Bebeğin anne vücüdünda yolculugu süper

Konusu 'Adım Adım Gebelik' forumundadır ve tirtilkurabiye tarafından 12 Haziran 2010 başlatılmıştır.

    12 Haziran 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  1. tirtilkurabiye

    tirtilkurabiye Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    23 Şubat 2008
    Mesajlar:
    3.406
    Beğenildi:
    30
    Ödül Puanları:
    153
  2. 12 Haziran 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  3. tirtilkurabiye

    tirtilkurabiye Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    23 Şubat 2008
    Mesajlar:
    3.406
    Beğenildi:
    30
    Ödül Puanları:
    153
    BEBEĞİN ANNE KARNINDA YOLCULUGUUUU
    Ben çok küçük minnacık bir damlayım uzun bir yolculuğa çıkmam
    gerektiği söylendi; hem uzun hem de çok zorluymuş bu yolculuğun
    her aşamasında büyüyüp hayal bile edemediğim kadar büyük olunca
    bilmediğim bir dünyaya geçecekmişim. Oysa ben ne kadar mutluydum
    burada herkes beni çok seviyordu hep o yaramaz spermlerin
    yüzünden beni hiç çekemiyorlar üzerime geliyorlar saklanıyorum
    yine de olmuyor. Olamaz yine mi aaaaaaah yine üstüme geliyorlar
    offf kocaman bir x kromozomu ile çarpıştık kayıyorum yardım edin
    bana aaaaaahhhhhh .
    CENİN GÜNCESİ uzun ama korkmadan okuyun
    Burası da neresi böyle! Benden başka kimse yok yolculuğumdan önce
    bana anlattıkları yer herhalde biliyor musunuz bu yerin sahibinin adı
    “anne” imiş bir de yardımcısı “baba” varmış ben öteki dünyaya
    geçtiğimde beni onlar karşılayıp benimle ilgileneceklermiş yani
    rezervasyonum yapıldı aslında bu yolculukla ilgili her şey bana
    anlatıldı bir süre küçük ressamlar gelip pürüzsüz vücuduma
    organlarımı çizeceklermiş bu ressamlar böyle bütün damlaları
    ziyaret eder güzel bebekler çizerlermiş sakin ve rahat olursam
    her şey yolunda gidermiş ama çok heyecanlıyım. Buraya üç haftada
    düştüm ve artık yeni adım “embriyo” bu ismi bir türlü
    hatırlayamıyorum zaten önemli de değil çünkü ben büyüdükçe
    ismimde değişecekmiş ne kadar tuhaf değil mi? Ama en
    güzeli öteki dünyaya geçtiğimde kız ya da erkek olarak
    doğuşuma göre anne ile baba bana yeni bir isim vereceklermiş
    hani bu yolculuğa sebep olan o spermler bana hücum edince
    bir X kromozomu ile çarpışmıştım ya bunun için ben anne gibi
    bir kızmışım ya bana o kocaman Y kromozomu çarpsaydı işte
    o zamanda baba gibi erkek olacakmışım. Tam da embro yine
    söyleyemedim emb-ri-yo olmaya alışmıştım ne kadar zevkli
    bu sıvıda hem yüzebiliyor hem de besleniyorum.
    Burada yaşımı hafta diye bir şeyle ölçüyorum ve şimdi tam
    beş hafta yaşındayım. O yaramaz spermler bana çarptıktan
    sonra dengem bozuldu beni iyileştirmek için küçük doktorlar
    geldi onlar aynı zamanda
    ressammış beni iyileştirdikten sonra vücudumun üst bölümüne
    dört oyuk orta bölümünde ise minik bir kabarıklık çizdiler.
    Hatta o minik kabarık gürültü yapıyor; pıt pıt diye….Küçük
    ressamın dediğine göre bana çok hassas bir kalp çizmiş.
    Bir de daha çok işi olduğunu söyledi beni üç tabakaya ayırmış
    sırayla bütün organlarımı çizecekmiş. En dış tabakanın adı ektoderm;
    sinir sistemimin ana elemanları olan beyin ve omurilik saçcilt
    gibi yapılarımla bu tabakada çalışacaklarmış. Orta tabakanın
    adı mezoderm; kalp ve dolaşım sistemim kemiklerim kaslarım
    böbreklerim ve genital organlarım bu tabakada oluşacakmış.
    Ve son olarak en iç tabakam endoderm; barsaklarım midem
    karaciğerim pankreasım gibi iç organlarımı burada çizeceklermiş.
    Ne karışık işler bunlar……

