Beynim annemin kardeşimin ve eşimin bana karşı sevgisini kabul etmiyor:(

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve zilan.80 tarafından 28 Haziran 2010 başlatılmıştır.

    28 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  1. zilan.80

    zilan.80 GİDEN GÜNLERİM OLDU :((( Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2009
    Mesajlar:
    1.748
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    mrb arkadaşlar evet yazdığım gibi beynim 4 yıldır onların sevgisini kabul etmiyor eşimin sevgisine inandığım zamanlar oluyor ama nedense annem ve kardeşimin bana karşı sevgi ve ilgileri çok yapmacık geliyor sebeplerini anlatmak istiyorum çok uzun olursa kusura bakmayın fikirlerinize ihtiyacım var lütfen sonuna kadar okuyun

    Annem yaklaşık 27 yıldır psikiyatri ilaçları kullanan biri genç yaşta dayım vefat edince psikiyatri tedavi görmeye başlıyor tabi kendine destek olan olmayıncada bir tedavi bu kadar uzun sürüyor artık o ilaçları bırakamıyorda zaten neyse çocukluğumuz çok kötü geçti babama sinirlenir bizi döver özellikle ben ve benim küçük kızkardeşime bu eziyeti babaanneme sinirlenir yine bizi döver kısacası kime sinirlense hıncını bizden alırdı ama öyle böyle dövme değil sopayla hortumla terlikle döverdi üstelik dövdüğündede kemik olan yerlerimize vururdu canınız böyle daha iyi acır derdi derken 13 yaşında beni amcamın oğluna verdiler 16 yaşındada evlendim 17 yaşında ilk çocuğumu kucağıma aldım gurbetteydim bu arada oğlum 3.5 aylık olunca annemlere gittik annem bana çok soğuktu sebebini öğrenmek istedim güya ben teyzeme annemle ilgili 8 yada 9 yaşındayken annem bizi çok dövüyor erkek kardeşimi hiç dövmüyor inşlh Allah ta anneme bir erkek çocuğundan başka erkek çocuk vermez demişim beddua etmişim annem ve teyzemin tabiriyle anneminde 6 kızı 1 oğlu var ve inanın yıllarca nefretle yaklaştı bana hep bana dediki senin bedduan yüzünden benim oğlum 1 tane oldu inşlh sanada Allah bir oğlandan başka vermez derdi bayramlarda veya başka zamanlarda defalarca beni evden kovdu s...ol git derdi oğluma beddua etti ve arkasından babama ben yapmışım gibi anlatması benim 3 tane oğlum var babama benim oğlum varmış diye ben anneme nisbet ediyormuşum dedi neler yaşadım neler eşimlede mutlu değildim aslında eşimi çok ama çok seviyordum ve onun yaptığı hiç bişey gözüme gözükmezdi bi nevi denize düşen yılana sarılır derler ya eşim annemde kurtuluştu sanki benim için meğer ben farketmeden kendimi mahfetmişim içime ata ata derken 4 yıl önce vucudumda yaralar çıkmaya başladı geceleri uyuyamıyorum yemekten kesildim 2 ayda 8 kilo verdim siğarayı çok arttırdım doktorlar yaralar için bişey bulamadılar biyopsi örneği aldılar en son cilt kanserinden şüphelendiler ve o sıradada ben yalnızım hastanede düşünün kanserden şüpheleniliyor ve siz yalnızsınız orda sonuç yüzde 99.9 psikolojik çıktı doktor üstümü çıkarttırdı yaşımı sordu bende 26 dedim ne yapmışsın kızım sen kendine yazık değilmi sana neden bu kadar içine attın dedi yorum yapamadım beni psikiyatriye sevk etti muayene oldum doktor kesinlikle terapi ve ilaç desteği lazım dedi çok uzun sürebilir dedi çünkü beyin ve beden çokmüş durumdaymış o zaman eşim çok ciddiye almadı tabi doktora götürüyor ama önemsemiyor özel doktora gittik bize söylediği şey kesinlikle bu kadın yalnız kalmayacak birileri tedavi süresince yanında olmalı biz yine ciddiye almadık meğer durum çok ciddiymiş tedavinin birinci haftası bitmeden sinir krizi geçirdim ve balkona gitmeliyim bırakın beni oraya bekliyorlar ordan atlamalıyım demişim eşim şok olmuş beni öyle görünce hemen aileme haber veriyor annem ve kızkardeşim geliyorlar annem beni o halde görünce şok oluyo acaba bendemi kızımın bu durumuna sebep oldum diyor o günden bu yana bana karşı 180 derece değişti eşimde öyle kardeşimde ben bu dört yıl zarfında çok şey yaşadım resmen aklımı yitirdim ve geri kazandım 2 yıl önce 20 gün psikiyatri bölümünde yattım ardında 40 gün ruh sağlığında yattım ilk bir haftasını kapalıda geçirdim ben bunları yaşadıktan sonra bana sevgilerini gösteriyorla illaki insan elindekini kaybedeceğini anlayıncamı değer vermeli offff oooffffff ve bütün bunlardan dolayı beynim kabul etmiyor onların sevgisini bana çok yapmacık geliyor çünkü ben hala eski benim değişmedim sadece rahatsızlandım onların sayesinde delirttiler beni şimdide o vicdan azabınımı hafifletmek istiyorlar ama benden çok şey gitti senağlama senağlama senağlama senağlama (bakmayın güldüğüme dokunmayın ağlarım çaresizim içime akar tüm gözyaşlarım kıyılara vurmuşum boşluğa savrulmuşum kendime el olmuşum dokunmayın ağlarım senağlama senağlama )
     
