Anlatamıyorum..

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve pentagram tarafından 8 Kasım 2009 başlatılmıştır.

    8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  1. pentagram

    pentagram Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ekim 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    bitmiyor gene gelgitler.
    nelerden geçiyorum nelerden kalıyorum belli değil. bir yoldayım yorgun argın devam ediyorum bir şekilde. bazen durasım geliyor, duruyorum bakıyorum ardımda bıraktıklarıma, geçtiğim yola. bazen düzleniyor yol bazen taşlı dikenli oluyor.
    kendime bakıyorum ayaklarım dizlerim kan revan içinde. yaralanmış her bir tarafım.
    bir ağaç buluyorum kenarlarda bi yerlerde biraz soluklanmak için. deprem oluyor sonra. yer gök sallanıyor yüreğimde.
    bir ses geliyor inceden kalk daha yolun bitmedi diye. düşüyorum gene yola. bakıyorum ne ucu var ne içindekiler belli öyle belirsiz birşey. adım attığım anda bir kaya çıkıp duruyor önümde. kıramıyorum. etrafından dolaşsam diyorum bir kaya daha çıkıyor önüme.
    ve anlıyorum ki duyulan her sese kulak verilmemeli. ne yollar bitiyor ne bu akan kan diniyor.
    ben yine sürgünde. ama ben bir türlü anlatamıyorum yüreğimde kopan kasırgaları. kocaman bir buz dağı oturdu yüreğimin ortasına ruhum inceden üşüyor ve ben anlatamıyorum nasıl bir cehennem ateşinde buz tuttuğumu..
     
  2. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  3. pentagram

    pentagram Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ekim 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    inceden nağmeler söylüyorum yüreğimden.
    sanırım biraz kırgınlık, biraz da yalan ayrılıklar var içinde. sebebi belli olmayan nedenler demeti yaptım. aklımda cevabı belli sorular, ben yine arayışta.

    yaralıyım evet. ne zaman bir limana sığınsam çaldılar bi parçamı. kırık dökük kaldı bi taraflarım. ağır yaralandı gemim. eksik kaldı hep bişeyler. kayboldum umut okyanusunda. pusulamı da çaladılar sonra. sürüklendim her kopan fırtınada.
    yorgun düştü sonra hayallerim. demir attım ucu olmayan belirsizliklere. bekledim umudu olmayan bir umutla. belki birileri yanan fenerimi görür de gelir diye.
    kaç zaman geçti saymadım asırları. can kazanımdan çürümeye başladı çelikten duvarlarım. bir baktım dümenimi de çalmışlar. şimdi ne demir atacak bir gemim ne de devam edecek pusulam var. kör oldu yarınlarım.
    yine inceden bir ses var yüreğimde. yorgunsan, dinlen. düştüysen, bekle. üzgünsen, gülümse kimse görmesin gözyaşlarını. yağmur elbet yağar bir gün. her gecenin bir sabahı mutlaka vardır. geceler karanlık ta olsa ay onu aydınlatır.
    sonra anladım ki. bir insanın herşeyi çalınabilir ama umudu çalınırsa işte o zaman son duraktır.

    galiba ben artık bu yolun sonundayım.

     
  4. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  5. nadya83

    nadya83 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2009
    Mesajlar:
    890
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    şiir gıbı yazmıssın :nazar:
     
  6. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  7. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    Tam işte şu an bu ruh halindeyim,gözlerim yaşlar içinde okudum:gitme:
     
  8. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  9. Princess

    Princess Guest

    bu kadar güzel anlatılabilirdi.
    beni de yazın bu ruh halinde olanlara...


    sonra anladım ki. bir insanın herşeyi çalınabilir ama umudu çalınırsa işte o zaman son duraktır.
    galiba ben artık bu yolun sonundayım.
     
  10. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  11. KiymiziAba

    KiymiziAba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    5.831
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    güzel anlatmışsın :lepi:
     
  12. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  13. BinbirRenk

    BinbirRenk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Şubat 2009
    Mesajlar:
    3.421
    Beğenildi:
    306
    Ödül Puanları:
    153
    Alıntı mı, kendi duyguların mı?
    Altına bir şey yazmamışsın.:kahve:
     
  14. 8 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  15. pentagram

    pentagram Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ekim 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    alıntı değil. hissettiklerimi yazdım.
     
  16. 9 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  17. pentagram

    pentagram Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ekim 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    neden susmak hep kabullenmek anlamına geliyor ki. bende susma hakkımı kullanıyorum uzun zamandan beri. zamanında o kadar çok konuştum ki şimdi konuşmaya kelimeler bulamıyorum. konuşsam her sözüm kurşun gibi delip geçecek kadar güçlü. ve bumerang gibi dönüp dolaşıp beni vuracak. bunu göze alamıyorum. yaralarım var çok ağır geçmek bilmiyor. her geçen zaman diliminde biraz daha kanıyor yaralarım. kan kaybım çok fazla. bu yüzden mucizeler istiyorum. gerçekleşmesi mümkün olmayan mucizeler çünkü beni ancak küçük bir mucize geri döndürecek.
    çıktığım bu yolun geri dönüşü yok artık. sadece durdum bekliyorum. iki yol var önümde birisi uçurum diğeri belirsiz, sonunda ne var bilmediğim bir belirsizlik. bir adım atsam ya düşeceğim yada kaybolacağım.
    ne kabuslar bitiyor ne bu yangın. içten içe tükeniyorum. pişmanlıklarım tavan yapmış durumda. gelenler gidenler saymıyorum artık kimseyi. her gelene kendimi anlatmayı, her gidene yas tutmayı bıraktım. artık öylesine yaşıyorum. hani bir rüzgar çıksa direnmeden savrulacağım.
    sanki içimde vampir yaşatıyorum. iliğimi kurutuyor. bir bilsem geriye dönmenin bir yolunu herşeyimi veririm. hoş verilecek ne kaldı ki. ben diye birşey kalmadı ortada. her giden bi parçamı aldı da gitti. kalbim bile parça parça. kırıntı bile kalmadı. zaten inancım da kalmadı. aslında bende bana ait hiç birşey kalmadı. ne varsa çaldılar birazını da ben verdim..
    erken vazgeçtim ben. çok erken vazgeçtim herşeyden.......
     
  18. 9 Kasım 2009
    Konu Sahibi : pentagram
  19. pentagram

    pentagram Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Ekim 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    bir sabah uyansam baksam etrafıma bilmem kaç asır öncesinden hayatımın bir noktasından yeniden başlasam. kabusmuş desem bütün bu olanlar, geldi ve geçti uyandım desem sonunda. huzurlu bir nefes alsam. bugüne kadar hiç yapmadığımı yapsam.
    üzerimde onlarca insanların ahı, yüreğimde sönmeyen bir cehennem, ruhum taşıdığı ruhlar yüzünden azapta.
    insan cehennemde yanmaz mı.? ben yanmıyorum aksine bütün yüreğim buz tuttu ruhum üşüyor. öyle bir üşüyor ki içime güneş doğsa ısıtamaz.
    acıyorum çok fazla hem de.. bu kadar acı fazla diyorum bir çığlık kopuyor vicdanımdan. depremler oluyor, kasırgalar kopuyor, cehennemlerim tutuşuyor ve bu cehennemim tek bir günahkarı var ben.. şeytan bile benim kadar azap göremez..
    hani filmlerde olur ya vampirler vardır kan emerler sonra o insanlar da vampirleşir.. bende aynıyım işte.. içimde bir vampir.. geleni yok ediyor.. içten içe kemiriyor beni..
    ama ben anlatamıyorum..