    6 hafta yaşındayım ve boyum uzadı elma ne demek bilmiyorum
    ama onun çekirdeği( 2mm.) kadarmışım belki siz bunları
    biliyorsunuzdur ama ben kendimi yeni keşfediyorum ve yeni
    öğreniyorum. Size bir şey söyleyeyim mi anne ve baba benim
    yolculuğumdan haberdar beni bekliyorlar. Benim için hayatlarında
    bir çok şeyi değiştirmeye başlamışlar annenin sürekli midesi
    bulanıyor ve kusuyor hatta babaya koktuğunu ona yaklaşmamasını
    söylüyor neden anlamıyorum. Sonra saçlarını boyamıyor sigara
    kullanmıyor içki içmiyor çünkü bunlar bana zarar verebilecek
    alışkanlıklarmış. Ben bir resim gibiymişim göbek kordonum
    gözlerim kulaklarım ve ağzım çizildi bile. Kalbim bu yeni çizilen
    organlarımın gelişmesi için onlara kan depoluyor dokularım hızla
    gelişiyor. Biz yine kusmaya gidiyoruz üzgünümmmmmm görüşürüz…



    7 hafta yaşına girdim biliyor musun? Artık ben öteki dünyadakilere
    daha çok benziyorum başım biraz daha büyüdü yüzüm oluştu
    gözlerim hala kapalı ama kollarım ve bacaklarım var yakında
    parmaklarım çıkacak kemiklerimi oluşturacak hücreler gelişmeye
    başladı ve ben küçük bir üzüm kadarım artık ne kadar büyüdüm
    değil mi siz şimdi benim bu kadar şeyi nasıl bilebildiğime şaşırıyor
    olmalısınız ama bunların hepsini bana anlattılar büyürken
    korkmamam için bunu yapmaları gerekiyormuş. Yoksa ben de
    eskiden diğer ceninler gibi kalbin beynin ne olduğunu bilmiyordum.
    Burun deliklerim bağırsaklarım pankreasım bronşlarımda
    belirginleşmeye başladı. Küçük ressamlar bu hızla çalışırsa
    yakında kocaman olacağım. Bu arada anne hala kusuyor ben
    kilo alıyorum o zayıflıyor. Doktorumuz ona sabah yataktan
    kalkmadan önce “kraker” denen bir şeyden yemesini söyledi
    bende tadını merak ediyorum hadi yesene ondan. Yemeklerde
    çok su içtiği için midesi suyla dolmuş hatta ara sıra o kadar
    çok su içiyor ki buraya kadar geliyor boğulacağım korkuyorum…

    8 hafta yaşına girdim ve artık benim adım “fetus” bu Latince
    “genç” demekmiş Latince ne demek? Artık kollarım ve bacaklarım
    uzadı omuzlarım dirseklerim kalçalarım belirgin hale geldi.
    Ve ben artık bir çilek kadar büyüğüm. Bugünlerde anne bana
    kızıyor bana hamile olduğu için cildi yağ yapıyormuş ve bir
    çok sivilcesi varmış doktorumuza “ben sadece bebek istedim
    sivilce değil” dedi kızgın bir şekilde doktorumuzda güzel bayan
    ilk üç aylık dönemden sonra isteseniz de sizinle yaşamak
    istemeyecek bu ufaklıklara neden kızıyorsunuz “sakin olun
    yoksa size inat olsun diye kalabilirler” deyince anne sessizleşti.
    Bu hafta iki kat daha büyüğüm ayak ve el parmaklarıma o
    küçük ressamlar gelip bir şeyler çizdiler ve bunların adı “tırnak”
    dediler. Sonra bir de ağzıma diş etlerinin altında diş taslakları
    çizdiler. Bunlar çok işine yarayacak deyip kıkır kıkır güldüler.
    Onlar çok tuhaflar.

    9 hafta yaşındayım bugün yine küçük ressamlar geldi gözlerimi
    dilimi ve ağzımın içini monte ettiler bağırsaklarımı kordon içinden
    karın içindeki boşluğa taşıdılar
    parmaklarımı da uzattılar biraz. Daha benimle çok işleri varmış.
    Ne ukala şeyler… Bu arada annenin midesi yanıyor hiç dinlemiyor
    ki doktor ona midesine dokunan yemekler yememesini söylemişti
    şimdi ilaç almak zorunda kaldı. Bir de beni besleyecek olan
    memelere süt gelmeye başladığından onun göğüsleri büyüyor
    kendine onlar için destekli bir sütyen alacakmış o ne demek
    bilmiyorum ama doktor bunu yapması gerektiğini söyledi.
    Şu günlerde küçük ressamlardan sonra en çok doktoru görüyorum
    aslında duyuyorum demek istedim.

