Anne veya Babasını erken yaşta kaybedenler...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve kybele1180 tarafından 29 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

    29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  1. kybele1180

    kybele1180 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    50
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    88
    aranızda ayşe kulin'in umut kitabını okuyan muhakkak vardır elbet. ben bir solukta okudum. bu kitapta ayşe kulinin annesi olan sitarenin 15-16 yaşlarında beklemediği bir anda babasını kaybetmesi ve 18 yaşında ayşe kulinin babsıyla tanışarak evlenmeye karar vermeleri yer alır. sitare o gün aynaya bakar ve babasını düşünür.babasını onu evlenirken görememesine üzülür ve sorar kendine ne zaman büyüdüm ben diye. baba senin öldüğün gece mi diye cevaplar yine kendini. Öyle çok etkilendim ki bu bölümden, öyle güzel anlatıyordu ki içimden geçenleri. Ben annemi 24 yaşımda kaybettim. Ben de gelin oldum ve annem göremedi. Annemi çok ama çok özlüyorum. Herhalde benim gibiler vardır diye düşünüyorum. Bilmiyorum okuyan veya birşeyler yazan birileri olur mu ama ben davet ediyorum herkesi. Anne veya babamızı analım burda onlardan bir hatırayla. ilk hatıra benden:

    Annem Çapa'da hastanede yatıyordu.Hafta içi çalıştığım için ancak haftasonu yanında kalıyordum. Yine bir hafta sonu yanındaki yatakta yatıyordum.Uyandım annem bana bakıyordu. Bir şeye mi ihtiyacın var anne diye sordum. Cevap netti. ''Sen uyuyordun ben de sana bakıp seni seviyordum.'' Ben de seni seviyorum annecim. Yerin üstünde ya da altında farketmez heryerde her zaman seviyorum.
     
  2. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  3. Nadas

    Nadas Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    31 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    2.933
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    allah sabır versin
    ben suan 23 yaşındayım hep allahım anne babamın acısını bana gösterme die dua ediyorum
    bunu küçük yaşta yaşamak dayanılmaz olsa gerek
    gerçekten içim sızladı anınızı da okuyunca..
    mekanları cennet olsun allah sabır versin
     
    MinikPiranha ve kayacans bunu beğendi.
  4. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  5. kybele1180

    kybele1180 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    50
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    88
    Allah anne babanıza her mutlu gününüzü göstersin, bu benim en içten dualarımdandır. Umarım birlikte çok güzel günleriniz olur. Birşeyler yazdığınız için de çok sağolun.
     
  6. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  7. DeliKizinDirdiri

    DeliKizinDirdiri Yangına Körük , Kavgaya Sırık... Pro Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2008
    Mesajlar:
    6.032
    Beğenildi:
    52
    Ödül Puanları:
    153
    babamı 2 yaşımda kaybettim
    önceleri bi hemşirenin doktorlar yakalmasın d iye beni koştur koştur hastane merdivenlerinden çıkarışını hatırlarım
    babamı görmüşüm bana öğütler vermiş hiç hatırlamıyorum heralde insan beyn çok acı veren şeyleri kendini korumak için zamanla siliyor
    sonra o anı da kayboldu
    şimdi sadece resimleri var
    bi de anlatılan anılar
    bana kıyamz biri beni sıkarak sevdimi bırakın benim kızımı canını yakacaksanız sevmeyin dermiş
    bi de yaramzlık yaptım mı annemi çağırır ben buna kıyamıyorum gel sen kız dermiş
    hala bi yumruk oturu düğümlenir boğazıma.........
    Allah hepimizin ölmüşlerine rahmet versin
    kmiseyi anaasından babaasından evladından ayırmasın........
     
    papeyla, sgmy2015 ve MinikPiranha bunu beğendi.
  8. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  9. Boswer

    Boswer Annemi çok özledimm Üye

    Katılım:
    30 Ocak 2009
    Mesajlar:
    7.412
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    Bende 24 yaşımda kaybettim annemi..O zamandan beri bütün mutluluklarım buruk..Daha evlilik diye bir durum yok ama o gün gelince içime dahada çok oturacak annemin yokluğu..Onu çok özledim.Artık rüyalarda yetmiyor
     
    emios bunu beğendi.
  10. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  11. kybele1180

    kybele1180 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    50
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    88
    en mutlu günlerinin hüzünlü parçası olarak yerlerini alıyorlar o günde, yokluğu farkedilmiyor desem yalan ama umarım seni çok mutlu edecek biri karşına çıkar da en azından o açıdan hüzünsüz olursun. gerçekten rüyalar da yetmiyor
     
  12. 29 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  13. AyTanem

    AyTanem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    447
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    bende babami 14 yasinda kayipettim.. O sapasaglam dag gibi adam 1 sene icinde eriyip bittiydi... Aylar boyunca hastanelerde yatmisti...

    Birgün hic unutmuyorum..ben okuldan gelmistim ve annem sana bir sürprizim var demisti... Iceriye bir girdim canim babacigim koltukta oturuyordu...O zamana kadar neredeyse 3hafta görmemistim onu ... Hemen kosarak boynuna sarilip aglamaya baslamistim..Bizi birakma nolursun diye...

