Anlatmadan Edemeyecegim....

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve souvvenir tarafından 19 Kasım 2013 başlatılmıştır.

    19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  1. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    106
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Herkese Merhaba,

    Son zamanlarda sorunlarimi paylasmaktan kacar oldum aslinda. Nereden baslasam, nasil konuya girsem bilemedim. Bir cogunuzun bildigi kadariyla hamileyim, yaklasik 4 aylik. Rabbim insallah saglikla kucagima almayi nasib eder, su aralar tek dusundugum sey bu diyebilirim...

    Esim ile problemler yasamaya hamile kaldiktan 2 ay sonra basladik. Aslinda oncesinde de varmis problemlerimiz de, benim fark etmem bu kadar zaman almis...
    Zaten onda bir anne-baba duskunlugu evlendikten sonra basgostermisti... Evliligimizin ilk baslarinda bunu umursamamaya calistim, o da benim gibi evlilige yeni hayatina alismaya calisiyor diye dusundum. Esimle tanistigim ilk gunden bu gune kadar ne maddi ne de manevi anlamda ona kulfet olmadim. Zaten calisan biri oldugum icin (su an calismiyor olsam dahi gelirim var) maddi acidan daima kendi ihtiyaclarimi kendim karsiladim. Kisacasi - kendi kendine yetebilen bir insan - oldugum icin maddi manevi esimi yormadim. Ama simdilerde goruyorum ki, bu kadar kendine yetiyor olmak iyi birsey degil... Erkekler alisiyor ve zamanla hic bir seye ihtiyacin olmadigi kanisina mi variyor acaba?

    Ailesine gelince, daha onceki sohbetlerimden az cok bilenler bilir... Kayinvalidem ve kayinpederim enteresan insanlar. Ikisi de agizdan cikanlari bilmeyen insanlar diyebiliriz. Ilk tanistigim gunden gecen aylara kadar saygida ve sevgide kusur etmedigime adim gibi eminim. Yeri geldi beni cok kirdilar, yeri geldi hakarete varan cumleler dahi kurduklari oldu, fakat ben yine de kendilerine saygisiz davranislarda bulunmadim. Esimin hatridir, annesi babasidir, yarin oburgun daha buyuk problemler yasanmasin diyerek hep sustum... Kendimi ezdirmedim o ayri, ama yine de saygisiz davranislarda veya sozlerde asla bulunmadim... Biraz biraz mesafe vererek cozdum sorunlarimi... O yuzden bana pek yaklasip laf soyleyemiyorlar... Ama esim vasitasi ile bir cok huzursuzluga sebebiyet veriyorlar malesef...

    Kendi aileme gelince, babam yurtdisinda, annecigimde yalniz yasiyor. Ben evlendikten sonra bir hayli sarsildi, yalnizlik ona zor geldi. Fakat okadar sorun yasamasina ragmen - kan kusar kizilcik serbeti ictim derim misali - bana hissettirmemek icin elinden geleni yapti. Ne evlilik surecimde ne de evlendikten sonra hic bir seyime hic bir sekilde karismadi. Misafir gibi geldi gitti evime. Klasik kiz annesi misali, aman annesi ne cok geliyor demesinler, kizinin evinden de cikmiyor derler, huzurunuz bozulmasin, bak ne cok karisiyor demesinler, yanlis anlamasinlar vs. derken gunler boylece gecti gitti... Ve yine anliyorum ki, bu da en buyuk hatalardan bir tanesiymis... Ne olursa olsun, anneyi uzakta tutmak (benim istemim disinda olsa dahi) hicte faydali olmuyormus. Yalniz ve sahipsiz saniyorlar insani... Babamin uzakta olmasi da cabasi tabii ki...

    Ve gelelim butun bu anlattiklarimin uzerine yasadigim sorunlara. Zamanla birseyler kafamda ve icimde birikmis bunlari anliyorum... Aslinda en basa sarsam anlatacak cok sey var... Fakat o kadar vaktinizi almak istemiyorum...

