Babamı Hayatımdan Tamamen Çıkarmalı mıyım?

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Slit tarafından 31 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  1. Slit

    Slit back to vegan Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    127
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Ne yapacağımı bilemiyorum, ilişkimiz içinden çıkılmaz saçma sapan bir hal almış durumda ve ikimizi de yormamak adına artık bir karar vermeliyim.

    -Dikkat, biraz uzun bir post olacak.-

    Anne-babam ben 3-4 yaşındayken boşandılar ve beni babam büyüttü. Annemden kaçırdı ve görüşmemize kesinlikle izin vermedi, anneannem yılda belki 1-2 defa gizli gizli birkaç saatliğine buluşturuyordu bizi, o kadar.

    Babam üniversite mezunu, çalıştığı zaman iyi kazanan, kendi işi olan vs bir adam. Ama ağır alkolik. Ve toplumla uyuşamayan, başı yasalarla, diğer insanlarla sık sık derde giren, silah milah pek seven bir insan. Kendimi bildiğimden beri hergün içiyor. Sabah kahvaltısında bile. Sayesinde çok travmatik bir çocukluk geçirdim ve hala etkilerini tam olarak üzerimden atabilmiş değilim. Sarhoş kafayla annemi öldürme planlarından vs bahsederdi sürekli. Şiddet vardı. Diğer çocuklar dışarıda oynarken ben bütün gün evde kilitli otururdum. Yaptığı fedakarlıklar da var tabii, yıkadı, pakladı, saçlarımı örüp kolejlere yolladı. Bir erkek için fedakarlık gerektiren işler, 7 yaşında bir kız çocuğuna bakabilmek.

    Ergenliğe girmemle işler iyice çığrından çıktı, zor bir dönem; ben çocukluğumdan taşınan problemlerle daha da ağır atlattım. Sessiz ve içine kapanıktım, öyle olmam gerekiyordu çünkü babam despot ve alkol yüzünden beyni bulanmış sağı solu belli olmayan bir adam. Yardım edecek, konuşabileceğim kimse yoktu. Kendimi kesmeye başladım. Farkettiğinde beni dövüyordu. Bir annenin çok daha farklı yaklaşabileceği ve halledebileceği klasik ergen problemleri yüzünden beni(ve kendini) hiç tanımadığım yerlere kitliyor ve günlerce içip, dövüyordu. Kaçmaya çalışıyordum, sokak ortasında saçımdan çekip dövüyordu. Kısacası bir sürü rezillik yaşandı, kişiliğimde,hayatımda onarılması çok güç hasarlar bıraktı.

    14 yaşımda polise sığındım ve annemin yanına taşındım. O günden beri de babamla bölük pörçük görüştük. Birkaç yemek, arada maddi konularda destek oldu. Telefonda konuşurken bile bir anda kendi kendine delirip çok ağır laflar edebiliyor. Sürekli içiyor. Çok dengesiz ve herhangi bir hata, ya da ona göre hata, ya da sanrı durumunda yapabileceklerinin, yapmayacaklarının garantisi yok.

    Ama beni çok seviyor. Hiç evlenmedi, tek çocuğu benim. Ve benim için herşeyi yapmaya hazıır. Hastalıklı bir sevgi ama bunu biliyorum.

    Annemin evinde üvey baba,kardeş vs olduğundan fazla geldiğimi düşündüm, erken ayrıldım evden; 20 yaşından beri yalnız yaşıyorum, iyi kötü kazanıyorum, evimi geçindiriyorum. Ama bu sırada üniversite eğitimim yarım kaldı. Bu sene tekrar sınava hazırlanacağım. İkisini bir arada nasıl götürebiliyorum bilmiyorum, yoruldum çok. Arkamda baba desteğinin olmasını çok isterdim. Ama bu şartlarda onunla ilişkimizi düzeltmeli miyim yoksa hayatımdan tamamen çıkarmalı mıyım bilmiyorum. Yıllardır iki arada bir derede, muallakta ilişkimiz ve ikimizi de çok yoruyor bu durum.

    Siz olsanız ne yapardınız?
    :çok üzgünüm:
     
  2. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  3. spacegirl

    spacegirl çaktırmayın aslında yokum Pro Üye

    Katılım:
    7 Ocak 2008
    Mesajlar:
    681
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    108
    okudum yazdıklarını Slit. ınsanın kendini senin yerine koyması, empati yapması çok zor. Bu kadar ağır bir çocukluk ve ergenlik dönemi, böyle bir babayla yaşam insanın hayalinde çok kolay belirmez takdir edersin ki. o yüzden dediklerim ve denecekler senin için çok havada kalabilir, durumuna hiç uygun olmayabilir. Tüm okuyacaklarını bu gözle değerlendirmeni öneririm öncelikli olarak.
    Ne yapardınız sorusuna gelince... Doğrusu galiba bu şekilde bir yaşamı/seçimi olan babamı hayatıma sokmazdım tekrardan sanırım. Okul zor bir konu, sınavlar, ödevler vs derken babanın hayatına sokacağı yeni sorunlar için gücün olacak mı? bunu düşünmek gerek tabi önce. Sonra babanı gerçekten neden istiyorsun hayatında tekrar.. Maddi açıdan? Manevi açıdan? Babandan tam olarak istediğin nedir? Galiba önce onu bir içinde çözümle.. Gerçekten sadece babanın verebileceği bir destek vs mi bu? Yoksa sadece babanı tanıdığın, bilmediğim beladansa bildiğim bela daha evladır deyip iki kötüden birini mi seçiyorsun acaba sadece?.
    Slit galiba sen önce bir niye babamı tekrar hayatıma sokmak istiyorum sorusuna net bir cevap ver içinde.. Yazdıklarından ben tam olarak nedeni anlayamadım. ıfaden, anlatımın çok düzgün, ama bu konuyu bir şekilde çok havada geçmişsin. Nedeni acaba senin de tam olarak cevabı bilmemen olabilir mi?
    Bu soruya tam olarak net/somut bir cevap verebildiğinde (yanlış anlama buraya yaz anlamında değil, kendi içinde) sonraki sorun verecekleri benden alacaklarını karşılayacak mı olacaktır herhalde..
    son bir sözüm... Anladığım kadarıyla babanı hayatından tamamen silme değil sanırım esasında senin düşündüğün. Bunca zaman ayakta kendi başına kalıp, kendi düzenini kurduktan sonra tekrar babanla bir hayatı paylaşma veya paylaşmama.. En azından ben sorunu böyle algılayıp kendimce yorum yaptım. Ama sen tamamen babanı sıfırlamaktan bahsediyorsan, doğrusu hayır derim.. Yılda bir kez bile görsen, sadece bir yemek bile paylaşsan bırak hayatında kalsın.. zor bir baba olmuş haklısın. Ama bu saatten sonra yapacağın küçük bir iyilik/fedakarlık bile bence babanı mutlu edecek, onun sana karşı yaptığı fedakarlıklara bir nebze karşılık gelecektir.
     
