2 Gündür cehennem hayatı yaşıyorum, ciğerim yanıyor.

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve betican tarafından 22 Mart 2009 başlatılmıştır.

    22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  1. betican

    betican Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    453
    Beğenildi:
    28
    Ödül Puanları:
    308
    Arkadaşlar
    Benim eşimle problemlerimi çoğunuz biliyor. Biz iki gün önce yine kaynanamın dolduruşu yüzünden ço büyük bir kavga ettik. Ben ağır konuştum, o da bana vurdu.Ben de bunun üstüne çocuğu da alıp ablamlara gittim.
    Ertesi gün p.tesi adliyeye gidicem, sen de orda ol bitsin bu iş dedim.Ama o gün kaynanam ablamı arayıp ben gitmeden önce, bir sürü saçmalamış. Babam da eşimi aramış, o da ben karımı çocuğumu çok seviyorum onlarsız yapamam demiş.
    Neyse dediğim gibi ben mesaj çektim, aramayınca bugün öğlen dışardayken aradım.Ablamlar çok kızgın olduğu için, o gelip yalvarmadan, ne gidersin ne de konuşursun diyolar diye.
    Öğlen konuştuk, adam dünden razıymış, ilk boşanan biz değiliz, falan filan diye konuştu.annesi yine iyice doldurmuş, ayrılmamız gerektiğini iyice işlemiş kafasına. Ben de tamam o zaman ama önce bi konuşalım. Ondan sonra mahkemeye gidelim dedim
    Akşama doğru kontür yükletmek için çıkınca aradım, yarın gel insan gibi konuşup halledelim diye.
    Ama açmadı, belki yarım saat aradım. Yok.En son annesinin evini aradım, ordadır diye burda yok, niye arıyosun dedi. Ben de kocam çocuğumun babası, ayrılacaksakda oturup önce bizim konuşmamız lazım, sonra aile büyükleri konuşur dedim.
    O da benim oğlumun seninle konuşacak bişeyi yok, baban yoldan gelince onunla konuşur diyince beynim döndü.
    Ben orda da bilerek vermiyor diye düşündüm, çünkü kaynım boşanırken gelinine yapmadığı rezillik kalmamıştı.
    Ablamlara gittim, ben dayanamıycam, gidicem, kocamın da anasında derdi neymiş,öğrenicem, ağızlarının payını verip gelicem dedim.Kaynanama geldim, orda da yok, o da öğlenden beri ulaşamıyomuş.
    Kaynanam aradı aradı, en sonunda açtı,ben dışardayım o ablasına gitsin, sonra konuşuruz demiş.
    Ben iyice delirdim, ben eve gidiyorum, oraya gelicek, konuşup halledicez dedim.
    Bu arada giderken eşime meslaj çektim, eve gidiyorum, gel ne olucaksa olsun diye.
    Bi geldim halbuki evdeymiş.
    Biz başladık yine kavgaya, annesini aradı, anne sen bizim aramızı bozuyomuşsun, falan diye benim tüm söylediklerimi söyledi. Ben delirdim, sen ne dedikoducu kadınlar gibi, laf taşıyosun, sanki kendisi bilmiyomu ne yaptığını, sen de dünden meraklıymışsın, annenin dibine girmeye dedim.
    Bu yine çıldırdı. Tam odaya geçtik, konuşuyoduk, abisi geldi.Bir sürü attı, tuttu, yine beni suçladılar, yok tek sorun benim kıskançlığımmış, annesi bişey yapmıyomuş.Ama yine de eğer onun yüzünden oluyosa bir daha görüşmezmişiz falan. Konuştu konuştu gitti.
    Eşimde oğlumla beraber bir iki saat önce yattı, uyuyor.
    Ama ben çok kötüyüm. Ne yapıcağımı şaşırdım, babam arıyor ağlıyor, ne olur yapmayın kızım ayrılmayın diye. Ablamlar, kardeşim o nasıl sana vurur, kesinlikle barışmıycaksın diyor.
    Uyumadan önce konuşalım dedim, üstüme gelme sonra konuşuruz dedi, yattı.
    Ben tükürdüğümü yalamak istiyorum, nede oğlumu babasız bırakmak. He bu arada beni baştan beri istemeyen kaynanamda kocamı bırakmak, onu güldürmek istemiyorum.
    Şimdi ben çok mu grursuz, haysiyetsiz oldum.Ben sadece oğlumu düşünüyorum.İki gündür ablamlarda çocuğa gerek ablam, gerek eniştem, gerekse çocuklar dur yapma falan diye durmadan laf söylüyolar.
    Daha 2,5 yaşında anlamıyor.Ben de zorla üzülmemek için alıp çocuğu sürekli uyutuyorum. Babamın yanına gitsem, annem yok. babam zaten dengesiz, hiç olmuycak laflar söylüycek. Oğluma bi of bile deseler çok zoruma gidiyor.
    İki güne kalmaz babamla birbirimize gireriz. Ama kendimi kocama karşı ve etrafa karşı küçük düşürmek istemiyorum.
    Ona sadece oğlum için döneceğimi herkesin anlamsını , ve özellikle de kendinin anlamsını istiyorum.
    2 gündür içim yanıyor, ciğerlerim parçalnıyor.Sürekli sakinleştirici içip uyuyorum.Ama ne kadar daha uyuyup, unutabilirdim ki olanları, en iyisi bi an önce ne olucaksa olsun dedim.
    Ama yanlış mı yaptım, ben çok mu grursuz adi bir insanım. Neyim ben, ne yapmam lazım bilmiyorum.
    Herkes bişey söylüyor, kafam çorba gibi.Tabi ki herkes kendi çocuğunu haklı görüyor.Ama burda haklı haksız kim önemli değil, önemli olan ne yapmam gerektiği,
    siz dışardan bir insan olarak tarafsız yaklaşıp , bana ne yapmam gerektiğini söyleyin lütfen.
    Allah rızası için, çünkü delirmek üzereyim..
     