    Esim, biz nisanli iken ailesinden cok muzdaripti. Etrafinda gorenlerde anlatiyordu, annesi babasi ile devamli sorun yasiyormus. En buyuk sebeplerinden bir tanesi de bizim evlenememizdi. Nisan tarihimizden nikah tarihimize kadar hersey bir sorun yumagi icinde gelisti zaten. Bir turlu tarihler belirlenemiyordu... bunlarin en buyuk sebebi de sevgili kayinvalidemdi, 3 sene ciktigimiz ve 30`lu yaslarda oldugumuz halde kayinvalidem "daha cok erken degil mi" gibi cumleler kurmuslugu vardir.... Annem hala der kayinvalidem icin `o kadin seni istemedi, adim gibi biliyorum her hareketinden belliydi, ah be kizim...` der ve ic ceker... Ben cok umursamadim tabii ki bunlari, sonucta ben esimi seviyordum ve onunla yasayacagim hayat benim icin daha onemliydi... Nasilsa her zorlugun ustesinden birlikte gelirdik... (Birden gecmis zaman kullandigimi fark ettim, artik onemini mi yitirdi acaba? :KK31:)
    Butun kotu sureclerimizi atlattiktan sonra esimde bir degisim oldu, evlendik ve kiz cepte havasina girdi saniyorum. annesi babasi birden (ki o kadar ailesi ile buyuk sorunlar yasayan adam) can ciger kuzu sarma oldular. Hayir elbetteki anasi babasi ile kotu olmasin, aralari daima iyi olsun, buna dair bir lafim, bir zorum yok... Ama birden ne oldu da butun hersey kaostan toz pembeye donustu onu anlamis degilim... ya da nicin bana boyle yansitildi?? :KK31:

    Hamile kaldigimi ogrendigim gun ikimizde havalara uctuk. Evleneli zaten 1 sene olmustu, artik ben birseylerin durulduguna, Yavas yavas duzene girdigimize, esimin evine bagli, beni dusunen her kosulda tam anlamiyla yanimda olduguna inandigim donemdi. Fakat ne olduysa ben hamile kaldiktan sonra oldu zaten... Ilk once esimle daha onceden ayarlamis oldugumuz tatilimize gittik, daha yeni hamileydim... Yolculuk esnasinda nahos seyler yasanabilirdi, doktorum oyle demisti, fakat yolculugu rahat gecirmem icin dinlene dinlene gitmemiz gerekiyordu. Nitekim oyle bir yolculuk yaptik...

    Tatil koyunde 6 gece kaldik, sonrasinda kendi akrabalarima gectik, orada da 3 gun kaldik ve Istanbul`a donduk... Butun bu tatil surecinde Sabah aksam bikmadan kayinvalidem ve kayinpederim bizi aradi... Esim telefonlarda gecirdi tatilini diyebilirim... Bir kere bile beni sormak yok! Nasilim iyi miyim hamileligim nasil gidiyor, pek umursamadilar...

    Tatilden donduk hemen doktora gittik, kalp atislarini duyduk. Icimiz rahatladi, daha ufacikti ve risk hala vardi. Bu arada tatilde bir kanama yasamistim, ama doktorum yerlesme kanamasi oldugunu cok fazla kafama takmami gerektiren bir durum olmadigini soylemisti ve icim rahatlamisti. Yine ilk doktor muayenemden sonra kayinvalidem ve kayinpederim bir kere bile beni aramadilar.
    Ilk doktora gittigimden bugune kadar her randevumdan haberleri var. Cunku esimi Sabah aksam arayan tipler. Bir anda ne oldu bilmiyorum, nerden firladi bu ucu bucagi gelmeyen evlat sevgisi... Hamile kalmam nasil bu kadar insanlari etkileyebilir. Hayir zaten evleneli 1 seneyi asmis, artik ogullarinin evil olduguna coktan alismalari gerekir... Nedir bu duskunluk... Hani bende bir ana-babanin evladiyim... Benim annem bu kadar arayip beni sorgulamaz... Neyse, doktor randevularimdan haberleri oldugu halde ve her Sali aksamlari onlara yemege gittigimiz halde, ne gittigimizde muhabbetini actilar, ne de randevu sonralarinda beni arayip `ne yaptin, nasilsin, tahlil sonuclarin ne oldu, bebek nasil, bir SIKINTI var mi` diye sordular... Hic bir sekilde onlardan ilgi ve alaka yok... Sadece esimi arayip (genelde benim duymadigim ve gormedigim zamanlarda) bilgi aliyorlar o kadar...

