Arkadalar, bana bir akl verin ne olur :(

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve cranberry84 tarafından 21 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  1. cranberry84

    cranberry84 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Ekim 2008
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    selam akradaslar yeni uye oldum bu siteye 19 aylık bır oglum var
    evliyim 26 yasındayım calısıyorum,sizlerede derdimi acmak istedim belki akıl veririsiniz diye oglumun dogumu esnasında bır tansıyon yukselmesı yasadımboynumdan asagısı uyusuk oldu dogumum karnımdan asagısı yok bibiyidi cok tedır oldum normalde hıc panıklı bır yapım olmamasına karsın su yasıma kadar, tansıon yukselınce malum ebe hemsure bana bagırdı napıorsun tansıonun cok yukseldı bak tepende cihaz nasıl otuor ölucek bu demezmı yanındakıne sevk edelım olmaz boyle dedi bana nasılda mendebur bır surat anlatamam oyle der demez basımdan asagı kaynar bırsey ındı sıcaklasma daha cok tansıoyunu martınca bır ıgne yaptılar r 5 saat o vaziyette uyusuk kaldım ve odama ındım dogumunu sabırsızlıkla bekledıgım oglum dogmustu ama bu olay benım kafamın bı yerıne ılısmıs olacakki eve dondugum ılk hafta ı cınde kabımde carpıntılar basladı tabi ben psikolojik hiç bi rahatsızlık duymadıgım ıcın yok kesın kalbımde bı sorun var demeye basladım lohusalıgın verdıgı huzun katlanarak buyudu de buyudu ben ogluma alısamadım o donem,cunku kendımle ugrasıordum evde kaynanamada vardı ıyı bırıdır hanı ole cok ters pers degıldır, annemde yakınımda oda yardım edıor vs ama benım annem hanı derler ya cok cok super degıldır ınsnalık anlamında coksuperdır ama gel gorelım cok modern yasamıs ole dıor kendı hanı hıc bı adet geleneek vs cok fazla bılmez cogu seyı tabı bu bende buyuk bı eksık yarattı her zaman kıyaslama ıstedıg udydum kaynananmla onu,
    annem cocugu bıle tutamıordu yanı o kadar ama bende nasıl bır mutsulzuk esım destek olmayua calısıor ama nafıle sureklı aklım kalbımde atıtımı olemı bolemı dalıp gıtmeler basladı gecelerı uykudan uyandıranataklar ama nasıl atak kafayı usuttum bu arada o atakları yasayaınca cevremızdede olmadıgı ıcın hıc kımse benı anlmıordu bende anlamıordum kesın olumcul bır hastalıgın pencesınde hısedıorıdum bole bole her gun katlananrak artan panık ataklaırm benı dunyamla ılısıggımı kestı resmen hep uyumak ıstıyordumda ayrıca kalkamıordum yataktan bebegıme baskamıordum :KK43: kaynanama gıdınce daha kotulestım ben annem gelıordu ama hıc yardımcı olamıordur esımde bıktımvs deyınce bana senın bu hallerınden ıyıce arttı hersey cok kotu gunlerdi hıc mı hıc basıma boyle seylerın gelebılecegını dusunemezdım asırı mukemmlıyetcı ve kendıne guvenen bır yapım vardı cunku...en nıhayet baktılar ıyıce kapatıorum kendımı hemen bır pskiyatra gıtttık anlattım hersey bos anlamszı gelıor aglıorum tabi vucudumda anlmadıgım seyler oluor ates ıcınde kalkıorum nabızımı duyuyuorum vs vs ama baska bı belırtı yok yanı bunlar bıle benı bıtırmeye yetmıstı :KK43: dr anksiyete bozuklugu panik atak sonucu olmus dedi ve bu yzuden depresyona gırmısın dedi hanı ınsanın en mutlu olması gereken anda ben boyle oldgum dıye depresyonda eslık etti ıl kbastan .p.xil remeron carpıntı ıcın dideral verdi ılacı 15 gun ıctım kut bıraktım ben ıyım dıye bırakmaz olaydım sonrası daha beter oldu tekrar basladım kesıntısız bı 6 ay ıctım ama bı ıctım bı gun ıcmedı mgibi bununda nedenı sanırım ılac kullanmak gururuma dokunuo diye ısmdı anlırum su anda 10 aydır ıcmıorum nerdeyse hep kendım basa cıkmaaya calısorum ama bırsey dıyım eskısı gıbı atak gecırmuorum gece uykularım ıyı bebegıme alıstım evımı ısımı halledıorum ama sıkıntılar kökten bıtmıor bırı bıtırı bırı baslıor ara carpıntı ates basması nobetlerı ve haşla sabahları dayak yemıs gıbı kalkıorum mutsuzluk hassiyet gibi bunlarıdaasla kafamdan cıkartamıorum bu yasadıklarımı hıc yasaamıs olmayı ısterdım herkesın dogumunda lohusalıgında hatrladıgı mutlu gunlerı olur benımkı kabus gibiydi ve bu yzunden acayıp kızıorum kendıme halen..dusunun sızce napmam gerek?bu ıllet bıtıcekmı
    ve ehlıyet ladım dusunun bır pa olarak gel lakın tek tuk bınebılıorum
    korkudan cunku arabay bındıgım anda fenalık gelıor kalbım hemen balsıor :KK43:
     
