arzuzuu / Sevdiği Şiirler

Konusu 'Şiir' forumundadır ve EU1 tarafından 20 Kasım 2006 başlatılmıştır.

    20 Kasım 2006
    Konu Sahibi : EU1
  1. EU1

    EU1 Guest

    Sevmek buymuş demek ki..
    Sevmek vermekmiş en büyük parçanı..
    Özlemekmiş sevmek..
    Gece yastığa başını koyduğunda akan iki damla yaşmış…
    Sevmek zormuş sevdiğim
    Özlemek zormuş…
    Sanki bedenine binlerce bıçağın saplanmasıymış…
    Bir uzak kentte sensizliği yaşıyorum şimdi..
    Bazen iki cümle takılıyor boğazıma..
    Bazen sessiz çığlıklar kopuyor içimden..
    Üşüyorum sensiz, ellerimi ısıtan ellerin yok..
    İçimi eriten gözlerin yok..
    Bir ateş var sol yanımda..
    Bir de sana verdiğim söz dudaklarımda…
    Koşup sana gelmek istiyorum gücüm yok..
    Özlüyorum demeye lüzum yok…
    Gelsem yanına, kokunu içime çeksem..
    Ellerini alsam avuçlarımın arasına..
    Halim yok sevdiğim…halim yok…
    Böyle mi yaşanırmış ayrılıklar..
    Böyle mi koyarmış hasret insana..
    Bir bilsen nasıl muhtacım sana..
    Bir bilsen bu can ölümüne hasret sana…
    Bilirim sende sığamazsın kendine..
    Gece sessiz sessiz ağlarsın hissederim..
    Dayan birtanem dayan…
    Bir gün geleceğim ..
    Bu yürek yarısına kavuşacak..
    Bu beden yeniden hayat bulacak..
    Bir sarılacağım sana, ölüm bile ayıramayacak..
    (ben şiir yazamıyorum ancak düz yazılarla anlatabiliyorum ama bu şiir çok hoşuma gitti paylaşmak istedim )
     
  2. 21 Kasım 2006
    Konu Sahibi : EU1
  3. EU1

    EU1 Guest

    Belki bir tesadüftü, diyeceksin bizim masum aşkımıza.
    peki sensiz kalınca çektiğim çilelere ne diyeceksin.
    belki bir heves olarak bitecektir
    diyeceksin,bizim durgun aşkımıza .
    Ey gönül ! umutsuzluğun hevesi mi olur?

    Bir İstanbul a alışamadım, bir de yokluğuna,
    Gurbeti anladım ama ayrılığı çözmüş değilim.
    Hiçbir şey gözüme zor gelemez.
    ama senin yaman sevdan.

    bir ;geceler kararır gündüzden sonra,
    bir de hayatım sen olmayınca.

    bir ;geceler kararır gündüzden sonra,
    bir de hayatım sen olmayınca. !!!!!!!!

    Belki çok uzaklardayız diyeceksin.
    sen öyle san yitik gönlümün eşsiz prensesi.
    seni bilmem ama ben sensiz değilim.
    baktığım her yerde sen.
    açtığım her kapının arkasında sen.
    çılgınlar gibi yürüdüğüm yollarda ,
    güldüğümde ve ağladığımda. .
    sanki sen hep varsin yanimda
    sanki senn

    Ey gönlümün merhemi;
    sen damarlarımda,sen ruhumda,
    sen kalbimde,
    sen gördüğüm ve duyduğum her yerdesin.

    sen benimsin ve benimlesin...
    sen ne kadar da yok desen de,
    seni sevmeme mani olamazsın..

    bir ;geceler kararır gündüzden sonra,
    bir de hayatım sen olmayınca.


    --
    ALINTIDIR...
     
  4. 22 Kasım 2006
    Konu Sahibi : EU1
  5. EU1

    EU1 Guest

    bir abluka yeri yüreğim şimdi
    kuşatmışlar düşüncelerimi
    en köhne yerinde duran umudumu bile
    kaplamışlar sinsice...



    büzme dudaklarını küçük çocuk...
    dünya bu sayfa kadar sanal değil korkma...
    dünya resmin gibi siyah beyaz değil...
    hadi gül bebek...
    bak nasıl rengarenk oluyor dünya...
    sen tat kat dünyaya...
    korkma...
    öpemiyorum o elma yanaklarından...
    kara gözlerinin ışığını göremiyorum zaten...
    ağlatma beni durduk yere...
    bende sevdim küçük çoçuk senin anneni sevdiğin kadar sevdiğimi....
    ne mi oldu...
    bende bilmiyorum...
    bekliyorum sonumu...
    son ne mi küçük çocuk...
    son senin gibi bir kızımın olmayışı...
    büzememesi dudaklarını...
    sen gül bari küçük çoçuk...
    sen gül....


