Annem kristal gözyaşlarını saklıyor benden

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve seyran tarafından 12 Aralık 2007 başlatılmıştır.

    12 Aralık 2007
    Konu Sahibi : seyran
  1. seyran

    seyran Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Şubat 2007
    Mesajlar:
    852
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Dışarıda bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyor…
    Ben ağlıyorum.
    Dışarıda bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyor…
    Yağmurun sesiyle ağlıyorum…
    Odamdayım…
    25 yaşımı tamamladığım baba evindeyim…
    Misafirim artık!
    Bu evde misafirim…
    Sayılı günlerim kaldı kalıcı yuvama uçmama…
    Misafir gözüyle görüyor ev halkı beni birkaç aydır…
    Annem kristal gözyaşlarını saklıyor benden
    Usul usul ağlıyor zaman zaman
    Babamın yüzü gülse de, ben görüyorum gözlerindeki kederi…
    Misafirim artık odamda…
    Eşyalar yavaş yavaş kutulara yerleşiyor,odamsa misafir odası olma telaşında…Badana yapılacak birkaç kanepe yerleşecek köşeyi ikiye ayıran cam kenarlarına…
    Selim’le geldiğinizde bu odada kalırsınız diyor annem…
    Bu odada kalacakmışız biz!Misafir odasında…
    Az önce geçirdim sevdiğimi…
    Mutluluk olsa da gözlerimizde;birazcıkta hüzün ele veriyordu kendini…
    Nasıl geçti yıllar?
    Göz açıp kapayana dek geçip gidiverdi…
    Nelere şahit oldu evin kıyı bölümündeki bana ayrılmış bu mekan…
    Ne mutluluklara, ne hüzünlere, ne acılara…
    Küçük dünyam dedim hep odama…
    Acılarımı da mutluluklarımı da en derinden yaşadığım yıllarda…
    Neleri sığdırdım içine…
    İşte şu ahşap sandık, el emeğim! nasılda hevesle yapmıştım. Bittiğinde kucağıma alıp bakın ben yaptım benim eserim diyerek göstermiştim ev halkına…
    Gar dolabımda asılı olan giyim etiketleri nasılda hoşuma giderdi onları gelişigüzel iliştirivermek oracığa…
    Duvardaki bordürler…
    Bahara aşık ben!az mı aramıştım çarşıda bahar rengi olmalı baktıkça mutlu olmalıyım diyerek…
    Ablam ve yengemin de yardımıyla tam bir günümüzü almıştı düzene sokmak!
    Duvarımdaki papatya tacım kuruyup şekli bozulsa da mutlu ediyor beni her bakışımda…
    Duvarlarım…
    Acılarımla yumrukladığım duvarlarım…
    Dibe vurmayı severdim ölümüne kanamayı acı çekmeyi…
    Kimseye sezdirmeden kimseyi üzmeden…
    İçip içip dağıttığım nefret edip kahrettiğim ayıldığımda başımdaki ince sızıdan öteye hiçbir şeyin kalmadığı ‘yine güzeliz!’dediğim toyluk yıllarımda…
    Şu an sırt yanımda kalan aynam…
    Göz yaşlarımın bana ne kadar yakıştığını orda görmedim mi ben!
    İlk karın toprağa düştüğünü bu odada kutlamadım mı!
    Baharın benim tüm hastalıklarıma çare olduğunu yine küçük dünyamda keşfetmedim mi?…
    İlk yeğenimi kucağıma verdiklerinde bu yatağa boylu boyunca uzanıp günlüğüme not düşmedim mi ‘hoş geldin bebek…pabucumu dama attın!’diyerek…13 yaşındaydım o zamanlar…evden ayrılmama 12 kala…
    Mutluluk sarhoşu da oldum…
    Hüzün ayyaşı da…
    Sevdim…sevildim…
    Kanadım kanattım…
    Ama ben hiç bu kadar aşık olmadım…
    Hiç kimseyi ölümüne sevmedim..
    Seni terk ettirecek hiç kimse çıkmadı ki karşıma…
    Ama onu sende tanıdın!
    Ve tanık oldun mutluluğuma…
    Odam halen gideceğimi idrak edemiyor…
    5 parmağımı geçmeyecek sayıda gün kaldı benim taşınmama…
    Bibloların kaldırılışına,kışlıklarımın yazlıklarımın kutulanmasına,dolaplarımın boşalmasına halen anlam veremiyor ne zamanki taşıma aracı kapının önüne gelecek bu oda tamamen boşalacak işte o an ıssız kalacak…
    Ağlayacağım…
    Odamın ağladığını hissedeceğim…
    Gidiyorum ben…
    Başka yuvanın dişi kuşu olmaya …
    Yeni düzen…iki kişilik kocaman bir yatak…
    Mutlu muyum?
    Çok…
    Ama birazda hüzün var içimde…
    “Baba evini özleyecek misin?” dedim bu gece sevdiğime…
    “Ben seni istediğimiz gün idrak ettim o evden ayrılacağımı” dedi…
    “Sen” dedi gözlerini süzerek…
    Düşündüm…
    İçimde kopan fırtınalara kulak asmadan “bu odanın aynısından evimize de yaparsan özlemem” dedim!ve gözlerimi kaçırarak gülümsedim…
    “Yaparız tabii” dedi…
    “Hatta şu lambayı da dedim onu da götürelim”…
    Sonrasında uzun bir sessizlik…
    Çok özliycem ben burayı…
    Burada gülmeyi…
    Burada aylamayı…
    Buraya sığınmayı…
    Hatta burada saklı içilen sigaraları bile…
    Misafirlerimi burada ağırlamayı…
    Sır kutusu odamı…
    Gidiyorum ben…
    Düzenini kendimizin belirlediği kocaman bir eve…
    Orada ben yokum…
    Biz varız…
    Artık iki kişi için yaşayacağım…
    Yemekler yapacağım…misafirlerimi salonumda ağırlayacağım…
    Çay demleyip balkonumuza çıkacağız…
    Ama hanımeli kokusu olmayacak…
    Annem saksılara naneler ekti!
    Burayı aratmasın diye…
    Taç yapraklı çiçekler hazırladı üzerlerine kurdele bağladı…
    Ve çeyizindeki tablolardan ayırdı bana…
    El emeği işlemelerinden…
    Evlendiklerinde aldıkları antika radyoyu bana veriyor sen çok seversin eskileri diye…
    Dilinde yine türküler…
    Bana öğrettiği melodiler…
    İçim acıyor…
    Belli etmesem de koyuyor bana gidişim…
    Gelin oluyorum ben hem ağlarım hem giderim gibisinden…
    Bir çok danteller,oyalanmış havlular…
    Krinkıllar,taftalar…
    Kutu kutu eşyalar…
    Üzerine düşülen notlar…
    Kırılacak eşyalar,salon eşyaları,mutfak gereçleri…
    Hazırlanmayı bekleyen kınalar…
    Davetli listesi..
    Anne yemeklerinin yazılacağı kocaman bir ajanda…
    Bende senin gibi gibi olucam anne…
    Evimin annesi olmaya gidiyorum…
    Gitmeme az kaldı!
    Her şeyi özliycem………..
    Hoşça kal odam…
    Hoşça kal baba evim….
    Gönül SEVİNÇ
     