    10 hafta yaşındayım ve kendimi bir portakal kadar büyük
    hissedeceğimi söylemişlerdi ama portakalın ne olduğunu
    bilmiyorum ki…doktorun dediğine göre anne hamile olduğu
    için kolay sinirlenebilir keyifsiz olabilirmiş. Anne sağlıklı
    beslenmesine rağmen çok kilo alıyorsa endişelenmesine
    gerek yokmuş doğumdan sonra bu kiloları kolayca verebilirmiş
    asla diyet yapmaması gerekiyormuş hatta o normal kilolu
    bir anne adayı olduğu için 125 –175 kilo alabilirmiş. Düşük
    kilolu anneler 15-20 kilolu anneler ise 75-125 kilo alırlarmış.
    Bu arada ressamlar hızla çalışıyorlar eklemlerimin çoğu
    oluştu bilek dirsek diz ayak bileği omuz eller parmaklar
    ve tırnaklar tamammış artık sadece benim beslenmeme bağlı
    olarak büyüyeceklermiş. Küçük ressam bana gözümün ne
    renk olmasını istediğimi sordu çünkü iris tabakam ortaya
    çıkıyormuş ben “renk” ne dedim boş ver anneninki gibi
    yeşil olacak zaten dedi. O zaman neden bana soruyor ukala…

    12 hafta yaşındayım ve artık iç kulağım burnum dilim bile var.
    hatta göz kapaklarımı çok seviyorum onları sürekli açıp
    kapatıyorum parmaklarımın ucunda tırnaklar çıktı ve daha
    rahat hareket edebiliyorum. Boyum 65 cm ağırlığım 1.8 gr.
    olmalı üfffffffffff ne kadar büyüğüm inanamıyorum. Bir
    de eskisi kadar kusmaya gitmiyoruz ama bu seferde annenin
    başı ağrıyormuş.hani içinde yüzdüğüm sıvı var ya amniyos
    sıvısı ara sıra onu yutuyorum sonra da ressamların öğrettiği
    gibi çıkarıyorum yani çiş yapıyorum.

    [13 hafta yaşındayım/COLOR] ve artık bir şeftali kadarmışım
    şeftalinin benim gibi kolları ve uzun bacakları var mıdır?
    Bu hafta ses tellerimi çizdiler bağırsaklarımı yerlerine
    yerleştirdiler ve karaciğerim ile pankreasım üretime başladı.
    Anne de benim bu yaşımda eskisi kadar şikayet etmiyor
    sadece yorgun olduğumuz için dinleniyoruz. Bazen karnında
    ve sağ kasığında ağrılar oluyormuş doktor dedi ki bunun
    sebebi benim büyümemmiş ben büyüdükçe beni tutan bağlar
    geriliyormuş ve ağrı yapıyormuş.

    14 hafta yaşındayım artık annenin bulantıları yok kendini
    yorgunda hissetmiyor ama bu seferde kabızlıktan şikayet
    ediyor sürekli tuvalete gidiyoruz ve lifli besinler yiyoruz.
    Doktor bazı ilaçlar verdi ama önce yulaf ezmesi+süt+şeker+corn
    flakes karıştırıp yemesini söyledi böylece kabızlıktan
    kurtulabilirmiş. Ressamlar bana nefes alıp verme çalışmaları
    yaptırıyorlar ellerimle selam merhaba demeyi öğretiyorlar
    bunları yaparken kalbim öyle bir atıyor ki; doktorla baba
    beni bir makineden duyabiliyorlarmış. Bende onları duyuyorum
    çünkü kulaklarım oldukça gelişti tabi gözlerimde …

    15 hafta yaşındayım çok güzel kulaklarım var saçlarım
    kirpiklerim hangi cenin benim kadar güzel olabilir ben
    çok güzelim. Ama lanugo denen şu tüylere alışamadım
    bunları neden çizdiniz dedim merak etme 26 hafta yaşına
    geldiğinde onlar dökülecek dediler. O zaman neden
    çizdinizzzzzzz bu ressamların canı sıkıldıkça benimle
    uğraşıyorlar işlerini bitirseler de gitseler bir an önce.
    Giderken bir de gülerek “ bu bebek kızmış” dediler biliyoruz
    ne olacak yani…

    16 hafta yaşındayım ve annenin sesini duydum beni
    okşuyor ne kadar çok sevdiğini söylüyordu. Birden
    kalbim çok hızlı atmaya başladı artık ona anneciğim
    diyeceğim çünkü o beni severken “kızım bana anneciğim diyecek”
    diyordu kız olduğumu o da biliyor zaten bu yaşımda
    cinsiyetimi belirten organlarım oluştu. Kemiklerim ne kadar
    sert ama yine de cildim çok ince damarlarım görünüyor
    ben de beslenmek için bu sıvının yetmediğine karar verip
    parmağımı emmeye başladım çok tatlı bir şey bu…Az daha
    boyumu söylemeyi unutuyordum ben tam 16 cm. oldum ve
    135 gr. Anneciğim çok meşgul beni yine unuttu doktora
    gidecekmiş midesi yanıyormuş burnu kanıyormuş ben neden
    olduğunu biliyorum onun damarlarındaki kan miktarı artmış
    bu benim için iyiymiş ressamlar konuşurken duydum. Bir de
    babam görmek istiyormuş o da doktora gidecek annemle
    beni bir makinenin içinden görecekler onlar için hareket edeceğim.