    Off off nur icinde yat babacigim...:çok üzgünüm:
     
    papeyla, MinikPiranha ve Balismira bunu beğendi.
  14. 5 Haziran 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  15. PastelBoya

    PastelBoya Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.865
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    İşte benim fobim ölmek..Siz anlatıyorsunuz ya yaşamışsınız ve hala ayaktasınız...
    Benim annem babam Allahıma çok şükür yaşıyor..Elbet ölücez ölücekler işte o zaman ben ne yaparım bilmiyorum..Şuan ağlayarak yazıyorum bu satırları her gece yatağıma uzandığımda eee niill bir günüde devirdin ölüme bir gün daha yaklaştın diyorum zırlamaya başlıyorum..Birgün uyandığımda herşey iyiken hoşken bir anda karabulutların çökmesinden korkuyorum aniden kara haberlerini almaktan işte korktuğun başına geldi hep düşünüyordun ya ne zaman diyee işte bugünmüş o iğrenç gün demekten çok korkuyorum...Onlarınn sesini duymamak sadece anılarımda yaşatmak az geliyor bana dayanılmaz geliyor...Daha ölmeden acılarını yaşıyorum resmen...
    Keşke hiç büyümeseydim........

    Allah sabır versin mekanlarını cennet etsiin..!!:Saruboceq:
     
    FKB2012 bunu beğendi.
  16. 9 Haziran 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  17. Joella

    Joella Aktif Üye Üye

    Katılım:
    4 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    32
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    Kızlar ben anlatayım hikayemi biraz uzun olacak ama idare edin.Babam uzun sene önce kalp krizi geçirmişti ve 4-5 sene sonra kalp hastalığı kalp yetmezliğine çevirmişti yani kalp nakli gerekiyordu ben gebzede oturuyordum annem çabalar sonucu babamı istanbulda kalp hastanesine yatırmıştı kalp nakli için sıra bekliyorduk artık son aşamaya gelmişti babam acil listesindeydi sonunda hastaneye yattıktan sonra babamdan önce yatanlar varken vefat eden bi bayanın kalbinin dokusu babamınkisine uymuştu apar topar ameliyata aldılar 6 saatlik operasyonun sonunda iyi olmuştu babam 2 hafta görememiştik özel yoğun bakımdaydı neyse oradan çıktı sonra eve götürdük 8 ay yaşadıktan sonra kötüleşmeye başladı bize geldi biraz durup oradan hastaneye götürdü eşim doktorlar ilaç tedavisi uygularız iyileşir dediler ama öyle olmadı gece doktor aramış annemi ve apar topar gitmişler hastaneye meğer babam vefat etmiş onu son görüşümmüş ve 21 yaşındaydım hayatımın anlamı hayata gözlerini kapatmıştı artık şimdi içinde anne baba sevgisi olmayan insanlara onları yaşlanınca sokağa atanlara şaşırıyorum keşke babam yaşasaydıda hasta olsaydı diyorum çok uzattım kusura bakmayın son sözüm Organ Naklini Önemseyin Arkadaşlar babam 8 ayda olsa hayat buldu
     
    accessdenied bunu beğendi.
  18. 9 Haziran 2009
    Konu Sahibi : kybele1180
  19. masumum

    masumum Popüler Üye Üye

    Katılım:
    2 Nisan 2009
    Mesajlar:
    2.553
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    148
    Ben annemi hiç tanımadım ben daha 3 aylık bebekken vefat etmiş, babamı ise 3 yıl önce kaybettim. ıkisininde mekanı cennet olsun inşallah. Babacığım kendi halinde bir adamdı bu yüzdendir ki annemin yeri hiç dolmadı belkide hep burukluk hissettim, ama ne zaman ki babamı da kaybettim işte o zamandan beri başıma en ufak bir şey de gelse , sanki onlar hayatta olsaydı o olaylar başıma gelmeyecekmiş gibi hissediyorum.Ne diyeyim Rabbim bizim yavrularımızı bizsiz bırakmasın.Gece gece duygulandım gene ya
    Babamla ilgili bir hatıramı anlatayım Babacığım felç olmuş ve biz haberini alır almaz 1 saatlik yoldan geldik ben babamı öyle görünce çok kötü oldum ve onun morali bozulmasın diye nasılsın babacığım dedim. oda yarım yamalak zor anlaşılır bir sesle iyiyiym kuzum dedi. Ağabeyim "Baba kuzum diyorsun ama kim bu tanıdın mı "diye sordu babam tanıdım dedi ve ismimi söyledi ve bir daha hiç konuşmadı. 10 gün sonra aynı olayı onu kaybettiğimiz gün tekrar yaşadık. Canım babam o günde son defa benim soruma kızım diye cevap verdi ve 1 saat sonra bilincini kaybetti.Bu olayı asla unutamıyorum.
     
    Son düzenleme: 9 Haziran 2009