bir gün daha..

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve talin tarafından 5 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    5 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Vermenin almaktan daha az enerji gerektirdiğini ve daha iyileştirici olduğunu biliyor musun?

    Doğum günleri, yıldönümleri gibi günlerde ya da hiç nedensiz sevdiklerimize onlara değer verdiğimizi içeren duyguları kağıda dökmek, onlara verebileceğimiz en değerli armağan.

    Bir şansın daha olsaydı (şu anda hayatta olmayan ya da hayatında olmayan) kiminle bir gün daha geçirmek isterdin?

    O gün nasıl bir gün olurdu?
    Neler düşünürdün?
    Neler hissederdin?
    Neler söylerdin?
    Neler yapardın?
    Ona ne tür sorular sorardın?
    Seni rahatsız etmiş ama cevabını bilmediğin hangi soruları sorardın?
    Hayattayken – hayatındayken- yapmış olduğu hangi seçimlerinin nedenini sorardın?
    Bu seçimlerin seni nasıl etkilediğiyle ilgili neleri paylaşırdın?
    Ona söylemek isteyip de söylemediğin neler vardı?
    Cesaretini toplayıp neleri paylaşırdın?
    Onunla ilgili neleri bilmek isterdin?

    En son kaybettiğin kim?
    Yıllar önce kaybettiğin ve hala içinin yandığı kim?
    Kiminle/ kimlerle ilgili “keşke”lerin var?
    Hayattayken yeterince takdir etmediğini fark ettiğin insanlar kim?

    Annen, baban, büyük annen, büyük baban, arkadaşın, öğretmenin, akraban, kardeşin, müdürün, çalışanın, rakibin, eşin, sevgilin, kısa ya da uzun bir süre hayatında olan bir insan…… hayatında fark yaratan bir insan! Senin sen olmanda doğrudan ya da dolaylı olarak katkısı olan bir insan? Yaşarken yeterince değerini bilmediğin bir insan? Yeterince takdir etmediğin bir insan?

    Bağışlamak mı isterdin?
    Bağışlanmak mı isterdin?
    Sevdiğini söylemek mi isterdin?
    Özür dilemek mi isterdin?
    Ona harika bir sürpriz yapmak mı isterdin?
    Ona hayatının en harika gününü geçirtmek mi isterdin?
    Nasıl?

    Sevdiklerimizin ya da kendimizin ne zaman öleceğini bilmiyoruz. Ama değer verilmenin ne harika bir duygu olduğunu biliyoruz.

    Peki, sevdiklerimize yeterince değer veriyor muyuz? Artık verdiğimiz değeri gösterme şansına sahip olmadığımız sevdiklerimizle ilgili içimizde ne gibi tortular kaldı? Bu tortulardan neler öğrendik?

    Geçen günlerde Oprah’nın bir programında bu konu işleniyordu. BİR GÜN DAHA.

    Programı izlerken duygulandım. Sevdiklerimize onlara değer verdiğimizi söyleyemeden hayatımızdan uçup gittiklerini düşündüm. Henüz kimseyi kaybetmemiş bile olsanız nereden bileceksiniz kimin sizden önce gideceğini?

    Ve aklıma bir kitap projesi geldi. İnsanlara ilham olacak, önceliklerini hatırlatacak bir kitap projesi. Çok yazarlı bir derleme kitap..

    Eğer kaybettiğin bir kişi bir günlüğüne geri gelebilseydi, kiminle bu özel bir günü geçirmek isterdin?

    O gün nasıl bir gün olurdu?


    nil güna.s.
     
  2. 5 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  3. ibolya

    ibolya Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    6.232
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    146
    hep ver hep ver nereye kadar:çok üzgünüm:
     
  4. 5 Aralık 2008
    Konu Sahibi : talin
  5. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    kısaca yaşadığımız sürece,duygularımıza engel olmamalıyız,keşke dememek için...
    hayat çok uzun ama çok ta kısa...
    kazançlarımız olduğu gibi,kayıplarımız da oluyor...
    bazen yerine kimseyi koyamadığımız kayıplar...
    işte o zaman ahhh diyoruz,keşke burada olsaydı da,
    yapmak isteyipte,yapamadığımız,
    söylemek isteyip te söyleyemediğimiz herşeyi söylerdik...deriz
    ama............
    sevgiyle kalın...