benim gibi kötü bir evliliği sürdürmeye çelışanlar.

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve Marsupilami tarafından 16 Ocak 2008 başlatılmıştır.

    16 Ocak 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  1. Marsupilami

    Marsupilami Guest

    sonradanyanlış bir karar oldoğuna inandığımız evliliğimizden vazgeçemedik bir türlühep bir bahanemiz vardı.
    Çocuklardı bazen,bazen aile baskısına karşı çıkamama, çokça da yalnız kalma korkusuydu.
    oysa tek sorun,ilişkinin bitmesini göze alma gücünü kendimizde bulamamaktı ve kaçmaktı çoğu zaman.
    Kader mi bunun adı?
    Değil......
    korkaklık mı sorumluluk alamama mı?
    çoğunlukla öyle
    Gerçek şu ki çoğu kişi bir yandan sürekli şikayet ederken,değiştirmek için hiç çaba sarfetmiyor.
    Ne zaman bu kadar güçsüzleştik?
    ne zaman bu kadar korkak ve mutsuz yaşamayı alışkanlık halina getirdik ve bu bizi rahatsız etmeye başladı.
    Kararlarımızıbile başkasının almasını bekler hale geldik.
    istiyoruz ki bir sihirli el gelsin ve bizim tüm istaklerimizi bir bir yerine getirsin.
    Bal kabağı son model bir arabaya dönüşsün mesela
    Eşimizle olan problemleri çözemiyorsak ve çözüleceğine dair en küçük bir umudumuz kalmamışsa eğer, ayrılmak için bize güç versin
    Aynı sihirli el, ayrıldıktan sonraki düzenimizi kursun
    Hiçbir zaman herçekleşmeyecek bu hayalin gerçekleişmesini bekleyip duruyoruz.
    Sorumluluk almak yerine hep bu hayale tutunutoruz.
    Düzen bozulmasın diye mutsuz bir hayata mahkum ediyoeruz kendimizi.
    Hiç kimse değil biz yapıyoruz bunu
    ÇOğu zaman da mutsuzluğumuzu bir sürü şeye bağlıyoruz
    Ama kendimiz dışında her şeye
    Dedim ya, adına da çoğu zaman kader diyoruz
    ünlü Rus yazarı Dostoyevski şöyle demiş
    Kuşkusuz her şey insanın kendi elindedir.Ve insan bunların parmaklarının arasından kayıp gitmesine izin veriyorsa bunun adı korkaklıktır.Bu bir gerçektir insanınen büyük korkusu teni bir adım atmaktır.
    Şİmdi yaşamınıza bir bakın.......

    Başkalarını,kaderi suçlamadan daha iyisini yapabileceğimiz halde hayatınızda neleri kabullendiniz?
    Mutsuzluğunuzu devam ettiren nelere boyun eğdiniz
    Kahkahalar atarken , o coşkun manzaranın altındaki bulanık denizde yüzen balığıve o balığın nasıl da için için ağladığını yalnız siz bilirken kendinizi suçladığınız olmadı mı hiç?
    Sorumluluğu kendi üzerinize aldığınız.?
    Artık kabul edin,içinde bulunduğunuz durum kötü ise tek sorumlusu sizsiniz


    O nedenle değiştirmek de sizin elinizde
    Gerçekten gürül gürül akan bir nehir olmak için ne bekliyorsunuz?
    Kendi hayatınızın kontrolünü elinize alabilmek bu kadar zor mu?
    Her şey söyleyeceğiniz yeni bir cümle de saklı.........
    Kararlarınızda saklı
    Yeter ki ilk cümleyi söyleyebilin.
    Can YÜceli dediği gibi
    "Sırtında yumurta küfesi olmak"diye bir deyim varsır
    EVET SIRTIMIZDA YUMURTA KÜFESİ VAR HEPİMİZİN
    Kendi imalatımız olan küfeler
    AMA EĞRETİ YAŞANMAZ Kİ BU DÜNYA DA

    ÖLÜM VAR ZİRA

    ÖLÜME İNAT, TUTUNMAK LAZIM

    İNADINA KÖK SALMAK LAZIM


    (EYLEM AKTAY ADLI BİR GAZETECİNİN YAZISINI PAYLAŞMAK İSTEDİM.)
     
