23 yaşında bi hayal kırıklığı olmak..

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve rafielll tarafından 8 Ağustos 2008 başlatılmıştır.

    8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  1. rafielll

    rafielll Guest

    ilk ögretmenim sendin..En ön sırada oturup seni hayranlıkla izlerdim..Hiç unutmam defterime resim yapmıstın..Büyüyünce senn gibi ögretmen olmayı düşlerdim ama olamadı anne..Ne ogretmen olabildim ne de iyi bir asker olabildim..Yıllardır o okula girip bu okula cıkmıs olmamdan hakkmda alınan kararlardan degistirdigim 3.üniversiteden tek yorulan sen degilsin anne..Her yuzune baktıgımda bana yalnızlıklarımı hatırlattıgın için hep sana kötü davrandım anne.. aslında hep sana yakın olmayı istedim cok ıstedım sorunlarımı paylaşmanı isterdim ama unutmadım..Beni elinle ittiğin günü..Çardakta düşüp kolumu kırdığım gün ağlama diyerek attığın tokatları unutamadım.. Kucucukken kardesıme sarılıp onunla uyumanı ve aynı odada uyuyor olmamıza ragmen beni yanına almayışını hiç unutmadım.. Belkı 5 yasındaydım ama unutamadım..Seni hiç affetmeyecegim anne.. Daha 11 yaşında benı yatılı okula gonderip başından attığın için.. Geçirdiğim yaralı çocukluk için..Benden sadece bir yaş küçük olan erkek kardesime sarılıp..Beni yalnız bıraktığın için..Korktugum gecelerde yanına gidip anne korkuyorum üşüyorum dediğimde ''yatagına git!'' dediğin için.. Sevgisizliğini yıllarca içimde taşıdım..Sen,öz annemin dahi beni sevmezse kim severdi buna emindim.. sevgiyi hep tanimadiğim insanlarda aradım..bulamadim..ve hayatım boyunca da kimsenin benı sevdıgıne gercekten inanamadim anne..Bu yuzden ilişkilerim hiç yürümedi anne..Ve bende kimseyi gercekten yüreğimle sevemedim anne.. Sadece sarılıp uyumayı benden esirgediğin için..Seni hiç affetmeyeceğim anne..hemde hiç..şimdi,yıllar sonra, seninle bunları konusabiliyorum ve sen; kendi annen de sana böyle davrandığı için beni böyle itelediğini söylüyorsun.. Peki benim suçum neydi anne!.. Neden esirgedin benden sevgini..Belki bu yüzden hiç birzaman bi ailem olmayacak..Neden ruhumda bukadar büyük yaralar açtın anne..Kabuk bağladıkça benim tekrar bilerek kanattığım yaralar..kendi kendime kanatıyorum yaralarımı..çünkü beni kimsenin sevmesi mümkün değil..bunu unutturmamalıyım kendime..bu aklıma kazınmış artık..ve bu gerçeği unutursam yine düşmekten yine tokat yemekten korkuyorum anne.. Simdi buradaki bütün annelere ve anne adaylarına söylüyorum;lütfen çocuğunuzdan sevgiyi,ilgiyi esirgemeyin..cocuktur unutur derler ya.. öyle değilmiş işte...
     
  2. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  3. aysegul

    aysegul Popüler Üye Üye

    Katılım:
    7 Mart 2007
    Mesajlar:
    341
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    108
    ya çok güzel bi yazı. okurken gözlerim doldu. anne yüreği bu kadar acımasız olamaz olmamalı.
     
  4. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  5. rafielll

    rafielll Guest

    evet belki insan kendi kendine toparlayabilir ama hep içinde bişeyin eksikliğini hissederek..
    güçlü olmaya calısabılır ama zamanla bu daha da zorlasıyor..
    yani hiç birşey yaşamamışken güçlü olmak kolaydı..
     
  6. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  7. shoksheker

    shoksheker Aktif Üye Üye

    Katılım:
    17 Mart 2008
    Mesajlar:
    508
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    canım son derece haklısın insan 4-5 yaşında dahi olsa yaşadığı bazı şeyleri ömrü boyunca unutamıyor...
     
  8. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  9. baby nurse

    baby nurse izmiri çok özlüyor.... Üye

    Katılım:
    29 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    1.744
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    çok kötü oldum ya bir anne bu kadar sevgisiz olamaz okuyunca içim çok kötü oldu biran şükrettim çok sevgi dolu bir annem olduğu için.....
     
  10. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  11. Lady34

    Lady34 ♥Kocasının Bebek'i♥ Pro Üye

    Katılım:
    6 Haziran 2008
    Mesajlar:
    13.566
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    196
    senağlamasenağlamasenağlama

    çok kötü oldum ya
    anneannem beni aldı annem vermek istememişken..hiç unutamıyorum hasret çektiğimisenağlama
    beni neden verdin anne
    12 sene anneanne 12 sene annemle yani 2 annem varmış gıbı yasıyorum :nazar:
     
  12. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  13. EU1

    EU1 Guest

    böle sorumsuz anneler varmı ya çocucu şair etmiş kadına bak
     
  14. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  15. rafielll

    rafielll Guest

    gercekten size sevgiyle yaklasan,sizi anlamaya çalışan ve en önemlisi YANINIZDA OLAN bi anneniz varsa gercekten ona sımsıkı sarılın..kıymetini bilin ve hiç üzmeyin..hele bıde annemle arkadas gıbıyım dıyen kızlar vardır ya onları o kadar kıskanmısımdır ki.. yıllarca gercek sevgiyi aradım ama kımse gercekten sevmıyormus..bunu bıde yatılı okulda atlatmam cok zor oldu.. zaten okul gereği hep sehir dısındayım ama okul tatile gıdınce de ınanın ıcımden eve gıtmek gelmıyor.. işte herkes şanslı doğmuyor..
     
  16. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  17. annene ve hayata inat kur knedine güzel bir hayat ve sen kızınla arkadas gibi ol ilerde bence yapabilirsin ayrıca bırak genellemeyi seni cok seven bir erkek karsına cıkabilir nedne olmasın yani...
     
  18. 8 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : rafielll
  19. rafielll

    rafielll Guest

    okadar yalnız kaldım ki bi aile kurmak için önce bırını sevmem gerekıyo olmuyo sevemiyorum ben. karsımdakının de benı gercekten sevdığıne ınanamıyorum bi türlü :S
    anne ne dmek bılmedıgım ıcın kendımı anne olarak hayal bıle edemıyorum :S