Akıl verin kafamı toparlayamıyorum...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve geranio tarafından 22 Ekim 2013 başlatılmıştır.

    22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  1. geranio

    geranio ... Pro Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2012
    Mesajlar:
    1.920
    Beğenileri:
    102
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Bdvye konu açacağım aklıma gelmezdi. Normalde derdimi pek anlatan biri değilimdir ama çıkmazda gibiyim artık. Ne düşüneceğimi kendimi nasıl toparlayacağımı bilmiyorum.

    Konuya gelirsek, haziran ayından beri psikolojik tedavi oluyorum ilaç+terapi şeklinde. Nedeni ise ailevi sorunlar. Babam bi kaç sene öncesine kadar sürekli içen biriydi bu nedenle düzenli bir işi olamadı ve eve pek katkıda bulunamadı. Annem ise emekli evin genel yükü onun üzerindeydi ancak o da aşırı sinirli. Annem ile babam birbirlerine bağlı bir çift değil, ailemizde "aile" kavramı pek yok malesef. İki kardeşim var benden ufak, onlar benim gibi olmasın diye sürekli gözüm üzerlerinde elimden geldiğince yanlarında oluyorum, şımartıyorum diyebilirim. Evimizde kavga çok olur sen böyle yaptın sen şöylesin gibisinden ve bir kavga etti mi aylarca konuşmazlar. Bu arada da dünyayı zindan ederler hepimize. Önceleri hep içime atardım bundan 4 sene öncesine kadar. Geceleri ağlardım yine de sıkı sıkı okula asılırdım ve canım ne kadar sıkkın olursa olsun ders çalışırdım, başarılı bir öğrenciydim. Üniversiteye başladıktan sonra dayanamamaya başladım sıkıntılara ve bıraktım kendimi. Bi ara toparladım yine dağıttım ama eskisi gibi olamadım hiç. En sonunda canıma tak etti ve doktora gittim. Ancak toparlayamıyorum. Bu sene mezun olmam gerekiyor ama 1 sene uzattım kendimi okula verememekten. Ciddi bir ilişkim var umut olduğum, gelecekte mutlu olacağıma inandığım bir ilişki. Okul bitince evlenmeyi düşünüyoruz Allah kısmet ederse. O yanımda oluyor daraldığımda ancak evin içinde olan benim ve kim ne derse desin sıkıntımı tamamen çekmesini sağlamıyor. Dediğim gibi çok sağlam bir aile değiliz hatta annemle babam beni en az tanıyan kişiler desem yeridir. Bir kere bir sıkıntım olup olmadığını sorduklarını hatırlamam yada bir sorunum olduğunda yanımda olacaklarını bile bilmiyorum. Annem tedavi olduğumu biliyor ancak bir kere bile nedenini sormadı. Bu dönem okula gitmedim neden gitmediğimi sormadı. Dediği tek şey "ben senin neden okula gitmediğini biliyorum evlenmek istiyorsun ama mezun olmadan evlenemezsin " yada okumayacaksan git çalışta para getir.

    Annemde hakaret etme gibi kötü bir huy var ve onun isteği dışında yapılan en ufak şeye bile sinirlenip bağırma çağırması var. Babam sessiz ama bir konuştuğunda çok ağır konuşur o da. Şu an anlatamadığım kadar kopuğuz birbirimizden ve o kadar çok anı var ki beynimde bir çocuğun hatırlamaması hatta yaşamaması gereken. Bunların hepsinden habersizler, söyleyemem konuşamam çünkü anlamazlar.

    Tüm sorunlara rağmen annemi babamı seviyorum. Ama o kadar kocaman yaralar var ki kalbimde toparlayamıyorum kendimi gücüm kalmadı hiç bişeye. Okula ara verip çalışmayı düşündüm ancak iyi mi olur kötü mü olur bilemedim. İyi bi üniversitede iyi bir bölümdeyim ve bir an önce bitirmek hayatımı kurmak ve kurtulmak istiyorum. Ama yapamıyorum :KK43:((

    Ne diyebilirsiniz, nasıl yardım edebilirsiniz bilmiyorum ama bişeyler duymaya çok ihtiyacım var:/
  2. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  3. Tua78

    Tua78 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    27 Mayıs 2013
    Mesajlar:
    25
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Özel Mesaj At

    merhaba

    gercekten, icinde oldugun zor bir durum. ama yazindan da anlasiliyor ki , akli basinda, kardeslerine buyuk olcu de destek olan, unv kazanacak kadar zeki birisin. yuzup kuyruguna gelmissin isin, ne olursa olsun , son bir gayretle derslere gomulup bu sene bitir universiteni. ne sanslisin ki , sana destek olan bir sevgilin var yaninda. eminim kardeslerinde seviyordur seni.
    annen ve baban konusuna gelince, gecim sikintisi tek ve en buyuk dertleri bence, para var huzur var gercekten. onlarda seni ve kardeslerini mutlaka cok seviyolardir. ama sizinle yeteri kadar ilgilenememek, ihtiyaclarinizi %100 karsilayamamak, onlari uzuyordur. bu sinirleri, bu moral bozuklugu ondandir. artik bu saatten sonra toparlanmak zor olur belki, gencler bile zor is bulurken, yasini almis insanlar icin daha da zor.

