Benim Hala Umudum Var

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve helen tarafından 4 Mart 2008 başlatılmıştır.

    4 Mart 2008
    Konu Sahibi : helen
  1. helen

    helen Aktif Üye Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2007
    Mesajlar:
    58
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    BENİM HALA UMUDUM VAR

    Avuçlarım terliyor nicedir. İçimde bir heyecan,
    Yüreğimde çarpıntı. Dudaklarım kuru kuru.
    Bir şeyler oluyor bana.

    Gebeyim...

    Hissediyorum.
    İçimde o benim.
    İçimde bir yelerde, pırpır ediyor.
    Bazen güçleniyor pırpırlanması.
    Kuvvetleniyor, çoşuyor
    O çoşuyor... Ben coşuyorum.
    Büyüyor, güçleniyorum
    Sımsıkı sarılıyorum hayata.
    Hani derler ya, kurşun olsa işlemez bana.

    Ta ki biri çomak sokana kadar...
    Yapmayın...
    Ben gebeyim,
    Yapmayın, diyorum size, yapmayın
    Dokunmayın ona.

    Ağlıyorum...

    Ben ağlıyorum, o güçten düşüyor ,
    Takati kesiliyor...
    Suskunlaşıyor...
    Yalvarırım yapmayın öldüreceksiniz!...
    Gebeyim ben...

    Elimin tersiyle siliyorum göz yaşlarımı.

    Korkma!...

    Buradayım.
    Yine bakarım, beslerim, büyütürüm seni.
    Biliyorum ölmedin.
    Arasıra da olsa tek bir pırpırlanma anlatıyor bunu bana.
    Her şey geçecek, düzeleceksin.
    Ne mutluyduk biz ikimiz,
    Yine türküler söyleyeceğim sana.

    Çünkü ben gebeyim..
    İnsan evladı değil içimde filizlenen,
    Ben güzel günlere, iyiliğe, mutluluğa gebeyim.
    Biliyorum.

    Bunu içimdeki umudum söyledi bana.
    RUSDİYE DEMİR