7+3 Hamileyim ama kocam ilk gnden beri eziyet ediyor..zor durumdaym...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve suyosunu tarafından 25 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

    25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  1. suyosunu

    suyosunu Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    465
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Merhaba,
    27 yaşındayım ve kocamla (o da 27) 11 senedir beraber 1 senedir evliyiz. İtiraf etmek gerekirse biraz sorunlu bir evliliğimiz var. Geçen ay korunmamıza rağmen bebiş bize sürpriz yaptı. En başta benim için de alışması zor olsa da eşim tamamen kontrolden çıktı. 2 hafta önce "hayatım mahvoldu, hayatım bitti, bittim ben, ben daha gencim" modlarında, arkadaşlarına söylerken sanki felaket haberi veriyor gibi vs..Bu arada maddi hiç bir sorunumuz yok ikimiz de iyi kazanıoruz çokşükür.yaklaşık bir 10 gün falan hergün ağlattı beni desteği boşverin...Sonra 6. haftada bebişin kalp atışlarını duyduk o andan sonra biraz yumuşadı gibi oldu özürler diledi benden, pişman oldğunu düşündüm, çok kırılsam da eski halimize gelmeye çalıştım. Bu arada bulantılarım başladı, sinirlerim dalgalanmaya, çok uyumaya vs.tipik belirtiler başladı ben de. 3 gün önce durup dururken "eğer sen aldıralım dersen düşünürüm ben daha kendi isteklerimi yapmadım çocuğunkileri nasıl karşılayım. Pirinç kadar şey şimdiden programlarımızı aksatıyor (seyahat güzergahımızı değiştirmek zorunda kaldık uzak diye bu yani) Doğunca bi kaç seçenek var belki eee bu muymuş derim, belki çok severim belki bütün hayatımızı mahveder. Hata ben de ben evliliğe de uygun değilmişim, hayatımı yaşamadım ben vs bu paralel de bir sürü şey. Ben zıvanadan çıktım tabi, ciddi bir kavga ettik. Şu an ülke dışında işi nedeniyle ve sık sık gidiyor. Gelelim soruma Allah aşkına ben şimdi ne yapayım çocuğu aldırabilecek bir insan değilim vicdanım elvermiyor ama böyle bir babaya böyle bir evliliğe çocuk mu doğurulur. Çocuğu tek başıma büyütmeye karar verip boşansam mı? Yapabilir miyim? Kafayı sıyırdım lütfen yardım...kafamçokkarıştı
     
  2. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  3. htc80

    htc80 Ecem tatlı kızım Üye

    Katılım:
    1 Aralık 2008
    Mesajlar:
    691
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    Merhaba canım.Öncelikle tebrik ederim. Çocuk için kıvranan onca insan varken Allah korunmanıza rağmen bu güzelliği size nasip etmiş. Eşinin durmunu depresif bir durum olarak değerlendiriyorum. sanırım hazır değildi ve şoke oldu. Onun için bence boşanma için falan aceleci olma. Tartışmadan mümkün olduğunca uzak dur ve bir süre oluruna bırak. Ama sakın bebişine kıyma. zaten bunu sende düşünmüyormuşsun. ıyi ediyorsun. Hele bebiş bir doğsun eşin değişecektir. O şu anda idrak edemiyor. Buna rağmen de sana eziyet etmeye devam ederse o zaman düşünürsün ne yapacağını. Sonuçta ekonomik özgürlğün var Allahtan. Kimseye muhtaç değilsin. Ama dediğim gibi ben eşinin değişeceğinden eminim. sabır canım.
     
  4. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  5. suyosunu

    suyosunu Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    465
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Ah canım keşke sonuçta ben de babasıyla büyüsün isterim çocuğum. Bunları da söyledim ona, nankörlük ediyorsun Allahın gücüne gider o kadar insan var bunun için uğraşan diye..Ama nafilee..
     