    Asil yasadigim soruna gelince... Beni arayip sormamalari cok umrumda degil, zaten artik onlarla gorusmuyorum. Bu zamana kadar yeterince yuz verdigime inaniyorum. Su anda bana gostermis olduklari tavir ve davranislari hak edecek birsey yaptigima da inanmiyorum. Onlar bu sekilde davrandiklari surece, bende kendilerine farkli davranmayacagim zaten. Saygisizlik yapan veya saygisizca konusan bir insan degilim, zaten yapimda yok, ama bu kadari da fazla diyorum artik... Ben mesafe kurmakta cok gecikmisim malesef... :KK31:

    Esim annesi veya babasinin kendisini bu kadar SIKLIK ile aramasindan kesinlikle rahatsiz degil. Tam tersine, bize kim gelmis, kim gitmis, nereye gitmisiz, ne yapmisiz, ne yemisiz, ne icmisiz herseyi anlatmayi tercih ediyor... Ben bunu fark ettigimde deliye dondum... Kiz halim ile hic bir sekilde annem ile boyle diyalogum olmamistir. Evlilik surecim ve evlendikten sonra dahi bir sorum oldugunda bile anneme yansitmamisimdir kendim cozmusumdur. Kisaca benim evim 4 duvardan olusuyorsa, yasadigim hersey bu 4 duvar icerisinde kalir. Gelen giden yedigim ictigim sorunlarim sevinclerim, her ne varsa bu duvar icerisindedir ve disindakileri ilgilendirmez... Benim hayat gorusum bu sekilde... Esim ne zaman bu hale geldi? Yoksa hep boyleydi de ben mi gormedim? Aslinda kayinvalidemin bir kac lafindan anliyordum, icimden nereden biliyor bu kadar seyi diyordum, fakat bu kadarini tahmin etmiyordum dogrusu... :KK31:
    Ben anlamadim bunlari.... Ne yapacagimi da sasirmis vaziyetteyim...
    Kizdim, sinirlendim, kavga ettim olmadi... Guzellik ile konustum olmadi...
    Simdilerde biraz biraz durulmaya basladik gibi sanki, sebebi de esime mesafe koymaya basladim, mesafe koydukca da bu sefer esime karsi soguk olmaya basladim... Elimde degil, yaptiklari, tartismalarimizda dedikleri, hele ki bizim ozel hayatimizi kendi ailesi ile paylasmasi aklima geldikce sinirlerim zipliyor.... Hangi kadin bunu Kabul eder ki?

    Simdi siz soyleyin, haksiz miyim? Sinirlenmekte kizmakta haksiz miyim? :KK31:

    Kayinvalidemler ile gorusmeme kararini zaten onlarin tavir ve hareketlerinden sonra ufak ufak kafamda oturtmaya baslamistim. Ama en buyuk sebeplerinden bir tanesi ise bu sorunlar yasandiktan sonra ilk gitmek istemedigim sali gununde, esim annesini aradi. Telefonumuzda sorun oldugu icin megafon ile konusulabiliyor sadece... Benim icin bir avantaj oldu desem yeridir. En azindan esimin dediklerine kayinvalidemin tepkisini duymus oldum. Telefon gorusmesi soyle gecti... (Naber nasilsin faslindan sonra)

    Esim - Souvvenir bu aksam kendini iyi hissetmiyor, bende onu yalniz birakmak istemiyorum, o yuzden bu aksam gelemiyoruz yemege haberin olsun, kusura bakmayin. Baska zaman geliriz...
    Kayinvalidem- Aman oglum ne kusuru, asil siz kusura bakmayin biz sizi zorla getirtiyoruz zaten...

    Ben hamileligim boyunca ne bulanti ne de bir sorun yasadim, kayinvalidemde bunu biliyor... Verdigi cevaba bakar misiniz? Insan bir sorar hayirdir nesi var, bunca zamandir hamileligimde sorun yasamamisim, esim de kendini iyi hissetmiyor demis... Once bir ogren bakalim nolmus, ondan sonra laf sokacaksan sokarsin... :KK20:

