Aklım FİRARİ Ruhum KAÇAK!!!

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve KarKralicesi tarafından 14 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    14 Şubat 2008
    Konu Sahibi : KarKralicesi
  1. KarKralicesi

    KarKralicesi hoppppp Gümmmm (: Pro Üye

    Katılım:
    16 Eylül 2006
    Mesajlar:
    23.292
    Beğenildi:
    17.140
    Ödül Puanları:
    488
    Suskunum…

    Tüm acım tüm isyanım tüm feryadım
    tek bi kelimeye nasılda sığabiliyor hayret!


    Canım yanıyor parça parça bölünüyor içimdeki kök hücrelerim

    Kalbim saklı haznesinden kurtuluyor da atıyor kendini bedenimin boşluğuna

    İstila var herkes bi parça kopartma derdinde
    Geriye kalanlar hurdacının eskicinin bile almayacağı kadar virane enkaz
    olacak biliyorum…

    Suskunum hiç bir şey yapamıyorum

    Elinden oyuncağı alınırken karşı koymaya çalışan bi çocuk edasından
    kurtulalı çok oldu
    Tepindim ağlamaktan haykırmaktan yerle bir ettim ortalığı da
    Ne oldu…
    Hiç bir şeyim geri verilmedi bana benim olan ne varsa…

    Ağlamak çığlık atmak bağırmak tepinmek nafile
    hiçbir işe de yaramıyor
    Giden zaten aklına gitmeyi koymuşsa kimse o gideni geri döndüremiyor
    Yada onun
    Senin oyuncağın olması onu dünyalar kadar çok sevmen bu mahkemelerde hafifletici sebep yerine bile geçmiyor…

    Bu yüzden suskunum aklı başında bi suskunluk aklı firarda bir yürek için çok da akıllıca sayılabilir…
    Belklide en büyük isyanım bu belklide tek çıkar yolum
    Neden bilmem ama içime kapandım dışarıda bi dünya yıktım içimde bi dünya kurdum
    Evimin kapısına da yazdım

    Bunalıma gittim biraz zor dönerim…

    Herkesi uzaklaştırıyorum kendimden beni seven herkesi
    sevmeyen istemeyen her kim varsa ben istemesem de zaten beni terk etti…

    Mutlu bir gelecek kurma hayallerim vardı

    bir gecede kurulan bir gecede yıkılırmış

    Peki o zaman benim dünyam neden her gece
    tekrar tekrar yıkılıyor..

    Zorlamı ittim ben kendimi bu yola
    Zorlamı aklım almıyor dışardan gördüğüm ben içimdeki beni karşılamıyor
    yada olmayı hayallettiğim düşlediğim beni
    çok gerilerde bıraktım
    Tek çıkar yol diye bişey kalmadı
    Çıkar yol benim çıkmaz sokaklarımda geri dönüş umudumdu

    Geriye dönemiyorum
    İleriye gidemiyorum

    Kaldım bu soğuk duvarlarda ellerim başımın arasında
    Sesim çıkmıyor ağlamak nafile dedim ya
    Suskunluk en büyük ceza hem bana hem etrafıma…
    Ders almayı bilseydim yaşadıklarım benim kulaklarıma küpe olabilseydi yada ben bu başı taşlara vursaydım da şu yaptığım hataları yapmasaydım

    Kader mi
    Kısmet mi
    Yaşanması gerekli mi
    ????

    Eğer öyleyse amenna
    Ama canım yanıyor anla bi yol lazım bana yada yada
    Annem kızmasın ama
    Bıçak getirin makas getirin kesin beni bu hayattan. Ne bu hayata ne bu bedenene bana ne sana ne yaşadıklarıma daha fazla dayanamaz bu yüreğim…

    Aklım firari Ruhum kaçak…



    [​IMG]