  2. 28 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  3. perseid

    perseid Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    19 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    501
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    geçmiş olsun canım. yeni bir başlangıç yap eski defterleri kapa. herşeyden önemlisi sen olduğunu unutma. zamanla duyguların, düşüncelerin temizlenir. inşallah çocuklarınla beraber çok mutlu olursun
     
  4. 28 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  5. Umutlu30

    Umutlu30 vazgeçilmezimmm Üye

    Katılım:
    15 Aralık 2009
    Mesajlar:
    746
    Beğenildi:
    27
    Ödül Puanları:
    108
    geçmiş olsun canım
    iyileşmeye çalış
    çok çektirmişler sana belli ama her şerde bir hayır vardı bundada vardır belki hatalarını anladılar
    bak seninde 3 tane yavrucağın var yaşayamadıklarını onlara yaşat
    sen mutlu olursan onlarda olur
    eskileri düşünme olan olmuş
    allaha sğın dua et
     
  6. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  7. DepresifPolyanna

    DepresifPolyanna instagram:Camgoz_tasarim Pro Üye

    Katılım:
    22 Ocak 2008
    Mesajlar:
    8.357
    Beğenildi:
    6.512
    Ödül Puanları:
    238
    Annenden çok çekmişsin...
    Senin o hallere düştüğünü görünce pişman olmuşlardır yaptıklarından birde böyle düşün...
    Eşinin sana sevgisiz olduğunu sanmıyorum. Sadece ilk başlarda umursamaz davranmış belki de psikolojik olunca rahatsızlığın geçer diye düşünmüştür. Sonradan o da anlamış ve şimdi sana karşı daha ilgili...

    Bence inanmalısın, affetmelisin onları. Bahsettiğin insanlar ailen ve yaptıklarından pişman olmuşa benziyorlar. ,Onlara bir şans daha vermelisin...
     
  8. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  9. zilan.80

    zilan.80 GİDEN GÜNLERİM OLDU :((( Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2009
    Mesajlar:
    1.748
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    yorumlarınız için tşk ederim ama kinci biri değilim asla nefret etmiyorum hiç birinden ama beynime söz geçiremiyorum terapilerim devam ediyor iyileştim ama izleri çok acı bir şekilde kaldı dediğiniz gibi yaşayamadıklarımı çocuklarıma yaşatmaya çalışıyorum onlar çok yıprandı bu hastalığımdan
     
  10. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  11. yercekimlikaranfil

    yercekimlikaranfil Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Eylül 2008
    Mesajlar:
    4.449
    Beğenildi:
    35
    Ödül Puanları:
    108
    Geçmiş olsun. Zor günler yaşamışsınız. ızlerinin kalması da çok normal.
    Ama ben annenizin, eşinizin, kardeşinizin sevgilerinin yapmacık olduğunu düşünmüyorum.
    Onlar mutlaka sizi hep çok seviyorlardı, hep de çok sevecekler. Ama bazen insanlar sevgilerini göstermek için kaybetme tehlikesi yaşamayı bekliyor. Sizi hep sevmelerine rağmen önceden bu sevginin değerini çok anlayamadılar herhalde. Ama sizi o halde görünce ne kadar çok sevdikleri kafalarına adeta balyoz gibi inmiştir. Şimdi değil önceki davranışları hatalıymış.
    Şimdi herşey iyiye giderken kıymetini bilin siz de. Yavrularınızın da en az hasarla atlatması için onlara sevginizi sınırsızca hissettirin.
    Herşey daha da güzel oalcak.
     
