ben ne zaman duygularımı yazıya döktüysem o iş bitti

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve kakule8 tarafından 27 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

    27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  1. kakule8

    kakule8 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mart 2009
    Mesajlar:
    96
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    76
    belki bunları yazıyorken ikinci çocuğuma hamile olabilirim, ne çok heves etmiştim, birde oğlum olsun demiştim,
    sonrada sağlıklı olsunda farketmez demiştim.
    oysa şimdi test yapmak bile gelmiyor içimden.
    ben eşim için yaşadığım şehri değiştridim,
    iş kurduk beraber çalışıyoruz, ne badireler atlattık,
    beş kuruşsuz kaldık kimseden birşey talep etmedik.
    krizden etkilenince borçlarımızı ödemek için gayrimekulümüzü sattık borçları temizledik,
    şimdi biraz palazlandık gibi oldu.
    eşim gene aynı hataları yapıyor.
    kaç kez konuştum yanlış yapıyorsun
    beni kaybedersin dedim...
    mesele onun ailesi
    9 yıllık evliliğimiz boyunca bikez nasılız diye aramadılar,
    hep paraya istemek için aradılar
    kayınvalidem birgün bana anelik yapmadı.
    ben anneme hiç yüzük almadım. kayınvalideme aldım....belki bana karşı değişir dedim.
    benim anem başka şehirden gelip çocuğumu büyüttü.
    her imdadımıza yetişti.
    görümcem bekarken çalışıyordu ama gene para istiyordu, şimdi evlendi gene çalışıyor, gene para istiyor.
    eşimin abisi standarda bağladı, en az ayda bir araklar.
    abisi senelerce kumar oynadı bizi arakladı, evliliğizin ilk yıllarında abisinin para istemeleri yüzünden avukata kadar gittim boşanmak için. napıp edip beni ikna etti.
    eşimin bana değer verdiğine beni çok sevdiğine o kadar inandırmışım ki kendimi bu konularda her tartışmamızda beni haklı gördüğünden belkide,
    ama haklı görüyor gene diğer tarafa yok diyemiyor.
    yok bu durumda ben salağa yatmış oluyorum.
    şuan aynı ortamda çalışıyoruz, aynı evi paylaşıyoruz,
    benim yüzüm hiç gülmüyor. üzüntüden hastalandım, ilaçta kullanmak zorundayım,
    hamilede olabilirim.
    gerek olmadıkça konuşmuyoruz.
    o hiçbirşey olmamış gibi davranıyor
    fakat herşeyin sonuna kadar farkında
    en son kız kardeşini ziyarete gittik, başka şehire
    bizi pijamayla karşıladı, evi kir pis içinde, sizi çağırdım ama size değer vermiyorum der gibiydi.
    oraya giderken yanımızda fazla nakit yoktu,
    eşim gitmiş kredi kartından arabalarına benzin doldurmuş,
    (ha bu arada görümcem 2,5 milyarlık telefon almış kendine)
    hangi arada derede yaptıysa.
    ben salağım ya görmedim sanıyor.
    böyle böyle bu durumları ben tam 9 senedir yaşıyorum.
    artık bitmişim, artık sindiremiyorum,
    bu hava basma heralde git durduk yere kız kardeşinin kocasına
    benzin doldur,
    bende hastalanınca tahlillerim çok para tutuyor diye devlet hastanesine gidiyorum:)))
    senelerdir tatile gidemiyoruz, aman işler birazdaha düzelsin öyle çıkalım açılmayalım diyoruz.
    benim ailem ne annem ne babam bikez olsun para istemedi bizden,
    taki ben babamın sıkışık olduğunu anlayıp sadece 1000 lira destek olmak istiyorum diyene kadar da eşimin gerçek yüzünü görmemişim.
    eşim bana "annenin parasından" alsın diyiverdi. şok oldum.
    sonra dedim bak kadın kaç senedir çocuğa bakıyor, sen bakıcı tutsaydık bir ayda o para gidecekti dedim, sonra yok dedi ben bişey demiyorum (o günlerde ödenecek çekimiz vardı), ben sana yolla diyorum herzaman dedi.
    oysa biz ne kadar zor durumlarda kaldık, eşim ailesine hiçbir zaman yok diyemedi.
    hepsininde hali vakti yerinde, fakat huzursuzluk çıksın istiyorlarya ...
    birde eşimin dışardan görünüşü var
    saygılıdır, mütevazidir, beni el üstünde tutar
    ama ben artık eşimden soğudum
    kendimi körelmiş hissediyorum.
    mutlu da hissetmiyorum
    o zaman daha niye aynı evde yaşayalımki biz,
    kızımı düşünerek nereye kadar kendime işkence yapabilirmki
    hamileysemde hamileyim
    ne yapim
    belki eşim yanımda olmayınca daha iyi hissedicem
    üç günlük dünya
    ne gerek var bu kadar sıkıntıyı tek başıma üstleniyorum
    herşeyi ben hesap ediyorum
    herşeyi ben düşünmek zorundayım
    ama eşim sanki yangından mal kaçırıyor.
     
  2. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  3. elefera

    elefera Hosgeldin melegim (: Üye

    Katılım:
    3 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    5.334
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    101
    Yazacak cok soz bulamadım.
    Ben henuz 15 aylık evlı olmama ragmen,
    bır parca sızın durumunuza benzettım halımı.
    Allah yardımcınız olsun.
    Kararlı durusunuzdan vazgecmeyın!
     
  4. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  5. Tiryandafila

    Tiryandafila Çok ŞÜKÜR. Pro Üye

    Katılım:
    6 Aralık 2009
    Mesajlar:
    5.323
    Beğenildi:
    581
    Ödül Puanları:
    188
    Bu insanların herşeyi var madem,
    ne diye yük oluyorsunuz millete anlamıyorum.
    Bu erkek evlatlarını tapulu mal gibi görüyorlar.
    Bize herşeyi yapmak zorundalar gibi, bizim her dediğimizi yapmak zorundalar gibi,
    hissediyorlar heralde.
    Oğlunuzda olsa yuva kurmuş biri var artık.
    Yuvası ayrı, yediği içtiği ayrı, bırakın insanları rahat ya.
    Bu erkekler son noktaya gelene kadar birşey anlamıyorlar.
    Sonra da ağlayıp, sızlayıp affettiriyorlar kendilerini.
    Şimdi ayrılmaya kalksanız yine aynısı olacak büyük ihtimal.
    Kararınız kesin ise gözünün yaşına bile bakmayın.
    Aynı tas aynı hamam.
    Hayırlısı olur inş hakkınızda.
     
  6. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  7. endulus34

    endulus34 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    4.804
    Beğenildi:
    2.769
    Ödül Puanları:
    163
    canım kızma ama allah aşkına 9 yıl evet demekle yapmışın hatayı,geçtik,ama artık akıllı ol,kenara para,yookkk öle admaı bırakıp gitmek,ekmeğine yağ sürer gibi,
     
  8. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  9. oglak75

    oglak75 2 kelebeğim,aşkım ve ben Üye

    Katılım:
    10 Ocak 2010
    Mesajlar:
    2.808
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    çok zor arkadaşım ilk evlilik yıllarımda yaşadım bu sorunları o zamanlar çalışmıyordum öğrenciydim tek maaş ev kira bir de kayınvalidemin borçlarını kapatıyorduk zamanla azaldı şimdi allaha şükür diyorum yok böyle bir durum sabır canım maalesef zaman herşeyin ilacı bir kızın var benimde var kızım seni anlıyorum çocuk olunca herşey çok başka oluyor allah sabır versin canım
     
  10. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  11. burcu_brc

    burcu_brc Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    944
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    O kadar çok kızıyorum ki oğullarını evlendirdikten sonra hala onun hayatına ve her şeyine ortak olmaya çalışan insanlara. Tabi ki ailesidir, ihtiyaçları olduğu zaman eşiniz sahip çıkacak ama madem ihtiyaçları yok ve siz karı koca çalışıp didiniyorsunuz neden kendini kullandırıyor. Neden diye soruyorum ama cevabı basit aslında bir şekilde farklı hallerde de olsa aile sorunu bizim evliliğimizde de var ve bu neden ile başlayan sorulara yanıt bulunamıyor maalesef. Eşlerimizin ailelerine neden kendilerini ve bizi ezdirdiklerini kullandırdıklarını bir türlü anlayamayacağız. Ama her seferinde ipler kopana kadar giden eşlerimiz ipler kopma noktasına gelince birden bazı gerçekleri kısa süreli de olsa görmeye başlıyorlar. Yalnız sen olanları unutup barışınca onlar da yaşananları çok çabuk unutup eskiye dönüveriyorlar. Sonra sil baştan aynı sıkıntılar. Offf, arkadaşım senin kararlılığın karşısında diyecek lafım yok ama biraz daha düşün ortada bir evlat var. Bir anlık kızgınlıkla ya da yaşananların verdiği dolup taşmışlıkla hareket etme. Hakkında hayırlısı olsun canım.
     
  12. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  13. ALLAHvarGAMyok

    ALLAHvarGAMyok ikizlerin annesi ♡♡♡ Üye

    Katılım:
    24 Ocak 2010
    Mesajlar:
    21.035
    Beğenildi:
    28
    Ödül Puanları:
    198
    zor bır durum allh yardımcın olsun
     
  14. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  15. kakule8

    kakule8 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mart 2009
    Mesajlar:
    96
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    76
    arkadaşlar çok saolun
    aslında kocam beni iyi tanıyor, kaç kez bu nedenlerden onu terketmeye kalktım
    son iki yıldır krizden etkilenmeyelim diye neler yaşadık,
    geceleri uykularım kaçtı, alacaklarımızıı alamayınca bizde tıkanmıştık. Allah kimseyi borçlu etmesin.
    Çok şükür şuan hepsini ödedik, düzlüğede çıktık sayılır.
    insan tek olsa umrunda olmuyor ama çocuk olunca sadece onun geleceğini düşünüyorsunuz,
    birde ortada emeklerimiz var, yoktan bir şirket kurmuşuz, biryere kadar gelmişiz, kimseden destek görmeden.
    ama dedimya mutlu değilim,
    hiç karamsar olmayan ben
    artık kendimi tanıyamıyorum
    hayat neşem kalmamış
    arkadaşlarımla bile görüşmekten kaçıyorum
    kocamın elimi tutmasını bile istemiyorum
    günler görevmiş gibi geçiyor,
    dün gece çok dua ettim, ama bu saate kadar düzelmeyen biri
    bu saatten sonra nasıl düzelirki, elbette değişen bişey olmayacak
    bugün yarın mutlaka konuşurum gelişmeleri yazıcam
     
  16. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  17. kakule8

    kakule8 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mart 2009
    Mesajlar:
    96
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    76
    en zor günümüzde etimizle tırnağımızla kredilerle satın aldığımız gayrimenkulü borçlar için sattık, yüzümüzden düşen bin parça iken, eşimin abisi aradı para istedi:)
    ben o gece sabaha kadar uyumadım, bu zor günümüzde bu ne demek oluyor diye,
    ama yine evime geldiler yine çok çok iyi karşıladım,
    bidaha gelin arayı soğutmayın filan.
    herşey bi kenara benim yeğenlerim başka şehirde olduğu halde kankayız resmen. ama benim kzıım babannesini ,halasını ve amcasını görünce hatırlıyor.
    onlarda kzıımı görünce seviyor okadar, hastalığında arayalım bir soralım vs hiçbişey yok
    kendimi resmen elinden bişey gelmeyen,
    kendine güveni olmayan biriymiş gibi hiseder oldum ve ben bütün bunları annemle bile paylaşamıyorum.
    annem yaşlı, çocuğuma bakıyor ve tansiyon şeker ne ararsanız var.
     
  18. 27 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : kakule8
  19. cicikizsinem

    cicikizsinem Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Mart 2007
    Mesajlar:
    1.874
    Beğenildi:
    120
    Ödül Puanları:
    153
    üzüldüm canım umarım hamile değilsindir hakkınızda hayırlısı olsun