  2. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  3. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    canım yazını okuyana kadar gözlerim bozulacaktı inan ki kaydirigubbakcemile3
    neyse öncelikle geçmiş olsun...
    tabii ki geçecek, kendine zaman ayırmaya sevdiğin şeyleri yapmaya çalış
    depresyon da panik atak da zamanla yoluna girecek şeyler, psikolojik destek almayı kesme
    mutlaka iyi olacaksın eminim a.s.
     
  4. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  5. EU3

    EU3 Guest

    Rabbim acil şifalarr versinnn hepimizee:Saruboceq:
     
  6. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  7. cranberry84

    cranberry84 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Ekim 2008
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    ay canım yazım biraz karısık olmus :KK43: okunmuyor hakkaten acemeliğime ver nolur
    ay vallahi ne bilim bi bakıyorum cok iyiyim zımba gibiym harkayım sonra bi bakıyoru mbır bezgınlık bu hısler tabi herkes tede var illa depresyon degı lbelkide ama su vucudumda olan seyler bir gecse cok sevınıcem heel su carptınlar gecmiyor :KK43:
    psikolojik destekd almıyorum buldugum yerden uzakta biras esım dahil kimseye
    solemedim halen boyle hissetmiği eşim zaten deli gozuyle bakar desem kesin :KK43:
     
  8. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  9. cranberry84

    cranberry84 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Ekim 2008
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    balsurat cnm seninle tanısmam iyi oldu cunku acaba benım gıbı olan lar varmı dıye bu steyede uye oldum ve senın yazılarını cok okudum cok ısındım sana inan alalh hepimize sifa versin bazen asla eski gunlerime donemeyecekmısım gıbı geliyor cok bozuluyorum
    bide sen bilirsin belki sudiderali ıcımmı ıcmmı aksatarak ıcıyorum bazen carpıntı ıcın ktou bısı olurmu su anormal anksiyete yuzunden cok sevıdıgm arabamı kullanamıyorum hala :KK43:
     
  10. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  11. Çenebaz

    Çenebaz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    8 Ocak 2009
    Mesajlar:
    11.525
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    öncelikle bunu gurur meselesi yapmamalısın bence
    eşinle konuş ama eskisi kadar ciddi boyutlarda olmadığını, yine de desteğe ihtiyacın olduğunu söyle
    ihmal etme bence
    bezginlik hissi inan herkeste var ben de dahil, sürekli değişiklik yapasım geliyor...
     
