ailem istemiyor neden ;((

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve huysuzvetatlikiz tarafından 6 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

    6 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  1. huysuzvetatlikiz

    huysuzvetatlikiz Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    239
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba kızlar aslında bir derdim var köşesinde şu an bi topiğim var ama konu benim ailem olunca buraya da yazma gereği hissettim belki daha çok görüş alma şansım olur diye..2 yıldır biriyle beraberim.kendisi mühendis ve bir firmada çalışıyor.istanbulda.aslen de erzincanlı.ben antalyalıyım ve şu an okulumu bitirdim ailemin yanındayım.atamaları bekliyorum ve henüz yeni mezun olmuş bir doktorum.ama muhtemelen atandığım yerden uzmanlık sınavına çalışmak için kısa bi süre sonra istifa edicem.olay ise ailemin erkek arkadaşımı istememesi.kesinlikle ayrıl ondan diyor annem yoksa bizi silersin diyor. sebep ise kültür farklılıkları.anneme göre en büyük sebep ise istanbulda oturmaları. yani o aslında beni eninde sonunda yanıbaşında tutmak istiyor.mecburen ayrılıyorum.erkek arkadaşım da çok perişan ben de...yapacak birşey yok gibi..keçi inadı tuttu ailemi istemiyorlar onu ..üstelik tanımıyorlar bile.annemin tek derdi yanında olmayacağım korkusu.severken ayrılmak çok kötü ve çok kötü hissediyorum.diğer topiğimi de okuyabilirsiniz fikirlerinize açığım..inanın kendimi çok ama çok kötü hissediyorum..........senağlama
     
  2. 6 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  3. KiymiziAba

    KiymiziAba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    5.831
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
  4. 7 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  5. _masal_

    _masal_ ... Üye

    Katılım:
    30 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.962
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Konuları okumadım ama tekrar tekrar konu açmaya ne gerek var !

    İlk konudan devam edin aynı sorunlarınıza cevap bulmaya.
     
  6. 13 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  7. kelebeklikuzu

    kelebeklikuzu SANA EMANETİZ RABBİM... Üye

    Katılım:
    1 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    1.233
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    açtığınz konuların hepsinde size aynı şey söylenmiş hemen hemen. bence bunu göz ardı etmeyin.
     
  8. 20 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  9. fcanan

    fcanan Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    58
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    Bende geçmişte senin yaşadığın şeyleri yaşadım.4 yıllık ilişkimi annem istemiyor diye bitirdim.Ve sonra yapamadım tekrar birleştik seve seve olmadı.Annem 2,5 yıl inat etti ölmem lazım dedi.Bende öğretmenim çalıştığım şartları görüp bşkasıyla evlenmediğiimi görünce tamam dedi isteksiz isteksiz.Bizde de ciddi olmasa da kültür farklılığı var aynı şehiri bırak akrabalarda da var kültür farkı.Neyse 1 yıllık evliyim Allah'a şükür çok mutuluyum.
    Annem bile daha dün senin iyi bir evlilik yaptığını düşünüyorum dedi.İnsan hayatında aile çok önemli ama bir de toplumun biçtiği bir rol var kız çocuğu,okusun,yanımızda olsun ,evlensin hep yanımızda olsun.Bir aile olarak belki normal beklentiler ama ya senin hayatın sen başka bir bireysin bunu anlamalılar.Senin ailenden ayrı bir hayatın var,bir sosyal konumun var o yüzden istediğini yapmalısın.
    Sevdiğin anlaştığın biri her zaman karşına çıkmaz ki ailende zamanla anlayacak.(benim annem bile anladıysa...)
     
  10. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  11. denizbaris

    denizbaris Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.292
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Eşim doğulu, ben batılıyım....
    İkimizde türkiyenin iyi üniversitelerinden mezun olmuş bireyleriz....
    FArklı mezheplerdeniz....
    Sırf bu yüzden ailem asla kabul etmedi...
    TAnıştığımızda ikimizde mezun olmuş ve çalışma hayatına atılmıştık.. Ben 24 o 28 yaşındaydı. Yani önümüzde evlenmek için hiç bir engel yoktu, tek engel ailemdi....
    Ama biz vazgeçmedik.... Devam ettik... Eşimin annesi kanser hastasıydı.... Eşim evlendiğimizi görmesini çok istedi, ama olmadı... Ailemi ikna edemedim...
    Ama asla bana annem 1 yıla ölecek 1 yıl içinde evlenmem lazım demedi.... Daha sonrsında annesi biz evlenemeden vefat ettiği için bana ve aleme olan kırgınlığını dile getirdi, ama asla bunun için bana gönül koymadı, baskı yapmadı...
    TAnıştıktan 6 yıl sonra evlendik.... Oysa ki daha 2. yılımızda evlilik kararı vermiştik, ama ailemin benim ondan vazgeçmeyeceğimi anlaması ve bu evliliğe izin vermesi 6 yıl sürdü...
    Evlendiğiizde ben 30 eşim 34 yaşındaydık.... Evlilik için geç bir yaş mı??? Bence değil... Bu süre zarfında maaşlarımızla biriim yaptık, eşim ev aldı, ben araba aldım... Sonra eşya paralarını ufak ufak biriktirmeye başlamıştık ki, ailem ikna oldu... Bu arada ben de bir ev aldım....
    ÇOk rahat hiç sıkıntısız bir nişan ve düğün dönemi geçirdik.. Çünkü birbirimizi çok iyi tanımıştık, maddi yetersizliklerimiz yoktu, yaşlarımız oturmuş olgunlaşmıştık, iktidar kavgalarımız kalmamıştı....

