Asil Eksiklik

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve xsxulem tarafından 18 Ekim 2006 başlatılmıştır.

    18 Ekim 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    ASIL EKSIKLIK

    Asil eksiklik, eksik oldugumuzu dusunmekti.
    Asil eksiklik, careyi baskasinda aramakti.
    Hayatin matematigi farkli; iki yarimi toplayinca bir etmiyor.
    Insan tek basina mutsuzsa baska biriyle de mutlu olamiyor.
    Once yalnizdik. 9 ay boyunca karanlik bir yerde disari cikmayi
    bekledik ve dunyaya aglayarak geldik.
    Pisman gibiydik. Ya da mecburen gelmis gibi.
    Biraz buyudukten sonra, kendimizi bildigimiz anda,
    icimizi kemiren, kalbimizi kurcalayan o tuhaf duyguyu hissettik:
    Bir yerde bir eksik var.
    Korktuk.
    "Bunun sebebi ne?"
    diye sorduk kendimize.
    Cevabi yapistirdik :
    "Demek ki sahip olmadigimiz bir seyler var.
    O yuzden eksiklik hissediyoruz. "
    Peki, neye sahip olmamiz gerekiyor?
    Cocukken, "yasimiz kucuk"
    diye dusunduk her istedigimizi yapamiyoruz.
    Kurallar, yasaklar var.
    Buyuyunce her sey yoluna girecek.
    Buyudukce bir sey degismedi.
    Yine huzursuzduk.
    Icimizden bir ses ayni sozcukleri
    fisildiyordu:
    "Bir eksik var."
    Kafamiz karisti.
    Nasil kurtulacagiz bu igrenc duygudan? Nasil gecenek bu?
    Aklimiza yeni cevaplar geldi:
    Okulu bitirince gececek.
    Ise girince gececek.
    Para kazaninca gececek.
    Tatile gidince gececek.
    Okulu bitirdik.
    Diploma aldik.
    Ise girdik.
    Kartvizit aldik. Calistik.
    Para kazandik.
    Tasindik.
    Araba aldik.
    Calistik.
    Eve yeni esyalar aldik.
    Tatile gittik.
    Dans ettik.
    Terfi ettik.
    Kartviziti degistirdik.
    Daha cok calistik.
    Daha cok para kazandik.
    Calistik.
    Calistik .
    Gecmedi.
    Bir yerde bir eksik var" hissi, hala orada duruyordu.
    Bu sefer de "Sevgilimiz olunca gececek" dedik.
    "Yalnizligimiz sona erince bu illetten kurtulacagiz. "
    Beklemeye basladik.
    Derken, biri cikti karsimiza
    asIk olduk.
    Ve aninda baska biri olduk.
    Daha guclu, daha guzel, daha akilli biri.
    Hesap cuzdanlari, kartvizitler,
    hatta ilaclar bile boyle hissetmemizi saglamamisti.
    Sevgilimizin gozlerinde,
    daha once bize verilmemis kadar buyuk
    sevgi ve hayranlik gorduk.
    Sevgilimizin gozlerinde Tanri' yi gorduk.
    Isigi gorduk.
    "Tunelin ucundaki isIk bu olmali" diye dusunduk
    "kurtulduk."
    Sonra bir gun, daha dun bize deli gibi asIk olan insan
    cekip gidiverdi.
    Ya da artik eskisi gibi sevmedigini soyledi.
    Ya da baska birine asIk oldugunu soyledi .
    Ya da daha kotusu ,
    baska birine asIk oldu ama soylemedi.
    Telefonu acmamasindan,
    elimizi tutmamasindan , sevismemesine
    bahane bulmak zorunda kalmamak icin
    biz uyuduktan sonra yataga gelmesinden anladik ,
    bir terslik oldugunu.... .
    Belki de sevmekten vazgecen veya terk eden sevgilimiz degildi,
    bizdik.
    Fark etmez. Sonucta ask bitti.
    Simdi her yer bombos. Simdi tekrar yalniziz.
    Basladigimiz yere donduk.
    Yillarca ugrastik, eksigin ne oldugunu bulamadik.
    Halbuki her seyi denedik, her yere baktik. oyle mi?
    Bakmadigimiz bir yer kaldi.
    Icimize bakmadik.
    EksIk parcayi disarida aradik ama icimizde sakli olabilecegini
    akil etmedik.
    Birilerini sevdik, birileri bizi sevsin diye ugrastik
    ama kendimizi sevmedik.
    Sasiracak bir sey yok, tabi ki sevmedik.
    Kendimizi sevsek bu kadar kosturur muyduk?
    Canimiz yanmasin diye duvarlarin ardina
    saklanir miydik?
    Kendimizi bos sanip doldurmaya ugrasir miydik?
    Terk edilmekten korkar miydik?
    Asil eksiklik, eksik oldugumuzu
    dusunmekti.
    Asil eksiklik, careyi baskasinda aramakti .
    Hayatin matematigi farkli;
    iki yarimi toplayinca bir etmiyor.
    Insan tek basina mutsuzsa
    baska biriyle de mutlu
    olamiyor .
    "Herkes beni sevsin" diye ugrasinca
    kimse gercekten sevmiyor,
    herkes sevgisine sart koyuyor,
    sinir koyuyor.
    Oysa "kendime duydugum sevgi bana yeter"
    diye dusununce ,
    kendimizi oldugumuz gibi kabullenince
    yarim tamamlaniyor.
    Her sey bir oluyor.
    Iste o zaman perde aralaniyor .
    Aci diniyor.
    Iste o zaman baska 'bir'iyle
    bir araya gelerek,
    hesabin kitabin,
    korkunun kayginin hukum surdugu
    sahte bir sevgi yerine,
    gercek bir sevgi yaratilabiliyor.
     
  2. 19 Ekim 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. Gxuxlden

    Gxuxlden delikafa Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    221
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    süslücüm çok güzeldi paylaşımın için sağol :smilewinkgrin:
     
  4. 19 Ekim 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  5. therita

    therita Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    82
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    çok çok doğru bitince,işe girince,zengin olunca vs. mutluluğu da beraberinde getireceğini sanıyoruz.kendi kendimize yetebilmeyi öğrenmeliyiz buna ihtiyacm vardı belkide çok saol