Bana Annenizi anlatın...

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve esther tarafından 29 Nisan 2009 başlatılmıştır.

    29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  1. esther

    esther let the game begin... ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    2 Eylül 2008
    Mesajlar:
    4.821
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    148
    anne... melek... şefkat kaynağı... sevgi deposu... sıcacık bir kucak... merhametli eller...kendi annesinin böyle olduğunu düşünen var mı?

    şu an düşünüyorum.. çocukluğuma dair annemle ilgili tek güzel bir olay gelmiyor aklıma. ama olumsuz şey çok... annem kardeşlerim ve bana çok güzel baktı. tertemiz giydirdi, çeşit çeşit yedirdi hakkı büyük üzerimizde... bunun yanı sıra beni bütün hayatım boyunca eleştirdi. hep en iyiyi en güzeli yapayım diye. ben sığınacak bir kucak aradım o benim günlüğümü okuyup duygularımı yuzume vurdu. şımarmayayım diye övmedi çok fazla.. çok sarılıp öpmedi oyle... babamı cok seviyorum her ne kadar bana o yıllarca elde etmek için ağladığım oyuncak bebeği almasa da.. şimdi eşim aldı bana o bebeği.. pek bir değeri yok artık... çocukkendi o... dayımın kızında vardı. oynatmazdı ama annesi alır dolabın ustune kaldırırdı eskımesın dıye... aylarca yıllarca ağladım... hala da ağlatır benı. keşke alıverseydi...
    benim canım babam derdi ki sen de anne olunca anneni anlarsın...

    ben bebek oldum, çocuk oldum, genç kız oldum, iş güç sahibi oldum, evlendim, hatta "anne" oldum... ama ben annemi hiçbir zaman anlayamadım...

    bebeğimi dünyaya getirdim, normal doğum yapmadım diye beni eleştirdi. beni günlerce ağlattı hamileyken ve lohusayken... güzel yemekler yapıyordu, evim temizdi ama yeyip yeyip kan kusuyordum... annem benim için herşeyin en güzelini istedi ama... daha kötü şeyler soylemeyeceğim. bana annenizi anlatın. anne ne demek anlatın bana...

    ben bebek oldum, çocuk oldum, genç kız oldum, iş güç sahibi oldum, evlendim, hatta "anne" oldum... ama ben annemi hiçbir zaman anlayamadım...

    yine de hakkını helal etmesini steyeceğim hep...
     
    bendimm, gertrudee, Layezal24 ve diğer 4 kişi bunu beğendi.
  2. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  3. sessizLik

    sessizLik Yeni Üye Üye

    Katılım:
    25 Eylül 2007
    Mesajlar:
    1.427
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    ben annemle cok sorunlar yasiyorum...
    yaklasik 12 yasima kadar ana kuzusuydum...
    ondan ayrilamazdim adeta...
    ama zamanla hersey cok degisti...
    büyüdükce yapilan haksizliklari gördüm
    büyüdükce annemin ne kadar zor bir kadin oldugunu ögrendim...
    ayrimcilik yapildigini ögrendim...
    ve ne yaparsak yapalim o bir kisinin degerinde asla olmayacagiz...
    asaglandigim oldu dövüldügüm oldu alay edildigim oldu...
    oluyor halen daha...
    annedir diyorum annelerin ayaklarinin altindadir cennet diyorum...
    ama olmuyor...
    her Allahin günü isittigin sözlerin üzerine susup kalmak olmuyor...
    Allahim aff etsin ne diyeyim...
    ben evli degilim evladimda yok...
    o zaman annemi anlarmiyim bilmiyorum...
    tabi ki halimize bin sükür anam var babam var...
    beterin beteri var kisacasi...
    ama ben bunlari ...
    anne... melek... şefkat kaynağı... sevgi deposu... sıcacık bir kucak... merhametli eller...
    görmedim annemden...
     
