Annem tarafından hep aşağılanıyorum

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve pippi_langstrumpf tarafından 25 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

    25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  1. Mrb ben 26 yaşındayım. Bugüne kadar ailemin beni içten gelerek öptüğünü hiç görmedim. Haksızlık yapmayım annem yemeğimizi yapar, sohbet eder bizimle. 3kardeşiz. Ablam ve 16 yaşındaki erkek kardeşime güvenleri sonsuzdur. Ablam evlendi,annem o evlenirken bile karşı tarafa ablamı marifetli, akıllı, zeki diye hep övdü. Hiç gözü arkada kalmadı. Konuşma yönünden olsun, marifetleri yönünden olsun ablama çok güvenirler. Güvensinler bişey demiyorum. Ama neden banada aynı güveni göstermiyorlar? Küçüklükten beri hiç bi zaman önemsenmedim. Annemin beni içten bi şekilde öptüğünü hatırlamam. Beni hep eleştiriyorlar. Kendime güvenim hiç olmadı. Şu anda bile zorlanıyorum bu anlamda. Hep o öyle yapılmaz, beceriksiz tarzı usluplara maruz kaldım. Toplum içine girdiğimizde annem bana bakar fazla mı yiyorum, yanlışmı konuşuyorum diye senağlama Başkalarının kızlarını över beni yerer(tabi onların yanında değil). Ben artık ben olmaktan çıktım bana fazla konuştuğumu ve saçmaladığımı söylediği zaman yıkılıyorum. İşte bu yüzden kalıcı arkadaşlıklarımın olmadığını söyler. Ve bunu hep tekrar eder. Bugünde sen çok donuksun o yüzden evde kaldın kimseyi bulamıyorsun diyor. Artık iyice psikolojim bozuldu. Bana günde 1000defa kitap oku diyor ve bunu hiç bir kardeşime demiyor sadece bana diyor. Halbuki küçük kardeşimin dersleri kötü. Onunla ilgilenmek yerine bana sürekli baskı yapıyolar. Bugüne kadar girdiğim bütün sınavları kazanmama rağmen, hep başarılı bir öğrenci hayatı geçirmeme rağmen ve hemen öğretmen olarak atanmama rağmen üstüme fazlasıyla geliyo_O kadar kötü bi durumdayımki çok bunaldım. Yardımlarınıza ihtiyacım var senağlama
     
  2. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  3. azelya55

    azelya55 Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    4 Kasım 2008
    Mesajlar:
    7.116
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    Bu konudan olan şikayetini annenle paylaştın mı hiç? Paylaştıysan aranızda nasıl bir konuşma geçti?
    Konuşmadıysan konuşmayı dener misin, ama suçlayıcı bir dil yerine üzüntünü anlatan kelimeler seç.
     
  4. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  5. irem naz

    irem naz Canım OĞLUM Üye

    Katılım:
    27 Nisan 2008
    Mesajlar:
    6.713
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    annenle hiç konuşmadınmı neden bana böyle davranıyorsun ben senin evladın değilmiyim sana ihtiyacım var annem olduğunu hissetmek istiyorum diyebilirsin..
    arkadaşım annen ne yapmaya çalışıyor anlamadım doğrusu...
     
  6. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  7. rxuxyanaz

    rxuxyanaz KOCALARI AZDIRMA BAKANI:) Pro Üye

    Katılım:
    4 Nisan 2007
    Mesajlar:
    4.877
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    148
    cnm annenle konuştunmu ben hiç bir annenin çocuklarını ayırabilecegine inanmıyorum.........
     
  8. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  9. Annemle defalarca konuştum. Fayda etmiyor. Artık o boyuta geldiki kavga ediyorum. Ama yine bana akıl veriyo yine. Ben kendi sorunlarımı zaten biliyorum. Ama yine aynı şeylere devam ediyo. Şimdi uzaktayız ayrıyız. Tel de konuşurken bile oldu bugün. Konu evliliğe geliyo arkadaşlarımın hepsi evlenmiş, yada evleniyor dedim. Bana benim donuk olduğumu, bi erkeği elimde bile tutamıyacağımı söylüyo
     
  10. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  11. irem4006

    irem4006 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    10 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    1.949
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    148
    ya canım nü güzel meslek sahibisinde,diger evlenen ablan okudumu bi meslek sahibimi peki?
     
  12. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  13. Evt ablamda öğretmen. ınanın çok doluyum. Bu durum beni çok üzüyor. ABlamı benden daha üstün tutmasının nedeni çok sıcakkanlı, güzel konuşur toplum içinde güzel espriler yapar. Bense konuştuğumda acaba pot kırarmıyım derdinde oluyorum
     
