Annemden ve Babamdan Nefret Ediyorum..

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve zebbra tarafından 9 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

    9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  1. zebbra

    zebbra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    673
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Artık canıma yetti katlanamıyorum..
    Evin tek çocuğuyum annem babam öğretmen..
    Daha önce 1 kes resmi olarak, pek çok kez de resmi olmadan ayrıldılar. Son 3 yıldır beraberler.
    Bi evlat annesi babası ayrıyken ya da ailesinden uzak yaşıyorken mutlu olabilir mi?
    Ben çok mutludum..
    Babam pek çok hata yaptı; biz aç evde durup ekmek beklerken o meyhane arkadaşlarıyla içti içti içti.. Sonra ne mi oldu? Bir gün bi grup mafya evimizi bastı, borcu var diye babamı aldılar götürdüler. Öğrendik ki 150 milyar borcu varmış tefecilere. Evimiz satıldı, arabamız.. Onun içkisi kumarı yüzünden nelere katlandık, o hala içiyor. Yarına yol paran var mı okula gitmek için diye sormaz çünkü korkar yok dicem diye çünkü korkar onun yarın ki rakı parası azalcak diye. Öyle bir adamdır ki benim babam içki sigara parası çıksın diye benden habersiz benim saatimi altınımı sattı.
    Annem.. Anneme daha çok acıyorum. Annem daha çok neşesi ilaçlara bağlı olan bir sinir hastası. Günde 2 kere ilaç içiriyorum, kendi hayatta içmez. Hergün bi bahaneyle bir yalvarışlaa içiliyor o ilaçlar. En ufak bir şeyde kendisini öldürmekle ya da beni okuldan almakla tehtit eden bir annem var ne yazık ki.
    Bizim evde her 2 haftada bir büyük kavgalar olur. Saç başa yumruk yumruğa. 22 yaşındayım, çocuk gibi masanın altına girip saklanamıyorum, ikisini ayırmak için yapmadığım şey kalmıyor o an. Annem çığlık çığlığa babama bağırır, polisi arar attırcam seni bu evden der. Babam 1-2 gün evi terkeder, annem babamı özler tekrar çağırır. Sonra annem gene 2 hafta sonraa başlar ben sizi çekmek zorunda mıyım diye. Çekmekten kastı yemek ve temizlik yapıyor olması. Ben çok sessizimdir aileme karşı, karşı gelme huyum yoktur buna rağmen bana ettiği babama ettiği küfüleri tahmin bile edemezsiniz.
    Annem okuyorum diye yapmadığını bırakmıyor, bana devamlı okulu bırak çalış hayatı öğren diyor. Ben sana bakmak zorunda değilim, git sevgilinle evlen, git çalış, ben senin yüzünden mahvoluyorum.. Bunları diyen benim annem. Benim yaptığım tek şey onların bunca kavgalarına karşın güzel bir okulda burslu okumak..
    Bi rahatsızlığım var aniden bayılıyorum. Genelde kavga ettiklerinde ben bayılınca kendilerine gelirler kavga öyle sona erer. Kaç kere halam vs. beni yanlarına aldı, vermicem bu çocuğu size dedi. Sonra annem yok fenalaştı yok hastalandı kızım diye öle tekrar tekrar eve döndüm.Bütün sülalem bilir neler çektiğimi adım geçse herkes zavallı kız neler çekiyor der. Zavallı..
    Artık dayanamıyorum, şeytan diyor erken yaşta evlen, yapamıyorum. Benim evlenmem benim kaçmam neyi değiştirecek? Ben kendimi kurtarmış olacağım ya onlar? Bıraz onları evde başbaşa bırakıp dışarı çıksam hep elim telefonda birbirlerine bişi yapcaklar diye ödüm patlıyor evlensem ne değişcek, mutlu mu olacağım?
    Her ailede kavga oluyor herkesin anlaşamadığı noktalar çıkıyor ama bizde kavga olmayan tek bir dakika yok. Her an biri birini öldürcek halde herkes. Gidin boşanın diyorum, yok yok..Ben artık bıktımm bıktımm. 22 yaşında artık hayatından bu kadar bezgin hayattan nefret eden hayattan bu kadar korkan yaşamaktan korkan ailesinden korkan nefret eden biri daha var mıdır acaba? O kadar çok özeniyorum ki düzgün aileleri olan insanlara niye diyorum yaa niyee benim yok niye..Niye ben bunları çekmek duymak görmek zorundayım?
    Onlar yüzünden artık zavallı olmak istemiyorum, içkici bir adamın sinir hastası bir annenin kızı olmak istemiyorum. Bana yaşattıkları bu kadar şeyden sonraa onları nasıl affedebilirim, artık bana sundukları bu hayata nasıl tahammül edebilirim bilmiyorum.. Geceleri uyuyamıyorum saat gecenin 3 ünde annemin çığlıklarına ağlamasına uyanıyorum, saat 7 ye kadar otturup bekliyorum onların kavgalarının bitmesini, 7 de çıkıyorum evden hiç bişey olmamış gibi okula gidiyorum. Niye ağladın bir şey mi oldu soruları için türlü yalanlar arıyorum.
    Ne yakın arkadaşım var ne de çok yakın akrabalarımız. Ne annem sevilir ne de babam, yalnızız. Onlar genede benim annem babam onlara bişi olsun istemem, çok üzülürüm ama bu onlardan artık nefret ettiğim gerçeğini değiştirmez. Eminim pek çok kişi çıkıp onlar senin annen baban nefret edemezsin diyecektir. Kimse neler yaşadığımı bilmiyor kimse tahmin edemez. Derdime kimse çare bulamaz. Allaha emanet yaşıyorum işte..
     