    17 hafta yaşındayım
    ; anneciğim kendini görebildiği ayna denen
    bir şeye bakıyor karnının büyüdüğünü söylüyor kasıkları
    ağrıyormuş ve çok terliyormuş. Tabi ben önceki yaşlarıma
    göre daha hızlı kilo aldığımdan anneciğimde kilo alıyor.
    Cildimin altında yağ depoluyorum artık kalbimle

    günde 30 litre kan pompalıyorum ben de çok yoruluyorum
    bazen de korkuyorum geçen gün birisi ince uzun bir boruyla
    suyumdan çaldı sonradan öğrendim ki doktor benim suyumu
    test edecek benim sağlıklı olup olmadığıma bakacakmış.

    18 hafta yaşındayım; anneciğim geceleri uyuyamıyor ben onu
    incitmek istemiyorum ama ben de burada sıkılıyorum ve o
    benimle konuşmuyor. Heeeeyyyy neden benimle konuşmuyorsun sen?
    Ama ben seni seviyorum. Annemin tansiyon denen şeyi
    düşmüş ani hareketler yapıp ayağa kalkmaması gerekiyormuş.
    Artık 210 gr. oldum anneme daha çok benziyorum.
    Bir de bağırsaklarım mekonyum denen bir şey yapıyor o
    çok gereksiz bir şey…

    19 hafta yaşımdayım; anneciğimle babacığım doktorda
    bir alete bakıp benim hareketlerimi seyrettiler.
    Ama ben büyüdüğüm için anneciğimin beli ağrıyormuş
    buna çok üzüldüm. O da topuklu ayakkabılar giymemeliymiş
    babam öyle diyor neden giyiyor ki. Biz de tekrar doktora gittik.
    Anneciğimin kalçaları ve memeleri büyüdüğü için
    çatlaklar oluşuyor çatlak olduğundan dolayı da kaşıntı
    oluyormuş doktor dedi ki bol sıvı almamız gerekiyormuş
    bir de çatlak kremi kullanmalıymışız. Eğer cildimiz
    kurumazsa çatlak olmazmış. Benim çatlaklarım yok
    ama her yanım o tüylerle kaplandı bu da yetmezmiş
    gibi annemin sürdüğü çatlak kremi gibi bir şeyi o
    küçük ressamlar her yerime sürüyor. Bunun adı
    vernix imiş. Bu beni sudan korumak içinmiş ukala küçük
    ressam dedi ki biraz daha bu suyun içinde kalırsam buruş
    buruş olacakmışım.

    20 hafta yaşıma girdiğimde beni şaşırtan başımın üzerinde
    çıkan saçlar oldu onlara alışamadım bir türlü.
    Bu aralar karnım guruldamaya başladı şu tatlı parmaktan
    mı acaba ne dersiniz? Kemiklerim çok güçlü olduğu
    için hareket edebiliyorum bir de anneciğimin sesini
    duyduğumda o da beni duyabilsin diye bağırıyorum ama
    duymuyor ben de onu tekmeliyorum böylece benimle konuşuyor.
    Ona boyumun 25 cm. kilomun 340 gr. olduğunu söyledim.
    Annem aynanın karşısında kendi kendine konuşuyor
    “zaman ne kadar çabuk geçiyor karnım epey büyüdü” diyor
    herhalde benim onun göbek deliğiyle aynı hizada olduğumu
    fark etti her yaşımda bir cm. yukarı çıkacağım
    göbeğinden geçen o çizgi koyulaşmaya başladı
    ama doğumdan sonra tamamen kaybolacakmış.
    Biz çok sağlıklıyız; anneciğim gereksiz kalori almıyor iyi besleniyor.

    21 hafta yaşındayım;
    bir keresinde ben çok yaramazlık
    yapıyordum sonra tanımadığım bazı sesler duydum
    çok güzeldi sessizce dinledim anneciğim babacığıma
    “galiba senin gibi sanatçı olacak Vivaldi’yi çok seviyor” dedi
    o sesin adı
    “müzik”imiş Vivaldiyi tanımıyorum ama artık
    annemle hep müzik dinliyoruz müzik dinlemeyi çok
    seviyorum bazen dinlerken uyuyorum annemde mutlu oluyor.
    Anneciğimin ayak ve ayak bilekleri benim büyümemden dolayı
    şiştiği için hep dinleniyoruz. Babam dedi ki eğer yüzünde ve
    ellerinde şişme olursa doktora gitmemiz gerekirmiş. Kalbim
    çok çalışıyor sürekli kan pompalıyorum ama yine de bu aralar
    yavaş büyüyorum sadece 400gram oldum.