  12. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  13. kuzum

    kuzum Bu konida hassasum Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    8.591
    Beğenildi:
    252
    Ödül Puanları:
    163
    Çok geçmiş olsun.

    yaşadıklarınız kolay değil elbet ama bütün bunlara sebep olanda anneniz. Sizin yerinize koyuyorumda kendimi bende olsam inanmazdım sanırım.

    tedavinizde sürüyor, iyileşin ve çocuklarınıza eşinize sarılın.
     
  14. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  15. zilan.80

    zilan.80 GİDEN GÜNLERİM OLDU :((( Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2009
    Mesajlar:
    1.748
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    beynim neden kabul etmiyor biliyormusunuz arkadaşlar sebebini söyliyim ben çocuklukta yaşadıklarım kısmına takılmıyorum kızlar en çok zoruma giden şey evlendikten sonra yaptıkları teyzemin bir lafı uğruna bana hayatı zindan etti halbuki kendisine isyan eden onu tersleyen bir evlat olmadığım halde bana bunları yapması beni çok üzüyor hiç beynimden silemediğim bir kaç olay var size ilkini anlatayım sonraki zamanlardada diğerlerini anlatırım
    Bir gün annemlere gezmeye gelmişim büyük oğlum 2.5 yaşında annemle sonradan birlik olupta bana çektiren kızkardeşim ile birlikte çarşıya çıktık biraz geciktik eve geldiğimizde annemin ilk sözü şu oldu kızkardeşime ablan seni dışarı çıkarttı geç kaldın kalkta bir banyo et bu saate kadar dışarda kaldınız boy abdesti alman lazım dedi sanki ben kızkardeşimi dışarı kötü bişey için götürmüşüm o an başımdan kaynar sular döküldü sanki ne demek istediğini sordum sen anladın dedi sonrasında kız çocuklarından söz açıldı bende dedimki inşlah Allah banada bir kız nasip eder çok seviyorum kız çocuklarını diye senmisin bunu söyleyen neymiş efendim ben ona nisbet ediyormuşum onun kızı varmış benimde yokmuş oğlum olduğu için ona nisbet olsun diye söylemişim tartışma büyüdü ne kadar yok desemde nafile kapı eşiğinde oğlumun yakasından tuttu salladı inşlh Allah senden bunu alır yerinede 20 tanede kız verir dedi beynimden vurulmuşa döndüm daha sonrada inşlah erkek çocuğuna benim gibi hasret kalırsın dedi senin duanla ben hasret kaldım inşlah sende hasret kalırsın benimde dediğim kelime şu oldu sen bunun için bu kadar beddua ediyorsun bana bende senin duan kabul olsun istiyorum ya olmassa diye çocuk doğurmak istemiyorum babamı aradı eve çağırdı dediki kızın bana nisbet olsun diye oğluna beddua etti ve ardından bana dediki benim oğlum oluyor diye sen beni kıskanıyorsun kendi söylediği sözleri ben söylemişim gibi babama iletti orda ipler koptu tabi ne kadar yemin etsemde boş ben öyle demedim diye halada anneme karşı kinli değilim çok seviyorum kendisini ama beynime artık söz geçiremiyorum maalesef:KK43:
     
  16. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  17. zilan.80

    zilan.80 GİDEN GÜNLERİM OLDU :((( Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2009
    Mesajlar:
    1.748
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    tşk ederim yorumun için arkadaşım peki şimdide aynı davranışlar sergiliyorsa ve sergiledikten sonra ben sinir kirizi geçirdikten sonra pişman oluyorsa neyse cnm konuyu yeni açtım zamanla ve ben anlattıkça beni çok daha iyi anlıycaksınız eminim buna bende zaten beynime kabul ettirmek için tedavi oluyorum inşlah olumlu sonuç alırım
     
  18. 29 Haziran 2010
    Konu Sahibi : zilan.80
  19. yercekimlikaranfil

    yercekimlikaranfil Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Eylül 2008
    Mesajlar:
    4.449
    Beğenildi:
    35
    Ödül Puanları:
    108

    Anlıyorum seni. Asla senin yanlış yaptığını ima etmek için yazmadım. Şunu öğrendim hayatta, karşındakini affetmemek aslında karşındakine değil kendne verilen bir ceza. Affedebildiğin zaman huzur buluyorsun.
    Sen de annenin rahatszlıklarını düşün. Belki de bunları yaptıran beyninin ona oynadığı oyunlardı. Bilemezsin kafasında nasıl bir dünya kurduğunu. Söylemekten çekiniyorum ama şizofrenik bir durum biraz sanki anneninki. Kurduğuna inanıyor ve bunun tek nedeni rahatsızlığı. Ama bak evlat sevgisi ne kadar güçlü ki, o oyun oynayan beyin seni tehlikede görünce normale dönebiliyor.