    Son düzenleme: 9 Temmuz 2010
  2. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  3. chess

    chess Guru Editor

    Katılım:
    13 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    48.551
    Beğenildi:
    32.326
    Ödül Puanları:
    463

    ben demeyeceğim valla, bal gibide nefret edersin, bence kendi hallerine bırak ne halleri varsa görsünler, pek çaresi çözümü olmayan hastalıklı bi ilişkileri var çünkü, çabalaman boşa olur
    sen kendin için çabala, güzel bir işe kapağı atmaya bak
     
    zynpsgl bunu beğendi.
  4. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  5. Amonra

    Amonra Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    11 Şubat 2008
    Mesajlar:
    13.461
    Beğenildi:
    266
    Ödül Puanları:
    213
    bişey diyemicek kadar etkilendim
    çok görmüyorum ama fikirlerini
    ama nefret etmiyosun onlardan
    nefret etsen bu kadar önemsemez üzülmezdin
    çaresizlikle yazmışsın belli ki..
     
  6. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  7. pashaa

    pashaa Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    315
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    allah yardımcın olsun canım çok zor
     
  8. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  9. Masalimgercekoldu

    Masalimgercekoldu Kızım, en büyük şansım Üye

    Katılım:
    12 Eylül 2007
    Mesajlar:
    5.181
    Beğenildi:
    6.256
    Ödül Puanları:
    238
    Hikaye çok tanıdık geldi çünkü pek uzak sayılmayacak bir akrabamızın kızı aynı tarz şeyleri yaşadı.Annesi sinir hastası, babası alkolikti.Neler yaşadı neler.Ne zaman muhabbeti geçse "ah yazık o kıza, vah zavallım" lafları edilirdi.Bu kız öncelikle zamanın iyi puanlı Anadolu lisesini kazandı, sonra ünlü bir okulun mühendislik fakültesinde burslu öğrenciliği kazandı.Evine çok yakın olan okulun yurduna başvurdu, hem çalıştı hem okuyarak yurda para yatırdı, ara sıra ailesinin yanına gitti.(Annesi babası boşanmıştı çoktan, ayrı ayrı ziyaret ederdi).Kız o kadar başarılıydı ki daha okulu bitmeden hocalarından teklifler gelmeye başladı.Okulu bitti, asistan olarak okulda çalışmaya başladı, aynı yurtta kalmaya devam etti.3-4 senelik yüksek lisans ve diğer akademik çalışmalar sonunda önce denize bakan küçük ama şirin bir eve taşındı, sonra aşık oldu çok mutlu oldu.Şimdi Amerika'da bir üniversitede hem eğitimine devam ediyor hem de çalışıyor, sevdiği adam da yanında ve çok ama çok mutlu.Annesi hala ruhsal bunalımda, babası ise işi gücü bırakmış sabah akşam evde içmeye devam.
    Demek istediğim şu ki, Allah yardımcı oluyor muhakkak.Nereden nereye denir ya aynen öyle oluyor.Yılmamak, çalışmak, ayakta durup yeni bir hayata başlamak belki evet kolay değil ama imkansız hiç değil.
    Umarım en kısa sürede kendinizi kurtarır, bu konuyu gülümseyerek okursunuz.
     
    zynpsgl bunu beğendi.
  10. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  11. leylek82

    leylek82 çok zor bazen.... Pro Üye

    Katılım:
    6 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    5.664
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    148
    çok üzüldüm ya
    bu kadar enteresan bi aileden bu kadar aklı başında bi kız nasıl çıkmış hayret
    evlenmek için yaşın hiç de erken değil kaldıki senin yaşındayken ben 4 yıllık evliydim ve de anneydim
    gerçekten güvendiğin biri çıkarsa evlen ve de eğitimine devam et
    sağlıklı bi ailede olsan bu yazdıklarımın hiç bi hükmü yok tabi
    ama senin bayılmaların senin şu karmaşık hayatın bi nebze olsun rahatlar bence
    çevremde hem okuyup hem de evli olan çok insan var
    ha sen olmayınca ne olur hiç bişeee
    bence senin varlığından bile destek alıyolardır onlar
    yer yer bırakırlar birbirlerinin yakasını
    senin yapman gereken şu evini uzak tut bi işe gir ve oku
    inan şundan daha iyi bi hayatın olur
    insanın anne babasının ebeveyni olması çok zor bi durum
    yaşamayan bilemez
    bizde de var bi tane böyle maalesef
     