    22 hafta yaşındayım ; Ben bir muz kadarmışım muz denen
    şey mide yakar mı annemin midesi yanıyormuş bir de diş
    etleri şişiyormuş babam “bu kadınlar hep böyle her şeyden
    şikayet ederler” diyor. Kendi kendine de “sabırlı ol hepsi
    geçecek” diye tekrarlıyor sürekli o böyle kendi kendine
    konuşunca çok komik oluyor. Ben yaklaşık 500 gr.
    olmuşum anneciğim uzun süre ayakta duramıyor
    ve yürümeye gittiğimizde o alçak topuklu ayakkabı giyiyor.
    Çünkü beli ağrıyor hamileyken vücudunun ağırlık
    merkezi sürekli değişirmiş biraz oturuyoruz sonra
    ayağa kalkıyoruz biraz ayakta duruyoruz sonra
    tekrar oturuyoruz ben daha çok yoruluyorum.
    Omurgalarım ağrıyor. İyi ki otururken dizlerini
    kalçasından yukarıda tutuyor böylece ağrılarım geçiyor.

    23 hafta yaşındayım kocaman oldum ama annem
    hala şikayet ediyor ne zaman büyüyecekmişim bacakları
    şişiyormuş şimdi de o da yatıyor benim için daha
    iyi oluyor yine müzik dinliyoruz hatta kitap bile
    okuyoruz anneciğim anne karnında çocuğun eğitilebileceğine
    inandığından sürekli okuyor bir çok şey öğrendim.
    Bazen müzik onu çok etkiliyor ve ağlıyor ben de
    kızıyorum ters dönüyorum doktor da hemen ona
    bunu söylüyor çok üzüldüğünü görünce yine dönüyorum
    neden üzülüyor ki hep aynı şekilde duramam tabi ki
    canım sıkılıyor. Doktor ona benimle konuşmasını onu
    duyabilmem için orta kulağımın gelişimini tamamlamaya
    başladığını söyledi ben bunu zaten biliyordum o kadar
    çok gürültü var ki burada kendimi bile duyamıyorum
    bağırdım ama beni hiç dinlemiyor sonra neden tekmeliyormuşum.
    Tekmelerim işte….

    24 hafta yaşımdayım artık çok hareket edince terliyorum
    ve hasta olduğum içinde öksürüyorum bir de şu tatlı
    parmak yok mu hep onun yüzünden hıçkırıyorum.
    Ben hıçkırınca anneciğim de tekme attığımı zannediyor.
    33 cm boyu 570 gr. ağırlığı olan biri buraya nasıl
    sığar ne kadar daha var öteki dünyaya gitmeme öfffff
    bir an önce anneciğimi ve babacığımı görsem dün gece
    anneciğim uyurken babacığım beni okşadı benimle konuştu
    hatta anneciğimin huysuzluklarını anlatıp beni uyardı.
    İkisini de çok seviyorum. Bir de şu doktoru çok merak
    ediyorum düzenli olarak onu görmeye gidiyoruz. Şimdi
    de anneciğimin şeker tarama testi olması gerekiyormuş.

    25 hafta yaşındayım; anneciğime kramp denen bir şey
    gelip ağrı yapıyormuş o da ağlıyor futbol topu kadar
    büyüdüm anneciğim diyor ki beli ve bacakları zonkluyormuş
    zonk ne demek? Zonk sesini duyunca bacaklarına buz koyuyor
    ya da duş alıyoruz. Yine de geçmezse doktorumuzun verdiği
    ilaçları alıyoruz. Babam çok heyecanlı bir şekilde geldi bu
    akşam. Anneme bağıra bağıra " biliyor musun üç boyutlu
    ultrason varmış" dedi. Yani benim çeşitli açılardan
    görüntülerimi alıyor bu görüntülerin arasını bilgisayar
    kendi dolduruyor bana benzeyen bir görüntü ortaya
    çıkarıyorlarmış. Ama doktorumuz bunu bize söylemişti
    çok önemli bir şey değilmiş. Babacığım beni görmek
    için sabırsızlanıyor herhalde.