  12. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  13. cranberry84

    cranberry84 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Ekim 2008
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    neden gurur yapıoyrsam aslında sebebi var esım beni cok ıncıttı ruhsal anlamda bız bıbırıbmıze cok guvenirdik yanı ben onun cocugu o benım cocgum gıbı bır ask var aramızda ama o donemde bana hıc destek olmadı kendısı boyle seylerden hıc anlamaz cunku manyakmısın hastamısın kendın yapıorsun cocuk dogalı yuzumu guldurmedin
    dıger kadınlar gıbı olamadın bak emızremedın ıste 2 ay emzırebıldın vs gibi tamam belkı onuda bunalttım onunda hayal ettıgı gecmedı hıc bısı ama ben caresizdim ve elımden tutmasını ıstedım sonra buna cok pısman oldu ama bnden bunların acısı cıkmadı hala emızren bır anne gorsem ıcım tıtırıor :KK43: ogluma ıyı bı anne olamadım gıbı gelıor
     
  14. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  15. _laylaylom_

    _laylaylom_ Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.917
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    148
    öncelikle çok geçmiş olsun...ama başda kendini suçlu hissetme...çocuğuma yii bi anne olamdım gibi geliyor felan....bu tür şeyle rdüşünme....her anne çocuğunu emziremiyor ki ya sütü olmuyor ya sağlık problemleri oluyor...çoğu kişinin başın agelir bu tür şeyler....herkes kötü annemi alakası yok...
    içini ferah tut...kimsenin lafına aldırış etme....
    çocuğun ve kendin için.....o sana sende kendine lazımsın.....

    gerekiyorsada bi uzmandan yardım al ...kimse kimseye de deli gözüyle bakamz kimseyi ilgilendirmez...
     
  16. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  17. mors

    mors cantanem Üye

    Katılım:
    7 Nisan 2009
    Mesajlar:
    4.091
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    canimmm cok gecmis olsun...
    onceliklee kotu zamanlari unutt ve simdiyee bakk sen..senin basindan talihsiz bir olay gecmis..kendini toparlamayamissin sen esinden esinde senden beklemis..sadece senin esin degil bircok erkek surati asik,sinirli bayana dayanamiyor bak benimde esim cok anlayisli olmasina ragmen oyle..esinin emziremedin falan demesi cok yanlis ve kirici..ama olan olmus artik bosver simdi bunlarii aklina sakin getirme dur daha yolun cok basindasin ne iyi anne olamadin hemen..aklina getirdikce psikolojini bozup kendini saliyorsunn..birak kimseden birsey bekleme kendi kendinee asmaya caliss..bol bol dua et rahatlatiyor insani manevi olarak..eger kendi kendine basarmiyorsan mutlaka destek al doktora git..ama dedigim gibiii aklina getirme esim boyle dedi annemmm boylee yapamadi herkess bizimm istedigimiz gibi olamaz ki tatlim..kimseyi suclama kendinidee oglunla guzel vakit gecirmeye calis..kotu bir anne olsann oglun icin iyi bir anne olmayi dusunmezdin care aramazdim..duymazdan el bazi seyleri kendi kendini tedavi et..biliyorum cok zor amaa denee pes etme...
     
    Son düzenleme: 21 Ağustos 2009
  18. 21 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : cranberry84
  19. deniz_gunes

    deniz_gunes Hayat devam ediyor... Pro Üye

    Katılım:
    9 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    10.204
    Beğenildi:
    27
    Ödül Puanları:
    198
    Doğum sonrası depresyona girmişsin ama fena girmişsin arkadaşım..

    Aslında hepimizin yaşadığı şeyler ama kimimiz çok kısa yaşıyoruz bu dönemi kimimiz uzun..

    Senin ki doğum esnasında başlamış ve devam etmiş, kalıcı olmuş..

    Aslında lohusalık dönemi kadının en hassas dönemlerinden birisidir, herkesin her konuda destek olması gerekir, senin de herşeyi kafana takmaman gerekir..

    Sen bu dönemde bazı şeyleri kafana takıp kendi içinde uzatmışsın ve ciddi anlamda depresyona girmişsin ama dediğim gibi sana has birşey değil bu..
    ılaçlarına devam et derim yani doktor ne derse onu yap..

    Bu günleri geride bırakacağına da emin ol..
    Farklı şeylerle uğraşmaya çalış, kafanı dağıtacak sana zevk verecek şeyler neyse..Bu uğraşlar için zaman ve para harcamaktan sakın çekinme..

    Mutlaka atlatırsın.Geçmiş olsun..............Allah yardımcın olsun..