Aztek Şiiri

Konusu 'Şiir' forumundadır ve canavar tarafından 24 Nisan 2007 başlatılmıştır.

    24 Nisan 2007
    Konu Sahibi : canavar
  1. canavar

    canavar Yılmak yok. Yola devam... Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    3.271
    Beğenildi:
    109
    Ödül Puanları:
    353
    Ölüm Dansı



    O şaman, baykuş adam,

    Taktı bir zamanlar kazandığı

    parlak, sarı tüyleri

    Sonra kararlaştırdı, insanları bir araya

    toplayıp dans ettirmeyi.

    Sonunda, çığırtkan gitti tepeye

    ve duyurdu bunu.

    Ve çağırdı tüm insanları.

    Duydu ülkedeki herkes onu

    ve yola çıktı hemen

    Tekskalapa'ya, kayalık ülkedeki kente varmak için.

    Tümü geldi,

    hem soylular, hem de halk,

    genç kadınlar ve genç erkekler,

    o kadar çoklardı ki anlatılmaz,

    çok kalabalıktılar.

    Ve sonra başladı o şarkısına.

    Davulunu çaldı,

    tekrar tekrar.

    Onlar da katıldılar dansa.

    Sıçradılar havada,

    ellerini birleştirerek kenetlendiler,

    Döndüler ve çok mutluydular.

    Şarkı sarsılıyor

    ve kırılıyordu havada,

    geri dönüyordu uzak tepelerden, bir yankı halinde

    ve bırakmıyordu kendini.

    O söyledi, düşündü

    ve yanıtladılar onu.

    Planlarken bunu kendisi, duydular dudaklarından.

    Başladı söylemeye gün doğmadan

    ve sürdürdü gece yarısına kadar.

    Ve dans ederken

    hep birlikte

    en tiz seslerle

    birçoğu attı kendini kayalıklardan

    vediye.

    Öldüler tümü ve taşlaştılar.

    Ötekiler, üstündekiler köprünün

    düştüler aşağı,

    taş olsa bile köprü

    şaman kırmıştı onu.

    Düştüler hızla

    ve taş oldular.

    Toltekler

    Anlamadılar asla orada ne olduğunu,

    sarhoş olmuşlardı onunla,

    kör oldular,

    ve sonra toplanıp dans ettiler binlerce kez orada.

    Her seferinde,

    daha çok ölü,

    daha çoğu düştü yükseklerden

    molozlara,

    ve yok ettiler kendilerini Toltekler.



    (Çev.: Nice Damar)