    26 hafta yaşındayım; artık 750 gramım cildimin altında
    yağ birikiyormuş. Kollarımı ve bacaklarımı çok hareket
    ettirdiğim için anneciğim çok kızgındı annesiyle konuşurken
    bağırıyordu çok korktum neden bu kadar sinirleniyor ki.
    Babacığımın dediğine göre bunların sebebi ani kasılma
    ve gevşemeler hissetmesi imiş. Bunlara Braxton-Hicks
    kasılmaları deniyormuş. Kasılmalar ağrılı olunca anneciğim
    benim sürpriz yapıp erken geleceğimi düşünüyor ama ben
    ona kızdım erken gelmeyeceğim. Bazen de anneciğimin
    adet sancısına benzer kramp tarzı ağrıları bel ağrıları
    akıntıları barsak krampları oluyor herkes yine benden
    şüpheleniyor dedim ya ben erken gel-me-ye-ce-ğim.
    Akciğerlerimdeki hava keseciklerim bile oluşumunu
    tamamlamadan beynimdeki görme ve işitme dalgaları
    tam anlamıyla faal olmadan nasıl gelirim.

    27 hafta yaşındayım;
    kalbim çok hızlı atıyor.
    ( 120-160/dak.) aydınlıkken anneciğimle yürüyoruz
    karanlıkta yürüdüğümüz zamanlar babacığım da bizimle
    oluyor annem çok su içiyor onun yüzünden çok kilo
    alıyorum buraya sığmıyorum. Ben de annemin karnında
    yukarı doğru tırmanıyorum sürekli bu nedenle derin
    nefes alırken zorlanıyormuş ama bu beni etkilemiyor
    hamile olunca bazı hormonlar onun daha sık nefes alıp
    vermesini sağlıyormuş böylece bende bol oksijen
    kullanabiliyorum. Sürekli kilomu konuşuyorlar 950 gr.
    olmuşum babacığım gibi çok oburmuşum çok kilo almışım
    demek ki ben ona benziyorum onu daha çok merak
    etmeye başladım.

    28 hafta yaşındayım ama cildim hala buruşuk ve
    pembeyoksa şu vücudumdaki doğal krem işe yaramıyor mu?
    Bu yüzden karmakarışık düşüncelerim var sıkıldıkça dönüyorum
    annemi tekmeliyorum. Bugün küçük ressamlar geldi saçlarımı
    uzattılar kaşlarımı kirpiklerimi çizmeyi bitirdiler. Annem ile
    babam bir kitaptan boyumun 37 cm ve kilomun 1 kg. olduğunu
    söylediler bana. Onları duyduğumu öğrendiklerinden beri benimle
    konuşuyorlar.

    29 hafta yaşındayım 1.3 kg. olduğum için anneciğim ayakta
    çok duramıyor çabuk yoruluyor ve tansiyon denen bir şey yine
    düşürüyor bu nedenle hep dinleniyoruz. Babama dedi ki "
    kendimi sonsuza kadar hamile kalacakmış gibi hissediyorum
    karnım kaşınıyor nefes alamayacak kadar şişmanladım midem
    yanıyor bacaklarıma kramp giriyor her yerim ağrıyor".
    Babam onu teselli etti bunların hepsi geçecek dedi. Sonra
    yürüyüşe çıktık çünkü doktor yürümenin annem için en iyi
    egzersiz olduğunu söyledi. Bir de ona böyle şikayet
    etmemesini benim her şeyi duyduğumu küsebileceğimi
    söyledi evet ben her şeyi duydum artık koku da alabiliyorum
    görebiliyorum tat alabiliyorum ve bir de seni üzdüğüm
    için üzülüyorum anneciğim.

    30 hafta yaşındayım; bu günlerde anneciğim hep sol
    tarafına yatıyor böylece organlarına kan gidişi ve
    kan dönüşünün en az şekilde engellenmesini sağlıyormuş.
    Bu şekilde uyumakta zorlanınca karnının altına veya
    bacaklarının altına yastık koyuyor. Mide yanması
    olmaması içinde vücudunun üst kısmını alt kısmına göre
    hafifçe yukarıda tutuyor. Lanugo tüylerim kaybolmaya
    başladı göz kapaklarımı düzenli olarak açıp
    kapatabiliyorum tabii 1.5 kilo oldum artık. Biliyor
    musunuz kemik iliğim kan yapabiliyor artık…

    [31 hafta yaşındayım; /COLOR]akciğerlerim olgunlaşıyormuş
    anneciğim elini üzerimde gezdirip ona verdiğim bütün
    acılara rağmen beni çok sevdiğini söyledi. O bu günlerde
    tuhaf rüyalar görüyor ama kalkınca gördüklerini
    hatırlayamıyor şimdi baş ucunda bir not defteri varmış
    kalkınca rüyalarını yazabilmek için. 1650 gr. olmuşum
    artık eskisi kadar hızlı büyümüyorum beyin dokum
    gelişimini hala sürdürüyor.

