Bebekler sık sık kucağa alınmalı.

Konusu 'Nisan Anneleri' forumundadır ve sevhan tarafından 9 Haziran 2008 başlatılmıştır.

    9 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  1. sevhan

    sevhan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.458
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Bebekleri kucağa almak konusunda pek çok anne babanın kafası karışır. Buna neden olan inanış da sık sık kucağa alındığında buna alışacağı hatta şımaracağıdır. Uzmanlarsa bebeklerin özellikle ilk aylarında sebepsiz görünen ağlamalarında mutlaka kucağa alınması gerektiğini belirtiyor. Klinilk Bebek, Çocuk ve Genç Sağlığı Merkezi’nden pedagog İnci Vural, çocuk yetiştirirken anne babaların yanılgıya düştüğü noktalara açıklık getirdi.

    Bebek sık sık kucağa alınmamalı, yoksa alışır!

    Çocuk ağladığı zaman gerçekten bir ihtiyacı vardır. Bu, illâ ki karnının aç olması ya da altının ıslak olması olmayabilir. Çocuk anne karnından çıktıktan sonra aslında o kadar tehdit edici bir ortamda ki buna adapte olabilmesi için desteğe ihtiyacı var. Bambaşka, uğultu dolu bir ortamdan çıkıp savunmasız bir yerde farklı bir pozisyonda yatıyor. O dönemde bebeklerin hissettikleri şey, “dağılıyorum, parçalanıyorum” gibi tehdit edici duygular. Buna anlam veremiyor.

    Annenin tek görevi bebeğin karnını doyurmak, altını açmak değil. Çocuğu kucağa almak, onun o andaki “dağılıyorum” hissini giderebilecek bir şey. Annenin onu o an sarıp sarmalamasıyla bebek, “Beni anlayan biri var” diye bunu anlamlandırabiliyor. Dolayısıyla ağlayan bebek mutlaka kucağa alınmalı, çünkü bebek o an travmatik bir şey yaşıyor. Öyle ki bazı bebekler anneden destek gelmeyince anlamsız bir objeye takılıp bakmaya başlıyor.
     
  2. 9 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  3. sevhan

    sevhan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.458
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Ben bir bebeğim olmadan önce şunu çok iyi biliyordum.Birdaha hayatım eskisi gibi olmayacaktı.Bu açıdan evlendikten yedi yıl sonra bebek yapmaya cesaret edebildim.Bunu çok düşündüm.Bebeğim hastanede ilk doğduğu andan itibaren kucağımdaydı beşiğine konduğu zaman ağlıyordu bende o ilk iki gün hastanede yanımda yatırdım.Hatta göğsümde hep ağzındaydı ama ben operasyondan çıkmış yorgundum bi uyumak ne iyi gelirdi tabi benim uykumda onun mutluluğundan sonra gelir.Annem bana çok yakın ama eve çıktığım ilk geceden itibaren kendi evinde kalması gerektiğini bana illada yardımcı olmak istiyorsa yemek ve bebeğin banyosu konusunda yardımcı olabileceğini söyledim yada en doğsrusu sadece bebeği sevmesi sadece bebeği sev ona ben bakarım dedim.Oğlum daha ağlamadan inlemeye başladığı an ben onu çoktan kucağıma almış oluyordum.Bazen yorgunluktan ölüceğimi hissediyordum.Bebeğimi sık sık kucağıma aldım hele ağlarken hiç kıyamadım istiyen herkeste aldı sevdi.Bir kere şikayet etmedim hep sevgi sözcükleriyle aldım kucağıma başını okşadım emzirirken.Şimdi belki inanmıya bilirsiniz ama oğlum çoğu kez uyandığı an ilk yaptığı şey gülmek oluyor.Çok mutlu gözüküyor sık sık etrafa kendi kendine oynarken bile gülücükler dağıtıyor.Ben çok rahatlıkla yemek yiyebiliyorum temizlik yapa biliyorum.Kucağa alışımadı ama ben onu kucağıma almaya bayılıyorum.Bebeğim yaşasın bunu zararı değil yararı var.Ben kendi deneyimimi aktarmak istedim size yaşadıklarımı ama yanlış anlamayın akıl vermek değil derdim biliyorumki her bebek kendine özeldir o bir insan ve kendine özgü bir kişiliği var şimdiden....
     
