Anneliğinizi yargılıyor musunuz?

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve byzbyzbyz tarafından 8 Mart 2009 başlatılmıştır.

    8 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  1. byzbyzbyz

    byzbyzbyz Guest

    size de oluyor mu bilmem ben sık sık yargılarım kendimi nasıl bir anneyim?bazen öfkelenme:eek: sabırsızlık gibi tavırlar sergiliyorum ve sonrasında çok pişman oluyorum.çocuk yetiştirmek zor iş.fiziksel ruhsal bedensel her şeyine yetişip mükkemel olmalısınız ancak bazen teklemeler oluyor.öncesinde sabırla konuşarak sakin yaklaşıyorum.ama kızım öle inatçı ve dediğim dedik bir çocuk ki sabırı taşma noktasına getirip ses tonumu yükseltmeme öfkeli davranmama neden oluyor.ben şiddetlenmeden asla durulmuyor.sorun çözülmez bir hal alıyor.ikimizde sakinleştiğimizde iletişim kurup niye böle davrandık diye konuşup çözümler arıyoruz ama iş işten geçmiş oluyor.bir çocuk gelişimi mezunu olarak nerde eksik yapıyorum neyi değitirmem gerekiyor bilemiyorum.siz neler yaşıyorsunuz.aynı durumda olan arkadaşlar var mı paylaşalım.
     
  2. 8 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  3. burbuk

    burbuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.834
    Beğenildi:
    1.672
    Ödül Puanları:
    163
    Hiçbir anne mükemmel ve dört dörtlük değildir. Bizlerde insanız ve malesef bizlerinde zayıf noktaları, zaafları ve sinir sistemleri var.
    Sizin yaşadığınız sorunları bende ergenlik dönemindeki oğlumla yaşıyorum. Bazen kontrolu kaybettiğimi anlıyorum işte o zaman iyice panikliyorum ve oğlumu teyzesine gönderiyorum. En azından bir kaç saat sakinleşmeye ihtiyacım oluyor. Tabi oğlumda bu zaman zarfında kendi kendine kalıp olayları değerlendiriyor.
    Amaa işme bu çocuklarda bizim zaaflarımızla, yanlışlarımızla, doğrularımızla büyüyecekler.
     
  4. 8 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  5. cinsilatif

    cinsilatif sana emanet... Pro Üye

    Katılım:
    21 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.254
    Beğenildi:
    196
    Ödül Puanları:
    163
    yargılamak demeyeyim de eleştiririm anneliğimi zaman zaman
    en iyi,en doğru,en mükemmel olmaya çalışırken yapıyoruz aslında hataları
    hata yapmamalıyım dedikçe hata yapar insan çünkü
    evet insan yetiştiriyoruz.hata payımız kısıtlı
    ama telafisiz hatalar yapmamak aslolan
    yoksa elbette çakışacağız,çatışacağız çocuklarımızla,kendimizle,anneliğimizle
     
  6. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  7. EU1

    EU1 Guest

    anne baba olmak ayrı bir sanat sanırım hele ki bu devirde.
    bende zaman zaman 15 yaşındaki kızımla sorunlar yaşıyorum.ne yapacağımı nasıl davranacağımı şaşırdığım o kadar çok zaman oluyor ki...
    öfkemi kontrol etmeye çalıştığım zaman o kadar çok ki.
    yine de en sabırlı davrandığım kişi sanırım kızım.
    bir şey söylemeden önce o kadar düşünüyorum ki tepki vermeden önce. sizin çocuğunuz kaç yaşında?
     
  8. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  9. nnurayy

    nnurayy annesinin bal-kaymagi Üye

    Katılım:
    22 Şubat 2008
    Mesajlar:
    2.588
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    benimde cok inatci cok huysuz bir kizim var bazen gerksiz aglamalari sokaklarda bana yaptigi turlu eziyetler beni cileden cikarip kontrolu kaybetmeme neden oluyor sonradan bagirdigim icin cok pisman oluyorum ama malesef beni cileden cikariyor insaniz boyle olmasi cok normal boyle durumlarda sakinlesmek icin yine kizima sariliyorum onun yeni dogdugu zaman cektigimiz resimlere bakiyorum ona sahip oldugum icin saglikli ve yanimda oldugu icin sukrediyorum boylece sakinlesiyorum varsin haylaz aksi huysuz olsun ama yanimda olsun sanirim anne olmak bu yeri gelince sinirlenmek kizmak kopurmek yargilamak sorgulamak ama yinede ona sarilip tek gulusuyle herseyi unutmak
     
  10. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  11. calikusumuz

    calikusumuz Aklım egede kaldı...... Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.414
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Anneliğimi zaman zaman yargılarım. Kendi özeleştirimi yapmaya çalışırım.
    Acaba burda hatalımıydım, ben çocuğumun yerinde olsaydım ne düşünürdüm diye.
    Özellikle kızımla bazen çok çelişiyoruz o zamanlar doğru olanı bulmakta zorlanıyorum.
    Kendi annemin bana söylediklerini, bende çocuklarıma söylediğimi farkediyorum.
    Yanlışlarım da oluyordur elbet. Çünkü tahammül sınırları çok geniş olmayan bir
    yapım var. Hatamı farkettiğimde; özür dilerim çocuklarımdan. En zor olanı da
    ikisine de eşit olmaya, ortayı bulmaya çalışmak... Çünkü aynı davranışa
    yaş ve durumları yüzünden farklı yaklaşabiliyorlar. Dilerim doğru davranıyorumdur.
     