    Evlendik... Eşimin ailesi daha 2 ay sonra ne zaman bebek gelecek diye dokundurmaya başladılar.... Eve temizlik için yardımcı bayan almam onlar için sosyetik olma göstergesitydi.. Bana karşı dile getirilmese de sosyetik geline çıktı adım....

    Ama sevdiler beni, hiçbir zaman onlala hiçbir ortak yanım olmamasına rağmen onları küçümsemedim, onlara yanlışlarını göstermedim... Sonuçta eşimin ailesiydi... YAnlışlarıyla doğrularıyla eşimin ailesi....
    Zaten çalışıyoruz içiçe yaşantılarımız yok....

    Evlendikten 2 yıl sonra hamile kalmaya karar verdim, o da işten ayrılmam gerektiği ve krz ortamında iyi bir iş bulamadığım için.... Korunmayı bıraktıktan hemen sonra yeni bir iş buldum, ama bebek ten de vazgeçmedim.... Şidi hem çalışıyorum, hem hamileyim....
    1 ay sonra eşimle evliliğimizin tam 3. yılında anne olucam.... Yani ben 33 eşim 37 yaşındayken....

    Ama dediğim gibi eşim asla bana 1 yıl içinde evlenmem lazım, çalışan kadın iyi evhanımı olurmu falan gibi abuk sabuk düşüncelerle gelmedi.... Ailesi beni hala sosyetik gelin olarak görse de eşim asla bana böyle birşey ima etmedi, düşünmedi, hissettirmedi....

    Mesele aileler arasndaki kültürel fark değil... O bir şekilde aşılabiliyor...
    Önemli olan eşler arasında kültürel fark olmaması...
    Gördüğüm kadarıyla sizin aranızda var....
    İstanbulda yaşayıp üniv okuyup mesleğini eline almış olmasına rağmen ailesinin muhafazakar görüşlerinden sıyrılamamış bir sevgilin var.... Maalesef seni doktor olarak kabul etmeyecekler, ve sevgilin de kabul etmeyecek, zaten bunun sinyallerini de anneler çalışmaz falan diyerek vermiş...
    Görünen köy kılavuz istemez...
    Ayrılmanız senin kendi ayakların üzerinde durabilmen, kariyerin ve gelecekte daha iyi daha özgür daha mutlu bir hayat yaşayabilmen için tek yol...
     
  12. 23 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  13. korkmaz85

    korkmaz85 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Haziran 2010
    Mesajlar:
    398
    Beğenildi:
    26
    Ödül Puanları:
    88
    Hekim oldugunuza gore en az 24 yaşında olmalısınız.Yarın öbür gün atamanız başka yere çıkarsa olsun kızım işsiz kal ama dizimin dibinde ol mu dıyecek yada antalyadan bırı ıle evlendınız dıyelım evlendıkten bır sene sonra esınızın tayını cıktı yada cok daha ıyı bır ıs ımkanı hayır gıtmeyın bosan kızım kocandan mı dıyecek annenız bunları bır sorarmısınız annenıze?
     
  14. 23 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  15. yesildiyar

    yesildiyar Babasının Markvelası Üye

    Katılım:
    1 Şubat 2008
    Mesajlar:
    559
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    Canım aynı şeyı yaşadım diyebılırım .Ailemin beni vermeyeceklerini bildigim için canım yansada vazgectım .Severken cok zor oluyor .aradan 4 yıl gectı ve o suan evlendı
     
  16. 23 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  17. PammukSeker

    PammukSeker Bütün dünyayı gezelim elele<3 Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    3.366
    Beğenildi:
    1.158
    Ödül Puanları:
    163
    Zor bir durum... Ama ömrünüz boyunca ailenizin yanında yaşayamazsınız öyle değil mi...Eğer ailenizin asıl derdi ondan uzak olmanızsa halledilebilir bi durum bence.
     
  18. 22 Temmuz 2011
    Konu Sahibi : huysuzvetatlikiz
  19. whiskey

    whiskey Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Kasım 2010
    Mesajlar:
    311
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    41
    kimse evladının kötü olmasını istemez,benim annemde nişanlımı istemedi söylemediği laf kalmadı 1 yıl boyunca ona tavır aldım,beddualar ettim düşamın gibi gördüm küstüm konuşmadım,ama ne oldu el oğlu elinin tersiyle iteledi,demekki neymiş büyüklerin önsezilerine güvenmek lazımmış