  2. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  3. Molia

    Molia Faded color of dreams ... Üye

    Katılım:
    15 Mart 2009
    Mesajlar:
    2.539
    Beğenildi:
    748
    Ödül Puanları:
    153
    bir kere öncelikle kendinize hakaret etmekten vazgeçin, suç sizde değil, siz bu durumu kurtarmak için savaş veriyorsunuz ama tek taraflı savaşır durumdasınız bu da ne yenilgidir ne de yenmektir. Eşiniz de ne diyeceginizi bildigi icin sizinle konusmaya yanaşmıyor, bu berbat bir durum. Ama siz bence bu kadar üstelemeyin, cocugu alın ailenize gidin, biraz aramayın, görüşmeyin ve gerilmeyin bu yüzden.. sizsiz kalınca neler olacak hayatında gözlemleyin, eger tahmin ettiginiz gibi olacaksa boşanın tabii eger mutlu olacaksanız rahat olacaksınız..Bu sekilde cocuk ileride daha kötü olabilir, ama iyi ölçün tartın, eger düzelemeyecek bir durum ise korkmayın.
     
  4. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  5. Sensible

    Sensible Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.835
    Beğenildi:
    97
    Ödül Puanları:
    108
    Caim cok gecmis olsun öncelikle.
    Bu cok ciddi bir mesele, esinle ayrilma noktasina gelmissin.
    Burda yapilan yorumlara dikkat etmeni tavsiye ederim, cünkü yorumlarda bazen yanlis yönlendirebiliyor.

    Kayinvaliden esini nasil ve neden dolduruyor bahsetmemissin hic.
    Neyse bunu gecelim, asil önemli olan esinin aradaki dengeyi kuramamasi.
    Bence esini uygun bir vakitte al karsina ve aranizdaki yasanan seyleri annesine anlatmamasini, ve böyle bir seyin her evliligi etkiledigini söyle.
    Cocugumuz icin, huzurumuz icin de.

    Öfkeyle kalkan zararla oturur derler, bence ayrilik icin acele etmeyin, önce bir oturup konusun herseyi, ona görede bir karar alirsiniz. Ama ben aranizin düzelecegine inaniyorum. Uysal davran biraz, tatli dille nelerin canini sIktigini anlat, seni anlayacaktir.

    Mutluluklar canim
     
  6. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  7. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    Lütfen kendinize öyle yakıştırmalar yapmayın...
    siz çok değerlisiniz,siz bir annesiniz...
    lütfen böyle sözler söylemeyin...
    hiçkimse kurulu düzeninin bozulmasını istemez..
    bence iyi yapmışsınız evinize dönmekle...
    sonuçta kayınvalidenizle ve kaynınızla
    iyi değilsiniz,bu durumu avanataja çevirin ve
    mümkün olduğunca görüşmemeye çalışın...
    siz eşinizle iyi olduğunuz sürece,eşiniz sizi herkese karşı korur ama
    lütfen eşinizle kayınvalideniz ve kaynınız yüzünden
    huzurunuzu bozmayın...biraz gözlerinin açılması lazım eşinizin..
    onuda siz zamanla açarsınız..ama evinde huzurlu olan bir kişi
    inanın dışarıya karşı eşini ve çocuğunu hep korur diye düşünüyorum...
    sakin olun,ilç falan da almayın,siz çocuğunuzla ilgilenin,
    eşinizle konuşun evliliğizi sağlamlaştırın...
    sevgiler...
     
