aşırı temkinli annelerin aşırı taşkın çocukları....

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve melekxxxx tarafından 2 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    2 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  1. melekxxxx

    melekxxxx Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2008
    Mesajlar:
    54
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    Aman çocuğum sakın koşma sonra düşersin! Oğlum hava kararmadan evde ol! Çoğu anne çocuklarının zarar görmesinden o denli endişe duyarlar ki, hani ellerinden gelse, yorulmasın diye onların adına nefes bile alırlar. Bu gayet samimi içten annelik dürtüleriyle yapılmış ama davranış bozukluğuna yol açan hareket, ilerde çocuğumuzun kendine güvensiz biri olmasını sağlar. Ve daha bir çok olumsuz şeylere önceden süsleyip püslenmiş bir davetiyedir.
     
  2. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  3. denevst

    denevst Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Şubat 2008
    Mesajlar:
    701
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    ben tam öyle bir anneyim kendimede çok kızıyorum biraz rahat ol diye ama yapamıyorum bunun için de bir fikir veren olsa
     
  4. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  5. BenEzgi

    BenEzgi Fikrimin İnce Gülü Üye

    Katılım:
    22 Şubat 2007
    Mesajlar:
    183
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Aynen bende öyleyim çocuklar kazık kadar oldular ama ben bu huyumdan vazgeçemedim. Daha dün 12 yaşındaki kızımla tartıştık. 17.30 da okuldan çıkıyor. Okulda bir arka sokağımızda evden okulun arkasıını görebiliyorum yani. Hava kararıyor diye ben gelip alıcam dedim kıyametler koptu. Bana istersen altımı bezle birde ağzıma emzik ver tamam olsun dedi. Çocuklar büyüyor ama zamanda kötü bir anne ister istemez endişeli oluyor fazla abartmamak lazım ama elde değil. Ben böyle bir anneyim.
     
  6. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  7. zeytin gxoxzlxux

    zeytin gxoxzlxux Yeni Üye Üye

    Katılım:
    2 Eylül 2007
    Mesajlar:
    4.143
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    0
    ben biraz çocuklara ceseret verilmesinden yanayım temkin ve tedbir gerekli tabii ama çocuğun kendine güveni olmalı ve ben bunu yapabilirim demeli bana göre
     
  8. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  9. coffee

    coffee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Aralık 2007
    Mesajlar:
    241
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    malesef bende böle biriyim :1no2:
    yaşım gectikce cocukların bunaldıklarını anlayıp azaltıyorum ama henüz tam anlamıyla başaramadım
    çocukları koruyoruz seviyoruz die bunaltıncaya kadr ugrasmaya hakkımız yok :S :1no2:
     
  10. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  11. coffee

    coffee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Aralık 2007
    Mesajlar:
    241
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    bir tanıdıgım var çocugu alabildigine rahat bu konuda
    sürekli düşüyo kalkıyo ama fazla müdahale etmemek gerektigini sölüyo
    eminim bölesi daha iyi kendi gözlerimle gördüm daha iyi oldugunu
    bizim cocuklar düşse kaksa aglar
    o sürekli düşüp kakmaya alısmıs ne olursa olsun aglamıyo kikirdek şey cok sevimli :)
     
  12. 3 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  13. zelo10

    zelo10 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Ekim 2008
    Mesajlar:
    11
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    çevremizde görüyoruzdur hepimiz hani hep deriz ya nasıl yapıyorlarda bu kadar serbest bırakıyorlar çocuklar motosiklet araba yapılmaması gereken bize göre ne varsa yapıyorlar ama bi çoğu kendine güvenen ve ayakları üstünde durabilen bireyler oluyor keşke yapabilsek ama nerdeeee
     
  14. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  15. melekxxxx

    melekxxxx Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2008
    Mesajlar:
    54
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    Anneler hep böyle demek.Benimde tanıdığım oldukça rahat anneler var elbette ama elimde değil rahat olamıyorum bu konuda ben.Onları o kadar çok herşeyin iyisine layık görüyor ve mükemmel olmaları için çabalıyorum ki, bu hareketim birinde tam olarak işe yarıyr fakat diğerinde durum tam tersi.Bir orta yol bulamadım ben.Hatalı olduğumu biliyorum, onlar büyüdükçe daha az bir şeyler söyleyeyim diyorum kendimi frenliyorum ama bu defa da dedektif gibi gizlice takip altındayım.Kızımın bana söylediği bir laf geldi aklıma hala gülüyorum buna.Oyun oynamak için evin hemen duvarının dibinde ki parka gitti,ben güya o oynarken evde iş yapacağım.Nerdeeee..Onu bir balkondan bir balkona geçerek o denli göz hapsine aldım ki, bir yandan da görünmemeye çalışıyorum tabi.Bir süre sonra kızım eve geldi. Ben de o sıralar ders çalışıyorum üniversite sınavına hazırlanyorum.Anneciğim bence sen dedektif olmalısın dedi.Kızım o zaman kaç yaşındaydı valla demeye utanıyrum.ortaokul ya....ahh ahhhh.......