  4. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  5. elma xsxekeri

    elma xsxekeri Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2007
    Mesajlar:
    563
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    ne güzel yazmışsın tatlım yaaa!! benimde kucağa alışmasın diye kaygılarım yok bebeğim uyanıkken hep kucağımda ona dokunmaktan her dakika kokusunu duymaktan büyük keyif alıyorum
     
  6. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  7. EU1

    EU1 Guest

    Herkesin kendi dusuncesi var tabide kucaga alismis bir bebegin zorlugunu ancak bu sekilde cocugu olan bir anne anlayabilir.Hani derler ya davulun sesi insana uzaktan hos gelir diye iste o misal.

    Ayrica etrafa gulucukler atmasi senin onu aglatmamandan degil tamamen yapisal.Cunku benim eltimde aglatirdi duzene sokmak icin oyle bir oglu vardiki kadinin elalem hayran kalirdi uykudan hicbir zaman aglayarak kalktigini kimse gormemistir acayip sempatik ve pozitif bir cocuk.Yani onuda annesi bayagi zorladi duzene sokmak icin ama hicte oyle korkak urkek yada aksi bir cocuk olmadi.

    Ve burdaki hicbir yabancilarin cocuklarinda bu yok.Duzen var nizam var egitim var belki din eksikliginden ilerde cok edepsiz olabiliyorlar ama cocukluklari tamamen imrenilecek halde geciyo.

    Ayrica kimse cocugunu kapiya atmis durumda degil bizlerde evlatlarimizi seviyor bagrimiza basiyor emek veriyoruz.Ama hem kendi duzenimiz icin hemde bebegin hayatla baglanti kurmasi icin bu gecerli.Cunku kizim icin dunya benim etrafimda donuyo.Benden baskasiyla gozgoze bile gelmiyordu devamli beni istiyordu.Simdi masallah 1 haftadir dedesiyle babaannesiyle amcalariyla basladi iletisim kurmaya.

    Ben kucagima aliyorum seviyorum opuyorum kokluyorum hatta herkes diyo cok ustune dusuyorsun diye ama herseyin bir ayari var eger cok kucagima alsam her agladiginda cunku saniye durmuyordu yerde hep kucak o zaman onada banada hayir getirmicekti ama simdi hersey daha guzel ve kizimda bende daha mutluyuz.Kotu bir annemiyim boyle yaptim diye tabiki HAYIRRR !
     
  8. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  9. elma xsxekeri

    elma xsxekeri Aktif Üye Üye

    Katılım:
    10 Ekim 2007
    Mesajlar:
    563
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    kızz anniş sen bu konuya çok içerlemişsin galiba canım sen annesisin onu en ii tanıyan sensin ve her bebeğin huyu farklıdır kızın için sen ne yapıyosan onun için en doğrusudur tatlım takılma bu kadar sen çok ii bir annesin eminim
     
  10. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  11. EU1

    EU1 Guest


    sagol canim benim icerlemek degilde uzaktan konusmak kolay ona sinirleniyorum ya birde ayni kefeye koyuyorlar yok biri oyle yapmista cocuk korkak olmus yok arsiz olur.Benim kizim dunyaya geldiginde su 1 haftadir anladi devamli kucaktan etrafi goremiyordu kimseyle bag kuramiyordu hep bende hep bende.Simdi yavrum milleti y yeni goruyo yeni yeni taniyo.herkesin anneligi kendine super ama oyle genelleme yapinca sinirleniyorum canim

    bu arada tesekkur ederim yazin icin sagol canimmma.s.
     