  14. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  15. ASXIXYXIXM BEN

    ASXIXYXIXM BEN topiğin ilk annesi.01.07. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    728
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    seni o kadar çok iyi anlıyorumki
    ama benim annem beni sevmediğini düşünmüyorum çünkü beni çok çok sever ..öper hala
    evli ve çocuklu olmama rağmen
    ama benim annem beni hiç bir zaman beğenmedi ....çok küçük yaştan beri..hep horladı
    dayım kızları vardı annesi babasıonlar daha küçücükken medh etmeye başladı benim annem ben her kesin içinde sürekli mahcup etti
    o kızlar kendine güvenen kızlar oldu ben ise hala sindikçe siniyorum
    kendime olan özgüvenimde bir eksiklik var
    sürekli beni herkesin içinde aşağıladı ben bir evin bir kızıyım ...ablam felan yok yani
    insanın evladına ..güven vermesi.onu poh pohlaması o kadar önemli bir şeyki
    çok küçük ve gereksiz gibi görünen bu ayrıntı insanın taaaa temelini oluşturuyor
    annem tabi beni herkesin içinde sürekli aşağıladığı için diğer insanlarda beni aşağılamaya başladı
    çocuğuna sahip çıkamazsan onu kurda kuşa yem edersin
    annem sayesinde ben hala beceriksizim...ve bilinç altımda bir şey bu konuda ısrar etmemi söylüyor
    işte bütüüüün bunlar için ben çocuğuma her kesin içinde tek bir kelime etmiyorum...kimseyede ettirmem benim yavrumu ..incitecek insan ve insanların alnını karışlarım
     
  16. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  17. yasamak.icin.dogmak

    yasamak.icin.dogmak Bir Tutkudur Şebnem Ferah Üye

    Katılım:
    18 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    150
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Size hamileyken oldukça kötü olaylar geçirmiş ve bilinçaltında da bunların tüm suçlunun siz olduğunu düşünüyor olabilir. Hani istenmediği halde hamile kalmak ya da o dönemde eşiyle ve çevresindekilerle yaşamış olduğu sorunlar hep sizi istenmeyen yapmıştır. Yanlış anlaşılmasın sakın istenmeyen çocuk genel bir terim olarak kullandım. Kırıcı olmak istemem.
    Ya da sizi bu kadar abartılı şekilde düşünüp kusurlarınızı didikleyerek bulup size sunmasının sebebi,sizin onun gibi olmanızı istememesidir. Sizde kendisini görüyor olabilir. İnsanlar acayiptir.Ve sizi büyütürken bir sürü sorunla savaştığını düşünüyorum. Ve bunca yıldan sonra bu kadar üzerinize gelmesi, kendi hatalarını görmekten kaçınması tamamıyla kendi içsel savaşı.

    O çocukken neler yaşadığını bilemeyiz. Psikolojik savaş veriyor, çevresindekilerin de baskı var tabii. Görmezden gelinemez. Düşünsenize her bir araya geldiklerinde "Ayol senin kız hala bulamadı mı birini?, Bak şunun bunun kızına evlendi mutlu mesud yaşıyor". Paso yalandır mutlu mesud lafları. İçlerinden çatlıyorlar aslında, nasıl da bu kız öğretmen oldu diye. Böyle tuhaftır insanlar.

    Annenizin size yaptıkları çevresindekilerin laflarının onu kızdırması. Ve evli olmamanızı da siz de bir kusur varmış gibi aktarmaya çalışıyor.

    Aslında harika birisiniz. Düşünsenenize, ablanız ne kadar poh pohlanarak o mevkiye gelmiş. Ya siz? Nelerle savaştınız. Ruhsal durumunuz çöktü ama yine yılmadınız.
    Anneniz de bunun farkında.
    Onun her şeyisiniz siz, her ne kadar belli etmede sorunlar yaşasa da.

    Tebrik ederim sizi. Ne mutlu size ki, bir mesleğiniz ve saygı gördüğünüz çevreniz, size hayran öğrencileriniz var. Kendimden biliyorum, öğretmenlerimin yaşam savaşındaki başarılarına nasıl hayran hayran seyredip, bir gün ben de onlardan biri olacağım demeyi. yerimseniben
     
  18. 25 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : pippi_langstrumpf
  19. Asiyim ben annen şimdi sana karşı nasıl? En azından şimdi bu huyunu bırakmış galiba. Ama benim annem hala devam ediyor. Her zaman başkalarının kızlarını beğenip onları övüyo, beni yakın akrabalarımız içindede yeriyor. Ben kocaman kızım ya yeter... Bir keresinde hiç unutmam bu yüzden kavga ettik. Ben görev yaptığım yere geldim 15 gün telefon açmadım, konuşmadım. Hatta öyle bunalttı ki ben yaz tatilini bile az kalsın görev yaptığım yerde geçirecektim. Belki size bunlar basit gelebilir ama sorunlarım var. Kendime güvenim zaten yok. ılişkiler konusunda başarısızım. Sağlam insan ilişkileri kuramıyorum. ınsanları kendime bağlayamıyorum. Yaşım 26 hala bi sevgilim bile yok. Konuşableceğim dostlarım pek yok. Hiç sevgi görmüyorum. Avrupadan kuzenlerim gelince o 17-18 yaşlarındaki kuzenlerimin bile kendilerine güvenleri sonsuz. Anneleri onlara ne kadar değer veriyor. Gerçektende hakediyorlar. Çok güzel yetişmişler. Konuşmları da fevkalade. Ama ben kendim gibi konuşsam problem oluyor, annemin istediği gibi dursam problem oluyor. Bunalımlardayım