  8. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  9. Nehir67

    Nehir67 Ballı bademim Üye

    Katılım:
    13 Ocak 2009
    Mesajlar:
    3.710
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Bence hiçde gurursuz falan davranmamıisın ailesini yuvasını kurtarmak isteyen bir insanın yaptığını yapmışsın.Ama ilerde ne yaparım nerde yaşarım çocuğum babasız kalır diye düşünüyorsun daha çok.Sana karşı şiddet uygulaması en çok orda takıldım.ve annesine karşı seni savunmaması.ama kayınvaliden oğlunu kendine çekip dolduruyor.Eşinle konuş bağırarak bir yere varılmaz sakince konuşmalısız.ama o hala ısrarla boşanmaktan bahsediyor yada hareketleri de düzelmiyorsa bence orada bitmeli...allah yardımcın olsun..
     
  10. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  11. betican

    betican Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    453
    Beğenildi:
    28
    Ödül Puanları:
    308
    İnanın ne yapacağımı bilmiyorum, bazen ölüp kurtulsam diyorum ama oğlumu nasıl bırakırım diye yapamaıyorum.
    Ben yapılabilecek her türlü fedakarlığı yapıp, eğer gerçekten yürümüyorsa ayrılmaya karar veririm:
    Ve inanın eşimle benim aramda kaynanam hariç hiçbir probllem yok. O araya girip, oğluna bir duygu sömürüsü yapıyor, bir dolduruyor, adam bana tavır alıyor.
    Sorunca seni çok seviyorum,oğlumu da çok seviyorum diyor.Ama beni savunmaya gelince sadece susuyor yada aradan çekiliyor.
    Ben istiyorum ki eskisi gibi olalım, mutlu olalım. Yine huzurlu olalım.Eşim babama ben karımı da çocuğumu da çok seviyorum, ama çok bunaldım , 2 aydır kira veremedik, borçlar yığıldı, bi de o üstüme gelince dayanamıyorum demiş.
    Ama ben maddi olarak hiçbir zaman onu zorlamadım ki. Kaynanama karşı beni savunmayıp, onlara laf söylettirince deliriyorum. Bu sefer de başlıyorum konuşmaya.
    O konuşma sus dedikçe, ben daha çok delleniyorum, onları savunuyor diye.
    Ama inanın kafam çorba gibi, kaç gündür aptal gibiyim. Çocuğuma bakıp kahroluyorum.
    Ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
     
  12. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  13. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Allah yardimcin olsun arkadasim...bu karanlik günlerinde sana isik olsun insallah...cok zor bir durumdur eminim...:teselli:

    Egerki yüreginin en derin kösesinde bir kum tanesi kadar umut varsa...sakin bosanma güzelim...kim ne derse desin...hayat senin hayatin tüm artilari ile eksileri ile...verecegin her kararin sonucunu sen cekeceksin o sana gurursuz vs. vs. diyenler degil...:nazar:

    Esin biraz sakinlessin sende sakinles....güzel bir cay demle ve otur esinle karsilikli konus..bagrarak suclayarak degil...ne yapalim de? Bu evliligin bitmesini istiyormusun yoksa fedakarlik yapmaya hazirmisin diye sor?

    Ne onun ailesine kulak as nede kendi ailene....cünkü sen artik kendin bir ailesin...

    Hakkinda hayirlisi olsun insallah.:Saruboceq:
     
  14. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  15. Sensible

    Sensible Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.835
    Beğenildi:
    97
    Ödül Puanları:
    108

    Bunun icin bile savasmaya deger bence.
    Birak herkesin kötülügü yaninda kalsin, gecici dünya.
    Esinle konus ve kesinlikle kaynanan yüzünden ayrilmaya kalkisma canim.
    Bize anlattiklarini esinede anlat, ben seni anlayacagina inaniyorum.
    Ve ayrica canini sIkma, her evlilikte olan seyler bunlar.
    Ohooo neler var neler, hayatin bir cilvesi buda.
    Insan bunun icin ölmek ister mi ya?
    Kaynananin yüzünden hayati terketmeyi istemek olur mu.
    Sakin ha.
    Cocuguna ve esine saril, onlar senin. Gerekirse kaynananla konusmayi kes, mesafeli olun.
     