  2. 16 Ocak 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  3. pegasus

    pegasus Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    151
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    86
    güzel bir yazı hiçbir zaman hayata yeniden başlamaktan tek başıma sorumluluk almaktan korkmam hayat benim hayatım mutsuzsam yada o olay beni üzüyorsa devam ettirmem, her zamanda dediğim gibi ben hayatı geçtim o beni kovalar artık
     
  4. 16 Ocak 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  5. eylxuxl25

    eylxuxl25 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    592
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    Çok güzel bir yazı..Birçoğunun içinden geçen gün yüzüne çıkmamış sözler...
    evet yazarın dediği gibi yapmak isteyipte yapmaya cesaret edemediklerimizin önüne hep bir neden dayayıp saklanırız altına..İstediğimiz gibi bir hayat yaşayamıyoruz belki ama istediklerimizle olmak hayatta bazı şeylerin mücadelesini vermek bizim elimizde..İstemediği halde kötü bir evliliği sürdürmek ne kadar acıdır eminim. Allah kimseyi bu noktalara getirmesin..Keşke hayatta biraz daha mücadeleci olsak....



    ama fazlada üzülme hayat bitiyor bigün

    ayrilikdan kacilmiyor

    hem cok zor hemde cok kisa bir macera ömür

    ömür imtihamla bitiyor
     
  6. 7 Şubat 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  7. my_daisy

    my_daisy Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Şubat 2008
    Mesajlar:
    52
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Sevdiğiniz için ailenizi herkesi göze alıp evlenip sonradan mutsuz olmak bu dünyada tek değilim ve her kadın az cok buna benzer şeyler yaşıyor hep dısarıya karsı mutlu gibi görunmek aslında içinizde fırtınalar kopar bunu sizden başkası asla bilmez ve bunlara baskaldırıp bıtırmeye kalkdıgınızda karsınıza cıkan bir suru problem ve en onemlısı cocuklar arada olan onlara olur sırf onlar mutlu olsun diye olmayan bir yuvayı varmış gibi göstermeye ayakta tutmaya çalışmak hangisi dogru acı cekerken mutluluk oyunu oynamakmı yada tum gerceklerle yüzleşmekmi yazınızı okurken cok duygulandım bazı tarafları sankı benı anlatıyordu ben kendı dogrum ugruna cevremdeki herkesi kaybettim kalabalık içinde yalnızım
     
  8. 7 Şubat 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  9. pegasus

    pegasus Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    151
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    86
    Kaybedeceklerim--Saygınlığım--eşi sessiz sakin di diye suçlunun ben olacağımı--tatillere tek gidemiyeceğimi---kesinlikle istemiyorum ama bir daha evlilik şansımın olamıyacağı--eskisi gibi arkadaşlarıma gidemiyeceğimi (Kıskançlık vs)---şuan her türlü sosyal etkinliklere girip çıkıyorum ozaman yapamıyacağım---ve benim için her şeyden en en en önemlisi parçalanmış bir ailenin çocuklarını yetiştirmek korkusu..onlara bunları yaşatmak onları üzmek korkusu...bir kız veya oğlan evleneceği vakit bile ayrılmış mutsuz bir ailenin çocuğu olmaz denildiğini çok gördüm duydum...aynı şeyler çocuklarım içinde düşünülecektir.Ayrılacağım vakti başıma bunlar gelecek şuan aklıma gelenler bunlar tabiki...bunun yanında ...maddi olarak hiç bir sıkıntım olmayacaktır ama...yaşanacaklar benim için çook çok kötü..