    --
    ALINTIDIR...
     
  6. 6 Aralık 2006
    Konu Sahibi : EU1
  7. EU1

    EU1 Guest


    VEDÂ


    Vedâ ediyorum artık hayata.
    Doyamadım güneşe, doğaya, yaşama.
    Vedâ ediyorum artık, ayrılıyorum aranızdan.
    Vedâ ediyorum size, gözlerimde yaşlarla.

    Hoşça kal! Bir çok çılgınlığı sığdırdığım kısacık ömrüm.
    Anneciğim, babacığım, kardeşim, arkadaşım.
    Hoşça kalın! Mutluluklarım, acılarım,
    Acı-tatlı günlerim, hatıralarım.
    Sarı güllerim, formalarım.
    Ağlayarak sırlarımı döktüğüm minik bebeğim, hoşça kal!
    Doyamadan hiçbirine, yok olacağım.
    Beni hatırlatan, pek çok şey kalacak geriye benden.
    Ruhumda kanayacak derin bir özlem.

    Hoşça kal! Canım annem.
    Biliyor musun? En çok seni sevdim dünyada.
    Doyamadım inan ki sana.
    Oysa hep o minik yavrun olmayı isterdim,
    Yatmak isterdim o sıcacık kucağına.
    Sarmanı isterdim hep beni şefkatli kollarında.
    Her an, duymak isterdim o ninnini...

    Tutmak isterdim o yumuşacık ellerini,
    Öpmek isterdim güzel yanaklarından ama,
    Yaşlar süzülmesin gül yanaklarından, ağlama.
    Ağlama canım annem ardımdan.

    Hoşça kal! Canım arkadaşım.
    Kardeşim gibi çok sevdiğim.
    Hatırlıyor musun? Sarılıp ağlayışımızı.
    Yaptığımız çılgınlıkları, acı-tatlı pek çok anımızı.
    Seninle paylaştığım pek çok sırrımı.
    Seninle ağladım, seninle güldüm.
    Seninle tattım gerçek mutluluğu.
    Her zaman hakkınla yaşa, hak ettiğin mutluluğu.

    Hoşça kal! Sevgilim, ilk aşkım
    İlk aşkımın doğduğu okul yolu, hoşça kal!
    Sevmeye doyamadığım sevgilim,
    Seni düşlediğim gibi, sonsuza dek seveceğim.
    Oysa bilirsin, bir tek seni sevdim.
    Seninle tattım o güzel duyguyu.
    Sende yaşadım doyumsuz bir çok mutluluğu.
    Ben yok olurken toprakların altında, unutma beni bir tanem.

    Hoşça kal! Çok sevdiğim hüzünlü sonbahar.
    Ne yazık ki, bir kez daha göremeyeceğim seni.
    Ne tuhaf? Ölümü hatırlattı bana sarı yapraklar.
    Şimdi üzerimi örtecekler toprakla beraber.
    Ne yazık ki bir anne olamayacağım.
    Bir anne olarak, sevemeyeceğim bebeğimi.
    Bir çok mutluluğu tadamayacağım.
    Tüm bunlar acı ama,
    En acısı bir gün UNUTULACAĞIM!






