Anne - Babanin Bebeğin Gelişine Ruhsal Olarak Hazirlanmasi.....

Konusu 'Gebelik' forumundadır ve hxuxrrem 2000 tarafından 8 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    8 Şubat 2008
    Konu Sahibi : hxuxrrem 2000
  1. hxuxrrem 2000

    hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ HAKETMEDİN Pro Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    5.422
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    146
    Anne-babanın bebeğin gelişine ruhsal olarak hazırlanması
    Anne ile bebek arasındaki ilişki, bebek anne karnındayken başlar. Aynen bedenin gebelik için hormonal, metobolik değişiklikler göstererek hazırlanması gibi, annenin ruhsal dünyası da gebeliğe karar verildiği andan itibaren hazırlanmaya başlar. Gebelik döneminde hormonların da etkisiyle ve yaşanan sevinç, hüzün, heyecan gibi duygularla annenin duygusal yapısında belirgin değişiklikler olur.

    Gebeliğin ilk aylarında yaşantıda olacak büyük değişiklik nedeniyle heyecan, yeni bir birey oluşturabilme, ailenin tamamlanması gibi düşüncelerin yarattığı sevinç; özgürlüğün azalacağı, iş yaşamında belli bir dönem pasifize olma gerekliliği, bazı alışkanlıkların bırakılacağı gibi nedenlerle de hüzün duymak gibi çok çeşitli duygular yaşanır. Gebeliğin orta dönemleri bu duygulara belli bir ruhsal uyumun sağlandığı dönemdir. En önemli ruhsal hazırlanma gebeliğin son aylarında yaşanır. Artık bebek büyümüş, erken de dünyaya gelse yaşamını devam ettirecek hale gelmiştir. Bu dönemde annenin, daha sonra çocuk doğduğunda da bir süre devam edecek olan, dış dünya ile ilgisinin belirgin ölçüde azaldığı, zamanının çoğunu bebeği için hazırlık yapmak ve bebeğinin hayalini kurarak geçirdiği çok özel bir dönem başlar.

    Çocuk ruhsal gelişimi alanında büyük katkıları olan Winnicot bu özellikler nedeniyle bu döneme "primary motherhood occupation" yani "birincil annelik meşguliyeti" adını vermiştir. Bu, annenin kendi özel ilgisi ve bakımına muhtaç, anneyi kendisiyle ilgili bir çok uğraştan alıkoyacak bir varlığa özenli bir bakımı sağlaması için doğanın sağladığı bir süreçtir. Bu özelliklerden dolayı bebeğe en iyi bakımı verebilecek kişi annedir. Ancak annenin hastalık, ölüm ve bazı yaşam olayları gibi bu fonksiyonlarını yerine getiremediği durumlarda bebeğe başta baba olmak üzere, başka kişilerin de bakması uygun olabilir. Bu konuda yapılan çalışmalar sağlıksız bakım veren bir anne yerine, çocuğa bakmaya gönüllü ve istekli birinin bakmasının çocuğun ruh sağlığı için daha olumlu neticeler verdiğini göstermiştir.