    Nazar etme noluur bunu beğendi.
  4. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  5. calikusumuz

    calikusumuz Aklım egede kaldı...... Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.414
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Benim annemle hiç bir zaman çok sıcak bir ilişkim olmamıştır.
    Annem; hep katı, kuralcı, dominant bir insan oldu. Çok anaçtı aslında
    bizlere çok düşkün, her şeyimizle ilgiliydi. Ama gel gör ki, duygularını belli etmekten hep
    kaçtı. Hep uzak kalmayı seçti. Neden bilmiyorum.... Ben işten geç geldiğim zamanlar;
    o soğukta balkonda bekler, beni farkettiğinde içeri girip çay içerdi.. Neden orda olmasını
    göstermek istemezdi. Bunları anlamadım. Sorgulamak da istemedim. Belki onun bakışı
    buydu, ona göre böyle olması gerekiyordu. Babamı kaybettikten sonra kendimi yapayanlız
    hissettim. Büyük bir boşluktaydım ve anneme daha fazla yöneldim. Çünkü babam varken
    ben hep babamın kızıydım. Babam olmayınca içimde olan boşluğu doldurmanın bir yolu
    yoktu anneme sordum o zaman neden dedim? neden böyle yaptın... Hayır dedi ben sizi
    hep sevdim, çokta değerlisin ama ben böyleyim sarılamam, öpemem, canım cicim diyemem.
    ıçimde kalır, anlatamam. Anlamaya çalıştım o zaman. Ama şimdilerde balıyorum da bu sınırlarını
    aştı annem. Torunlarını doyasıya seviyor, öpüyor...
    Buna aslında seviniyorum, kendi adıma düşündüğümde ise üzülüyorum.
    Keşke bizede böyle davransaydı, keşke biz sevgiyi sadece babamızdan değil annemizden de
    alabilseydik, doyasıya sarılsaydık birbirimize...senağlama
     
    seinfeld1 bunu beğendi.
  6. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  7. verdinaaz

    verdinaaz hedef 65 Üye

    Katılım:
    17 Ocak 2009
    Mesajlar:
    1.868
    Beğenildi:
    114
    Ödül Puanları:
    153
    Anne........
    Anne diyince bile gözlerim dolar ağlamaya başlarım anne sevgi şevkat merhamet.....
    Anne diyince aklıma ne gelir bilirmisiniz babam beni hep döverken elinden zorla kurtarıp bazen kendide bir iki tokat yiyip bana sarılarak beraber ağladığım can gelir....
    Elim kolum şiş yada sabaha kadar için için ağlarken yediğim dayaklardan dolayı başımda bekleyip ağlayan kadın gelir....
    Bu akşam sana yemek yok deyip beni odaya gönderen babamdan gizli gizli yemeğini yemeyip bana getiren beni doyuran kadın gelir....

    Daha fazla çok şey varda içim acıyı söyledikçesenağlamasenağlama
     
  8. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  9. nadidesultan

    nadidesultan uyan ey gafilll Üye

    Katılım:
    21 Mart 2009
    Mesajlar:
    34
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    canim annemmmm...
    benim anne deyince aglamak geliyor insan gurbetteyken daha iyi anliyor anneligi hele de anne olunca..........
    ben anne oldum anladim........annemin neler cektigini yemeyip yedirdigini giymeyip giydirdigini halende öyledir kardeslerime karsi.hic dövmedi degil dövdü keske dövmeseydi ama hicbiri annem oldugu gercegini degistirmezsenağlamagenede aaglarsan anam aglar gerisi yalan aglar..........bizi döver kizardi ama genede parmagima igne batsa önce onun cani yanardi annem canim annemmmm hep caresizdir canim annem onu düsününce bile aglamak gelir icimden hatta dökülür gözyaslarimsenağlama
     
    Ysnin annesi bunu beğendi.
  10. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  11. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Annem beni çok güçlü büyütmüş....Bunu sanırım sevdiklerimi kaybetmeye başladığımda anladım..
    I]
     
    Son düzenleme: 7 Temmuz 2009
    the craysy bunu beğendi.
  12. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  13. EU2