    GİDERSEM DÖNDÜRMEYİ DENERMİSİN BENİ
    YOKSA BIRAKIRMISIN YANLIZLIĞIMLA BAŞ BAŞA

    PARÇALANMIŞ DÜNYAMDA YARASI SARILMAMIŞ BİR HALDE

    KİMSESİZLİĞİME Mİ MAHKUM EDERSİN BENİ

    KALABALIK İÇİNDEKİ BEDENİMDE YANLIZ RUHUM

    YAŞAM BOYU BİR RÜYADA

    GİDERSEM UYANIRIM PERİŞAN BİR HALDE

    YİNEDE İTERMİSİN TAŞ DUVARLAR ARKASINA

    BENİ TESLİM ETME KAFAMDAKİ O SESİN ELİNE

    ZORAKİ KARANLIK ODAMA KİLİT VURDURMA

    KÖR DUMANLARDA BOĞDURMA BEDENİMİ

    GİTME DE, DÖNDÜR BENİ GİTMEK İSTESEMDE

    BEN HEP BÖYLE KALIRIM

    RÜYAMDA YAŞARIM

    YARAMI SARARIM DESEMDE

    PARÇALANMIŞ DÜNYAMDA YARASI SARILMAMIŞ BİR HALDE

    KİMSESİZLİĞİME Mİ MAHKUM EDERSİN BENİ







     
  8. 7 Aralık 2006
    Konu Sahibi : EU1
  9. EU1

    EU1 Guest

    Ben sana sevmenin ne demek olduğunu öğrettim

    sende bana seni sevmenin ne kadar yanlış olduğunu

    simdi sırada gitmek var...
    yüreğimde kalan emnanet sevgini vererek
    çıkacağım hayatından
    ve nasıl girdiysem yalan gözlerine
    öylece akıp gideceğim
    bir kaç damla gözyaşıyla birlikte
    yanaklarından süzülüp dudaklarında son bulacağım
    hani her şeyin başladığı yerde?

    şimdi sırada susmak var...
    şiir bitince başlayacak sessizliğim
    duymayacaksın bir daha seni seviyorum sözünü benden
    bir başkasının söylediği en güzel söz bile
    titretemez yüreğini bundan sonra
    ve hiçbirşeyin değerini kavrayamaz benliğin
    ben sustukça...
    suskunluğum saklıdır
    ihanetinin suçlusu olan \'dilinde\'
    hani bana herşeyım dediğin
    yani yalanlarınla yaraladığın yerde......

    şimdi sırada gülmek var...
    gözyaşıyla geçen yıllara inat gülmek!
    yağmurlarla yarışmaktan vazgeçmek...
    ama ben sende unuttum gülüşümü
    girişinde parkı olan şehirlerde kaldı tüm sevinçlerim
    çokca aşk.. özlem.. isyanlar ve gözyaşı
    işte sana gençliğim!

    oysaki herşey güzeldi bir zaman
    adam gibi ağlamak bile koymuyordu
    bugünkü sahte gülüşler kadar....

    şimdi sırada isyan var...
    \'sonsuza dek\' diyen dillere
    aşkın gucuyle aşılan yollara
    kolarımda beklerken ellerde gördüğüm sahte yüreklere
    ve bana hatırla diye bıraktığın gecelere
    isyan nerde başlar bilirmisin sen?
    sevgiyle çarpan kalbin ihanetle durduğu yerde...

    şimdi sırada maziyi gömmek var...
    sonu hüsranla biten senelerı
    hepsi seninle yaşanmıştı
    mevsimlerin bir tadı vardı eskiden
    seni bana sevdiren yüzündeki imkansızlıktı
    mutluluk mu? uzun zamandır uğramadı
    çünkü o uzaktaki bir şehrin tozlu kaldırımlarında kaldı....

    şimdi sırada özlemek var huzurla gecen yılları
    yalansız..dolansız.. tüm saflığınla
    kollarımda uyandığın sabahları
    terminallerde yaşanan burukluğu ve
    geceleri uyurken yanımda duran sıcaklığı özlemek
    o sıcaklık şimdi
    resimlerin hatırlattığı anılarda saklı....

    şimdi sırada unutmak var...
    yaşanan ya da yaşanamayan güzel günleri
    büyüsü bozuldu bu sevdanın
    en iyisi kurutmak hayalleri ve bır daha kurmamak
    düşünmemek geçmişi..
    ve sürdürmemek yalan yüreğinde yarattığım
    hiç bir geleneği!
    bir güzelliktin uzun zaman once yüreğimde yer eden
    şimdilerde ise çirkın ruhunla birlikte kaybolup giden.....

