Aleda / Kendi Şiirleri

Konusu 'Kendi Şiirleriniz' forumundadır ve EU3 tarafından 1 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    1 Şubat 2008
    Konu Sahibi : EU3
  1. EU3

    EU3 Guest

    Evimin önünden geçtikçe sen,
    Yosun kokardı perdelerim
    Bir iyot kokusu yerleşirdi genizime
    denizi hissederdim tenimde gün boyu,
    dalga dalga köpük köpük.
    Soğuktan buz tutmuş ellerim,
    benden sakındığın sıcak ellerini arardı.
    Bana en çok yakıştırdığın rengin her tonunu deneyip,
    yapışırdım pencereye saatlerce,
    Aynı sabır,aynı tebessümle...
    Şarkılar uzaklığını bir kez daha yüzüme vurur
    ,gözlerinde ağlardım beklettikçe
    Oysa hiç dönüşü olmayan bir yolda çoktan kaybetmiştim rengimi.
    .......
    İyot kokulu tenin kaldı burnumda sadece,bir de içimdeki o deniz bugünlerdeBir ALEDA...
    yerimseniben
     
  2. 1 Şubat 2008
    Konu Sahibi : EU3
  3. EU3

    EU3 Guest

    Sanki benim aynalarım göz gözü görmüyor şu saatlerde.Daha düne kadar içimi yakan,
    gözlerimi yaşlara boğan hersey,her ne varsa nasıl da sakince geçip gittiler uykularımdan bir anda.
    Seviniyorum,belki de uzun zamandır beklediğim bir sükunetti bu.Sonlandırılması gereken bir ilkti delicesine,saçmacasına...
    Herseyi oldugu gibi anılarımda bırakmayı gercek bir olgunlukla kabullendim.Ne tuhaf,yalnız da hissetmiyorum kendimi artık.
    Kontrol altında tutulmaya calısılırken meger ben hep kontrolumu kaybetmisim,öyle safca.
    Kabullenemediğim her ne varsa kabullenerek dünüme çivilemeyi idrak ettim.
    Öyle ki ağladıgım üzüldüğüm şeyler çok farklılastı,gözümde yüreğimde farklılaştı hersey...
    Değerlerimi yitiren bir sevgi ugruna içimi sızım sızım sızlatan 'o' eminim ki yarınımda olmayacak.
    Yüreğimi kıpırdatan o şey gözyaşlarımı kıpırdatıyor artık.Ne kadar kısa sürdü güneşimin batısı,ben hiçbirseyi bu kadar kısa sürede kış yaşamamıştım.Beynimi donduruyor hersey düşüncelerimden uzak,yürek düşüncelerimden
    çoook uzak!
    Gerçek oldugunu sandıgım hersey ne kadar da sahteymis oysa.
    Hiçbir olumsuzlugu bu kadar kısa zamana sıkıstırmamıstı kimse,beynimi ise hiçbir karar... hislerimden hisleri,yüreğimden ve beynimden akıp gitti bir anda ..
    ben hep aynı gülen dudaklarımla dönüşünü beklerken, o beni bugünkü dönüşsüz kararlarıma zorlayan yollardaymış,bilmiyordum.
    ....
    Dondu...İçimde dondu bir bir gözümün önüne getirdiğim bekleyislerim..insanı yıkan işte bu!
    Bu saçmalıklarmıs,benim için doğruydu oysa.
    Beni gören aşkıma ağlıyorum sandı hep.Oysa ben ağladıgım gün ve gecelerime,kayıtsız sartsız onun benim olduguna inandırdığı,
    inandığım zamanlarıma ağlıyorum.İşte böyle çıkmazlarda ben güzel mavimi (annemi) daha cok özlüyorum.Ama yeneceğim,yenmem gereken bir savaş bu
    yenilirsem anneme yenilirim,
    yenilirsem gururuma...yenilirsem hakettiğime inandıgı ihanetlerine...özlerken onu, o kadının
    yanık çıplak omuzundaymıs bası, işte ben yenilirsem o çıplak omuza yenilirim.
    ALEDA:1no2:
     
  4. 1 Şubat 2008
    Konu Sahibi : EU3
  5. EU3

    EU3 Guest

    Fotoğraf sessizliğinde dünler.Deklanşörüne basılmamış günlere gebe gidiyorum öylece.
    Düşündüm de düşün içerisinde kayboluşlarımı,düşmekten söz ediyordu titreyen bacaklarım.Gitmiyordu bu ince çizgide adımlarım.Bu koskoca şehirde bir üzüm tanesi gibi hissettiğim de oldu kendimi.Soğuk sarı duvarlarımın ötesindeki ruhsuz canlıların gülüşünce tükettiğim iyiniyetlerim de!
    Ama artık bir damlanın incecik iplik yolunda yürümeyi,minicik çiçeklerimi alıp giden inandıklarımdan öğrendim ben.
    Mutluluğun aranmayacağını,heryerde ve herkeste görünmeyeceğini de!MUTLULUK benim!içimdeki güneş bunu biliyorum sadece.Sadece o kadar!
    Uzaklığın anlamı gibi adın.Bu gidecek olmandan sanırım.Sen orada kalsan da ben bir yol üstü meyhanesinin sen koktuğunu düşleyebilirim.Bir kızıl güvercinin çırpınan kanatlarından anlam da çıkarabilirim.Yakışan renginle otururken sen karşımda aslında hiç sevmediğim “beyaz”ın bana anlamlı geldiğini de kabullenebilirim.Karşımdaki sandalye boş olsa da bir dilim tiramisuyu yine sen varmışsın gibi iki çatalla paylaşabilirim.
    Bilmiyorum yüzümün ne kadar eskidiğini gözlerinden.Bir beyaz gökyüzü kadar inandığım sözlerin var ve sevdiğim gülüşünde zaman.Bir o kadar uzak, bir o kadar yakın,bir o kadar sonsuz,bir o kadar da değişken renginle.Sen söylemeden bildiklerimide boşver artık!
    Bir dönüş yolculuğunda dinlediğin sabah şarkısı gibi karanfiller açsın gözlerin,ve burnunda hep o kokusu….
    :sm_cool:ALeDa