    ama unv bitirp. yuvani kurdugunda, ayri bir evin ayri bir yasamin olucak. huzurlu olacaksin. onlardan ayri oldugun icin ailende daha ilimli yaklasacak sana. cunku her durumda, ayni evde yasamak ve ayri evlerde yasamak cok cok farkediyor aile icinde.

    gelecek guzel gunleri, evini esyalarini , sevgilinle geciregin guzel gunleri dusun ve odaklan, yapmadigin sey mi , calis ve hallet bu sene sinavlari. guzel haberlerini bekliyorum.
    sevgiler
  4. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  5. geranio

    geranio ... Pro Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2012
    Mesajlar:
    1.920
    Beğenileri:
    102
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Cevabın için çok teşekkürler. Çıkmazda değilim yapabileceğim çok şey var ancak gücüm yok, yaşama sevincim yok. Dışarıda böyle değilim ama bu ev tüm enerjimi alıyor sanki. Ailemdeki maddi sıkıntılar dışında manevi sıkıntılar da çok fazla. Birbirine tahammül edemeyen iki ebeveynim var. Evet bizi tabiki seviyorlar ama birbirlerine karşı sevgileri saygıları yok bu yüzden çok eksiklik duyuyorum mesela. Hoş bizi sevselerde sevgilerini göstermiyorlar o da ayrı mesele. Neresinden tutulsa de elinde kalacak tipte bir ailem var ne yazıkki.

    Umarım toparlayabilirim kendimi tek istediğim bir an önce bu evden gitmek.
  6. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  7. geranio

    geranio ... Pro Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2012
    Mesajlar:
    1.920
    Beğenileri:
    102
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Kimse yazmadı o kadar mı umutsuz vakayım:KK43:
  8. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  9. elifyesiller

    elifyesiller Aktif Üye Pro Üye

    Katılım:
    1 Aralık 2011
    Mesajlar:
    4.769
    Beğenileri:
    5
    Ödül Puanları:
    38
    Özel Mesaj At
    canım sana tavsiye edebileceğim tek şey bir an önce derslerine asıl okulunu bitir ve kendi ayakların üzerinde dur bundan başka bir yolun yok gibi gözüküyor yaşadığın şeyleri o kadar iyi anlayabiliyorum ki çünkü bende aynı şeyleri yaşadım sayılır bizde sorun babam ben 2 yaşındayken vefat etti ve biz babaanne ve dedemin yanında büyüdük annemle hiç geçinemiyorlardı hep sığıntı gibi yaşadık ama çok şükür Allah a o günler geride kaldı ben 29 yaşındayım evlendim kendi mesleğim var kısacası kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum sana da tek tavsiyem bu olur
  10. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  11. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    105
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Herkesin hayatta yasadiklari ve sinandiklari durumlar ayridir, fakat benim de hikayem sana benzer... Ben ne yaptim biliyor musun? Hic birseyi umursamadim ve kendi hayatimi kendi ellerimin icine aldim... Sen yine bir bakima sanslisin, bunca kargasanin icerisinde universite okuyorsun ve 1 sene gibi az bir zamanin kalmis. Benim oyle bir sansim da yoktu malesef ki, universite okuyamadim aile kargasasi yuzunden...

    Ama iyi bir is buldum, guzel maasim oldu. Parami biriktirdim, babamin umursamadigi annemi emekli ettim. Sonra sevdigim adam ile evlendim. Butun herseyimi kendim yaptim.. Herseyimi kendim aldim. Kisaca kendi hayatimi kendim kurdum, hic kimseden birsey beklemeden. Cok bunaldigimda psikiatriste ben de gittim, ama ilac kullanmadim. Sonucta en buyuk ilac kendimiziz aslinda. Senin hayatini senden baska kimse degistiremez ve sekillendiremez. Senin yapman gereken tek sey, hayatina sahip cikmak ve koyvermemek. Yoksa ilerde yasadigin zorluklar seni guclendirecegine, pismanliklarin haline gelebilir, buna musade etme!

    Umarim yasadiklarin seni hep guclu kilar... :KK34:
  12. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  13. geranio

    geranio ... Pro Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2012
    Mesajlar:
    1.920
    Beğenileri:
    102
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Eskiden o kadar güçlüydüm ki aile içindeki durumu bilenler şaşardı bana hayran kalırdı herşeye rağmen hayata asılmama... Ama o geranio çok uzaklarda kaldı sanki. Kendime inancım bitti bütün bunlar hiç bitmeyecekmiş gibi gelmeye başladı. Kafam o kadar dolu ki yaşadıklarımla yeni şeyleri almamaya algılayamamaya başladım. Hep bi soru var aklımda neden böyle? Yani evet her ailede sorun olabilir ama ben güzel bi yanlarını bulamıyorum nedense...
  14. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  15. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    105
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Anlattiklarina istinaden soyluyorum, `neden boyle` diye sorgulanacak bir durum yok. Belli ki annen-baban durumun farkinda bile degiller. Onlar kendi dunyalarinda cocuklarina verdikleri mutsuzlugun ve kayginin farkina varmadan hayatlarini yasamaya devam ediyorlar. Benim de en kizdigim durum bu. Ebeveynler bazen cocuklarina karsi farkinda olmadan cok acimasiz olabiliyorlar.

