Bir Bayram Sabahında Yalnız Bir Ağaç / Ünal Beşkese

Konusu 'Şiir' forumundadır ve janet tarafından 8 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    8 Aralık 2008
    Konu Sahibi : janet
  1. janet

    janet Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.642
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    Bir Bayram Sabahında Yalnız Bir Ağaç

    Tan yerini ürperten bir ezan sesiyle başlarken bayram,
    Yıkılmış köşkün terkedilmiş bahçesinde yalnız bir ağaç;
    Yaprakları dökülmüş,
    Boynu bükülmüş...
    Kökü,bağlamış toprağa,
    Ayağındaki prangadır bir küçük günahı;
    O,hücre hapsine mahkûm
    Bu bayram sabahı...

    Oysa,ne görkemli günler yaşamıştı o bahçede,
    Gölgesinde oynayan çocuklar,
    Dallarında cıvıldaşan kuşlar,
    Bu bayram hepsi onu unutmuşlar.
    Mahsundu,çaresizdi ağaç;
    Yaşamak için bir yudum sevgiye muhtaç...

    Gel,gör ki,hâlâ hayat var yaşlı gövdesinde
    Filîzî sürgünler var
    Herbiri yeşerecek,ulu dallar olacak,
    Tüm bahçeyi,yine şefkatle kucaklayacak,
    Biraz vefâ yağsa üzerine
    Hepsi canlanacak...

    Ey,koca çınar,
    Yine de içinde yaşamak arzusu var.
    Yapraksız ve yine yalnız
    Fakat sezdirmeden derdini
    Günleri,günlere ekliyor
    Ve sevgi yağdıracak,,vefâ yağdıracak
    Bir ilkbahar bekliyor

    Yine mevsimler döner,
    Ayakta kalırsa...Kimbilir...
    Yine bayramlar da gelir,
    Ümitsiz olmak yanlış;
    İş ki,don yapmasın bu kış...

    Ağaçlar,insanlar gibidir,dertleri bitmez,
    Kaderlerini çizmeye,güçleri yetmez.
    Yıllarca bülbüller şakımış dallarında,
    Bu bayram,garip bir karga bile ötmez...

    (29/09/2008)
    alıntıdır
    Ünal Beşkese
     
  2. 8 Aralık 2008
    Konu Sahibi : janet
  3. drita

    drita Mesuliyetleriyle Meşgul Pro Üye

    Katılım:
    11 Ekim 2008
    Mesajlar:
    1.024
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
    çok güzel. malesef bir çok insanda bu yalnızlığı yaşıyor.:a015:
    paylaşımın için teşekkürera.s.