    EU2 Guest

    Oyyy benim Annem birtanedir yaa... İlk aklıma gelenleri paylaşim sizlerle, Biz onunla arkadaş gibiyiz, herşeyi anlatır bana iyisiyle kötüsüyle.. Neler yaşayıp neler görmem gerektiğini nlerin yanlış nelerin doğru olduğunu, ufukla kavga etsem yada en ufak bir konuda kararsız kalsam direk annemin yanına gider konuşmamız lazım derim oda kahve yapim anne kız konuşalım der balkona çıkarız o sigarasını yakar ben kahvemi yudumlarım ve başlarım anlatmaya.. hiç bir şekilde ufuk haksız olsa bile ufuğu kötülemedi bana onunda elbet şöyle bir düşüncesi vardır diyerek konuya girdi hep ikimizide savundu benim canım parçam kanım annem..
    Öyle bir annedirki benim annem, Ablam 9 yıl büyük bir aşk yaşadı ve babam bu aşka karşıydı şiddetle karşıydı hemde sebepse ablamın sevdiği adamın aileside ablam üniversiteyi okumadı diye kendi oğulları 2 üniversite mezunu diye ablamı istemiyorlardı, ablam azmetti sınava girdi üniyi kazandı ve bölüm birincisi olarak bitirdi okulunu, babam yine karşıydı bi kere ön yargı oluşmuştu babamda.. ve ablam ben annem hep babamı ikna çabasındaydık, ama annem birgün öyle birşey söylediki babama işte o an annemin bizlere nekadar düşkün olduğunu nelere göze alabilecğini birkez daha iyi anladım.. babamla balkonda konuşurlarken babama dönüp " eğer aysu'yu vermezsen sevdiği çocuğa seninle boşanma yoluna kadar gideriz, kızım gözlerimin önünde eriyor sende sevdiğini aldın sende sevda aşk acısı çektin gençlerde birbirinii seviyor eğer kötü birşey olursa soumlusu benim sen babalık görevini yap rızanla kızımızı ver" babam bu laftan sonra gelsin istesinler dedi.. çok şükürki babam şimdi damatsız yemek yemiyor maç izlemiyor ve çok şükürki 11 aydır evlilikleri boyunca annemin yüzünü kara çıkartmadılar..
    Şimdi benim o güzeller güzeli annem aynı şekiilde benim için babamı yavaş yavaş hazırlıyor bak kızın konuştuğu var tanışmaya gelicekler bilgin olsun diye.. Benim annem öyle bir anneki bu sabah karın ağrısı çekiyorum diye kahvaltımı yatağıma getirip elleriyle besledi (koskoca 25 yaşında koca bir kız olmam rağmen) sonra elleriyle ilaç verdi ve benim yatağımı bu sabah annem topladı, Her öğlen sorar bu akşam ne yemek istiyorsun ne yapim diye (yemek seçtiğim için bana uygun yemekler yapmayı kendi yemesi bile başka bir tencerede sırf benim için mutfakta 1 saat daha durur beni yedirebilmek adına) gecenin 2'lerine kadar anne kız oturur konuşuruz hatta kalkıp gecelnin 2'lerinde sırf canım çekti die tost bile hatta soslu makarna bile yapar sırf kızım yesin doysun yeterki die, ve her akşam meyva tabağımı getirir, her gece sabaha karşı beni uyndırıp ballı sütümü içirir(kızıın direnci kaybolmasın zayıf düşmesin der) hep bana ufukla ilgili evlilikle ilgili öğütler verir onunla arkadaş gibiyimdir okadar çok şey paylaşırımki hiç bir şeyimi saklamam şuraya gittik bunu yaptık şunu yedik diye hep bilgi veririm anneciğime.. Onunda bana güveni sonsuzdur.
    Dün gece kolamızı içerken sohbet esnasında dediki "artık havalar düzeliyor balkon sefamız başlar kızım" işte böyle bir annedir benim annem.. evlatları içini canını bile verebilecek onları herdaim savunan onlara her daim doğru yolu gösteren onlarla arkadaş gibi olan bir annedir.. Beni annem öyle bir annedirki dah dün konuşmamızda ufukla nişanında ateş kırmızısı bir nişanlık alıcam kızıma dedi şöle olucak böle olucak dedi benden çok benim mutluluğumu düşünür benim annem...
    BEN ANNEMİN HAKKINI ASLA ÖDEYEMEM SENİ ÇOK SEVİYORUM ANNECİM KÜÇÜK NAZLI KIZIN BELİNAYIN....:KK46::ecrin_bebek:Şeniz
     