    Biraz uzun oldu kizlar kusura bakmayin... Normalde bu tarz sorunlari kafama takip buyuten bir insan degilim. Ama sorunlar biriktikce icimde buyumeye basladi ve ben icinden cikamaz hale geldim malesef ki... Paylasma ihtiyaci duydum... Sabirla okuyanlar icin tesekkur ederim... Bende en azindan bir sekilde sistemimden cikartmis oldum... :KK31:
    Son düzenleme: 19 Kasım 2013
  2. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  3. Nehir1971

    Nehir1971 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    11 Kasım 2013
    Mesajlar:
    115
    Beğenileri:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Özel Mesaj At
    O kadar uzun o kadar uzun yazmışsınızki , ben iki satırdan sonra koptum . Daha öz net yazsaydınız ..
  4. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  5. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    106
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Biliyorum ve farkindayim uzun yazdigimin... Bazi sorunlar 2 kelime ile anlatilamiyor malesef ki... Bu saatte ancak bu kadari ile toparlayabildim... Daha da anlatamadigim bir cok sey var yazdiklarima ek olarak... Fazla biriktirmisim zannedersem...
    Okuyup okumamak tabii ki sizin tercihinize kalmis birsey... Yine de tesekkurler goz attiginiz icin....
    Son düzenleme: 19 Kasım 2013
  6. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  7. piskKo

    piskKo Ahirim sensinn… Pro Üye

    Katılım:
    19 Mayıs 2013
    Mesajlar:
    4.154
    Beğenileri:
    140
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    ne denir bilemedim ki:26: Allah sabır versin
    ailesinden bağları koparmanızı geçtim eşinizden soğumakta bile haklısınız bana göre
    erkekte niye karı gibi laf taşır yaaa hiç anlamamm
    koca bile karısına el kızı gözüyle bakıyorsa artık kaynanalar napsın
  8. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  9. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    106
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    :KK31:Bende sasirmis durumdayim... Nasil bir tavir almaliyim, ne yapmaliyim bilemedim... Babam durup dururken bir aksam aradi, daha esim gelmemisti eve "bir sorunun var mi? garip garip ruyalar goruyorum, sen ve bebek iyi degil mi" diye baya bir telaslanmis... Onu telkin ettim baya bir sure, sorun olmadigina inandirdim zar zor...

    Bu aksam yine aradi... En sonunda anlattim yasadigim SIKINTILARI, babamin cevabi bana karsi `sen onlara zaten cok yuz verdin kizim, neyse SIKMA canini, bir aksi durum olursa biz bakariz caresine... senin annen baban var arkanda hic merak etme" dedi biraz icime su serpildi...

    Anneme anlattigimda da, bebek bir dogsun bakalim ne olacak, erkekler genelde bebek olduktan sonra degisirler... Baktin degismiyor, alirsin cocugunu da gideriz yurtdisina, gorsun bakalim o zaman el mi yaman bey mi yaman dedi, $ok oldum... :KK53: Annem sakin ve kimsenin etlisine sutlusune karismayan bir kadin. Boyle bir tepki beklemiyordum ondan... Demekki anne olmak ile alakali bir durum diye dusunmekten baska birsey diyemiyorum... :KK31:


  10. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  11. Belissa

    Belissa ..geceden kalma gökyüzü.. Pro Üye

    Katılım:
    19 Ocak 2012
    Mesajlar:
    25.067
    Beğenileri:
    1.140
    Ödül Puanları:
    113
    Özel Mesaj At
    Zaman diyelim, her şeyi çözer.

    Kayınvalidelere göre evlenince erkek kıymetli oluyor zaten.
    Öncesinde saldı çayıra modundalar.
    Ne zaman ki ona bir rakip yani eş geldi o zaman değerini annlıyorlar. Ha tabi bu değer anlamak mı kıskançlık mı meçhul:KK6:
    Emin olun boşansanız annesi yine eski haline döner bence yani.

    Sizi hamileliğinizde aramamış vs zaten sizi düşünmüyor ki arayıp yalandan ağız yapsa ne olur yapmasa ne olur :KK14:
    Siz eşinize tepkinizi koyun, anlamasını sağlayın istemediğiniz şeyleri, belki sürekli başına kakarsanız daha yapmaz
    Yoksa erkekler anlamıyorlar kendi kendilerine.
  12. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  13. souvvenir

    souvvenir hoşgeldin oğlum Üye

    Katılım:
    5 Mart 2012
    Mesajlar:
    5.538
    Beğenileri:
    106
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    Yok zaten derdim yalandan ilgi gostermesi degil... Benim canimi SIKAN durum, bu kadar ilgisizlige ragmen hala benden onlara gidilmesi, bir sekilde ilgi gosterilmesi bekleniyor ya... Ona canim SIKILIYOR. Evlenmeden once ve evlendikten sonra onlara yapmis oldugum fedakarliklari bir bilseniz... Babamin ve annemin dedigi kadar var... aman arada sorun olmasin, aman iyi gecim olsun, esim mutlu olsun derken ben anlamadan onlara fazla yuz vermisim... Bende simdi simdi fark ediyorum...