    32 hafta yaşındayım buraya yuvarlandığımda çok büyük
    bir yer gibi gelmişti bana şimdi sığamıyorum herhalde
    yakında gideceğim buradan zaten karanlık bir yer.
    Belki başımı aşağı çevirirsem daha rahat sığarım.
    Boyum 40.5 cm. ve ağırlığım 1.8 kg. oldu nasıl döneceğim ki.
    İki haftada bir doktora gidiyoruz sorun ben değilim
    aslında ben gayet iyiyim duyularımın beşi de tam olarak
    çalışıyor ama anneciğin psikolojik problemleri var
    çirkin olduğunu babamın onu sevmeyeceğini düşünüyor.
    Bence yanlış " babam bana onu çok sevdiğini söyledi
    bana özellikle beni dünyaya getirmek istediğinde
    sevgisinin daha da çoğaldığını mutluluklarının görünen
    bütün olumsuzluklara rağmen daha fazla olduğunu da söyledi."

    33 hafta yaşındayım; babacığım annemin ayaklarına
    masaj yapıyor çünkü yine kramp denen şey gelmiş.
    Tabi anneme çok kilo aldığını söylediğinde annem
    ağlamaya başladı yine o ağlayınca bende ağlıyorum.
    Babacığım onu öpüp gönlünü aldı bunun normal
    olduğunu doğumdan sonra her şeyin eskisi gibi olacağını
    söyledi. İşte bu kelimeyi hatırlıyorum "doğum" bu
    benim öteki dünyaya geçişimi anlatıyor. 2 kg. olduğum
    şu günlerde nasıl doğacağım konusunda endişelenmeye
    başladım doğrusu bir taraftan da bu sıvıyı yutmaktan
    bıktım önce yutuyorum sonra çıkarınca eksilen sıvı aynı
    miktara geliyor beni beslediğini biliyorum ama ……boş verin ……artık
    cildimin rengi kırmızıya dönük değil daha açık pembe…
    Çok düşündüğüm için başımda epey büyüdü.

    34 hafta yaşındayım; havalar çok sıcak olduğu için
    anneciğimin yüzü eli ayağı şişiyor. Bende çok ağırlaştım
    tam 2.2 kg. olmuşum. Beyin işlevlerime her gün yenisi
    ekleniyor uyurken gözlerimi kapamasını uyanıkken
    açmasını ve belli aralıklarla kırpmasını öğrendim.

    35 hafta yaşındayım; Ben yakında öteki dünyada
    olacağım annem biraz korkuyormuş bu nedenle huysuzluk
    yapıyormuş. Ama ben hazırım korkulacak bir şey yok.
    Doktor dedi ki; bebeğin hareketleri bebeğin sağlıklı
    olduğunu gösteren en önemli bulgulardanmış. Sağlıklı
    bebek enerjisini atmak için hareket edermiş hem bu
    şekilde bebeğin kasları gelişirmiş. Bebeğin hareketlerine
    annelerin dikkat etmesi hareketlerde azalma varsa
    doktora haber vermesi gerekirmiş. Bu her zaman problem
    olduğu anlamına gelmezmiş ama yinede nonstres test
    yapılırsa iyi olurmuş. Bu hafta yaşımda vücudum antikor
    üretmeye başladı bunlar benim enfeksiyonlarla mücadele
    etmeme yardımcı olacak.

    36 hafta yaşındayım saçlarım çok uzadı onları kestirmek
    istiyorum tırnaklarım da uzadı. 2.5 kg ve 46 cm. olduğumdan
    yer değiştiremiyorum ama tekme atabiliyorum. Artık her
    hafta doktora gidiyoruz bu adamı gerçekten merak ediyorum.
    Doktora göre doğmama dört hafta kalmış annem babam ve
    ben doğumumun gerçekleşeceği yeri görmeye gittik doktorumuz
    bunun anneciğimi rahatlatacağını söyledi. Doktor bana artık
    doğabileceğimi söyledi istersem hemen onların yanına
    gidebilirmişim o zaman prematüre bir bebek olurmuşum
    sevmedim bunu ben bekleyeceğim.

    37 hafta yaşındayım; annem artık çok kilo almıyor
    sürekli dinleniyoruz ayaklarını yükseğe kaldırıp benimle
    oynuyor bazen. Dinlenmediği zamanlarda babacığımla
    benim için alış veriş yapıp çok güzel bir oda
    hazırlıyorlarmış odamı çok merak ediyorum
    buradan büyüktür inşallah. 2.8 kg oldum odaya
    da sığmayabilirim çünkü.

