anne

Konusu 'Şiir' forumundadır ve acemiperi tarafından 11 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

    11 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : acemiperi
  1. acemiperi

    acemiperi Şükür Rabbime Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    8.651
    Beğenildi:
    520
    Ödül Puanları:
    153
    ANNE

    Düştüğüm sokaklardan koşup geldim
    Sen çağırdın diye
    4’te devre 8’de hava kararıyor
    Geciktim ….
    Özür dilerim

    Elim,yüzüm kir,pas içinde
    Ne olur kızma
    Biraz daha kalayım böyle...
    Yıkarsam çıkacak çocukluğum
    İzin ver anne
    Ne kadar kirliysem o kadar çocuğum

    O kadar toprak hala sokaklar
    Kat karşılığı dairelerle dolacak mahallemiz
    Ekmek almaya gönderdiğin bakkalın yerinde plaza olacak
    Gittiğimizde sevinçten deliye döndüğüm lunaparkın istimlak bedeli ödenmiş olacak

    Kovulmuş atlı karıncalar
    Çarpışmış düzen
    Yola gidiyor çocukluğum
    Yoldan çıkıyor yine açgözlük

    Yalvarırım anne …
    Anla beni…
    Siyah okul önlüğüm biraz daha üzerimde kalsın
    Sıradan bir okul günü olsun

    Cuma şahane olur misal
    Matematik defterimi gördün mü anne?
    Çabuk anne çabuk
    Zil çalacak beni senden
    Geç kalıyorum anne

    Bırakma beni korkuyorum sensizlikten
    Yine sıkıca sar atkıyı camların buz tuttuğu bir kış günü
    Her nefesimde boğulayım düşlerimle okul yolunda
    Söz veriyorum tüyleri ağzıma girsede çözmeyeceğim atkıyı
    Zaten ne zaman çözsem hiçbir zaman bağlayamadım senin gibi

    Anne dur ne olur !
    Gideceğim birazdan
    Dondurmacıyı bekleyelim en azından
    Ne zamandır uğramıyor anne

    Toplanalım yine pasaklı arkadaşlarla dondurma arabasın etrafına
    Ben balkonun altına geleyim para istemek için
    Evde karpuz var, ne dondurması dediğinde anlamaya çalışacağım bu kez
    Vaz geçtim dondurmadan anne
    Karpuzda olur sen yeter ki kes

    Telaş etme…
    Yıkayacağım elimi yüzümü az sonra
    Biliyorum benim iyiliğim için her söz
    Bilmem ki üzdüm mü seni anne ?
    Oyuna doyamadım diye
    Sokaktan beriye gelmedim diye
    Geceler yarısı kaldırdım diye
    Ateşim vardı neyleyim anne

    Üşütmüştüm titriyordum
    Ki sen bilirsin anne
    Üzdüysem seni
    Affet
    Affet ne olur anne

    Hiç geçmeyecekti zaman
    Hep yanımdaydın nasıl olsa
    Ben çocuk kalacaktım
    Sen anne
    Hayat ekmek arası domates destekli gıdalar almak için eve uğrayabileceğim molalar verdirmedi

    Daha sonra anne
    Önce sınavlar,sonra iş
    Bitmeyen projeler
    Kahveyle ayakta durulan geceler
    Hiç kimse ,hiçbir iş beklemezdi öyle ya

    Sen neden mecburdun peki anne
    Neydi bu sonsuz sabrının sebebi
    İhmal ettiysem seni
    Özür dilerim anne

    Nazım sana geçiyordu kırdım
    Hem seni
    Hem porselenlerini
    Affet beni anne

    Affet
    Gidiyorum şimdi
    Çocukluğumdan,heveslerimden,gülüşlerimden
    Uyuyanın üstüne karın yağdığı;üstümün açık kaldığı gecelerden
    Biliyorum uyandırmadan örtersin yine

    Aslında her defasında uyanmıştım
    Fakat sen duruma uyanmamıştın
    Keyfini çıkardım annem oluşunun
    Şükrettim

    Teşekkür ettim

    ZEKİ KAYAHAN COŞKUN