  12. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  13. MeleklerKorusun

    MeleklerKorusun Yorgun Savaşçı Pro Üye

    Katılım:
    7 Haziran 2008
    Mesajlar:
    3.058
    Beğenildi:
    73
    Ödül Puanları:
    153
    :nazar:
    canım aynen bizim durumumuzu yazmışsın
    bazen insanı çileden çıkarıyo yaramaz ufaklıklarımız
    ben belli bi dönem geçicek diye kendimi avutmaya çalışıyorum ama
    sabırda bir yere kadar tabi
    gerçekten aynı dertten bende muzdarbim:nazar:
     
  14. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  15. Nil

    Nil KK Kro Pro Üye

    Katılım:
    22 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    9.669
    Beğenildi:
    90
    Ödül Puanları:
    153
    yargılarımda ,sorgularımda,eleştirimde...hatta öyle ki bazen kendime isyan eder ve cezalandırım da...4/4 lük olduğumu hiç düşümedim,ve ollduğunuda sanmıyorum...diğer arkadaşlarımın da bahsettiği gibi öfkemi bastırmaya ve o anı daha yaşarken kendi kendimi yatıştırmaya gayret eder ve kendime henüz onun küçük bir çocuk olduğunu ve bunların yaşanmasının olağan olduğunu kendime tekrarlayım o an ki yaşadığım bu öfke ve sinir harbini bastırmaya çalışır ve çoğu zamanda başarılı olurum ...ama bunu başarmama engel olduğu zamanları da yaşamıyor diiliz kızımla.....inatçı,asi, öfkeli çıkışları ve karşımda dimdik bana direnişi beni de elbet zor durumlara hatta çıkmaza itiyor ve sabrımı yitirebiliyorum...kendime kızıyorum ama onunda hata yapmış olduğu gerçeği de elbette değişmiyor....sakinleşmeyi bekliyorum olayın sonrasında, kendim ve onun içinde.. ve alıp onu karşıma oturtup beni üzdüğünü ,tekrarlarıma karşı ısracı davranıp bunu hakettiğini ve onu üzmeyi asla istemediğimi,çoook sevdiğimi ,hatta herşeyden çook sevdiğimi defalarca tekrarlıyorum kızıma ve aynı durumun bir daha yaşanmaması için ondan bu durum için özür dilemesi bekliyor ve bende kızımdan özür diliyorum..ve zamanla da giderek bu şekilde azalacağını ve iletişimin güçleneceğini düşünüp umutla bekliyorum...:) hepimize kolay gelsin ..anne ve baba olmak bir sanattır,bence! hepimize en iyi ve en az hasarlı icraatlar diliyorum..... :KK66:
     
    Son düzenleme: 9 Mart 2009
  16. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  17. byzbyzbyz

    byzbyzbyz Guest

    kızım 5 yaşında.
     
  18. 9 Mart 2009
    Konu Sahibi : byzbyzbyz
  19. EstetikEditor

    EstetikEditor ne mutlu TÜRKÜM diyene Pro Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2008
    Mesajlar:
    6.929
    Beğenildi:
    65
    Ödül Puanları:
    148
    hiçbirimiz mükemmel değiliz..
    mükemmel olmaya çalışıldıkça daha fazla hata yapılabileceğine inanırım.
    anneliğimi yargılamıyorum biliyorum ki benden iyi kimseler bakamaz çocuğuma kimse benim kadar sevgi veremez, sabır gösteremez..
    sabrımın taştığı, sinirimin bozulduğu çok zamanlar oluyor. 6 yaşında kızım birbirimiz üzdüğümüz kırdığımız zamanlar oluyor..
    ama fırtına geçince oturup konuşuyoruz neden böyle oldu ne yapmamız gerekiyor tekrarlanmaması için.. gerekli özürler dilenip konu kapanıyor.
    tabii bu yaşlarda daha kolay iletişim kurmak çünkü ne olursa olsun benim sözümün dinlendiği zamanlar bunlar..
    ama iş ergenliğe gelince ne olacak bilmiyorum.. açıkçası düşününce korkuyorum..
    ama elimden gelen budur ben de böyle bir anneyim daha mükemmel olamam..

    adım hıdır elimden gelen budurkaydirigubbakcemile3