    şimdi sırada teşekkür var...
    \'sevgili\' olmayı başardığın zamanlarda
    yaşattığın mutluluklar için.
    pınarlarımı kurutup başkasına ağlamamı engellediğin için.
    benliğinde yer eden anıları benimle yasamayı
    tercih ettiğin icin.
    ve en önemlisi bir dilim ekmeği ikiye böldüğün için....

    aslında sana o kadar çok tesekkür borçluyum ki....
    mesala derslere sarhoş girişim!
    hiç bir şiirimi istediğim gibi bitiremeyeşim!
    acıları yüreğime kazıyıp mutluluğumu gölgeleyişin!
    çok sevdiğim şarkıları unutuşum
    hepsi senin eserin teşekkürler sevgilim.....

    kalabalıklar ortasında yalnızlığı tattırdın
    bakamaz olduğum uğruna kırdığım dostların yüzüne
    açamıyorum odamın pencersini
    güneşe olan utancımdan!
    o çok sevdiğim rüzgar benden uzakta esiyor şimdi
    sonbahar da küstü...
    yapraklar öyle guzel sararmıyor
    oysa tek sırdasımdı seni bana sevdıren eylül yağmuru

    gençliğimi çöpe atım sayende
    ve yıktın beni ayakta tutan umudu
    teşekkürler sevgilim son kez teşekkürler
    şimdi herkes biliyor gözlerının kahverengi
    adının da kahpenin biri olduğunu​
     
  10. 26 Ocak 2007
    Konu Sahibi : EU1
  11. EU1

    EU1 Guest



    Belki ellerine kan bulasmaz; belki gozlerini
    yumar, kulaklarini tikarsin; cigliklar parcalanir duvarlarinda. ..

    Kafani cevirirsin yardim nidalarina ya da elvedalara.. .
    Hicbir sey degissin istemezsin; yolunu tutmus, yukunu almissindir;
    paylasmayi bilmezsin... .
    Kimsenin yerine koyamazsin kendini; ne anlamaya, ne anlamlandirmaya
    calismazsin bir seyleri...
    Sevgiden, asktan, dostluktan dem vurup, ortak olmazsin sorunlarima. ..

    Her adim atisinda cekersin kendini geri; "konus!" derim, susarsin...

    Ya dusuncelerin yoktur kendine ait, ya korkarsin dusunduklerini
    soylemekten. ..
    Gercekten var misin, ihtiyacim oldugunda ortalikta gorunmezken. ..

    Nasil inanirim sana; hakliya "hakli", haksiza "haksiz" diyemezken.. .

    Sessizlikte bogulurken sesim; ancak fisildayarak soyleyebiliyorum:
    "sessizlik cinayettir!"
    * * * * * * * * * * * *

    Gidene "gitme" diyemeyenin, gelene "hos
    geldin"'i ne kadar anlamlidir bilemiyorum.
    Benim gibi konusmayip, benim gibi yazmayandan uzak durursam; nereye
    goturur beni bu tekduzelik!

    * * * * * * * * * *

    Arada bir "sacmala!" desin biri, olcup
    biceyim, dusuneyim ustunde; onun kadar sert, onun kadar umursamaz
    olmayayim; icim rahat olsun "yaniliyorsun" derken ve gulumseyeyim.

    Dikkatli oldugumdan dikkat isterim dogru; kacinirim kotu soz
    soylemekten; anlamadan itham etmek istemem; tahammul gosteremem yargisiz
    infazlara; her duyguma bir cumle baglayabilirim istersem; ama ofkelenmeden
    yazamam, yazamam yazmasina da sovemem de kimseye...

    * * * * * * * * *

    Sessizlik izin verir karsindakine, seni
    diledigince yorumlamasi icin...
    Ve bazen, en fazla bagiranla, hic sesi cikmayani ayiramam
    birbirinden. ..
    Ve merak ederim: "Ne sakliyorlar benden?"

    * * * * * * * *

    Belki gozlem yapiyorlar, belki veri
    topluyorlar; herkes bagirirken susmak, erdem sayilir belki; ya sessiz
    cogunlugun bir parcasi olmak?
    Ben aglarken guluyorsan anlayis gosterebilirim; ben aglarken
    agliyorsan "dostum" diyebilirim, ben kalirken gidiyorsan "korkak"
    sanabilirim; ben severken itiyorsan, vazgecebilirim senden ve ben sorarken
    susuyorsan, katlim vaciptir demektir; olebilirim!
    Sessizlik cinayet isler bazen; ne bir tanik, ne bir kanit birakmaz
    arkasinda; bazen bizim gibi sessiz, bazen tirnaklarini topraga gecirerek,
    hayatimizdan cikip gider insanlar; bazen anlamamanin, bazen anlasilmamanin
    acisini duyarlar.
    Ve fark etseler de, etmeseler de, kimse guvende degildir artik; oysa,
    guvende olmak icin tercih edilir susmak!
    Ve vicdanimizin tek dusu olur; deliksiz uyumak!

