Anne baba eğitimi okuyun

Konusu 'Nasıl Anne Babalarız ?' forumundadır ve ece73 tarafından 20 Eylül 2007 başlatılmıştır.

    20 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ece73
  1. ece73

    ece73 uzman öğretmen Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    310
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    ANNE - BABA EĞİTİMİ

    Bir insanın bu dünyada sahip olabileceği en değerli varlığı çocuklarıdır. Hepimizin çabası ve endişesi çocuklarımızı en iyi şekilde yetiştirmektir. Bu çabalarımızın bir parçası onların iyi bir eğitim almalarını sağlamaktır. Bugün bir anne-babanın yapabileceği en değerli yatırım, çocuklarına iyi eğitim imkanları hazırlamaktır. Eskiden ana-babalar, çocuklarını çok sevdikleri için, ileride sıkıntıya düştüğünde işine yarasın, zorluk çekmesinler diye, evler, arsalar, mülkler, miraslar bırakıyordu. Çocuklarımızın bu mirası korumakta zorluk çektiğine birçoğumuz tanık olmuşuzdur. Halbuki bugün çocuklarımıza sağlayabileceğimiz en önemli mirasın eğitim olduğu kabul ediliyor. İyi bir eğitim almış ve kendine güvenen çocukların istediğini elde edebileceğine inanıyoruz.
    Bir çocuğun eğitiminden istenen sonucun alınabilmesi, ancak aile ile eğitim kurumunun sıkı ve samimi işbirliği ile gerçekleştirilebilir. Bir çocuğun eğitiminin sadece onu bilgi sahibi yapmak ve sınavlara hazır hale getirmek olmadığının bilinmesini istiyoruz. Çocuklarımızı sınavlara hazırlamanın yanında onların duygusal, sosyal, bedensel, ahlaki ihtiyaçlarının ve sorunlarının karşılanması da eğitimlerinin önemli parçalarını oluşturmaktadır. Başka bir ifade ile biz; kendi kendine yeten, atak, girişken, sorumluluk alan, soru soran, araştıran kurallara niçin uyması ya da uymaması gerektiğini bilen, hakkını arayan, gerektiğinde itiraz eden, liderlik vasıflarına sahip, kendisi ve çevresi ile barışık bir insan yetiştirme felsefesine inanıyoruz.
    Paylaşmak istediğimiz düşüncelerimiz sizlerin haberdar olmadığı bilgiler değil. Bütün anne-babaların iyi niyetli olduklarından ve çocukları niçin iyi şeyler yapmak istediklerinden hiç şüphemiz yok. Bununla birlikte bilimsel araştırmalar, çocuklarımızın dengeli ve sağlıklı gelişimlerinin ve eğitimlerindeki başarıların, aile içi ilişkilerden ve ana-baba tutumlarından birinci derecede etkilendiğini söylemektedir. Bu itibarla çocuklarımız ile ilişkilerimizi ve ana babalık anlayışlarımızı, aşağıda özetlenen bilgiler çerçevesinde yeniden gözden geçirmemiz gerektiğine inanıyoruz:
    1- Sadece “seni seviyoruz” demekle yetinmeyiniz. Sevgi, duygu ve düşüncelerin paylaşılmasıdır. Evinizin sevinçlerine ve sıkıntılarına onu ortak ediniz. Sevgi saydam olmalıdır. “İçinden sevmek” şeklinde bir sevgi biçimi yoktur.
    2- Çocuğunuza sevginizi karşılıksız veriniz. Çocuk şartsız sevilmelidir. “Ön şartlı sevgi” diye bir sevgi biçimi olamaz.
    3- Sevginiz hoşgörüdür, fakat vurdumduymazlık ve boş vermek demek değildir. Çok sevmek adına her davranışı hoşgörü ile karşılamanın çok olumsuz sonuçları olacaktır.
    4- Sevgi, çocuğun kendisini tanımasına ve yeteneklerini geliştirmesine yardım etmektir. Onun kendini tanımasına, ifade etmesine ve yeteneklerinin farkına varmasına ortam ve fırsatlar hazırlayınız.
    5- “Sen benim söylediklerimi yap, gittiğim yoldan gitme” yaklaşımı son derece yanlıştır. Unutmayınız; çocuklarımız bizim söylediklerimizden çok yaptıklarımızı benimserler. Çocuklar sizin söylediklerinize değil, yaptıklarınıza dikkat eder.
    6- Çocuklar ile sağlıklı ilişki kurabilmenin en iyi yolu, önce onu duymak, dinlemek ve söylediğini anlamaya çalışmaktır. Lütfen çocuklarınızı dinleyiniz. Dinlemek onlarda “önemsenmek” ve “değerli görülmek” anlamlarına gelir ve “ait olma” ihtiyacını ve duygusunu karşılar.
    7- Çocuğunuzun içinde bulunduğu gelişim dönemine ait ihtiyaçları ve sorunları da vardır; onların öncelikle bu dönemdeki ihtiyaçları karşılanmalı ve yaşadığı döneme ait sorunlarının çözümünde yardımcı olunmalıdır. Özellikle psikolojik ve sosyal alanda, çocuğunuzun gelişim dönemine ait özelliklerini ve ihtiyaçlarını öğreniniz ve bunları karşılayınız.
    8- Çocuğun sağlıklı eğitimi ancak eğitim kurumu ile ailenin etkin işbirliği ile gerçekleşir. Çocuğunuzun eğitim gördüğü kurumları sıklıkla ziyaret ediniz ve öğretmen ve uzmanlarla görüşünüz..
    9- Çocuğunuzda mülkiyet fikrini oluşturunuz ve özel hayatın gizliliği ilkesini, onun özel yaşantısına saygı göstererek kazandırınız. Bu anlamda, çocuğunuza ait eşyaları izinsiz almamak, odasına kapısını vurarak girmemek gibi davranışlar çok önemlidir.
    10- Çocuğunuzu bazen tanık, bazen de yargıç olarak kullanmayınız. Yakın çevremiz ile ya da eşimiz ile olan tartışmalarımızda çocuklarımızdan tanık, yargıç ya da iletişim aracı olarak yararlanmak, onların ruh sağlıklarına ciddi zararlar verir.
    11- Ona faal olma fırsatı tanıyınız. Bütün işlerini onun yerine siz yapmayınız. Unutmayınız, gelişme, olgunlaşma ve öğrenme ancak yaşantılar yolu ile gerçekleşir. Çocuklarımızın “problem çözebilen”, “baş etmeyi” bilen, ve “kendi kanatları ile uçabilen” bireyler olabilmesi onlara etkin olma fırsatları tanıdığımız oranda gerçekleşir.
    12- Kontrolsüz bir biçimde TV programları izlemesine göz yummayınız. Seviyesine hiç uygun olmayan cinsel içerikli ve saldırganlık dolu programları izlemesine, yapıcı ve seçenek getirici bir yaklaşımla engel olunuz.
    13- Korkuya dayalı bir eğitim uygulamayınız. Korkutularak yetiştirilen çocukların zamanla korkan ve korkutan insanlar olacağını hatırlayınız.
    14- Ufak tefek hatalarını görmemezlikten geliniz ve toleranslı olunuz. Ondan kesinlikle mükemmel olmasını beklemeyiniz. Aldırış etmiyor gibi görünseler dahi, bizim düşünce ve görüşlerimiz çocuklarımız üzerinde çok etkilidir. Onlardan mükemmel olmasını beklemek, psikolojik sağlıklarını bozacaktır.
    15- Çocuklarınızı “iyi komşu çocukları ile” kıyaslamayınız. Çocukların ruh sağlıklarında kalıcı olumsuz etkiler meydana getiren önemli yanlışlarımızdan birisi de kıyaslamaktır. Eleştirileriniz acımasız olmamalı, yapıcı olmalıdır. Tenkitten çok taktir etmek konusunda cömert olmak zorundayız. Eleştirmek gerektiğinde ise, eleştirimizi doğrudan çocuğumuza veya onun kişiliğine değil, yaptığı davranışa yöneltmek gerekir.
    (alıntıdır)
    Sevgili anne-baba;
    Önemli olan mükemmel bir anne baba olmak değildir. Bu konuda kendini geliştirme isteğini duyan ve çaba harcayan; yaptığı hataları gördüğünde bunda ısrar etmeyerek, hatadan dönme olgunluğunu gösterebilen ana-baba olabilmektir.
     