  12. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  13. zeynep215

    zeynep215 edep ya Hu!!! Üye

    Katılım:
    15 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    2.454
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    sadece takdir ediyorum seni kardeşim
    bunlara rağmen onlardan nefret ediyorum demene rağmen
    hala onlar için çırpınıyor iyiliklerini istiyor ve bu kadar sorunlu bir ortamda hala bu kadar mantıklı ve hala bu kadar sağlıklı düşünebiliyor olman takdire şayan bişey
    sabret demekten başka çare yok netice de anne ve baba atsan atılmaz
    insan ne kadar nefret ediyorum dese de olmuyor işte yüreğinin bi yerinde
    hala onlar için umut besliyorsun
    Allah yar ve yardımcın olsun kardeşim ne diyeyim zor bi hayat ve zor bi imtihan
    umarım alnının akıyla bu imtihanı da verebilirsin
     
  14. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  15. BuzlarUlkesi

    BuzlarUlkesi aşkım oğlum ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    20 Şubat 2007
    Mesajlar:
    7.303
    Beğenildi:
    345
    Ödül Puanları:
    188
    nefret etsen sonuna kadr haklisin ama sen bence etmiyorsun yoksa bu kadar seyin ortasinda orda kalmazdin ya da disariya ciktiginda onlari merak etmezdin ya da halan seni götürdügünde geri dönmezdin..söylenebilecek bir kelime gelmiyor aklima suanda senin yerine koydum kendimi senin yerine gecip düsünemedim bile cünkü emimin yasamadigim icin yok cekr giderim gibi seyler söylerdim ama sen eger bu kadr olaydan gitmediysen ve hala bir umut onlar iyilesir diye bekliyorsan sen gercekten inaniyorsun onlarin degisecegine..
    hayat ne yazik ki herkese ayni imkani vermiyor keske herkes ailesiyle cok kücük sebeplerden dolayi atissa fikir ayriligina girse insallah hayat imtihaninda alninin akiyla cikacaksin..
    belki konunun bir parcasi durum ama bunu demeden gecemeyecegim
    gecen babamla tefecilerle ilgili konusuyorduk ben merak ediyorum
    iclerinde bir gram dahi Allah korkusu ya da insanliga dair birsey yok mu?
    bu dünyada bircok seyi aklim almadi sanirim bunuda almayacak
    tekrardan Allah yardimciniz olsun..ama en güzeli yinede yalniz degilsiniz o kadar hengamenin ortasinda kolunuzdan cekip sizi saracak bir halaniz var yinede sanslisiniz ya olmasaydi
     
  16. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  17. _masal_

    _masal_ ... Üye

    Katılım:
    30 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.962
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    sizi daha önceden de hatırlıyorum.. bu na benzer bir konu açmıştınız sanırım..
    arkdaşım madem halanız sizi yanınıza alıyor,size kol kanat geren akrabalarınız var gidn onlarla yaşayın.. yazık gençliğinize..
     
  18. 9 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : zebbra
  19. zebbra

    zebbra Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    673
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Teşekkür ederim arkadaşlar yazdıklarınız için. Normalde yazları çalışıyorum hatta üniye hazırlanırken dershane parasını ben ödüyordum zaten onların ödemesini isteyemezdim çok borcumuz vardı. Ama bu yıl çalışamadım okul tam gün ve devamsızlıktan kalma vardı.
    Mesela geçen gün kuzenim evlendi annemle kuaföre gittik ki kendi dedi gidelim yakın akraba diye. Bi topuz yaptırdım 30 milyon para tuttu sırf bu yüzden sinirlendi 2 gün harçlık vermedi okula gitmedim.
    Erkek arkadaşım var uzun zamandır artık o da alıştı çünkü kaç defa telefonla konuşurken annemin bana ettiği küfürleri ister istemez duydu, ne utanç verici bir durum anlatamam. Babamın nasıl biri olduğunu zaten herkes biliyor. Erkek arkadaşım konusunda çok şanslıyım çok anlayışlı bi tek o var zaten başka kimsem yok 1 arkadaşım bile. Hep diyor evlenelim onların düzelmesini bekleyemezsin diye ama elimde değil. Böyle olsun istemiyorum hiçbir şey, okulumu bitirip mutlu mutlu evlenmek istiyorum. Evlendiğimde evimde içim rahat yaşamak istiyorum ama bunun olmayacağını biliyorum. Evlenmek çözüm değil ki evlensem nolcak babam gelcek 2 gün bizde kalcak 2 gün evinde, annem ilaçlarını içmeyecek ben hep onlarla uğraşacağım.
    İnanın bana çok zor, onlar benim canım yukarda anlattıklarım bu mafya falan olaylarında babamın eve dönmesini dört gözle beklerdim ona bişi olcak diye ömrümde ömür gitti. Bunların hiç birini haketmedim ben böle anne babayı haketmedim.
    Şimdi gene bir sigara yüzünden kedi köpek gibi birbirlerini yiyolar. Çekildim odama duymamazlıkta geliyorum. Çünkü artık sinir krizlerim başladı son 1 yıldır kendimi tanıyamaz hale geliyorum.