aileme öfkemin evliliğimi etkilemesi..

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve sorunlumuyum tarafından 31 Ekim 2010 başlatılmıştır.

    31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  1. sorunlumuyum

    sorunlumuyum Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Ekim 2010
    Mesajlar:
    8
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    arkadaşlar ben bu siteye çoktandır üyeyim, ancak kullanıcı adımı annem bildiği için yeni bir hesap açtım heralde görse üzülürdü.. sanırım ben annemden nefret ediyorum.. 26 yaşındayım, 5 aylık evliyim ama anneme olan öfkem bitmiyor, geçen ay evimde kalmaya geldi, katlanamadım. Kendisinin sevme hissinin olmadığını düşünüyorum, gerçi kendi hayatında ve evliliğinde çok olumsuz şeyler yaşamış ama bunların hırsını evlatlarından çıkarması mı gerekirdi, şiddet, aşağılanma, kavga, gürültü vs.. Çok üzgünüm, keşke normal insanlar gibi anne ve babamı çok sevip onları görmek istesem, Ama ben de sevmeyi bilmiyorum işte, bunun acısını da bazen eşim çekiyor, hem kendi adıma hem onun adına üzgünüm..
     
  2. 31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  3. sorunlumuyum

    sorunlumuyum Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Ekim 2010
    Mesajlar:
    8
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Hele babam, kendi ana babasına düşkün evladını yük gibi gören biri.. Hayatım boyunca hep kendimi yük gibi hissettim, yediğim boğazıma durdu, keşke yetimhanede büyüseydim diye dualar ettim, dibe vurdum ağladım sızladım, tek sığınağım odamdı.. Onların evi bana hapisaneydi, çalışırsam geçer dedim geçmedi, evlenirsem geçer uzak kalırsam unuturum dedim, olmadı. "Ben" hiç ben olamadım ki, hep yük oldum, hep suçlanan oldum, hep kendini suçlayan oldum, hala da öyleyim. İnsanlara bakıyorum imreniyorum, artık annemin sevgisini hissedeyim ona ihtiyacım var da demiyorum, şu öfkem bitsin istiyorum:KK43:
     
  4. 31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  5. chess

    chess Guru Editor

    Katılım:
    13 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    48.570
    Beğenildi:
    32.393
    Ödül Puanları:
    463
    canım anne-baba ile ilgili duygulara arkanı dönerek kurtulamazsın malesef, derin konular.... affetmekten başka çaren yok, onlar için değil kendin için, belli ki sevgisiz büyümüşsün, belli ki zor bi çocukluğun olmuş ama bence bu duygularının hayatının geri kalanını mahfetmesine izin verme... belki çok zor hatta imkansız gibi geliyor ama bence bunu nasıl başabileceğini araştır netten... ve üstüne git kurtul bu nefretten
    aslında derdin anne-baban değil bu duygulardan kurtulmak
     
  6. 31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  7. Madamiks

    Madamiks Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    7.397
    Beğenildi:
    48
    Ödül Puanları:
    153
    Atsan atılmaz satsan satılmaz derler ya,ailede öyledir işte.Ne kadar olumsuzluklarını görsekte onlar bizi ailemiz,tamamen hayatından silemiyorsun,ama sık görüşmeyebilirsin.
     
  8. 31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  9. melike_ecesuu

    melike_ecesuu Evli, Mutlu,Çocuklu <3 Üye

    Katılım:
    27 Aralık 2009
    Mesajlar:
    28.420
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    198
    çok üzücü bi durum.... canım inanki ne yazacagımı bilemedim şimdi.......:KK19:
     
  10. 31 Ekim 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  11. btlakkay

    btlakkay sabır ver yarab!!! Üye

    Katılım:
    1 Ekim 2010
    Mesajlar:
    149
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    41
    neden ailene karşı böyle hissediyosun.çok özel değilse..
     
  12. 1 Kasım 2010
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  13. sorunlumuyum

    sorunlumuyum Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Ekim 2010
    Mesajlar:
    8
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    yorumlarınız için teşekkürler arkadaşlar.. artık annemi şikayet etmekten bıktım, değişmek istiyorum araştırıyorum, bu duyguyu yenmeye çalışıyorum, benim imtihanım da buydu diyorum, düzeldiğimi de düşünüyorum ama bazı zamanlar oluyor ki dibe vuruyorum ve 5 yaşındaki halime dönüp köşe bucak saklanıp ağladığımı gizlemeye çalışıyorum, hiçbir zaman normal bir anne evlat ilişkisi yaşayamayacağımı düşünüyorum, ama bazen umut doluyorum, eşimle birlikte sevmeyi öğrenebildiğimi hissediyorum, ilk defa birinin beni herşeyimle kabul ettiğini benim de sevilmeye değer biri olduğumu kendimi suçlamamam gerektiğini öğreniyorum.. Eğer evlatlarınız varsa, O nu herşeyiyle kabul ettiğinizi onu sevdiğinizi söyleyin ve bol bol dokunun lütfen.. Bu sevgi eksikliğinden özellikle kız çocukları o kadar yanlış şeyler yapıyorlar ki.. Ben çok şükür şanslıydım veRabbim korudu. İnşallah hayırlı bir evladım olur ve birbirimizi doyasıya severiz, hepinizi öptüm:KK71:
     
  14. 8 Şubat 2011
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  15. medet

    medet Kış bitecek,bahar gelecek Üye

    Katılım:
    7 Şubat 2011
    Mesajlar:
    358
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    41
    canım şimdi nasılsın, konun pek alaka görmemiş konuşmak isterim aktifsen
     
  16. 8 Şubat 2011
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  17. medet

    medet Kış bitecek,bahar gelecek Üye

    Katılım:
    7 Şubat 2011
    Mesajlar:
    358
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    41
    Allah yardımcın olsun inşallah, umarım daha mutlusundur
     
  18. 8 Şubat 2011
    Konu Sahibi : sorunlumuyum
  19. medet

    medet Kış bitecek,bahar gelecek Üye

    Katılım:
    7 Şubat 2011
    Mesajlar:
    358
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    41
    çocuklukta yaşanan şeyler ne yazık ki unutulmuyor ve kişilerin tüm hayatına yansıyor