    Son düzenleme: 9 Eylül 2008
  2. 21 Ekim 2007
    Konu Sahibi : ece73
  3. gxuxlse

    gxuxlse Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    592
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Sevgili Ece bilgilerin için çok teşekkürler arada sırada böyle bilgiler okuyup kendimize gelmemiz gerekiyor diye düşünüyorum ,bazen çocuklarımızdan çok şeyler bekliyoruz onlara biraz daha ılımlı ve tölöranslı davranmamız gerekiyor bende şahsen bazen onun herşeyi hemen yapmasın istiyorum ,belkide yapım dan kaynaklanıyor oda biraz ağırdan alınca ve yapmak istemeyince tatlicadiarzuikimizinde sinirleri bozuluyor ben kızıyorum o küsüyor:çok üzgünüm:SAĞOL CANIM BİLGİLER İÇİN:1hug:
     
  4. 21 Ekim 2007
    Konu Sahibi : ece73
  5. Anuska

    Anuska Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    12 Nisan 2007
    Mesajlar:
    7.215
    Beğenildi:
    62
    Ödül Puanları:
    148
    Ece, bu paylaşımın için sana teşekkür ederim. Gerçekten tüm anne ve babaların bilmesi ve uygulaması gereken şeyler bunlar. Emeğine sağlık...
     
