Ayakkabı

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve BenDenizYildizi tarafından 28 Ekim 2006 başlatılmıştır.

    28 Ekim 2006
    Konu Sahibi : BenDenizYildizi
  1. BenDenizYildizi

    BenDenizYildizi Guru Üye

    Katılım:
    26 Eylül 2006
    Mesajlar:
    3.806
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    348
    O bayram bana ayakkabı almaya karar verdiler.

    Hazır ayakkabı satan mağaza yoktu şehirde. Tek ayakkabı yapan dükkánında ayakkabıcı çıplak ayağımı bir kartonun üzerine koydu, iyice basmamı söyledikten sonra ağzındaki kurşun kalemi eline alıp ayağımın çevresini çizdi.

    O ayağımın çizildiği karton benim ayakkabı numaramdı.

    Günlerce yeni ayakkabılarımın hayalini kurdum. Babamın anlattığına göre ayakkabılarım siyah ve bağcıklı olacaktı.

    Kapının her çalınışında koştum.

    Ayakkabılarım bayramdan bir gün önce geldi, siyah-bağcıklı.

    O gün onları giymedim. Bayram gecesi yatağımın altına yerleştirdim yeni ayakkabılarımı.

    Arada bir kalkıp kutusundan çıkartıyor, yere koyuyor, yukarıdan, yandan, önden bakıp duruyordum. Parlak ve yuvarlak burnunu gecenin karanlığında kim bilir kaç kez okşadım.

    Uyku girmedi gözüme.

    Sabahleyin ev ahalisi kalktığında, ayakkabı kutusu kucağımda sandalyede oturuyordum ben.

    Ayakkabımı babam giydirdi.

    Ayağıma olmamıştı ayakkabılarım, dardı ve canımı yakmıştı.

    Ama bunu babama söylemedim. O "Sıkıyor mu?" diye sordukça "Hayır" yanıtını veriyordum. "Dar, ayağımı acıtıyor" desem, geri gidecekti ayakkabılarım ve ayakkabıcının hemen bir yeni ayakkabı yapması olanaksızdı.

    O bayram sabahı canım yana yana yürüdüm.

    Bir süre sonra acı dayanılmaz oldu.

    Dişimi sıktım.

    Topalladım.

    Soranlara "Dizimi vurdum" dedim, ama ayakkabılarımın ayağımı sıktığını kimseye söylemedim.

    *

    Doğrusunu isterseniz yaşam dar ayakkabıyla yürümektir.

    Kimi zaman dar bir maaş, kimi zaman sevimsiz bir iş...

    Kimi zaman bir mekan dar ayakkabı olur bize, kimi zaman bir çevre, kimi zaman bir sokak, ya da bir şehir...

    Kimi zaman dostluklar, arkadaşlıklar, beraberlikler bir dar ayakkabıya dönüşür.

    Kimi zaman zamandır dar ayakkabı, geçmek bilmez.

    Kimi zaman zenginlik, kimi zaman başınızı koyduğunuz yastık...

    Canınız yanar.

    Topallaya topallaya gidersiniz.

    Sonradan öğrendim yaşamın dar ayakkabıyla yürüme sanatı olduğunu...

    Bekir COŞKUN
    alıntıdır
     
  2. 28 Ekim 2006
    Konu Sahibi : BenDenizYildizi
  3. Che

    Che Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.708
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    106
    Canım çok güzel bir paylaşımdı emeğine sağlık...
     
  4. 28 Ekim 2006
    Konu Sahibi : BenDenizYildizi
  5. masal

    masal Guest

    ama bu dar ayakkıbılar artık canımı çok acıtmaya başladı be arkadaşım. giysende acıyor, çıkarsanda..... napmalı bilmiyorum.............
     
  6. 29 Ekim 2006
    Konu Sahibi : BenDenizYildizi
  7. BenDenizYildizi

    BenDenizYildizi Guru Üye

    Katılım:
    26 Eylül 2006
    Mesajlar:
    3.806
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    348
    che , nimsy teşekkürederim bayan endişe o dar ayakkabı benimde canımı acıtıyor ama ...