  2. 12 Aralık 2007
    Konu Sahibi : seyran
  3. iremsu

    iremsu MaBel Üye

    Katılım:
    23 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    1.836
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    yine çok güzeldi ellerine sağlık seyran ablam a.s
     
  4. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  5. Nurem

    Nurem Siz Herşeye Bedelsiniz! Pro Üye

    Katılım:
    10 Mart 2008
    Mesajlar:
    1.997
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    148
    Yaa bu nasıl yazıdır...Mükemmel yazılmışş..Ellerine sağlıkk...Yüreğine sağlıkk...
     
  6. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  7. Barcman

    Barcman PR UZMANI Pro Üye

    Katılım:
    1 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    10.580
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    198
    çok güzel bir yazı okurken çok duygulandım sanırım pek çok genç kız evden uçup giderken bunları hissediyordur sen bunu kağıda öyle güzel dökmüşsünki kalemine yüreğine sağlık canım
     
  8. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  9. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    seyranım sen ne ettin bana farkındamısın senağlama
    nasıl duygulandım,nasıl buz gibi kesildim sana anlatamam
    ay ben çok fena oldum arkadaşım çok fena hemde senağlama
     
  10. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  11. delikizinturkusuyum

    delikizinturkusuyum Hoşgeldin MİRZA'm... Üye

    Katılım:
    27 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.071
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    106
    Çoook ama çok güzel bir yazıydı.
    Kucak dolusu sevgiler, teşekkürler.. a.s.
     
  12. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  13. Buucuuu

    Buucuuu Benim tatlı tüçük yumurtam ☺ Üye

    Katılım:
    28 Ocak 2008
    Mesajlar:
    1.776
    Beğenildi:
    330
    Ödül Puanları:
    113
    Bu nasılll bi şiirdi yaaa
    Tüylerim diken diken olduu
    Meğer ne kadar değerli şeylere sahipmişiz dee farkında olmadan nelerin peşinden koşuyoruzz
    evlene
     
  14. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  15. cerez

    cerez Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Ocak 2008
    Mesajlar:
    4.518
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    eline yüregine saglik..
    o kadar güzel yazmissinki.. öyle samimi, öyle icden..
    evlilik böyle birsey gercekden.. iki birbirine zit duygularin bir arada yasanisia.s.
     
  16. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  17. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    okadar güzel ince kelimelerle süslenmiş ki çok hoştu..işte ayrılırken belki çoğumuzun hissettikleri ama kendi evimiz olunca,evimizi sahiplenince ,kendi evimizin birde annesi olunca... artık baba evimizde bile uzun kalamıyoruz kendi evimizi özlüyoruz nekadar tuhaf değil mi???
     
  18. 13 Mart 2008
    Konu Sahibi : seyran
  19. EU2

    EU2 Guest

    Çok güzeldi eline yüreğine sağlık çok duygulandım yaşadıklarım aklıma geldi saol geçekten....