    ben bunların hepsini yalnız yanımda eş olmadanda yapabiliyorum.hayatı yaşamak tatmak için illede yanımızda bir eş olması gerekmez. ama sende diğer annelerin yaptığı gibi çocuklarının hayatı için kendi hayatından ödün veriyorsun haklısında belki,yani sende çocukların için kötü bir evliliğe katlanıyorsun ben yaparmıydım asla çünkü kötü giden bir evlilikte çocuklarda mutsuz olacaktır hissederler,bunlar benim acizane fikirlerim ,allah herkese yuvalarında mutluluk nasip etsin
     
  10. 24 Şubat 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  11. oykumruyam

    oykumruyam Öyküm abla olduuu:) Üye

    Katılım:
    7 Kasım 2007
    Mesajlar:
    3.024
    Beğenildi:
    17
    Ödül Puanları:
    148
    bir evlilik düşünün,12-13 yıllık,çocuk da olan,zamanında büyük bir aşk evliliği yapılmış bir evlilik

    günümüzün çoğu evliliği gibi zamanla aşk kalmamış,sevgi var aslında ama saygı her tartışmada biraz daha azalmış
    çocuk için,kadının ekonomik özgürlüğü yok diye ya da toplum baskısından gibi sığınılan fakat gerçek nedeni cesaretsizlik olduğu için sürdürülmeye çalışılan bir evlilik
    çeşitli sebeplerle tartışılır kısa bir süre sonra kadın barışmak için adım atar,öyle ki öpmek falan ister ortamı yumuşatmak için erkek barışmaz,yatakları da ayırır,iki kelime zor konuşur olurlar zaten akşama kadar evde yoktur erkek kadın biraz zaman tanır tekrar yaklaşmayı dener erkek yine istemez kadın artık küsen erkekten nefret ediyordur,kadın zaten baştan yapmıştır hatayı hep barışan ilk adım atan olmakla erkek öyle alışmıştır sanki roller değişmiştir küsen,naz yapan erkek olmuştur hep
    kadının zoruna gider tüm bunlar kadınlığını hissetmek,güzel sözler duymak,eşine nazlanmak istemektedir ama eşinden ona fırsat gelmez
    bu arada kadını nazlandıran,ona iltifatlar eden,yüreğini ısıtmaya talip olanlar çıkar kadın birine kapılır eşini de sevmekte üzmek istememektedir ama eşi onu duygusal zaman zaman da cinsel tatminden uzaklaşmaktadır kendince ceza veriyordur kadına ama bir kısırdöngüye girmişlerdir işte

    erkekse her geçen gün uzaklaşıyordur kadın da artık pes etmiştir eşini barıştırmaya uğraşmayacaktır aynı evi paylaşan iki ev arkadaşı gibi olmuşlardır zorunlu olmadıkca konuşmayan,ayrı odalarda uyuyan,sohbet dahi etmeyen:KK43:
    çok iyi bir insandır,çok iyi bir babadır erkek eşiyle arası iyiyken iyi de bir kocadır hiçbir şeyini eksik etmez maddi anlamda ve eşini aldatacak bir erkek de değildir zaten araları iyi ise cinsel sorunları da yoktur
    ama kadındır işte duygusal açlığı vardır
    ve yorulmuştur artık nereye kadar dayanabilecektir?
    çocuk da olumsuz etkilenmektedir olanlardan
     
  12. 24 Şubat 2008
    Konu Sahibi : Marsupilami
  13. AnlamadanDinlemeden

    AnlamadanDinlemeden HayaT BeNimLe GüSeL :)) Üye

    Katılım:
    1 Ekim 2007
    Mesajlar:
    11.705
    Beğenildi:
    16
    Ödül Puanları:
    196
    Çocuklar huzursuz bir ortamı hemen farkeder aslında biliyormusunuz?
    Siz farkında değiller sanmayın sakın ola ki..
    Aslında en doğrusu her iki tarafında çok mutlu olduğu bir evliliği devam ettirmek.
    Ama arkadaşımızın yazdığı ayrılık durumları ne yazıkki yaşanacak şeyler.
    Öte yandaysa huzur var ..
    Evine girdiğinde huzura ulaşacağın bir seçim var,dışarısı çok çetin savaşlarla geçsede..