  12. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  13. sevhan

    sevhan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.458
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Şöyleki uzaktan konuşuyo diye suçladığın benim bir bebeğim var uzaktan konuşmak değil.Bende bire bir yaşıyorum gereğinden fazla alınmışsın ben kimseye kötü anne demedim ben hiç kimseye kötü anne demek kimsenin haddine düşmiyeceğini bilirim.Sadece şunu belirtmek istedimki son yapılan bilimsel çalışmalarda bebeği kucağa almanın zaraının olamadığı ispatlanmış.Ayrıca ben her bebeğin kendine özgü olduğunuda belirttim.Ama ben bebeğim doğduğu andan itibaren şunu çok fazla yaşadım -aman bebek her ağladığında kucağına alma alışır yoksa bunun üzerine kendi fikrimi yazdım kötü birşeymi bu hakaret içeren herhangi bir cümlemi var yazımda hepimiz hep aynı şeyi düşünmek zorundamıyız.Anniş bir birimizin düşüncelerine karşıt şeyler düşüne biliriz ve bunu açıklarız ne varki bunda bu kadar alınacak anlamadım doğrusu.Ayrıca zaten tek bir doğru yoktur sen yaşadıklarını yazarsın bende bir başkasıda karşıt bir düşüncede bu kadar alınıp bozulmak sence doğrumu.Sen bence gereksiz yere alınacağına yazdıklarımı yeniden oku hiçte uzaktan konuşmadığımı boşa sinirlendiğini herkesin düşündüğünü yaşadığını bildiğini yazmakta özgür olduğunu ve seninde buna saygı göstermen gerektiğini fark ederceksin.Ayrıca daha yeni doğmuş bu dünyaya alışmaya çalışan bir bebeği kucağa almanın onu şımartıcağına inanmıyorum.Aksine onun kişiliğinin ve zekasının gelişimine katkıda bulunucağını düşünüyorum.Gerekli durumlarda disiplin etmsini bende bilirim..
     
  14. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  15. Rockwell

    Rockwell I Rock :)) Üye

    Katılım:
    22 Haziran 2007
    Mesajlar:
    3.720
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    kucaga cok almaya bende karsiyim ama dediginiz gibi yeni dogdugunda mecburen kucakta oluyor hep ve dolayisiyla sonradan bu huydan vazgecirmek zor oluyor. bir sure sonra hem anne icin hem cocuk ici n eziyet oluyor. Bende yurtdisinda yasiyorum ve gercekten kesinlikle kucaklarina almiyorlar anneler bebeklerini. cocuklar aglasa bile duymamazliga geliyorlar ve gercektende cok disiplinli cocuklar oluyorlar. Ben anne olsam dayanamaz alirdim yinede kucagima...
     
  16. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  17. Rockwell

    Rockwell I Rock :)) Üye

    Katılım:
    22 Haziran 2007
    Mesajlar:
    3.720
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    buarada Sevhan arkadasim bilimsel bir sekilde yaklasmissin bu duruma ve bizzat koymussun yaziyi onun icinde tesekkurler. Hergun yeni bisey ogreniyoruz :)))
     
  18. 10 Haziran 2008
    Konu Sahibi : sevhan
  19. nnurayy

    nnurayy annesinin bal-kaymagi Üye

    Katılım:
    22 Şubat 2008
    Mesajlar:
    2.588
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    annis e katiliyorum benimki de kucaga alisti viz viz hep sikayet kendini oyalayamiyor hep kucakta olmuyor ki bende seviyorum evladimi hemde deli gibi esim desen sanki annesi o ama gel gelelim kiz babasinda bile zor duruyor yapisti uzerime ne temizlik ne bir kasik yemek yapabiliyorum ona saglam dinlenik bir kafa ayiramiyorum boyle olunca zaten hep uzerimde tuvalete zor gidiyorum cocuklarimizi boyle yaparak kendimize bagimli bireyler yapiyoruz cok korumaci cok kucakci siginmaci oluyorlar niye savassin ki annenin etegine siginiveriyorlar asil annelik onu sevmek sarmak egitmek ama ayni zamanda ona bagimsizligi ayakta ve hayatta tutunmayi ogretmek gakiba biz turk anneleri biraz fazla korumaciyiz sanirim bende kizimi cok sevip kucakliyorum ama isterim ki su yeni geldigi dunyayi biraz kesif etsin bende bir soluk alabileyim