    Dedigin cok dogru aslinda, evlendikten sonra evlatlari birden kiymete bindi.. Isin tuhaf tarafi, esimde ayni tepkide davraniyor onlara karsi... Hayir zaten anne - baba - evlat sevgileri olsun, gozum yok... Ama gozunu cikartmasinlar... Hersey dozunda iyi, ben bundan yanayim... :26:
  14. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  15. ztar

    ztar Benim Hala Umudum var.. Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    4.458
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Özel Mesaj At
    Once insaallah meleginize saglicakla kavusursunuz :KK16:

    Uzun olsa bile cok duzenli bir sekilde yazmissiniz. Daha da uzun olsaydi okurdum.

    Hamileliginizden oturu bu dusunceleriniz, bu sIkIntIlariniz iyice tavan yapmis olabilir.

    Hepimiz insaniz, kimin hayati dort dortluk ki? Bazen de oyle bir an geliyor ki gercekten hayatimizin sorunlarini gozumuzde daha da buyutuyoruz. Kesinlikle bu anlattiklariniz problem degil demiyorum, sadece su anda hem hormonal, hem psikolojik, hem de duygusal acidan epey bunalmissiniz. Haksiz da degilsiniz ayrica.

    Peki aynen buraya yazdiklarinizi soylediniz mi esinize? Esinize sogumussunuz ama size karsi olan direk tutumu nasil?
  16. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  17. piskKo

    piskKo Ahirim sensinn… Pro Üye

    Katılım:
    19 Mayıs 2013
    Mesajlar:
    4.154
    Beğenileri:
    140
    Ödül Puanları:
    63
    Özel Mesaj At
    insan ailesinin arkasında olduğunu bilmek güven veriyor tabi doğal olarak Allah başınızdan eksik etmesin
    babanız öğrendiyse durumşları zaten ara ara yoklicektır sizi olan biteni soracaktır..
    hatta damat beyin kulaklarını bir güzel çekse hiç fena olmaz azcık o da kayınpeder baskısı yaşasın
    herşey karışıklı ama bu hayatta değilmi önce bana sonra sana misalii..

    valla bende annenize katılıyorum yani katılmamak elde değil
    yurt dışına gitme imkanınız varsa hele çook güzel olur...

    sizinle evlenmiş evinizin hanımı yapmış hayatımı paylaşacağım kadın demiş
    ama sonra el gibi sizi bir kenara itip annesiyle maşallah kaynatıyorlar kazanları
    kocalığı geçtim vicdanları nasıl el veriyor yaaa...

    ben evli değilim henüz 3 yılım var daha ama yeminle artık çok korkmaya başladım evlilikten
  18. 19 Kasım 2013
    Konu Sahibi : souvvenir
  19. ztar

    ztar Benim Hala Umudum var.. Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    4.458
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Özel Mesaj At
    evlilik cok degisik birsey.

    Sanki bir hayati paylasiyor gibi degil de, siyaset yapiyor gibi de adimlarini iyice dusunmen gerekiyor herkese karsi. esine de , ailesine de. bende buna gicik oluyorum.

    bir de durum su ki biz kadinlar hep duygusal aclik yasiyoruz, ama ask aliskanliga birakiyor yerini yavastan, bu da canimizi sIkIyor.

    EVlilik kumardir. simdiden dusunup, kurcalamayin :KK34:
Benzer Konular: Anlatmadan Edemeyecegim
Forum Başlık Tarih
Bir derdim var : ( kıskançlık anlatmadan edemeyeceğim 7 Ocak 2014
Bir derdim var : ( Nişanlığım çok sıktı! Yarına kadar sabredemeyeceğim!Fikir verin lütfren kızlar :( 9 Mart 2014