bebek istemiyorum...

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve arsizizmir tarafından 26 Haziran 2007 başlatılmıştır.

    26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  1. arsizizmir

    arsizizmir Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    80
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    aile olmak için bir bebek gerekli belki eve iki kişiden aile olmaz diyorlar..
    ama ben henüz bir bebege hazır degilim ve kesinlikle şuan hatta bir süre bebek istemiyorum..
    üzerimde bir baskı görünürde yok ama bir göbegim oldugu ve iri oldugum için daha nişanlanmadan bile hamilemisiniz bayan diye sormaya basladılar.
    evli olmayan biri için çok büyük bir kabalık aslında bu.. ve yakınlarıma sormaya basladım ya ben cokmu kiloluyum herkes hamilemisin diyor?
    beni tanıyanlar insanların saçmaladıklarını kafama takmamam gerektigini söylediler...
    tabi onlar beni hep gördükleri için ve bekar oldugumu bildikleri için ihtimal vermediler bile.. ama tanımıyan biri için hamile bir kadını hatırlatıyorum(kocaman bir burun yuvarlak hatlar, göbek kalça salça:)))

    hatta nişanlık almak için moda evlerinde kıyafet baktıgım zaman bile sormuslardı.. hamilemisiniz diye..
    ben de cevap olarak "hayır şişkoyum" demeye basladım

    neyseki evlendim de gayrimeşru cocuga hamile kalan biri imajından kurtuldum. ama yine de rahat bırakmadılar.. ne zaman ucaga binsem ki yılda en az 10defa
    binerim, görevliler soruyor hatta o manyatik güvenlikli kapıdan bile geçmiyorum cogu zaman üstümü aratıyorum .. hamileler geçmemeliymiş..

    ilk evlendigim zamanlar eşimin annesine sormus arkadasları komsuları; senin gelin hamile galiba demişler..
    e tabi 2yıllık evliyim en ufak bi gecikmemde heyecanla soruyorlar o soruyu HAMİLEMİSİN???????????????,

    ya degilim ben hamile

    istemiyorum cocuk
    anlatamıyorum..


    yasım 26 ama ben kendimi hazır hissetmezken nasıl dogurabilirim ki..

    yanlıs anlamayın bebekleri cocukları cok severim. cevrere ne kadar zapdedilmeyen velet varsa benim yanımda kuzu oluyorlar
    herkes hayret ediyor nasıl oluyor da bütün cocuklarla bu kadar iyi anlasabiliyorum? hem de hepsiyle.. belki de hala kendimi cocuk gibi hissettigim içindir, olamazmı?

    abimin bir kızı var ki resmi KKnın albümünde kucagımda, ona deli gibi aasıgım.. 1yasına kadar hiç ayrılmadık nereye gitsek beni annesi sandılar çünkü bir an peşimi bırakmaz.. ama ben evlenip de istanbula tasındım ve artık sesini duymak ve haberini almakla yetiniyorum.. şimdi o benim en büyük hasretim.. o da bana küsüyor tabi ben tekrar gidene kadar tavır alıyor bana..

    ama cocuk dogurmamak için bir çok sebebim var... çocukları haddinden fazla sevdigim içindir belki.. ben çocugumu pürüssüz bir ortama getirmek istiyorum. ne zamanki hayatım rayına oturacak o zaman bir ihtimaL ... abimin kızında bir evlat sevgisi yasadım.. o agladıgında ben de aglardım,o güldügü zaman dünyalar benim olurdu ve çok korkardım gözümü bir saniye ayırmazdım üzerinden ki hala öyle.. basına bir iş gelecekmi acaba diye cok korkardım.
    hala bile telefonda annesini ve abimi uyarıyorum. gözünüzü ayırmayın ondan die
    çocukların üzülmesinden daha kötü bişey olamaz...

    bir baska sebeb hamilelikten kkorkuyorum. en basta içimde büyücek olan bir canlıya istemeden bi zarar veririsem; ben biraz sakarım; diger korkum sürekli karnımın içinde biri olması düşüncesi
    çocugu olan bir kadın hamileligini anlatırken bile etkileniyorum ve sanki ben hamileymişim gibi sancılanıyorum... psikolojik tabii bun

    ve dogumdan korkuyorum; öncelikle sezeryan karsıtıyım.. normal dogum yanlısıyım
    ama etrafta normal dogurtan bi doktor göremiyorum.. tabi normal dogumdan da korkmamak elde degil ama o kısmını düşünmüyorum bile, o en son asama
     
  2. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  3. kronick

    kronick bize her yer TRABZON:) Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.814
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    106
    kendini hazır hissettiğinde bütün soruların cevabını bulacak:)
     
  4. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  5. arsizizmir

    arsizizmir Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    80
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    ey insanlar sormayı bırakın artık hamile degilim ve acilen zayıflama yoluna giriştim haberiniz olsun!!!
    bu arada eger gerçekten hamileysem yaklasık 40aylık hamileyim, artık ne zaman dogar allah kerim..
     