    Evet ben de annemi-babami cok seviyorum. Fakat bana yasattiklari aklima gelince ofkelenmeden edemiyorum. Evlenirken bile yalnizdim, dahasi var mi? En onemli en ozel gunumde bile...

    O yuzden bir seyi biliyorum ki hayattaki tek gercek kendinsin. Bir insanin hayata geldiginde muhtac oldugu 2 sey vardir, annesi + babasi. Bu belli bir yasa gelene kadar boyledir. Kendini koruma altinda, guven duygusu icinde hissetmek istersin, bu her insanin ihtiyacidir. Ben bu duyguyu yillar once kaybettigimden dolayi, hala bile gerektiginde kendimden baska kimseye guvenmem. En basit seyde bile, kendime olan guvenim once gelir... (buyuk konusmak gibi olmasin, fakat hayatta bazi seyleri yasayinca anliyor bunu insan)

    Tek yapman gereken kendine biraz daha guvenmen. Olanlarin farkinda olup, uzaktan bakman. Derslerine asil, ondan sonar guzel bir is bul, maddi ozgurlugunu eline al. Zaten maddi ozgurluk gelince inan bana hersey daha cok kolaylasiyor. Ama hemen evlenme. Tavsiyem biraz ayaklarinin uzerinde dur, bir bocalamadan cikip digerine atlama!
  16. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  17. nazlideniz

    nazlideniz Aktif Üye Üye

    Katılım:
    4 Temmuz 2013
    Mesajlar:
    2.277
    Beğenileri:
    445
    Ödül Puanları:
    83
    Özel Mesaj At
    Hayat herkese dönem dönem sıkıntılar yaşatır.Senin ki de sıkıcı bir durum ama çok büyüteceğin birşey değil.Her ailede her evde senin yaşıtlarının yaşadığı benzer şeylerde var.Çoğunluğumuz o yaşlarda aileyle çatışmışızdır.Herbirimizin anne babası da bizi anlayacak insanlar değildir.Bizden sonra ki nesil anne baba konusunda daha rahat olacak.Çünkü eğitim,sosyal imkanlar ve teknoloji aileleri bilinçlendiriyor.Eskiler eğitimsizdi.Çoğu yokluk geçim sıkıntısı çekmekten çocuklarıyla ilgilenmedi.Şimdiki nesil az çocuk yapıyor ve hem çocuğu hem kendi eğitimi için çaba sarfediyor.Bugünlerde gelir geçer.Çok büyütme kafanda.Ailen sonuçta.Erkek arkadaşın,kocan dahi olsa aileni fazla anlatma.Senin yapman gereken OKUMAK OKUMAK OKUMAK ve oul bittikten sonra evlenmeyi kesinlikle düşünmemek.Mesleki kariyer yap,ekonomik özgürlüğünü kazan,olgunlaş ve evlenmeyi o zaman düşün.
  18. 22 Ekim 2013
    Konu Sahibi : geranio
  19. sedaecrin

    sedaecrin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Aralık 2011
    Mesajlar:
    5.754
    Beğenileri:
    38
    Ödül Puanları:
    48
    Özel Mesaj At
    Evde sorunların olması çok kötü insanı ister istemez yıpratıyor zor bir süreçtesin canım.Senin yapabileceğin tek şey kafana fazla takmamaya çalış düşünme elde değil belki biliyorum ama az düşünmeye çalış kafanı dağıtmaya çalış mesela.Derslerin sıkı sıkıya sarılabilirsin mesela.kardeşlerinle,arkadaşlarınla,erkek arkadaşınla vaktini geçirip kafanı dağıtmaya çalış canım.Artık ailenin huyunu değiştiremessin ne kadar istesen de o yüzden sen daha fazla yıpranmadan fazla düşünmemeye ve kafanı dağıtmaya çalışmalısın.
Benzer Konular: Akıl verin
Forum Başlık Tarih
Bir derdim var : ( Lutfen bi akıl verin :( Cuma 11:02
Bir derdim var : ( ailem sevdigim insanla razi olmuyo bi turlu akil verin kizlar cok kotuyum.... 12 Ağustos 2014
Bir derdim var : ( akıl verin.:( 12 Ağustos 2014
Bir derdim var : ( evli ablalar nolur bi akil verin 12 Ağustos 2014
Bir derdim var : ( Bi akil verin lutfen :( 8 Ağustos 2014