2009 Nisan Kuzuların Doğum Hikayeleri

Konusu 'Nisan Anneleri' forumundadır ve NAVRIS tarafından 27 Mart 2009 başlatılmıştır.

    27 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  1. NAVRIS

    NAVRIS Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    7.997
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
    Arkadaşlar ben henüz doğum yapmadım ama,,

    Yapan arkadaşlardan Doğum hikayelerini bu topiğe yazmaları rica ediyoruz...

    Bu arada Doğumunu yapmayan arkadaşlara da Kolay doğumlar diliyorum..
     
  2. 27 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  3. NAVRIS

    NAVRIS Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    7.997
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
    ---------------------------------------
    hadi doğum yapan bayanlar bu topik sizler için açıldı.
     
  4. 28 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  5. selinay2002

    selinay2002 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    20 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    3.772
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    burda hiç kimse yok
     
  6. 28 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  7. gerekli

    gerekli Popüler Üye Üye

    Katılım:
    11 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    238
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    Ay evet hadi güzel doğum hikayelerinizi yazın. Bizlere de moral olsun..
     
  8. 28 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  9. zeyned

    zeyned Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Ocak 2008
    Mesajlar:
    260
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    evet bekliyoruz arkadaşlar doğum hikayelerinizii :))
     
  10. 30 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  11. sxuxrmelim

    sxuxrmelim Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    364
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    kızlar dogum oykulerı topıgıne yazıyo sanırım arkadaslarr...
     
  12. 31 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  13. didem1981

    didem1981 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.390
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    alın size dogum hikayesi ama uzun baştan söliyimmmm
     
  14. 31 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  15. didem1981

    didem1981 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.390
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Meraba ben DEMıR ERVA,

    Dünyaya gelmeye karar vermem haziran 2008’le başladı. Annemle babam bebek sahibi olmaya karar verdiklerinde onlara gökten beni yolladı RABBıM. Benden haberdar olmaları ağustos ayıydı. Bir sevinç kapladı herkesi. Ağustos ayına kadar anneme sıkıca tutundum çünkü benden habersiz çıkmadıkları Karadeniz yaylası, gitmedikleri tekne turu kalmadı ayvalıkta. ış bana düştü ve bırakmadım onları…

    23-03-2009 da sabah 9:30 (Zübeyde hanım hastanesinde) annemle kucaklaştık, 22 sabahı 5 de beni burada tutmaya çok yarayan tıkacı çıkartmayı başardım, annem gelmeye çalıştığımı anlayarak babama haber verdiyse de babam bu konuda rahat davrandı (hadi gel yat dedi hatta). Sabah annemle uyandık, beraber yıkandık uzun uzun, 10’a kadar ben yoluma koyuldum. Sonra ananemlere gittik, öğlene kadar sancılarımı düzene sokamadığım için annem ve ananem gezmeye gitmeye karar verdiler. Akşam eve geldiğimizde ben hala çalışıyordum kendimi belli etmek için; akşam 10 da sancılarımı 15 dakika arayla getirmeyi başarabildim ve sabah 3 e kadar sancılarımı 3 dakikaya bir düşürdüm. Bu süre de annemle babam evde aylardır izledikleri egzersizleri yaptılar, bana çok yardımcı oldular, derin nefes almak, topta zıplamak ve bol bol sıcak duş almak bana çok iyi geldi, sıkıntıya düşmeden yolun çoğunu tamamlamıştım. Babam bizim elimizi hiç bırakmadı. Gece uykuya yenik düşse de 3 dakikalık aralarda hem uyuduk hem sancı karşıladık. Her sancıyı annemle beraber karşıladı.

    Hastaneye gittiğimizde hemşire aylardır içinde bulunduğum evimin suyunu boşalttı ve 8 cm açılma var 1 saate doğar bebek dedi. Biz çok sevindik çünkü aylardır bu anı bekliyorduk, hemen doğum haneye yolladı bizi. Ama burada bir şeyler yanlış gidiyordu, burada ki hemşireler 2 cm daha açılması gerekiyor diye annemi yatağa yatırdılar ve bizi o hiç sevmediğimiz nts ye bağladılar, oysa bizim yatağa değil ayakta kalmaya ihtiyacımız vardı. Sabah 6’ya kadar dayanabildi annem o yatağa ve nts ye sonra onlardan kurtuldu. Ve ayağa kalkmayı başardı, tabi hemşireler panik oldular, hatta bizi rapor mu ne edeceklermiş, annem beni tehlikeye sokuyormuş. Annem hemşireye öyle bir baktı ki teyze korktu, ben ve bebeğim iyiyiz kaldı ki o benim bebeğim ve sıkıntıda değil dedi. Hatta suni sancı vermeye kalkmışlardı sanki ben sancı yaratamıyormuşum gibi, annem onu da istemediği için istenmeyen hasta olmuştu. Oysa ben söylüyordum anneme ayağa kalkmasını, annemin artık dayanacak gücü kalmıyordu hissediyordum, ıkınıyordu ama yanlış yaptığından sadece canını acıtıyordu. Doktoru görmek istediğini söyledi. Doktor uykudan uyanmış olacak ki biraz sinirliydi ve beni görünce de büyük olduğumu düşündü ve hemşirede annemi şikayet edince sezeryana alın dedi. Annemin dayanacak gücü gerçekten kalmamıştı, tek istediği uyumaktı, bana bir şey olabileceği ihtimali onu çok korkutuyordu. Ayağa kalktı babamı aradı ve ananemle konuştu, onların sesini duymak çok iyi geldi. Ama artık ayağa da kalkamıyordu.
     
  16. 31 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  17. didem1981

    didem1981 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.390
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    8 de tüm personel vardiya değiştirdi. Yeni doktor halimizi görünce az kaldı uyumak yok, doğuracaksın dedi, ve tanıdık bir yüz vardı yanımızda şimdi. Ananem orada çalışan bir arkadaşını bulmuş ve babamdan, teyzemden ve kendisinden mektup yollamıştı bize. Mektuplar bizi bekleyenlerin yanımızda olduğunun işaretiydi. Ve diğer bir işaret; işte o güler yüzlü ebe abla “hadi gel Didem” dedi anneme çok heyecanlandım. Geliyorum dedim. Annemde öyle bir kalktı ki, o nefret ettiği çatal yatakta buldu kendini. Mulise ebe ne derse onu yapacaklardı, anlaştılar, ama ebe durumu pek parlak görmedi. Gece çekilen yanlış sancılar rahmin morarmasına sebep olmuş ama ebe yırtılmadığı için şanslısın dedi. Neyse ben geliyorum, annem ebemiz ne derse onu yaptı ve 2. ıkınmada kendisiyle uzaktan da olsa tanıştık.
     
  18. 31 Mart 2009
    Konu Sahibi : NAVRIS
  19. didem1981

    didem1981 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.390
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Dünyaya geldiğimde ilk hayal kırıklığımı yaşadım çünkü ilk olarak beni anneme değil giydirme masasına verdiler, üstelik 2 de aşı yaptılar bizim fikrimizi almadan. Oysa benim o aşılara değil annemin kokusuna ihtiyacım vardı. Şimdi ben ondan zayıftım. Artık annemi yönlendiremem, o beni koruyacak biliyorum ama bizi bir buluştursalar. Ben çıktım ama anneme hala bir şey yapıyorlar sanırım yaptığım tahribatı düzeltmeye çalışıyorlardı. Ve nihayet annemin kolları arasındayım. Ve hatta göğüsleri