    38 hafta yaşındayım; daha önce şeklimi değiştirdiğim
    iyi oldu çünkü çok az zaman kaldı. Anneciğimin kasılmaları
    oluyor biz de oturarak nefes alıp veriyoruz. Ama anneciğim
    sancılarının gerçek doğum sancıları olup olmadığını anlayamıyor.
    Doktorumuzun dediğine göre önceleri daha az sıklıkla ancak
    düzenli aralıklarla gelen doğum sancıları bir süre sonra 50
    saniyelik kasılmalar halinde 10 dakikada üç sancı olarak
    gelirmiş. Ve zamanla şiddeti artar şiddeti artan bu sancılar
    düzenli bir şekilde tekrar ediyorsa hastaneye gitme vakti
    gelmiş demekmiş. Nişan denilen kanlı yapışkan akıntı
    geldikten sonra genellikle iki gün içinde doğum başlarmış.
    Bağırsaklarımda mekonyum denilen ilk dışkım birikmeye
    başladı bunu doğumdan sonra bir gün içinde dışarı
    atabilirmişim. Ben ne kadar çok şey biliyorum böyle.
    Ressamların bana veda ederken her şeyi anlatmaları iyi oldu.

    39 hafta yaşındayım; Annemin kasılmaları daha kuvvetli
    artık ben doğuma hazırım anneciğimin annesi ben ona
    "annaneciğim" diyecekmişim benim doğumum için bir
    çanta hazırladı. Benim ve annemin sağlığı yerinde olduğu
    için anneciğim normal doğum yapacakmış benim bu
    küçük yerden rahat çıkabilmem için anneciğimin
    perinesinde kesi yapacaklarmış ama daha sonra
    eriyen ipliklerle dikeceklermiş bu ikimiz içinde daha
    sağlıklıymış. Ne demekse!

    [40 hafta yaşındayım;/COLOR] ay çok kilo aldım tam 3.4 kg
    olmuşum artık anneciğime ve babacığıma kavuşacağımı
    hissediyorum. Biz şimdi hastaneye gidiyoruz babam
    çantamızı evde unutmuş onu bekliyoruz ben uslu
    oturuyorum ama anneciğim yine de bağırıyor.
    Neyse babam geldi bizi daha önceden keşfettiği
    kestirme yollardan hastaneye ulaştırdı doktorumuz bizi bekliyor.
    Evet geldik şimdi ben doğuyorum işte……..

    Merhabaaaaaa ben geldim ahhhhhhh bu leyleğin gagası beni
    acıtıyor. Ağlayacağım işte…. Sonra bebekler neden
    hep ağlar derler bu leylek sizi gagalasa nasıl olur.
    Şaka yaptım aslında leylek yok beni görmek için gelen
    bir kadın çocuğuna onu leylekler getirdi diyordu ben de
    başladım ağlamaya yalan söyleme diye bağırdım annemin
    karnında benden başka kimse yoktu ki hem orada bir
    leyleğe de yer yok ben zor sığıyordum. Artık anneciğimin
    kucağında uyuyorum parmağımı da emmiyorum o beni süt
    denen çok tatlı bir yemekle besliyor. Benim gibi yeni doğan
    bebekler için en sağlıklı besin anne sütüymüş. Sütümü içiyorum
    ve bol bol uyuyorum burası daha rahat herkes bana hizmet
    ediyor keyfim yerinde ohhhh..

     
    Son düzenleme: 12 Haziran 2010
  4. 8 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  5. huzurhuzur3

    huzurhuzur3 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Şubat 2010
    Mesajlar:
    14
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    76
    ay süper yaaaaaaaa mütişsin tşkler paylaşım için
     
  6. 8 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  7. tirtilkurabiye

    tirtilkurabiye Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    23 Şubat 2008
    Mesajlar:
    3.406
    Beğenildi:
    30
    Ödül Puanları:
    153

    tesekkür ederimmma.s.
     
  8. 8 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  9. gelincik204

    gelincik204 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Aralık 2009
    Mesajlar:
    460
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    paylaşımın çok tşk ederim acayip etkilendim
    bebeğim benim yaaa demek öyle :)))) ağladım valla
     
  10. 8 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  11. reyyan6380

    reyyan6380 4.sınıf olduuukkk :) Pro Üye

    Katılım:
    26 Ocak 2009
    Mesajlar:
    2.275
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    148
    çok güzeeeelll,teşekkürler
     
  12. 8 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  13. abtdk

    abtdk Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Kasım 2009
    Mesajlar:
    55
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    tek kelimeyle süper
     
  14. 15 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  15. ecrinsudem

    ecrinsudem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Haziran 2010
    Mesajlar:
    187
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    gerçekten çook etkileyicii çook beğendim yazıık onlarada ya küçücük bi yerde büyümeye çalışıyolar oooyyy bebişim benimm anne kurban olur sana:hulya:hihoyyyt
     
  16. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  17. goodnightmoon07

    goodnightmoon07 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    1.414
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    çok beğendim, teşekkürler
     
  18. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : tirtilkurabiye
  19. jakobi

    jakobi Binlerce kez şükür Üye

    Katılım:
    3 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    2.136
    Beğenildi:
    55
    Ödül Puanları:
    153
    anne olmak isteyen herkes hatta baba adayları da izlemeli teşekkürler...