  4. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  5. ugur_bocugum

    ugur_bocugum dişi KARTAL Üye

    Katılım:
    10 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    185
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    bende babam yüzümden ona ençok ihitiyacım olan yılları üzüldüğümü kendime bile itiraf edemeyerek geçirdim.10 yıl geçti çocukluğumun üstünden şimdi anlayabiliyorum aslında babanın ama adam gibi bir babanın hayattaki yerinin ne kadar önemli olduğunu... benim babamda seninki gibi oldukça iyi eğitimli zengin bir ailenin çocuğu... ama gelgörki eğitim para pul insanlık vermiyor...bende annemle yaşıyorum. asla engel olmadı annemde görüşmemize... ama ben onu hayatıma sokacak kadar değerli görmediğim için asla baba demedim birdaha... dememde... Affetmek Allah'a mahsus... varsa günahım Allahım affetsin ama asla pişman değilim ne düşündüklerim için ne ona söylediklerim için. hakkım varsa helal etmiyorum... babalık hakkını helal etmemeside umrumda değil. biyolojik açıdan baba oldu diye bu onu adam yapmaz benim gözümde. babalık bebek oluşumuna fiziksel katkıyla oluyorsa kediler köpekler ve tüm erkek canlılar yapabiliyor bunu...
    belki sırf bana yaptığı haksızlılar olsaydı farklı olurdu herşey ama annemi üzen bir adama ben saygı duymam. ne ekerse onu biçermiş insan...
    seni üzmesine izin verme derim ben...
     
  6. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  7. selin_as

    selin_as mutluyum :) Pro Üye

    Katılım:
    19 Haziran 2008
    Mesajlar:
    5.802
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    148
    ne olursa olsun o senin baban
    asla birisi için babamı feda edemem sende etme ilerde pişman olacağın hatalar yapma.
    seni seven adamın çok seni çok ama çok sevdiğinden emin ol dicem ama yinede bunu yapmazdım ben senin kararın...
     
  8. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  9. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Baban hayatında Kalsın
    Ayda bir görüşüp kahve içseniz bile hayatında kalmalı..
     
  10. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  11. spacegirl

    spacegirl çaktırmayın aslında yokum Pro Üye

    Katılım:
    7 Ocak 2008
    Mesajlar:
    681
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    108
    Slit hiç ikinci bir erkekten bahsetmemiş ki?? Benim anladığım sadece babamla tekrar yaşayayım mı tamamen çıkarayım mı hayatımdan diye soruyor. Ben mi bir noktayı kaçırdım ki?
     
  12. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  13. melekberke

    melekberke Serseri aşığım..... Üye

    Katılım:
    15 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.347
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Babanın seni sevdiğini biliyorsun.
    Ama belirttiğin gibi hastalıklı bir sevgi....
    Hayatına sokmak değilde, arada da olsa görüşseniz,yani maddi amaçlı değil de bir yemek, bişey içmek vaya sohbet gibi. Babana da iyi gelir. Yani daha çok hırslanıp sinir yapmaz.
    Çünkü sinirine yenilen biri anladığım kadarıyla. Kes at diyemiyorum sana çinkü ifadelerin hem Ona kızgın .. bir yanında savunucu farkındaysan..
    ıyi şanslar cnm..
     
  14. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  15. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    bilemedim ne yazacağımı...
    içinizden ne geliyorsa onu yapın... görüşmek istiyorsanız görüşün... istemiyorsanız görüşmeyin...
     
  16. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  17. HanimKelesimiGetir

    HanimKelesimiGetir TEK DİL TEK VATAN Pro Üye

    Katılım:
    20 Mart 2008
    Mesajlar:
    83.055
    Beğenildi:
    33.369
    Ödül Puanları:
    563
    Bu kararı sadece siz verebilirsiniz...
    Mantıkla ve kalbinin arasında kalmak bu demek herhalde...
    Hakkınızda hayırlısı olsun...
     
  18. 31 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Slit
  19. DUYGUCIKMAZI

    DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte yüzü Üye

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    9.475
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    148
    canım sen neler çektigini biliyorsun ..çokta sıkıntılar yaşamışın.......
    sık sık olmasada ...iyi yada kötü babandır......
    kalbini ve vicdanını huzurlu tutmak adına görüş bence.......
    sonradan pişmalıklar yaşama yaşıyacak biri varsa o da baban olsun........
    yinede senini kararın tabi........
    senin için en iyisi neyse o olsun