     
  12. 22 Şubat 2007
    Konu Sahibi : EU1
  13. EU1

    EU1 Guest



    En güzel yerinde bitiriyorum hikayeyi...
    Mutlu bir son olmayacak çünkü
    Kesin olmanın keskinliği içinde
    Yara alıp kanayacağım bir süre ..
    Alışmanın unutkan geçmişinde
    Zamanla anlamını yitirecek hatıralar
    Paslanacaklar daha sonra
    Rutubete maruz bırakılmış çekmecelerdeki
    Kullanılmayan bıçaklar gibi...
    Köreleceğiz hatta ...
    Sen bana, ben sana ...
    Verilmeyen sözler
    geleceği olmayan hayalimizde
    hep askıda kaldı ..
    Kalabalık etmedi dudaklarımızda
    Gerçege hep bir adım uzak yaşadık çünkü...
    Sınırlarımızı hep bildik
    Sanki adımlarımız prangalı esirlerdik
    En güzel yerinde bitiriyorum hikayeyi ...
    Hikayemizi...
    Mutlu bir son olmayacak çünkü...
    Daha fazla tükenmeden,
    birşekilde kirlenmeden yüreğimizde
    Gidiyorum ...
    Mutlu edecegim yoklugunu...

    erdem....
     
  14. 20 Mart 2007
    Konu Sahibi : EU1
  15. EU1

    EU1 Guest

    [​IMG]




    Bugün aynaya baktım uzun uzun..

    ve ne gördüm biliyor musun..

    SENİ! ! lanet olası seni..

    bana kendini bırakıp gitmişsin, tüm benliğin kalmış bende

    Unutamadığım,kırgınlığım mıdır,sevdan mıdır bilmiyorum

    ama unutamadığım bir şey var

    İçimi kemiren uykulardan uyandıran bir şey var

    Hemen her gece rüyalarımdasın

    Ve inan orda bile beni üzerek uyandırıyorsun

    Anlayacağın,

    kendin gittin ama hayalin bile yetiyor kalbimi kırmaya

    Yandığım, sana verdiğim gençliğimin yarısı mıdır,

    Yoksa bir türlü gerçek olamayan hayallerim midir bilmiyorum ama

    içimde yanan bişey var..

    Aylar geçti yokluğunun üzerinden

    Hala bir şeyler çıkıp geliyor önüme senden kalan

    Hala dilim sürç-i lisan ediyor adını.

    Artık seni sevmiyorum,hiç sevmiyorum,

    Ama içimdeki yara kapanırken sızlıyor

    Seni bir zaman için bu kadar çok sevdiğimden acıyorum ve kızıyorum kendime

    Ölümlere kalkıştım ardından,

    sonra

    hayata tutunmak adına

    insanlarla oynadım,

    rezilliğe battım,

    Hasta geceler geçirdim kimseler bilmedi

    Ölümüne yolculuklara çıktım,

    savurdum kendimi uçurumlara

    Alkole teslim ettim bedenimi

    bilmezsin sen,ben gün gün

    ölmekteyim,öldürmekteyim kendimi.

    Sana verdiklerim için kendimden intikam alıyorum artık..

    Bir zaman öyle yadırgadım ki kendimi;

    Ellerim benim değildi,

    gözlerim görmüyordu,

    akşamları yastığa koyduğum baş

    benim değildi..

    Banyo yapamadım haftalarca

    o su değen vücut benim değildi..

    İçimde bir yabancıyla yaşadım aylarca

    Ve sen ardında

    bir şizofren bırakıp gittin! !

    Senle olan günlerimi hatırladıkça hala kafamı duvarlara vurasım geliyor

    Hala gazeteleri parçalayıp

    yatağıma doldurmak istiyorum

    hala,

    kendi gözüme

    yumruk atıp morartmak

    ve hala o lila rengi koltuklarımın

    arkasına saklanmak istiyorum

    gelip beni bulmayacağını bile bile…

    Boynumdan kopartarak çektiğin

    kolyemi hala takasım var,

    ucu bisikletli kolyemi,

    bir daha çekip kopartacağını bile bile!

    Sen gittin...

    ve seninle birlikte

    zulüm de gitti

    Garip bir boşluk var hayatımda.

