awuCumun içinDeki soN çakıL Ta$ı..

Konusu 'Yaşanmış Gerçek Aşk Hikayeleri' forumundadır ve busra_tuna tarafından 9 Nisan 2007 başlatılmıştır.

    9 Nisan 2007
    Konu Sahibi : busra_tuna
  1. busra_tuna

    busra_tuna Guest

    Balonlarım olmalı benimde renklerle bürülü olan,
    Bende çocuksu ve mavimsi bakmalıyım hayata,
    Sahiller beni içine almak için çağırmamalı,
    Elime aldığım balonlarımla ve mavimsi hayallerimle…
    Sahili izlemeliyim, sadece izlemeli,
    Sahille bütünleşip yok olmamalıyım yani…
    İskelede bir başıma oturmuş olmalıyım.
    Elimde ki balonların ipini sıkı tutarak uçurmalıyım,
    Masmavi denize ve mavimsi hayallerimle…
    Boynumu eğmeliyim sonra, sahipsiz ve tek kalmışcasına,
    Pişmanlıklarım da olmalı, hayal kırıklıklarım da
    Düşüncelerimin en derininde…
    Umutlarım da olmalı, hayallerim de
    Sonra dostlarımı ve beni seven insanları da almalıyım düşüncelerime,…
    Dostlarımı ayırmalıyım bir bir kim yanımda olduysa,
    Ardından her bir dostum için çakıl taşı fırlatmalıyım denize,
    Sevdiğim insanı da koymalıyım aynı kefeye,
    Ve bana hayranlık duyanları da…
    Onları da dostlarım gibi çakıl taşlarıyla fırlatmalıyım.
    Birden canımın acıdığını ve yüreğimin sızladığını hissetmeliyim
    Gözlerimden anlam veremediğim bir şekilde halde yaş gelmeli
    Anlamaya çalışmak için silkinmeliyim kendimce
    Ve her bir dostum ve sevenlerim için
    Ayırdığım çakıl taşlarına bakmalıyım ürkerek ve titreyerek
    Bakmamalıydım diyerek de kendime hayıflanmalıyım
    Gözlerime inanmamalıyım, yüzüme su çarpıp tekrar bakmalıyım
    Ama avuçlarımın arasında, sadece bir taşın kaldığını görmeliyim
    Gördüğüm de sevinmeliyim ve kim acaba diye merak etmeliyim
    İşaretli olan kısma baktığım da,
    Yüzümdeki tebessümün yerini burukluk almalı,
    Gözlerim nemlenmeli ve ben o zaman anlamalıyım,
    Neden canımın acıdığını ve yüreğimin sızladığını,
    Avucumun içinde ki kalan son çakıl taşın kime ait olduğunu…
    Avucumun içinde ki çakıl taşı, ne bir dostuma, nede bir sevgiliye ait,
    O işaretlenmiş olan çakıl taşı bana ait olmalı…
    Ama bu nasıl olurdu, benim nice dostlarım vardı,
    Bana sırt çevirmeyen ve hep yanım da olan…
    Beni ne sevenler vardı, aşklarını ölümsüz kılan…
    Peki hani neredelerdi, ben mi istedim denizin dibine vurmalarını
    Ben mi istedim hayatımdan bir film şeridi geçip, kaybolmalarını
    Avucumun içinde son kalan çakıl taşı
    Bana hayatı belki de bu yönünden göstermeliydi
    Hayatta herkes kendi için değerliydi
    Hatta ölümümüze kadar hep yanımızda olan kendimizin ta kendisiydi.