    prenses9595 ve veneto bunu beğendi.
  14. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  15. drydeniss

    drydeniss Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    2.211
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    anne olunca anlarsın annenin kıymetini dediler
    bense bilemiyorum
    belki yaşadıklarım, aileme karşı hissettiklerim hepinizinkinden farklı
    seviyorum ama benim annem niye öyledi diyorum
    yarın kızımda büyyünce benden nefret ederse diye korkuyorum
    annemin davrandığı gibi davranmayacağım hiç kızıma diyorum
    her çocuk annesinden bir kaç adım öndedir.
    benim kızımda öyle olacak..
    çocukken döverdi beni. hatırlıyorum bi su tabancası vardı
    kafamda kırmıştı..
    altıma yapınca bacağıma kibrit değdirmişti..
    duygularımı okuyunca baban duymasın bacaklarını kırar demişti
    hiç yanımda olmadı..
    hiç benim arkamda olmadı
    saçma sapan şeylerle suçladılar beni
    benim kızım öyle yapmaz demedi.. diyemedi
    tanımıyordu ki beni..
    büyüdükçe yapmacık geldi
    o beni değil bence diğer kızını ve oğlunu daha çok sevdi...
    hala da öyle.
    biraz önce aradım tel.de sırf aramış olmak için.
    anne özlemim bile yok biliyor musunuz?
    nasıl tarif edilir bilemiyorum
    ben öyle anne olmayacağım, kızım benden nefret etsin istemiyorum
    ama yaşananlar öyle tazeki anılarda
    bazen kızıma kızdığım zaman bende öyle oldum diyorum...
    bazen bende kontrolden çıkıyorum.. neden ben öyle büyüdüm
    ama kızımı öyle büyütmek istemiyorum...senağlamasenağlamasenağlama
     
    veneto bunu beğendi.
  16. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  17. Cemre

    Cemre Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    3.610
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    106
    arkadaşlar benim annemde üç aşağı beş yukarı anlattığınız gibidir
    özellikle Çalıkuşununkine çok benzer
    şimdi bende düşünüyorumda diyorum annem neden bu kadaer sertti
    ama buldum
    şimdi o küçük yaşlarda evlenmiş ilk önce zor bir kayınpeder ve görümce
    sonra maddi zorluklar kendisi çocukken bir kaç tane çocuğun sorumluluğu
    ben bildim bileli annem sıkıntılarla boğuştu
    önce hasta kardeşim vardı senelerce ona baktı sonra vefat etti
    daha sonra büyükbabam sonra babanem ve şimdide babam hep hasta bakarak bez bağlayarak sürekli onları
    temizleyerek ömrü geçti tabi haliyle bize gelince sabrıkalmıyordu
    çocukken çok üzülürdüm halada üzülüyorum annemin kızmalarına bağırmalarına ve hatta arada yediğim ............... boşverin
    ama ben annemi anlıyorum içim acısada anlıyorum
     
    Vildan_mina ve veneto bunu beğendi.
  18. 29 Nisan 2009
    Konu Sahibi : esther
  19. cicioz

    cicioz Yeni Üye Üye

    Katılım:
    5 Nisan 2009
    Mesajlar:
    370
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Okudum ve gözyaşlarımı tutamadım,ben de aynen senin gibiyim.Böyle teselli olur mu bilmem ama Allahtan babam yaşıyor,gerçi babam da epey uzaklaştı benden ve yapayalnız hissediyorum kendimi.Evin tek çocuğuyum aman şımarmasın diye hep hep hep ezildim akranlarımın içinde.Herkeste anne baba şefkati aradım...Annem ben sevmiyorum öpmeyi sarılmayı der hep ama başka çocuklara sarılıp öpüyor...Çok ağırıma gidiyor.Çocuk aklımla Allah'ım ben üvey miyim diye düşünürdüm küçükken,az ağlamadım geceler boyu.Ve hala yaradır içimde....senağlama senağlama