  6. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  7. sude2008

    sude2008 Guest

    bebeği kucağına alınca bak nasıl değişecek söylediklerini bin pişman olacak sabrettt canım
     
  8. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  9. ogretmenim

    ogretmenim Popüler Üye Üye

    Katılım:
    7 Haziran 2008
    Mesajlar:
    2.566
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    oncelikle tebrik ederim.gecen bir arkadasim babaların anneye gore duygularını cok daha gec fark ettiklerini ,hatta bana ilk altı ay anlamasınıda cok beklememi soyledi.cocuk tepki vermeye basladikca baba anlıyor baba oldugunu ayrıca sorumluluk duygusu erkegi cok korkutuyor hemen hesaplar yapmaya felaket senaryolari yazmaya baslıyorlar.bence esinizin zamana ihtiyaci var.sizde bir sure dayanin gormeyin duymayin.hormonlar buna pek izin vermesede....
    sadece bebege odaklanın.insallah esinizde anlayacaktır.eminim bundan...
     
  10. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  11. minikcadimm83

    minikcadimm83 MeLeĞiM BeNiMLe.. Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.705
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    canım Allah yardımcın olsun yaaa bizimkiler bebiş olsun diye 4gözle bekliyo negüsel kendinden bi parça olacak hayatta onun ağlaması bile güsel yaa.
    ne diyeyimki canım ayrıl demesi kolay,ama bence bebeği aldırma günahına girme baktın olmuyo bebeğinle bi yol çizersinis,kendine ve çocuğuna bakarsın herhalde..
     
  12. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  13. suyosunu

    suyosunu Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    465
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Neden herşeye biz kadınlar sabretmek zorundayız? Bu haksızlık ama. Hele şu anda desteğe, ilgiye, anlayışa ihtiyacı olan benim. Hayatı paylaşmak için evlenmedik mi hepimiz..Bunun nesi paylaşmak..Belki hormonlarımın etkisiyle bilmiyorum ama güçlü olamıyorum, dayanamıyorum. ıçim dışıma çıktı ağlamaktan.
     
  14. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  15. suyosunu

    suyosunu Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    465
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Brc 1769, seni takip ediyorum, mart anneleri forumunu açmıştın. Canımm keşke bu çocuk da sen ve eşin gibi onu çokk isteyen birinin olsaydı. ınan karnımdakine de acıyorum. Bu kadar mı şanssızzın şimdiden anacın sana sürekli stres hormonu gönderiyo başka da bi işe yaramıyo diye:KK43:
     
  16. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  17. merakli_misafir

    merakli_misafir Milky Mommy Fresh&Daily Üye

    Katılım:
    22 Haziran 2009
    Mesajlar:
    1.405
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    canım, arkadaslara katılıyorum. erkekler böyle depresyona girebiliyorlar çocuk öncesi. ama bir çok erkek tanıyorum, önce senin eşin gibiydiler, sonra cocukları kucaklarından indirmez oldular.

    bak benim eşim benden çok çocuk istiyordu, buna rağmen gerek hamileliğimde, gerekse çocuk dogdugunda hemen adapte olamadı, benimseyemedi çok fazla. şimdi kızım 3 aylık. gülücükler atmaya, babaya tepki vermeye baslayınca dünyalar eşimin oldu.

    diyeceğim odur ki, biz hormonlar sayesinde daha bebek içimize düşer düşmez heyecanlanıyor ve benimsiyoruz ama erkeklerin böyle bir şansı yok ne yazık ki.. seni eşin de yavas yavas benimseyecek.kalp atıslarını duyunca yumusadı diyorsun, tekmeler hissedilince mesela daha bir benimseyecek. sen de desteklersin bak babası sen elini koyunca konusunca hareket etti falan gibi.. hormonların da etkisiyle çok üzülüyorsundur şimdi tahmin ediyorum,insan cok hassas oluyor ama üzülmemeye calış, yavrun negatif şeyler hissetmesin, bu durumun geçici oldugunu düşünerek atlatmaya calış bu krizi.. bebegini aldırmak, bosanmak falan sil bunları kafandan.. bebegin dogsun, hele şöyle bir 6 aylık olsun bakalım, tekrar konusalım bunları.
     
  18. 25 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : suyosunu
  19. minikcadimm83

    minikcadimm83 MeLeĞiM BeNiMLe.. Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.705
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    canım dua et inş.eşin insafa gelir,bizim şlerimis çok isterken olmuyo istemeyenin oluyo imtihan dünyası burası,inş.herkes gönlündekine kavuşur sende çook mutlu olursun..:1hug: