Benim gibi hisseden anneler varmış acaba

Konusu 'Doğum sonrası Annelerin Sorunları' forumundadır ve arwen85 tarafından 21 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

    21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  1. arwen85

    arwen85 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    483
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Dogum yapalım 20 gün oldu.ama kendimi kafese yıkılmış gibi hissediyorum. Kimse beni anlamıyor. Esimin dediği ilk sen dogum yapmiyorsun.çok alingansin bu huyunu değiştir diyo. Sürekli isteki sorunlarından yakiniyo.dua et çalışmıyorsun evde cocuk bakıyorsun diyo. Kendimi çok kötü hisseder oldum. Uykusuzluk kayınvalide evde yıkılıyor kalmam neymiş 40 çıkacakmış gibi saçma adetlerle psikolojimi bozdular. Durduk yere ağlıyorum hiç bisey beni mutlu edemiyor. Eşimden çok soğudum hatta nefret eder oldum. Kendisi çok sıkıldım duyup arkadaşlarıyla bulusabiliyo.ama beni cocuğumuz kendi anneme bile gondermiyo.size esinz nasıl davranıyor. Sırf pisikolojim bozukluğundan sigaraya başladım ikinci haftada birsuru ilaç ictim ama zehirlenicegime midem bozuldu istifra ettim. Sizde 40 gün boyunca evdeki kaldınız yoksa çıktınız mı. Yoksa benim eşim mı anlayissiz
     
  2. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  3. Dinamiss

    Dinamiss Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Şubat 2009
    Mesajlar:
    2.157
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    148
    Canım benim ilk günler zor geçer ama emin ol geçer gider...
    Lütfen sakin olmaya çalış, bebeğinin tadını çıkar...Psikolojini bozma ufak tefek şeylerle...Eğer çok stres yaparsan allah korusun olan sütüne olur...Heleki sigara emzirirken ağzına alma bir daha...

    Şimdi günler zor gibi gelse de bir müddet sonra bebişinle harika bir iletişim kuracaksın, kimseyi takmayacaksın...İnan bana bebişlerimiz bize verilen en güzel armağanlar...

    Ayrıca hele ki bu sıcak havada kırkını falan beklemeye hiç gerek yok, ben Şubat ortasında doğum yaptığım halde dışarı çıkmak için kırkımı falan beklemedim..
    Ağlamaktan hiç çekinme ağladıkça açılırsın...Eşinle de sakince açık açık konuş, bağırıp çağırmadan anlat derdini..Bu günlerde çok hassas olduğunu söyle..

    Umarım çabucak ve kolayca atlatırsın bu dönemi.
     
  4. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  5. arwen85

    arwen85 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    18 Nisan 2009
    Mesajlar:
    483
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86

    cok teşeşkür ederim yazın ilaç gibi geldi gercekten..benım hiç umudum yok gibi..evliliktende kendi psikolojimden de hiç umudum yok..eşimlede git gide uzaklasıyoruz..ama yazın için gercekten teşşkür ederim..allah razı olsun senden..
     
  6. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  7. cmrm

    cmrm Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    5.615
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    canım benim loğusalık döneminde anneler biraz daha hassas oluyor.eşlerin ve çevrenin biraz daha ilgili olması gerekiyor.şuan hamileyim ama ablamdan biliyorum loğusalık depresyonuna girmişti şuan ben dahi korkuyorum doğum sonrası depresyondan.yapacağınız şeyler sizi rahatlatacak arkadaşlarınızla mutlaka sık sık görüşün konusun dertleşin.elinizden geldiğince arada dışarı çıkın biz ablamla yürüyüşe başlamıştık biz dışarı çıktığımızda annem bakıyodu yiğenime bide sürekli arkadaşlarıyla görüştürdük inanın çok işe yarıyor.inşallah bu kötü günleriniz hemen geçer
     
  8. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  9. Nelya

    Nelya NiLoVski Üye

    Katılım:
    16 Şubat 2009
    Mesajlar:
    4.773
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    off cok zor bir donem bu 40 olayi yaaa.
    ben 1ay boyunca bebegimi cikarmadim ama kendim ciktim.
    hic disari cikmayan arkadaslarim da var tabi.
    yarisi gitmis zaten canim az kaldiiii bebeginle ilgilen onun sana ihtiyaci var,sigara da neymis birak ve saglikli bir sekilde bebegini emzir...hepsi gececek
     
  10. 21 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  11. biricik_tuana

    biricik_tuana Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2009
    Mesajlar:
    48
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    88
    canım benim, ben doğum yapalı 69 gün oldu, söylediğin kafese tıkılmış, köşeye sıkışmış haller bende de vardı. Hatta ara ara bebeğimi sevmediğimi bile düşünmeye başlamıştım. Annem ve eşim bebeğe bıcı bıcı yaparken ben onlar kadar yapamıyordum bu sevgi gösterilerini, Sırf bu yüzünden bile ağlıyordum. hatta bazen emzirirken ağlıyordum, göz yaşlarım bebeğimin üstüne düşüyordu onları gördükçe daha da ağlıyordum, ama inan geçiyor. anladığım kadarıyla senin annen değil kayınvaliden yanında. Eğer mümkünse senin annen gelsin yanına, gerçekten ilaç gibi oluyor annen.

    Diğer bir arkadaşın söylediği gibi arkadaşlarınla telefonda bile olsa konuş. benim şansıma benden önce doğum yapan arkadaşlarım ve akrabalarım vardı onlarla çok konuştum, günde heralde bir saat telefonla konuşmuşumdur, sağolsun avea kamu hattı :) ama en iyi gelen doğum yapmış bir arkadaşımın eşiyle yaptığım konuşma olmuştu. Günler sonra ilk kez onunla yaptığım konuşmada gülmüştüm. (cem yılmaz gelse gülmeyecek bir haldeydim) Söylediği şey şuydu "ayşegül, ben 40 olayına falan inanmazdım ama inan dedi, Duygu bize kan kusturuyorken 40'ından sonra bir anda değişti, daha ılımlı olumlu oldu, dedi. Biraz sabret, bu günler de geçecek falan filan klasik sözler aslında ama onunla konuşmak çok iyi gelmişti bana. Hatta Özgür'cüm kızımla doğum günleri de aynı, nerdeyse doğum saatleri bile aynı olacaktı :)

    ben açıkçası o dönemde eşime daha düşkün olmuştum, sağolsun çok yardımcı olmuştu, bir de biz 8 yıldır evliyiz, kuaföre bile birlikte giderdik, ben olmadan hafta sonları gezmeye gittiği görülmüş bir olay değildi. Bir gün hiç unutmuyorum bensiz ikea'ya gitmişti de bir şey almaya, arkasından bakakalmıştım, beni de götür der gibi... yine epeyce ağlamıştım.

    İlk bi sütümü sağıp anneme bırakıp, markete gitmiştim, ne süper bir şeydi ya :) ilk kez dışarı çıkmıştım tek başıma. 20. günden sonra falandı ama 40tan önceydi. zaten biz 40ı çıkmadan evden çıkılmaz olayına takılmadık. 13. günümüzde yeğenimin doğum gününe gittik, 27. günde abimin düğünündeydik bebekle :)) sonra kanguru aldık onunla 30. günümüzde doktor kontrolumuze gittik. Şimdi işte o en bunalımlı günleri atlattık ama yine de ara ara evde tek başıma olduğum zamanlarda bir can sıkıntısı olmuyor değil.

    Herkes yaşayabiliyor böyle şeyleri, kimisi kolay atlatıyor, kimisi zor... eşinin sana desteği çok önemli. ben o dönemde eşime bir mail atmıştım. (biz ara ara mailleşiriz hala :)) ) bunalımda olduğumu, kendimi kötü hissettiğimi ama çok uç düzeyde olmadığımı, kendisini çok sevdiğimi ve ondan güç aldığımı, beni hiç bırakmamasını istediğimi falan yazmıştım. sonra geçti gitti :)) kendimden güç almaya başladığım günler geldi.

    Ayrıca sakın sigara içme, bak sonra gerçekten çok pişman olursun, bebeğin çok çaresiz ve sana ihtiyacı var ve onu zehirleme. Ben şimdi doğum fotoğraflarına bakıyorum da kızımın, ah yavrum diyorum lohusalık bunalımı diye anlamsız bir şeye girip senin ilk o minicik hallerini kaçırdım, salak salak ağladım... gerçi şimdi de minik ama o zaman daha bir minikti..

    Çık bir markete git, az bi insan içine çık, ama inan aklın zaten evde kalacak :) yine de iyi geliyor, normal bir insan olduğunu hissediyorsun. bir de eşinle sorununu halledersen çok daha büyük bir yol kat edeceğine inanıyorum.

    aman ne uzun yazmışım :)) blog yazmaya başlayım ben ya :)
     
  12. 22 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  13. beren15

    beren15 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Nisan 2010
    Mesajlar:
    108
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    41
    cnm sen satır arasında sigaraya başladım bisürü ilaç içtim zehirleneceğime istifra ettimmi yazdın yoksa bana mı öyle geldi

    cnm sen intiharmı etmeye kalktın sigara içmenden çok daha ciddi bi durum bu biliyomusun

    eğer böyle bişi yaptıysan acilen bir psikiyatriste gidiyosun ve destek alıyosun bak bu durum

    çok ciddi ve tek başına atlatman mümkün değil 40 çıkınca geçicek bir olayda değil çünki

    ben kendimden biliyorum.

    Hemen bir psikiyatriste gidiyosun ve herşeyi anlatıyosun hatta ben ağlamıştım bile kadının yanında bir bayan olursa seni çok daha iyi anlar.
    Ayrıca bunaldığın an bebeği birine emanet edip hemen dışarı at kendini markete git bebeğine

    kıyafet almaya git yada hiç bişi yapamıyosan yürüyüş yap parka git 1 saat otur gel

    bu günler geçecek canım ağlamak istiyosan ağla ama eşinede söyle seni sık sık dışarı çıkarsın
    arkadaşlarına git yada eve çağır oturun dertleşin içinden geçenleri anlat rahatlarsın bak bebeğin daha küçük birazcık sabret
    o sana gülücekler dağıtacak gözlerinin içine bakıcak sesler çıkartıcak o zaman dünyalar senin olucak inan bana sadece 1-2 ay daha beklemen lazım
    şuan emzir gazını çıkartırken pencerenin önünde ol mutlaka dışarıyı seyret ona ninniler söyle
    altını değiştir onunla yapacağın şeyler şuan kısıtlı inan bana aylar geçtikçe çok şey paylaşacaksın
    bol bol bebeğinin resmini çek hafta bir kere oturup o resimlere bakınca ne kadar büyüdüğünü değiştiğini o zaman farkedeceksin ve bu bebek benim sayemde bu hale geldi diyeceksin
    kendine vakit ayır bebeğin uykuya daldığı an sende uyu fazla yorma kendini uykun yoksa
    banyo yap saçlarına şekil ver otur makyaj yap evin içinde olsan bile bu seni rahatlatır
    eşine söyle sana dergiler alsın hayattan kopma ne seviyorsan onları oku canım benim
    önce sen iyi olmalısınki bebeğine bakabilesin
    eşime düşman oldum demişsin çünki o rahatça istediğini yapıyor ama sen yapamıyorsun
    bir bebeğe endeksli yaşamak biraz zor kabul ediyorum ama o bebek eşinle senin bir parçan
    ama şunu düşün bebeğinin en güzel anlarını eşinden önce sen görüceksin ve bebeğinle istediğin gibi zaman geçireceksin bunları düşün bak havalar çok güzel bebeğinle bol bol gezebilirsin atlatıcaksın canım bu günleri ama yukarıda yazdığım gibi bir psikiyatriste görün lütfen eğer psikoza dönüşmek üzereyse ki ilaç içtim diyosun tek başına mücadele edemezsin
     
  14. 22 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  15. byolog

    byolog Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Haziran 2010
    Mesajlar:
    59
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    31
    canını sıkma yaa hepimizin başından geçti o günler ilk dışarı çıktığında kendini hapisten çıkmış gibi hissediceksin.evde otrmana gerek yok öle banada çok dediler ama ben hiç takmadım git gez eğlen çocuğunla gezmek birazcık zor olucak ama zamanla alışıcaksın bu güzel havaların tadını çıkarın.ama sigara ilaç filan çok kötü şeyler kendini düşünmüyosan bebişini düşün onun sana nekadra çok ihtiyacı var.bunların hepsi geçicek ve sen bikaç ay sonra keşke bunalrı yapmasaydım diceksin.buarada kocana gelince baya anlayışsız davranmış sana karşı .ama bazen böle şeyler olurr ama bunu halletmenin en iii yolu konuşmak olucaktır.al karşına sakin sakin durumunu anlat seni anlamasını sağla.erkekleri yönetmenin tek yolu akılllı bi kadın olmak bence.kendine güven herşey düzelicek .çok konştum kafanı şişirdim kusuura bakma umarım işe yarar.
     
  16. 22 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  17. D-GABBANA

    D-GABBANA Popüler Üye Üye

    Katılım:
    29 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.314
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    106
    arkadaşlar o kadar güzel ve doğru şeyler yazmışlar ki bana yazacak bişey kalmamış.bebeğini sağlıkla buyut.bak ben mayıs ayında bı arkadaşımı kaybettım mrahim ağzı kanserınden.bebeği daha 5 aylıktı:KK43:( kendı kızıma her sarıldığımda öptüğümde bana anne dediğnde o mınıcık bebek gelıyor aklıma.ve şükredıyorum allahıma ana-kız ne kadar şanslıyız beraberız benım kokumla sevgimle buyuyor dıye.
    o lohusalığın verdiği sıkıntılı günleri hepimiz yaşadık ama geçip gidiyor.eşinle açık açık konuş ya da bı zahmet googledan aratsın lohusalık depresyonun denen şeyi.blkı daha iyi anlar senı.ayrıca ben de 20.gunden sonra yarı 40 denen şeyi yapıp çıkmıştım evden.o gün bugundur de ana kız gezeriz kızmla:))
    veeeeee lütfen bı daha sigara içme.sonra çok üzülürsün.sevgiler...
     
  18. 23 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : arwen85
  19. Allegra

    Allegra Rüya'm gerçek oldu :) Üye

    Katılım:
    13 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    758
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    Canım yaaa ilk günler zor oluyor arkadaşlar herşeyi söylemiş zaten gerçekten söylenecek fazla birşey kalmamış. ama şu 40ı çıkma olayı çok saçma bence. bizde kimse takmıyordu neyse ki ben 10. gün bebişimle gezmeye çıktım. Hatta 11. gün düğüne bile gittim bebeksiz. Sadece babannem aşırı karşı çıkmıştı napıyosun sen lohusa basar falan demişti. Ama asıl çıkmasaydım lohusa basıcaktı haberleri yok... Yapabiliyorsan arada bebeğini birilerine bırak arkadaşlarınla ışarı çık. Eşimle aram bozuk demişsin eşinle yemeğe çıkın biraz da eve tıkılı kalıp sürekli o stresli ortamda bulunmaktan öyle olmuştur. Biz ara ara başbaşa yemeğe çıkıyorduk kızımı anneme bırakıp, öyle iyi geliyordu ki ikimize de... Ve herşeyden önemlisi kendini salma süslen makyaj yap saçını yap acaip moral oluyo :KK66:)