Benimle Evlenirmisin

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve yessillim tarafından 8 Ağustos 2007 başlatılmıştır.

    8 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : yessillim
  1. yessillim

    yessillim Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    711
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    108
    Birbirlerini ilk gördüklerinde trenden itiş kakış indiriliyorlardı.Havadaki sise rağmen kızın gri gözlerini fark etmişti.Birden olup bitenlerden sıyrılıp kızı seyretmeye başladı.1944 yılıydı.Savaş tüm hızıyla devam ediyordu.Jassel Eisenmann için şanslı bir sene olduğu söylenemezdi.Tutuklanıp kampa yollanmıştı ve buranın son durak olduğunu biliyordu.
    Ama yine de o gri gözlerden gözlerini alamıyordu.Aradan günler geçti kadınlarla erkekler ayrı ayrı bölümlere kondular.Aralarında iki sıra dikenli tel vardı ancak birbirlerinin yüzünü görebiliyorlardı.Konuşmaları yasaktı.Hoş,konuşulacak güçleri de yoktu,tüm güçlerini yaşabilmek için harcıyorlardı.Yine uzak da olsa o gri gözlerden alamıyordu gözlerini
    19 yaşındaki Jassel.Akşamları birbirlerine saatlerce bakıp duruyorlar ama aralarında tek bir kelime dahi geçmiyordu.Bir gün amerikan askerlerinin kampa çok yakın bir noktaya kadar kontrolu ele geçirdiği ve bu yüzden kampın boşaltılacağı dedikodusu dolaşmaya başladı.O anda Jassel'in kalbini bir korku kapladı ya bir daha göremezse o gri gözleri.
    Karar verdi konuşacaktı evlenme teklifi edecekti.Aklına bir fikir geldi,taş.Yerden büyük bir taş aldı kırık bir cam parçası ile üzerini kazımaya başladı ''BENİMLE EVLENİR MİSİN?''ardından taşı hızla cebine sokup tellerin ardından o gözleri aradı.Taşı kıza gösterdi ve etrafını kontrol ettikten sonra kıza fırlattı.Kız taşı aldıktan sonra gözden kayboldu.
    Jassel heyecan içinde cevabı beklemeye başladı.Ardından kız taşı geri fırlattı''EVET''Jassel heyecanla bağırmaya başladı''EVET,EVET.....'' Ertesi sabah bütün erkekler karga tulumba uyudukları yerden kaldırılıp sıraya sokuldular.Ardından trene bindirildiler.Jassel o trene binen hiç kimsenin geri gelmediğini biliyordu.Son bir gayret içinde onu aradı.
    Buldu da...Onu en son gördüğü andı.Sonra ne mi oldu?Amerikalılar almanlardan önce ulaşıp kurtardılar Jassel'i.O ise umutsuzca iki ay o gri gözleri aradı.Amerika'ya göçmen olarak kabul edildi.Evlendi ve 4 çocuğu oldu.1975 yılında karısını kaybetti.1982 yılında da çocukları daha rahat edeceğini düşünerek onu huzur evine bıraktılar.Ve o aşık oldu,adı Sarah'dı.Dört ay boyunca
    Sarah'ın dizinin dibinden ayrılmadı.Sarah amansız bir hastalığın son evresini yaşamaktaydı.Hayatı boyunca hiç evlenmemişti.Sarah bir gün cebinden bir şey çıkardı,Jassel'in avucunun içine bıraktı avucunu açtığında gözlerine inanamadı.Küçük bir taş parçasının üzerinde''BENİMLE EVLENİR MİSİN?''yazıyordu.Daha sonra o gözlere dikkatlice baktı..Oydu
    yıllar önce çaresizlik içinde ona bakan gözler şimdi yaşlanmış ama hala sevgi ile ona bakmaktaydı.Sarah'ın dudaklarından şu sözler döküldü'Sana hep sadık kaldım'
    Ertesi sabah Jassel heyecan içinde onun odasına koştu,oda boştu uzaklara gitmişti,çok uzaklara.
    Jassel,1990 yılında Sarah'ına ebediyen kavuştu.
    Aşk nedir biliyor musunuz??Aşk iki basit kelimeden ibaret ''BENİMLE EVLENİRMİSİN??!!
     
  2. 10 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : yessillim
  3. KarKralicesi

    KarKralicesi hoppppp Gümmmm (: Pro Üye

    Katılım:
    16 Eylül 2006
    Mesajlar:
    23.260
    Beğenildi:
    17.070
    Ödül Puanları:
    488
    O cümleyi söylücek cesaretli erkek yada o cümleyi söylücek dürüst adam göremiyorum ben...Ya ben körüm göremiyorum,yada körümmm tatlicadiarzu
    Çok hoştu tşklerrrrra.s.
     
  4. 10 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : yessillim
  5. YaprakDxoxkxuxmxux

    YaprakDxoxkxuxmxux Aktif Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2007
    Mesajlar:
    546
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    çok güzeldi teşkkürler
     
  6. 10 Ağustos 2007
    Konu Sahibi : yessillim
  7. royall

    royall yaşamak herşeye rağmen Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.214
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    106
    çok etkileyici ve güzel bir yazı geç te olsa en azından buluşabilmişler..