ben büyüyorum ya sen?...

Konusu 'Aşk Mektupları' forumundadır ve talin tarafından 30 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

    30 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Her şey bir ip yumağı gibi birden bire çözülüverdi bu gece içimde.

    Sorguladığımız çözemediğimiz ne varsa bize dair, senin o kapıyı çekip çıkmanla birlikte beynimde bir şimşek etkisi yarattı ve gerçekler tüm çıplaklığıyla ayaklarımın dibine düşüverdi gözlerimden.

    Her gidişini ayrılık gibi hissetmem… ve her gittiğinde sana daha da bağlanmam, benden gitmemen için çocukça, çaresizce davranışlarda bulunmam…

    O içime konulan ayrılık korkusunu, o ağır, içli ayrılık duygusunu seninle silmek istemişim.

    O yüzden de ne yaparsan yap, beni ne denli kırarsan kır, hangi şiddetle gidersen git dönüşünü zavallı, çocukluktan kalma yetim bir sevinçle kabul etmişim…

    Ne çok yormuşum seni ve en çok da kendimi…

    O ayrılık duygusuyla gelen kaybetme korkusunu hep aramızda tutmuşum.

    Sanki her an avucumdan kayıp gidecekmişsin gibi sana, ödünç huzurlarla bakmışım.

    Ve ben korktukça da çekmişim bunu hayatıma, her tartışmamızda, her kendini bunalmış hissettiğinde benden o kadar çok uzağa gitmişsin ki belli bir yerden sonra döndüğünde sarıldığım senin varlığın değil, senin silüetinde benim korkularımın şekil bulup, istenmemişlik kehanetime inat, bir miş gibi kalbimi kandıran sıcaklığı olmuş…

    Oysa o derinlerdeki kayıtlarda ''bir''e asla sahip olamayacağım öğretilmişti bana.

    Bütün ilişkimiz boyunca o ayrılık duygusunu yalanlamak istercesine, sımsıkı tutunmuşum senin gidişlerine. Hep döneceğini bekleyerek, bana bu ezberlerimin yanlış olduğunu ispat etmeni beklemişim senden…

    Bütün bu kirlenmiş çocukluk duygularımı senin geri dönüşlerinle temize çekmek istemişim…

    Ne ağır bir yük.

    Bu da sadece bu korkularımı acıyla besleyen, tutkuyla bağımlısı olduğum bir ilişki şeklini almış benim için…

    Bir babanın yokluğu nasıl da bir sevgili de var etmiş kendini…

    Şimdi hepimiz özgürüz. Hırsla çekip gittiğin o eve bir daha asla eskisi gibi gelemeyeceğini bilmek seni özgürleştirecek mi, silkeleyecek mi?

    Sen neyi anlayacaksın, neyi bileceksin, neyi öğreneceksin bu geceden?

    Aramızdaki gizli anlaşmayı bozuyorum.

    Ben senin gidişlerini neden kayıtsızca geri dönüşlerinle yoksaydığımı anladım, fakat senin niye hep gittiğini hala bilmiyorum.

    Sen biliyor musun?

    Ben bu gece büyüyorum.

    Sen ne yapıyorsun?


    selin kuyumcu'dan alıntıdır