Annem Öldü Mü? / Bahtiyar Vahapzade

Konusu 'Şiir' forumundadır ve sila17 tarafından 9 Mart 2007 başlatılmıştır.

    9 Mart 2007
    Konu Sahibi : sila17
  1. sila17

    sila17 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Mart 2007
    Mesajlar:
    55
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Annem Öldü Mü?
    Ne hız ellerini üzdün dünyadan
    Balanı tek koyup nereye gittin?
    Nasıl yok oluyormuş bir anda insan
    Sanki bu dünyada hiç yok imişsin..

    Güneş gurup etti... oda karardı...
    Bir anda yok oldun sen hayal gibi.
    Şimdi düşünürüm senden ne kaldı..
    Gönlünde hatıran kara hal gibi...

    Beni boya başa yetirdin anne
    Bize borçlu bildik her zaman seni
    Sen beni dünyaya getirdin anne
    Bense yola saldım dünyadan seni...

    Sen bana beşikte ninni çalmışsın
    Bugün ninni çalsam sana ben de mi?
    Senin şirin şirin ninnilerini
    Sana gaytarayım cenazende mi?

    'Uykun şirin olsun' diyerdin bana
    'Uykun şirin olsun' deyim mi sana
    Gerek ben basına dönüm dolanım,
    Beni hayat için hep uyutanım,

    Söyle ölümçün
    Nasıl uyutayım seni ben bugün?

    Bu nasıl dünyadır anlayamam ben,
    Cilvesi cürbecür, rengi cürbecür
    Dün öz nefesiyle seni işiden
    Bugün buza dönüp, tasa dönüptür

    Bu nasıl dünyadır...
    İnsanoğlunun
    Hayali göktedir kendi yerdedir...
    Sağken omuzunda hayatın yükü
    Ölende ceseti çiyinlerdedir...
    Bu nice dünyadır bu nice dünya
    Ölüm hakikat hayatı rüya
    Derdimin gamımın ortagı sendin
    Niye yüz çevirdin ya niye benden? ...
    'Derdin bana gelsin' hani diyerdin
    Niye dert ekledin derdime ya sen

    Annem, kimse seni darıltmamıstır,
    Ben seni
    Ben seni darıltan kadar.
    Şimdi kime açsam derdimi bir bir
    Kim benim derdime yanar sen kadar?
    Evin her yerinde görülür yerin
    Gözüm ahtarcıdır anne ey anne
    'Ninem' 'hani' diyor küçük azerin
    Ne cevap verem ana ey ana
    Bilmem bilmem bilmem bu ölüm nedir
    Hayat var iken
    Nefesin ey anam hala evdedir
    Kendin yer altinda taşa dönmüşsün

    Bugün yedin oldu...
    Annem yedi gün,
    Bizimle beraber ağlar odalar
    Sana
    Yalniz sana
    Sana demek için
    Gönlümde ne kadar bilsen sözüm var...

    Annem ısmarlandın anne topraga
    Bu ölüm sineme çekti dağ benim
    Sen benim arkamda benzerdin dağa
    Sanki de arkamdan uçtu dağ benim...

    Ömrü başa vurdun altmış yaşında
    Altmışın üstünde durup yaşında
    Artık senin için durudgu zaman
    Benim çün dolaşır
    Gün olur akşam...
    Vakit geçer sen benden uzaklaşirsin
    Ben sana günbegün yakınlaşırım...