Bana Bir Kez Anne Deseydin

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve minisimmm tarafından 15 Mart 2008 başlatılmıştır.

    15 Mart 2008
    Konu Sahibi : minisimmm
  1. minisimmm

    minisimmm Guest


    Henüz doğmadan sonsuz ışığa kavuşan yavruma ithafımdır.

    Bana Bir Kez Anne Deseydin

    Tam 10 yıl oldu senden ayrılalı
    İçimdeki sonsuz acıyı anlatamam bebeğim
    Annem derdi sende anne olunca anlarsın diye
    Ama sen hiç anne olamayacaksın ki anlayasın beni bebeğim
    Tüm bunları senin o güzel gözlerine bakarak
    Öperek koklayarak anlatmak isterdim
    Yazarak değil sana sarılarak,
    Kokunu içime çekerek
    Dinlemeni isterdim
    Biliyorum ki duyuyorsun beni
    Sonsuz nurla dolu ışığın içinde
    Beni duyuyorsun
    Bu sana yazdığım ilk mektubum bebeğim
    Tam 10 yıl gecikmiş olan bir mektup

    Bir bebeğin olacak dediğinde doktor
    Ne çok sevinmiştim bi bilsen
    Canımdan bir can,
    Kanımla besleyeceğim bir varlık..
    Seninle neler yapacağımızı anlatırdım geceleri
    Şimdiki gibi o zamanda duyardın beni
    Biliyorum..
    Cinsiyetini bilmiyordum o zamanlar
    Ne fark ederdi ki
    Sen benim bebeğimdin
    Canımdan bir parçaydın
    Kız yada erkek..
    Benimdin sen..
    İçimde büyüdüğünü hissettikçe
    Dünyalar benim olurdu bebeğim
    Müzik dinlerdik seninle birlikte
    Benimle mutlu olurdun sende
    Bilirdim ki ağladığımda sen de ağlardın benimle
    Seni üzmemek için ağlamazdım hiç bebeğim
    Sana bir an önce kavuşmak için
    Hiç durmasın zaman hızla geçsin isterdim
    Oysa öyle yavaş geçerdi ki zaman
    Heyecanla bekliyordum anne olacağım günü
    Bana minik gözlerinle bakacağın o anı..
    Minicik ellerin ve ayakların olacaktı
    Bakmaya bile kıyamayacaktım belki sana
    Öpmelere doyamayacaktım
    Anne diyecektin o masumane sesinle
    Yavrumm diye sarılacaktım bende sana
    Koynumda uyuyacaktın mışıl mışıl
    Belki…
    Hiç öğrenemedim bu “belki”leri seninle bebeğim.

    Acılar içinde uyandığım o sabah
    Anlamıştım bu “belki”lerin “asla” olacağını
    Hastaneye gidene kadar bir işaret bekledim senden
    Buradayım anne korkma demeni bekledim
    Ama demedin.. bir işaret bile göndermedin..
    Çektiğim acılar korkumun yanında çok azdı bebeğim
    Hastaneye ulaştığımızda ise korkularım
    Dayanılmaz derecedeydi artık
    Çığlıklar atıyordum, “kurtarın bebeğimi lütfen kurtarın”
    İlk muayenede kalp atışlarını duyamadığını söyledi doktor
    Ne hissettiğimi anlayabilirmisin o anda bebeğim..
    İri iri açılmış gözlerimle
    “Ne diyorsun doktor, bebeğim yaşıyor
    o içimde hala kurtarın onu” diyebildim sadece
    Kendime geldiğimde her şey için çok geçti artık
    Beni bırakıp gitmiştin sen sonsuz ışığa
    Doktor “Kızınızı kaybettik çok üzgünüm” dediğinde
    Beynimdeki uğultularla birlikte ağladım bebeğim
    Ağladım..ağladım..
    Bir kız.. Kızım olacaktı demek ki
    Bir kız olacağını o an öğrenmiştim
    Bir anne için bu ne demek bilemezsin bebeğim
    İçimden parçalarcasına aldıklarında seni
    Hissettiğim boşluğu da bilemezsin
    Canım acılardan değil seni kaybetmekten yandı bebeğim
    Seni unuttum sanıyorlar ama seni hiç unutmadım ki bebeğim
    Bazı geceler görürüm rüyamda seni
    Kocaman bir kız olmuşsun
    Omuzlarından dökülen ipek gibi saçların
    Özlemle anneciğim diyip sarılışın
    Kokunu içime çekerek seni öpüşüm
    O kadar gerçekti ki..
    O günün sabahı hiç uyanmamak isteği olurdu içimde
    Senelerin özlemi bir rüyayla geçer mi sanki
    Ahh be bebeğim ne olurdu sanki
    Yüzünü yüzüme sürseydin
    Bana bir kez “anne” deseydin..

    Seni hiç unutamadım bebeğim
    Şu anda da seni ilk günkü kadar çok seviyorum
    Her gece annene gelmeyi unutma olur mu yavrum
    Bir gün ben de sana geleceğim
    O güne kadar, sana özlemimi anlatan mektuplar yazacağım
    Hiç postalamasam bile yerine ulaşacağından eminim
    Burada değilsin belki ama
    Beni duyuyorsun biliyorum.
    Seni çok seviyorum yavrum
    Allah’a emanet ol..




    dip not : netten alıntıdırr..
    okuyunca gözlerim doldu.... sizlerle paylaşmak istedim allah kimseye göstermesinnn...
     
  2. 15 Mart 2008
    Konu Sahibi : minisimmm
  3. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    bu ne şimdi ya senağlama
    Allah kimseye evlat acısı vermesin..senağlama
     
  4. 15 Mart 2008
    Konu Sahibi : minisimmm
  5. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    tekrar 8 şubata döndümsenağlama
     
  6. 15 Mart 2008
    Konu Sahibi : minisimmm
  7. calikusumuz

    calikusumuz Aklım egede kaldı...... Üye

    Katılım:
    17 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.414
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Bu ne kadar güzel bir anlatım. Ben böyle birşey yaşamadım Alllah kimseye sevdiklerini kaybetme acısını tattırmasın inşallah.
    Ama okudukça içim parçalandı. Çünkü can dostum en sevdiğim arkadaşım yaşadı bunları.....
    Her ikimizde 3 hafta arayla hamile kalmıştık ve o gün beraber dr kontrole gitmiştik.
    Dr ona bebeğinin kalbinin durduğunu söylediğinde onun yaşadığı acıyı öyle derinden paylaşmıştım ki.....
    Kendimle ilgili söylenenleri bile farkedemedim bu durumda canım arkadaşım o da hiç unutmadı bunları bu zor günleri beraber atlattık onunla ama hala konusu olunca benim kızımda yaşasaydı hilalden 3 hafta büyük olacaktı dediğinde içim sızlıyor.
    :çok üzgünüm:
     
  8. 15 Mart 2008
    Konu Sahibi : minisimmm
  9. nazberen

    nazberen Guest

    AĞLADIM BİLGİSAYARIN BAŞINDA YAAAA:çok üzgünüm:EŞİMDE GELMİŞ KENDİ KENDİNE NİYE AĞLIYOSUN SIYIRDIN MI DEDİ BİDE ONA FIRÇA ATTIK