  16. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  17. kronick

    kronick bize her yer TRABZON:) Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.814
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    106
    daha önceki problemlerini bilmiyorum.ama izninle yazdıklarına bakarak bir kaç yorumda bulunmak istiyorum.
    birincisi evden çıkıp gitmişsen ne olursa olsun dönmeyecektin.ve sadece kendine güvenerek gidecektin.ablana ve babana güvenemeyeceğini bilerek hangi akla hizmet onlara gittin.
    hadi gittin konuşmak için neden ısrarla kaynananın evine gittin.sen aradın söyledin eşine?bıraksaydında adam kafasını toparlayıp gelseydi.
    ısrarla olayların üstüne düşmende ortalığın daha çok karışmasına sebep olabilir.
    evden çıkıp gidip sonrada geri dönmen üzerineydi bu yorumlarım.
    ama en başa dönersek seninde kusurlu olduğunu düşünüyorum.
    eşinin sana vurmuş olması affedilemez.ama bende ağır konuştum demişsin.yani tahrik etmişsin.üstelikte kayınvalidemden başka bir sorunumuz yok diyosun.neden kayınvalideni bu kadar kafana takıp eşinle aranı bozmasına sebep oluyorsun?
    sen sevmesende eşinin annesi.neden eşini kayınvalidenle aranızdaki olaya karıştırıyorsun?kendi meseleni neden kendin halletmiyorsun?adam seni savunmak zorunda değilki?en azından sana müdahale etmiyor.burada zorla kayınvalidesiyle konuşturulmaya çalışılan gelinleride okuyoruz.neden ille annesiyle senin için tartışsın diye uğraşıyorsun?bu olmayıncada dellenip iyice adama sarıyorsun?siz evde kavga ederken kaynanan huzur içinde uyuyor.neden kendini ve eşini bu duruma düşürüyorsun?kendin ver cevabını olsun bitsin.
    yazık değilmi sanada eşinede,oğlunada.
    başka bir problemin yokken insan bu kadar eziyet edermi kendine?eşin onunla sadece çocuğun için evli kalacağını anlasa her şey dahamı iyi olacak?sadece karlı tarafı üzdüğün için senin için rahatlayacak.
    hırsın mantığından ağır basıyor şu anda.
    eşinin annesi sonuçta.atsa atılmaz satsa satılmaz.
    ne yapmasını bekliyorsun?

    bence hiç üsteleme.
    suratta yapma ama bi müddet konusunu açma.iyice sakinleşince eşin mutlaka seninle konuşmak isteyecektir.
    o zaman sakince anlat.onu sevdiğini,memnun olduğunu,sadece annesine karşı bazen çok savunmasız kaldığını,yalnız hissettiğini anlat.karşılıklı çaba gösterin.
    yoksa bulduğunuz bütün çözümler yüzeysel olacak,en ufak bir sarsıntıda darmadağın olacaksınız.
    bu arada unutmadan söyleyeyim.geçen sene akrabalarımızdan birinin oğlu intihar etti.arkasında 3 yaşında birde çocuk bırakarak.sebep ise eşi-annesi ve kardeşi arasındaki kavgadan bunalması.ve bir anlık cinnet sonucu köprüden atladı.annesine indi eşini dinledi,eve geldi annesini dinledi.herkes çok seviyordu onu ama aralarındaki kavga yüzünden biri oğlundan,biri eşinden biri abisinden oldu?,peki kazanan kim oldu:nazar:
     
  18. 22 Mart 2009
    Konu Sahibi : betican
  19. betican

    betican Guru Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    453
    Beğenildi:
    28
    Ödül Puanları:
    308
    -------------------

    Valla bana ne deseniz haklısınız. Ben de zaten kendimi şu anda, aptal,aciz ve rezil görüyorum.
    Ne kadar aptal bir insanım, niye gidiyorum, niye geliyorum.Kim için uğraşıyorum, bütün bunlara eşim değermi, ben bu kadar mı değersiz, adi bir insanmışım, ne hallere geldim,eski grurumdan onurumdan hiçbişey kalmadı, ben böyle nasıl yaşarım, nasıl eşimin yüzüne bakarım.
    Nasıl konuşurum, hiçbir sorumun cevabını bulamıyorum.Ve yalnızca şunu biliyorum ÖLMEK İSTİYORUM...