14. 19 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : decemBer
  15. Daedra

    Daedra Druid Üye

    Katılım:
    5 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    1.105
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    106
    Gece ilk yazdığınız zaman görmüştüm bu başlığı. Ama içimden tek kelime bile yazmak gelmedi. Neden diyeceksiniz. Ne yazabilirim ki? Bazı acıların ne tarifi var, ne çaresi var. Birşeyler yazıyorum, yazdıkça hissettiklerimin yanında ne kadar anlamsız kaldıklarını farkediyorum; sanki bütün kelimelerin içi boşaltılmış gibi. Unutmak mı? 17 ağustosu sadece 17 ağustosta hatırlamıyorum ki unutayım, eminim bir ben değilim böyle olan. Hayatımın merkezi o tarih, herşeyi o şekillendirdi. 45 saniyenin her anı, yıkılan duvarların uğultusu hala kulaklarımdayken, depremden aylarca sonra bile şehrin üzerinden kalkmayan enkaz ve enkazdan yükselen kokular hala burnumdayken, canlı canlı gömüldüğüm mezarımın her ayrıntısını hatırlıyorken unutmak mı? Bir kaç saniyede tüm hayatımızı mahveden o geceyi unutmak için, önce kim olduğumuzu unutmalıyız ki, bazen kendi adıma bunun bir mucize olacağını düşünüyorum. Herşeye rağmen sabretmek, hiç de söylendiği kadar kolay değil. Bunları asla söylediğinize sitem olarak yazıyor değilim. Sadece anlatmak istedim; bazen insan sadece susmak istiyor. O anı kendi başına yaşamak... Çünkü çektiği acının yanında başkalarının unutmaması ya da paylaşmak, anlamsız geliyor.

    17 ağustos'u yaşayan biri unutamaz.