    Öyle alıştırmışsın ki beni acılarına

    ne yapacağımı şaşırmış haldeyim.

    Artık akşamları eve geldiğimde

    bana düşman görmüş gibi bakan

    tek kelime sohbeti bile çok gören bir adam yok,

    Artık yılbaşı gecelerinde

    hazırladığım harika sofralardan

    sonra

    teşekkür olarak beni hırpalayan

    boğazıma sarılan adam yok.

    Artık bana 'bencil' diyen yok

    Artık hastalandığımda

    Vücudumdaki kistleri umursamadan,

    tek kelime sormadan,

    eve getirdiği

    misafirleriyle ilgilenen bir adam da yok.

    Artık kendi kompleksleri yüzünden

    beni aşağılayan,

    ezmeye çalışan,

    sürekli kendi egosunu tatmin eden,

    tokat atan,

    bas bas bağıran,

    başkalarının sözüyle cümle kuran,

    hakaret eden,

    kıymet bilmeyen,

    ve

    hatta

    kabul etmesi çok acıdır ki,

    SEVMEYEN sen yoksun..

    İyi ki YOKSUN! ! !

    10.12.2004

    Aysun Yalçınkaya Yulaf
     
  16. 6 Nisan 2007
    Konu Sahibi : EU1
  17. EU1

    EU1 Guest


    Yatarim ben ofiste !!!

    calis allah calis saat gecenin onu olmus
    patron saat dokuza mesai koymus
    hem zaten bulamam bu saatte dolmus
    ne gidicem lan eve yatarim ben ofiste

    Deli gibi trafik leventte
    Telefon geldi sularda kesIk evde
    Yarin zaten erken gelecem isyerine
    ne gidecem lan eve yatarim ben ofiste

    saat olmus neredeyse yirmibir
    isIklar bile sonmus ofiste bir bir
    eve gidisim en az onbir
    ne gidicem lan eve yatarim ben ofiste

    bilene ofis guzel bir ev bir mekandir
    Calisanlar icin 4 yildizli bir handir
    ofis ile ev arasi kayip zamandir
    ne gidecem lan eve yatarim ben ofiste

    fazla mesai falan yok bizim sirkette
    lakin belese aksam yemegi verilmekte
    toplanti odasinda da plazma tv mis gibi
    ne gidecem lan eve yatarim ben ofiste

    mudurun odasinda deriden bi kanepe
    gerci biraz dar ama ederim artik idare
    kahve makinasi da olacakti bi yerde
    ne gidecem lan eve yatarim ben ofiste

    ne guzel otobusumuzdun sen 500t
    guzergahinin uzunlugu 62 kilometre
    oksijensiz solunumu ogrendim senin icinde
    ne gidicem lan eve yatarim ben ofiste
    alıntı
     
  18. 24 Mayıs 2007
    Konu Sahibi : EU1
  19. EU1

    EU1 Guest

    Sanki sesimi yutan bir ruyanin tam ortasindayim.
    Gorduklerimi anlatacak kelimeler mi yok ..
    Sesimi duyacak kimseler mi

    Ruhlarin dilsizligi icinde yuzler, goruntuler maskelenmis
    Dudaklari titretmeyecek kadar
    Kendine inandiran yalanlari vardi insanlarin

    Sanki dusunce uyanamayacak bir ruyanin tam ortasindayim
    Bir ucurum kiyisinda, dusmek miydi tum korkum
    Yoksa asla atlayamayacak oldugumu bilmek mi...

    Celiskiydi beyni kemiren bir bocek gibi
    Dusundukce kararlarin aldirmaz goruntusu icinde
    Bir karara varamamak ve en basa sarmak her keresinde ...

    Sanki yuzlerin surekli degistigi bir ruyanin tam ortasindayim
    Gozumu kacirdigim an karsimda bir baskasini gordugum
    Cumlelerimi hic tamamlayamadigim insanlarla dolu ...

    Yarim yasamaklarla dolduruyor kendini hayat
    Kesin olmanin keskinligi acitacak olmasina ragmen
    Bir kere kanamak arzusuydu icimizde yatan ...

    Cekilen son bir nefes ve sigaranin agizda biraktigi o kekremsi tad
    Onu kultablasina bastirarak sondurmekti sonrasinda
    Ruya bitti ...



    erdem@may'07