  6. 21 Ekim 2007
    Konu Sahibi : ece73
  7. cerrah58

    cerrah58 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    3 Ekim 2007
    Mesajlar:
    34
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    teşekkürler .bende katılıyorum sahip oldığumuz endeğerli şeyimiz çocuklarımız.
     
  8. 25 Ekim 2007
    Konu Sahibi : ece73
  9. iclo

    iclo Aktif Üye Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2006
    Mesajlar:
    180
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    eline ve emeğine sağlık arkadaşım gerçektende bütün ana babanın uygulaması gereken maddeler.Bazen bende farkediyorum eşim çoçuklarımın mükemmel olmasını istiyor,yapma dediğim halde bunu özelikle oğluma yansıtıyor.Mesela oğlum sınıfta beşinci oldum diyor,babası aferim oğluma ama niye birinci olmadın diyor.Bir türlü bu huyundan vazgeçmiyor....
     
  10. 14 Ocak 2008
    Konu Sahibi : ece73
  11. ece73

    ece73 uzman öğretmen Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    310
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    bu konuyla ilgilenen arkadaşlara teşekkür ederim.çocuk yetiştirirken devamlı empati kurmamız çocuklarımızı daha iyi anlamamızı sağlıyacaktır unutmayalım.onların gözüyle olayları değerlendirdiğimizde ve kendi çocukluğumuzla özdeşleştirdiğimizde belki kızdığımız durumlara daha anlayışla yaklaşmamızı sağlayan bir bakış açısı geliştirmiş olacacağız bi deneyelimmi ne dersiniz!bizde bir zamanlar çocuktuk bunu hem kendimize hemde çocuklarımıza hatırlattığımızda onlarla aramızdaki mesafeyi biraz daha azaltmış oluruz hemde onları daha iyi anladığımızı hissettiririz.
    iclocum eşinide bu davranışından vazgeçirebilirsin bırakın 5.olmanın tadını çıkarsın!hayatında 1 defa bile olsa herkes 1.olmayı başarmışdır nede olsa!!!:teselli:
     
  12. 15 Ocak 2008
    Konu Sahibi : ece73
  13. Bencicis

    Bencicis EMİR'İM Üye

    Katılım:
    6 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    311
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Çok teşekkürler gercekten faydalı bir paylaşım olmuş.
     
  14. 9 Eylül 2008
    Konu Sahibi : ece73
  15. ece73

    ece73 uzman öğretmen Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    310
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    konunun güncellenmesi için tekrar merhaba sorularınız varsa cevaplamaya çalışırım!
    sevgilerimle...
     
  16. 8 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ece73
  17. yunahu

    yunahu Aktif Üye Üye

    Katılım:
    17 Haziran 2009
    Mesajlar:
    266
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    ilgine tekrar teşekür ece73

    sanırım sen oğluma duygusal baskı yaptığımı düşündün galiba iyi ifade edemedim kendimi onu şartsız koşulsuz sevdiğimi herzaman dile getiririm oğluma ki yaşadığımızda
    <sen beni sevmezsen bende seni sevmem> demeye getirmedim onu herdurumda herzaman sevdiğimi ve seveceğimi anlattmıştım ama buraya aktarırken farklı olmuş.


    burda paylaştığın biligiler her anne babanın titizlikle üzerinde durması gereken konular sadece çocuk değil geleceğe faydalı insan yetiştirmeye çalışıyoruz
     
  18. 9 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ece73
  19. ece73

    ece73 uzman öğretmen Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    310
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    sevgili yunahu ben hiç bişey düşünmedim canım burda hiçbir anneyi yargılama gibi bi durumum yok.aslında biz kendi kendimizi başkalarından daha ağır bi şekilde eleştirebiliyoruz sözkonusu çocuklar olunca bide.şu anda oğlun zaten yeni kardeş gelicek neler olucak diye bir karmaşa içerisinde böyle olmasa bile çevre bunu tetikleyebilir (buna izin vermeyin)bide sizden ters yanıtlar aldımı agresifleşebilir.kanımca zaten bilinçli bi annesini burda olmanız bile önemli.doğacak bebeğe onu hazırlaman çok önemli bu duruma paydaş olarak katkıda bulunmalı ondan beklentilerinizi dile getirin kendini dışlanmış değil daha büyük güzel bir ailenin içinde hissetsin.
    her şey çocuklar için!!