Babalar Günün Kutlu Olsun

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve realist tarafından 18 Ağustos 2007 başlatılmıştır.

    18 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : realist
  1. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Babalar Günün Kutlu Olsun
    minna
    --------------------------------------------------------------------------------
    bu yazıyı ben 16 yaşındayken zamansız çekip giden ve bir daha da göremediğim asla da göremeyeceğim babama yazdım...uzun zaman affetmediğim...içimde bildiğim...içimden silemediğim...yokluğuna sarılıp yokluğunda büyüdüğüm babama yazdım...onsuzluğumu dolduramadığım boşluğuma yazdım...içimden ne geliyorsa babama söyleyemediğim...söyleyemediklerimi yazdım... daha da yazacağım... yerin doldurulamaz baba...

    --------------------------------------------------------------------------------

    Baba...babacığım...
    Uzun yıllar beni bu sözcükten mahrum bıraktın... Baba diyemediğim için sana hep kızdım... Canım yandı... Küstüm...
    "Babam geliyor" diye saçlarını uçuşturarak koşan Hatice'nin ardından bakarken de hep kızdım sana... Zeynep'in gıcır gıcır yeni ayakkabılarını kıskanmadım hiç... Onun "babam aldı" deyişini kıskandım... Yine kızdım... Yine küstüm sana... Bozuldum...
    Ergenlik bunalımındaki Gülçin'in babasının dizlerinde ağlayışına üzülmedim ben... Ağlayacak baba dizinden beni mahrum bırakışına üzüldüm... Ağladım... Küstüm...
    Kavga ettiğim komşumun oğlunun bana vurması değildi canımı yakan... "Seni babama söyleyeceğim " demesiydi... Ona vurup ağlattım... Canını yaktım...Kaçtım... Hırçınlaştım...
    Annemin beni akşam tiyatroya göndermemesi değildi beni ağlatan... "Seni akşam akşam kim alacak " demesiydi...
    Deprem olduğunda deprem değildi beni korkutan ... Karanlıkta kimden güç alacağımı bilemeden kaldığım sensizliğimdi...
    Ergenliğim değildi beni bunaltan, küçük bir kızın hayatında babanın anlamının çok önemli olduğuydu...Ve benim bu anlamı yaşayamamamdı...
    Yıllarca hiçbir erkeğe güvenmeden sevgilerimi yaşamamış olmam benden değildi... Senin gidişindendi hep...
    Baba kelimesinin gönül sözlüğümde karşılığının boş kalması da sendendi... Babanın anlamını henüz öğretememiştin ki bana...

    Ayrılık insanlar için diyorlar ... Sen de insandın...Ama ben bu ayrılığı kabullenecek kadar büyümemiştim henüz... Senin küçük kızındım daha... Daha 16 yaşıma henüz girmiştim ve sen beni babasız bırakıp gittin baba...
    Daha sana ergenlik bunalımı takılacaktım ben... Okuldaki erkek çocuklarını şikayetlenecektim... Koluna girip Ankara'yı gezecektim...Köyüne götürecektin beni... Beraber geleceğim hakkımda konuşacaktım sana... Ahkam kesecektim bilmiş bilmiş... Kısacık daracık giyinip kızdıracaktım seni... Müziği bangır bangır açıp başını şişirecektim... Şımaracaktım sana azıcık baba...Azıcık...

    Karnemde hiç kırığım olmadı biliyor musun?... Hep çalışkan oldum okullarda ... Çünkü sensizliğinde annemi üzme hakkımı da giderken alıp gittin baba...16 yaşımı yaşama hakkımı da alıp gittin... Sana çok ihtiyacım vardı baba... Keşke bunları hiç yazdırmasaydın bana... Ardından ağlayamadım hiç... Hep içimde kaldı yaşlarım... Meğer seni ne çok özlemişim baba... Senden vazgeçmedim hiç...

    Hep yaşayamadığım babamdın... Hep kızdığım... Hep küs kaldığım... Hep aradığım... Yaşanmamışlığım... Sen hep babamdın ... Babaydın... Baba...

    Ve yıllar sonra o çok sevdiğin papatyaları bırakırken sana, sessizce ilk kez vedalaştım seninle...
    Çünkü büyüdüm artık... Sensiz büyüdüm...
    Ve....
    Sana kızdığım için bunca yıl haksızlık etmişim kendime...Haksızlık etmişim sana...
    Bir küçük kız çocuğuydum baba... Sen giderken... Ve bir kız babasız büyümemeliydi...

    Ben büyüdüm... Baba... Ben seni gözümde... Ben seni yüreğimde büyüterek büyüdüm...
    Ve yıllar sonra o papatyalarla birlikte saldım gitti içimde birikenleri...saldım gitti baba...
    Ben büyüdüm baba... Artık büyüdüm... Zor olsada... Sensiz olsada büyüdüm..

    Ve artık biliyorum baba sen de beni bırakıp gitmek istemedin... Ölüm allahın emriydi...
    Bir şey yapamazdın ki...

    Baba seni çok ama çok seviyorum... Huzur içinde uyu... Başında dua okuyacak bir kızın var senin... Ben varım baba...
    Babalar günün kutlu olsun baba...
    Ellerinin şefkati saçlarımda... Sevgim hani o çok sevdiğin papatyalarımda... Ellerinden öperim baba...
    Saygılarımla...
    Kızın...(ALINTI)
     
  2. 18 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : realist
  3. 1BukeT

    1BukeT Popüler Üye Üye

    Katılım:
    21 Eylül 2006
    Mesajlar:
    1.454
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    106
    Ellerine sağlık...babasızlık tüm benliğimle yaşadığım içine düştüğüm korkunç bir duygu...hiç bir kelime ona olan hislerimi ve acımı dile getirmeme yetmez...hiçbir evlat anne ve babasız kalmasın ...yazı için tesekkürler..
     
  4. 18 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : realist
  5. PANDORA_AMAZON

    PANDORA_AMAZON Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    191
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    :çok üzgünüm:ağlattın beni yaaa
     
  6. 20 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : realist
  7. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Üzüldüm buket!..Ama hayat herşeye rağmen dvam ediyor.Ben de senin gibi büyüdüm inan bana.Ben babam sağken yokluğunu çektim.Bu daha da zor. sen umutlarını da gömdün belki babanla beraber.Ama ben hala 46 yaşımda hala umutla bekliyorum bir gün bana belki babam olduğunu hissettirebilir diye!...
     
  8. 8 Kasım 2007
    Konu Sahibi : realist
  9. ko-ko

    ko-ko Guest

    nasılda dokundu içime bu yazı, nasılda sızlattı içimdeki yarayı.senağlama
     
  10. 9 Kasım 2007
    Konu Sahibi : realist
  11. Che

    Che Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.708
    Beğenildi:
    10
    Ödül Puanları:
    106
    Canım çok güzeldi paylaşımın için teşekkürler...