  6. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  7. aLLeGRia

    aLLeGRia Yeni Üye Üye

    Katılım:
    27 Mart 2007
    Mesajlar:
    9.764
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    0
    milletin ne dediği önemli değil önemli olan senin isteyip istemediğin o çocuğa onlar bakmıcak çünkü sorumluluğu sana ait olacak..istediğin zaman anne olursun 26 yaş nedir ki
     
  8. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  9. arsizizmir

    arsizizmir Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    80
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    canım kendimi hazır hissettigimde zaten yapıcam hatta en az 3tane istiyorum.. çünkü çocuk delisiyimm.. ben aile toplantılarında büyüklerle oturmam zaten hala bile toplarım cocukları oyun oynatırım, ortam müsaitse parka götürür onlarla oynarım.. okuldaki çocukları izlemek bana zevk veriyor.. ama anne oldugumda mükemmel olmak istiyorum eksiklerimi tamamlamadan cocuk yapamam..

    daha dün 18dik yıllar ne cabuk geçiyor.. anam benim yasımdayken 2cocuk annesiymiş bense daha kendime bakamıyom:)))
     
  10. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  11. ebrugen

    ebrugen Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    158
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    bebek çok güzel bişey..aile olduğunuzu hissettiriyor..eşinizle aranızda kopamayacak bir bağ oluşuyor..ama hazır olmadan asla bebek düşünmeyin..anne olmak kadar güzel ve mutluluk veren birşey yok ama çokta zor..o yüzden kesinlikle psikolojik olarak hazır olunmalı..
     
  12. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  13. BilgeGokcen

    BilgeGokcen Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Mart 2007
    Mesajlar:
    309
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Sen zaten hazır olduğunda bunu anlarsın. Boşversene insanları... Anlıyorum seni, benim de üzerime çok geliyorlar "ne zaman bebek yapacaksınız, ne zaman ne zaman"... Bebek yapmak kolaydı sanki bakkaldan alır gibi. Ya da yaşananları hiç bilmeden bilinçsizce karışırlar dünyana... Kötü niyet olmasa da bu karışmalarda yıpratır insanı bir nevi...

    Ruhsal, fiziksel, psikolojik ve mental olarak hazır olunuşluk gerekli bir can getirmek için dünyaya. Kim ne derse desin sen kendini biliyorsun zaten. Yer ve zaman doğru olunca zaten olması gereken olur... Hiiiççç canını sıkma...
     
  14. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  15. Emez

    Emez Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2006
    Mesajlar:
    1.286
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    arsizizmir cim ben 22 yaşında evlendim .kızım doğduğunda ise 26 yaşındaydım yani evlendikten 4 yıl sonra çocuğum olmasını istedim. Etraftan gelen tepkilere aldırma . Senin için en doğru zaman, eşinin ve senin kendini hazır hissettiğin zamandır. Zaten hamile kaldıktan sonra da doğum korkun kalmayacaktır inan. Ben de bu konuda korkan tek benim sanırdım. :Roflol: Doğum olayı yüzünden evlatlık almayı bile düşünmüştüm kendi kendime . Ama sonunda sezeryanla doğum yaptım ve hiç pişman değilim. sevgiler.a.s.
     
  16. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  17. gamzelimm

    gamzelimm Guest

    canım benim bende 26 yaşında ve 3 yaşında bir kız çocuğum var çok mutluyum iyiki yapmışım diyoruım ama yinede biraz daha geç olsaydı diyorum bazen çünkü hazır değilken ansızın hamile kaldım rahim ağzında yara var diye kanama nedeniyle gittiğim doktorda yarayı iyileştirirken hamile olduğumu öğrendim ama onun ölü olduğunu ve alınması gerektiğini söylediler aslında hiç hazır değilken onun ölü denmesi benim içimi o kadar acıtmıştıki anlatamam eşim ise hiç böyle bişey beklemezken şaşkın ve suskun bi insana döndü bebek öğleden sonra alıncaktı ama içim kan ağlıyordu yaşasa diye ümitlendim durmadan eşimde istemiyordu ama çok üzgündü çünkü o bizim bir parçamızdı arkadaşlarımız aradılar noldu diye o arada bizi onlara anlattık sonra bir profösöre gittik ona olnları anlattım ama bana konuşma odaya gir hazırlan dedi ve ben çok kötüydüm kürtaş bir yana onu aldırmak korkuttu beni ama doktor içeri geldi ve bi bakalım nasılmış bebğimiz dedi ben şaşakın şaşkın bakarken içimde yanıp sönen o gece karanlığındaki yıldız gibi kalp atışlarını gözterdi bana o yaşıyodu ağlamaya başladım ama çok mutluydum eşim ise havalarda uçuyodu sarılıp durduk birbirimize arkadaşlarımızsa bizden mutluydu ..
    onu bize bağışladığı içi,n allahıma şükürler olsun..
    çok seviyorum ama yeteri kadar anneliğe hazır olduğumu düşünmüyordum halende öyle eksik yanlarım olduğunu hissediyorum şimdi çalışıyorum baba ennesi bakıyor büyüdü ama gel bana bir sor kolay değil hazır olunca yap derim ama benim gibisini kimsenin başına vermesin allahım
     
  18. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : arsizizmir
  19. arsizizmir

    arsizizmir Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    80
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    kızlar teşekkürler valla benim gibi düşünen birilerinin olması ya da bana hakveren birilerinin olması güzel..
    bilgecim ögretmensin sanırım.. kelimelerinden anladıgım kadarıyla
    aynı sorunu sen de yasıyorsun.. sen ne diyorsun insanlara?